Kamerversiering II

p_20161122_130431Het uitzicht op een vaas met lampionnetjes en uitgebloeide zonnehoed brengt blijkbaar inspiratie. Er is nog een creatie geboren. De glazen bakjes zijn van origine bedoeld als snoepbakjes. Maar wanneer zet ik nu snoepjes te sier? Dat lijkt me voor geen mens een goed idee, of je moet ze in de winkel te koop hebben staan. Het is echter wel leuk om er iets anders in te doen.

De lampionnetjes blijven favoriet en zijn gemakkelijk te halen in mijn tuin. De walnoten kreeg ik mee na het helpen walnoten rapen op mijn werk. En sinds ik laatst de bonen heb gedopt is ook het derde bakje gevuld.

Creatief

14798303043611214646953Laatst kwam ik een interessant artikeltje tegen in de krant. Er stond een onderzoek in over de ideale werkplek.* Punt één voor het optimaliseren van een werkplek was het plaatsen van planten. “Levend groen geeft werknemers een prettig gevoel en het zorgt voor meer creativiteit.”

Ik kan me er alles bij voorstellen. Uiteraard voelt een mens zich prettiger bij levend groen, al zal niet iedereen zich er prettig bij voelen als het er ook voor moet zorgen. 😉 Grapje, smaken verschillen, maar voor mij was het een logische conclusie. Wat me echter aangenaam verraste was dat kon worden aangetoond dat mensen creatiever worden van planten in hun omgeving. Opeens is er een wetenschappelijke verklaring voor mijn enorme hoeveelheid planten en mijn alsmaar borrelende creativiteit.

Het leukste is nog om deze twee passies te combineren. Al sinds het begin van mijn volkstuin houd ik een tuinboekje bij waarin ik informatie verzamel over mijn groentesoorten, bijen, vlinders, bemesting etc. Daarnaast plak ik er mijn teeltplannen in en houd ik bij wanneer ik gezaaid en bemest heb. Het boekje is echter bijna vol. Enige tijd geleden had ik een boek** uit de bieb geleend waarin werd uitgelegd hoe je eenvoudig zelf een boekje kon maken. Jullie raden het vast al… een zelfgemaakt tuinboekje. De bladen zijn inmiddels al gebonden en afgelopen week maakte ik de voorkant. Lekker creatief met (dit keer geen levende) planten.

 


* Aangetoonde effecten van het kantoorinterieur (2009) en Het nieuwe kantoorinrichten (februari 2017) van Peter Vink, hoogleraar industrieel ontwerpen aan de TU Delft

** Maak je eigen boek met Arne en Carlos (2015) van Arne Nerjordet & Carlos Zachrison

Kamerversiering I

p_20161122_130526Het overkomt me regelmatig: bij een ander zie ik wat leuks in de vensterbank staan, of op de salontafel, maar bij mijzelf vind ik het maar niks. Misschien omdat er bij mij vaak al genoeg in de vensterbank staat aan planten. Of misschien ben ik ook wel niet zo van de ‘sierdingetjes’. Zo’n herfstbakje vind ik er altijd prachtig uitzien. Om zelf kastanjes te rapen, dat gaat nog wel. Maar om ze elke dag op te poetsen zodat ze zo mooi blijven glanzen, nee bedankt. En eenmaal dof vind ik ze niet meer zo aantrekkelijk. Mooi gekleurde bladeren verdorren en kastanjeschillen gaan schimmelen. Wat dan wel?

Zowaar is het me gelukt om toch wat anders tussen mijn planten te zetten. Uiteraard wat uit de natuur 😉 De lampionplant zorgt elk jaar weer voor wat inspiratie. Dit jaar kwamen daar de takken van de uitgebloeide zonnehoed bij. Het idee van de van de tak met de lampionnetjes er nog aan leende ik van mem. Helemaal af is het misschien nog niet, maar ik vind het al heel wat. Alleen die zaadjes blijven ondanks schudden maar uit de zaadbollen komen…

 

Boontjes doppen

droogbonenDroogbonen, het zijn er dit jaar maar weinig. Teveel verse bonen gegeten denk ik. Maar goed, het proces is minstens zo leuk als het opeten. Vandaag heb ik het eerste beetje droogbonen gedopt. Bonensoorten worden via de bevruchting gemakkelijk vermengd en zo is het elk jaar weer een verrassing welke nieuwe soorten er zijn ontstaan.

De zwart-paarse bonen (mooie dikke) komen van de klimplanten. Ze zien er precies zo uit als de soort die ik erin gestopt heb. De kievitsbonen zijn wit met paars in plaats van wit met rood, en de ying-yangboon heeft geen zwarte maar een paarse kleur. En dan is er nog een soort die ik niet in de grond heb gestopt: zwart-groen gespikkeld. Erg grappig om de boon tussen de rest te zien verschijnen. Het is vast een combinatie van de klimboon met een andere soort. Maar welke dat dan moet zijn…? Dat is dan weer het geheim van de natuur.

Balkonochtend

p_20161122_163051 Het was vandaag heerlijk weer om even buiten bezig te gaan en Ik had wat ’tuinklusjes’ op mijn lijstje staan, een ideale combinatie. Echt tuinieren kun je het niet noemen als je op je balkon bezig bent, maar toch voelt het wel een beetje zo. Je krijgt net zo goed modder aan je handen en het geeft me vaak net zoveel plezier.

Ik had nog een serie bloembollen die de grond in moesten, een leuk bedankje van een bruiloft. Een mix van onbekende bollen, al denk ik van sommige te weten wat het zijn. Zo leken de donkere kleintjes nogal op anemonen. Ik heb ze al verschillende keren geplant maar er nog nooit eentje van boven zien komen. Wie weet komend jaar?

p_20161122_163056Dan was er nog een bolletje knoflook dat begon te groeien en een bloemkoolplantje dat verzoop in een potje zonder gaten. Verder haalde ik de tomatenplanten uit de potten halen en kon ik her en der wat onkruid uittrekken. Het resultaat was één grote modderbende op mijn balkon. Vooral de natte modder zorgde voor troep maar uiteindelijk is het toch aardig schoon geworden. Een flinke regenbui doet de rest wel.

Onder alle natte grond zit weer van alles wat kan groeien, de eerste knoflook piept al boven de aarde. De verwachting van het voorjaar is weer begonnen.

Vliegende bloempotten

p_20161120_155146Had ik het over storm? Ik weet niet wat ik het vandaag dan moet noemen. Dit keer vliegt niet alleen het vogelvoer door de lucht maar ook allemaal bloempotten. Eén van de twee overgebleven bloemkoolplantjes is van de tafel geswiept en uit zijn pot gelanceerd. Ik ben erg blij dat de plant niet geknakt is. Na het netjes terug stoppen van de wortels lijkt de plant ongedeerd.

Het restant van de tomatenplant heeft de chrysant mee naar beneden getrokken toen het ging schuilen voor de rukwinden. De paal die het gaas op zijn plek moet houden (linksboven op de foto is er nog net een stukje te zien) staat schots en scheef. Nog wat bloempotten zijn omgevallen en gaan rollen. Een kleine ravage maar het lijkt erop dat alles ongedeerd is gebleven. De pot vogelpindakaas heb ik maar even binnen gezet, vanavond zal die toch niet blijven zitten als ik het weer in de houder stop. Misschien is het geen gek idee om bij beter weer mijn balkon ‘storm-proof’ te maken 😉

Vliegend voedsel

p_20161118_120056Het heeft bij ons behoorlijk gestormd gister. Harde wind, stortregen en veel dwarrelende bladeren. Vanmorgen ontdekte ik dat er meer dan enkel bladeren naar beneden was gevallen. De voedersilo was namelijk van het raam verdwenen. Nu zijn de zuignapjes niet zo goed meer dus erg goed vast zat de silo al niet meer. Maar een koolmees kon het nog makkelijk dragen. De wind echter werd het teveel.

Ook de vogelpindakaaspot was uit de houder verdwenen. Daar kan de wind wat minder aan rukken maar blijkbaar is het dit keer wel gelukt om de pot eruit te wippen. Het was even zoeken maar gelukkig bleek de pot nog op het balkon te liggen. Nu kunnen de vogels weer een lekker hapje halen op mijn balkon. Voor de silo zullen ze even wat lager bij de grond moeten eten, de zuignapjes willen nu helemaal niet meer.

Winterklusjes

droogbonenIn de tuin kom ik nog maar weinig in deze periode maar thuis is er nog wel eens wat te doen wat alles met de tuin te maken heeft. Zoals het drogen van de bonen. Het zijn er dit jaar volgens mij minder dan vorig jaar, ik heb ze waarschijnlijk teveel vers gegeten. Maar dat geeft niet, het is vooral leuk om zoveel variatie uit mijn tuin te halen.

Sommige bonen kwamen al zowat gedroogd van de plant, andere bonen zullen nog een tijdje moeten drogen. Als de bonen droog zijn gaan ze 24 uur in de vriezer om te voorkomen dat beestjes de oogst zullen opeten. Inmiddels is de eerste lading klaar om gedopt te worden. Echt een klusje voor een dag met herfstig of winters weer.

Soep (in)maken

muskaatpompoenVan de pompoenen die ik vorige week uit mijn tuin zeulde was er één met een behoorlijk rot stuk. Weinig tijd dus om na te denken over het wel dan niet eten van een onrijpe pompoen. Wat zou er gebeuren als je er soep van maakt?

Dit weekend probeerde ik het met een klein stuk. Tenslotte is het zonde van al het werk als blijkt dat de hele pan soep niet eetbaar is. Ik kookte de stukjes pompoen met schil en al en er ontstond een groene smurrie.

De smaak? Tsja… eigenlijk ondefinieerbaar. Het was niet bitter (zoals bij onrijpe pompoenen het geval kan zijn) en de dag erna werd ik ook niet ziek. Maar of ik er lekkere soep van kon maken…?

Begin deze week kreeg ik een logé en samen gingen we het pompoenvraagstuk te lijf. Inmiddels was er nog een pompoen die een behoorlijke rotte plek vertoonde en werd het zeer urgent om nog iets met de pompoenen te doen. Helaas ging het rotten veel sneller dan ik dacht en uiteindelijk hebben we van de anderhalve pompoen nog een halve kunnen redden. De schil werd verwijderd, ik vermoedde dat het de smaak teveel beïnvloedde, en de pompoen werd in stukken gesneden.

Een recept van internet voor muskaatpompoen bracht uitkomst. Vraag me niet naar de hoeveelheden, ik heb me nergens aan gehouden namelijk 😉 Behalve de pompoen bevat de soep nog winterpenen, uien en knoflook. Voor de smaak voegden we nog bouillonblokjes toe, evenals nootmuskaat, kruidnagel, cayennepeper, peper en zout.

Ddscn1902e grote pan bevatte teveel om in te vriezen (die zit nog vol met courgettesoep) en ik weet inmiddels dat ingemaakte soep zo’n  2-3 maanden houdbaar is. Eén gangbaar potje is precies genoeg voor één kom soep. Ideaal als je vergeten bent tijdig soep uit de vriezer te halen en het scheelt in de energiekosten. De kom soep tussen de middag smaakte wel zo goed dat de andere pompoenen met hetzelfde recept bereid zullen worden!

Het is ook erg leuk om een potje soep cadeau te geven. Met tot gevolg dat slechts 5 van de 11 potten soep mijn kast gehaald hebben. 😉

 

 

Groeispurt

dscn3059Afgelopen week zag ik opeens de pruimenboom staan. Hoewel ik dolblij ben met een mooie groeiende boom, schrok ik toch wel enigszins van het formaat. Hij doet nauwelijks onder voor de perenboom ernaast. De pruimenboom was zo schattig klein (en ook een klein blijvend soort) dat ik deze veel te dicht bij de rand van mijn tuin heb gezet. Ik heb vast niet goed genoeg gekeken naar de maximale hoogte. Anderhalve meter lijkt dan niet zoveel maar als ik er nu naast sta dan is dat toch wel ongeveer zoiets als deze boom… En dat is meteen teveel voor deze plaats. Dat wordt dus verhuizen. Aiai, daar houden bomen niet van!

Maar goed, fouten maken mag in mijn tuin, witlofoogsten mogen mislukken, koolplanten mogen opgegeten worden (nou ja, liever niet) en pruimenbomen mogen verkeerd geplant worden. Dus zal de pruimenboom met beleid uitgegraven worden om te verhuizen naar een ruimer plekje. Terwijl het buiten vriest kan ik dan vast nadenken over wélk plekje want zo naderhand begint de tuin al aardig vol staan met vaste planten, bomen en struiken.