Treurige witlof

witlofHet is droevig gesteld met mij witlof dit jaar… Al in de tuin zag ik dat de planten er dit jaar veel minder fris bij stonden dan vorig jaar. De bladeren begonnen te rotten, de plantjes bleven klein. Dat voorspelde weinig goeds voor de wortels. Het is wat. Schrijf je een blog waar zowaar tot in Engeland de tips over de witlof worden toegepast en staat je eigen witlof er zo treurig bij. Het kan gebeuren! De wortels heb ik geoogst en zoals ik al verwachtte waren deze klein en sprieterig. Helaas… dat wordt niks met mijn witlofoogst dit jaar… 🙁

Desondanks heb ik tóch de wortels gezet. Er was er eentje bij die gelukkig nog redelijk dik was, alleen erg gek gevormd. De rest is tsja… het is meer om me het gevoel te geven dat ik niet helemáál voor niks heb gezaaid, verzorgd en gewacht. Al zullen er waarschijnlijk enkel wat losse blaadjes komen.

Áls ze komen. En dan zullen ze met heel erg veel liefde opgegeten worden! dscn3061

Zware tocht II

dscn3063Na drie keer de trappen op en af lopen waren alle pompoenen boven. Wat een opluchting! Het zweet liep over mijn rug en mijn spieren hadden hun wekelijkse training alvast gehad. Eén pompoen had helaas een rotte plek. Al op de tuin had ik deze plek eruit gesneden. De pompoen is wel zo groot dat het de moeite waard was om de rest te bewaren. Ik zal echter eerst even moeten uitproberen of de pompoen al eetbaar is want ze zijn nog veel te groen. Ze moeten vaal oranje zijn en dat kan nog wel even duren lijkt me. Maar nu ze veilig vorstvrij en droog liggen mogen ze de tijd nemen.

Na al dat gesjouw was ik wel nieuwsgierig geworden naar het gewicht van deze joekels. Het lijkt erop dat ik de hele winter (en misschien de zomer ook nog wel) pompoenen kan eten. De kleinste weegt 7 kilo, twee wegen 8, eentje is 8,5 en er is zelfs één van 9,5 kilo. En nu ben ik zéér benieuwd naar de smaak van deze muskaatpompoenen. dscn3064

Zware tocht I

Er werd vorst voorspeld en mijn pompoenen lagen nog in de tuin. Pompoenen kunnen niet tegen vorst dus als ik ze nog wilde redden moesten ze gister opgehaald worden. Ik fietste met twee flinke tassen naar mijn volkstuin, vol goede moed. muskaat pompoenVier pompoenen, twee grote fietstassen, dat zou toch hopelijk wel lukken…?

Het bleken vijf pompoenen te zijn en de fietstassen van 65 L bleken niet groot genoeg. Met drie keer lopen (toch wel handig, die tassen ook al pasten er maar twee tegelijk in) kreeg ik ze allemaal bij mijn fiets. De ene tas ging zo de fietstas in, de andere zorgde voor een wankel evenwicht. Pompoen nummer vijf… tsja… Ik had niet zo’n zin om helemaal naar huis te moeten lopen en of ik de pompoen in evenwicht kon houden terwijl deze losjes op de bagagedrager lag was nog even de vraag. Daarbij zat er nog een kleine oranje pompoen bij in de tas, rond genoeg om lekker te gaan rollen. Ik bond de hengsels van de tas om mijn zadel en het geheel bleef zowaar aardig liggen.

Langzaam, héél langzaam ben ik naar huis gefietst. Het plan om mijn banden op te pompen was pas op de heenweg ontstaan en dus te laat. Elk heuveltje werd uiterst voorzichtig genomen. Niet alleen om mijn velgen te sparen maar ook om de pompoenen niet te laten glijden. Als de ene pompoen uit de fietstas zou glijden, zou ik niet weten hoe ik de zware fiets in evenwicht zou moeten houden en ondertussen de fikse pompoen van straat moest rapen. Dat schrikbeeld hielp me om langzaam te blijven fietsen. Voor iemand die altijd overal heen scheurt is dat een hele prestatie.

Het is gelukt thuis te komen zonder rollende, glijdende of stuiterende pompoenen. Na het uitladen van de fiets en het verslepen van de tassen naar de lift veegde ik opgelucht het zweet van mijn voorhoofd. Eindelijk… bijna thuis.

Helaas bleek de lift alleen naar beneden te komen om mij vervolgens voor een onaangename verrassing te stellen…

Aantrekkelijk balkon

p_20161103_140052In de afgelopen week is er weer een merel op mijn balkon geweest. Ik zie ze het hele jaar door nooit in de buurt komen, maar met het verschijnen van deze oranje besjes van de Vuurdoorn zijn ze opeens geïnteresseerd in mijn groene plekje. Ik hoopte maar dat de merel niet alles meteen zou opeten. De oranje besjes ogen zo vrolijk en geven wat kleur in de wat kale winter. Bovendien vind ik het erg leuk om bezoek te krijgen van vogels en daar vallen de merels ook onder. Gelukkig zijn er nog heel wat besjes blijven hangen en is de merel nog een tijdje gewoon blijven zitten om van mijn balkon te genieten. Of om mij te laten genieten van zijn aanwezigheid. Het was gezellig 🙂

Nóg een poging

winterbloemkoolIk probeer het toch nog maar een keer: winterbloemkool verbouwen. Het afgelopen jaar was het niet zo’n succes. Van de 6 planten overleefden er drie de winter dusdanig dat er nog kans was op een bloemkool. Van deze drie kwam er één noemenswaardige tot een kool en tegen de tijd dat deze wat volume begon te krijgen was het een aantal dagen zó heet dat de plant spontaan in bloei schoot. Weg oogst.

Dit keer had ik wat meer gezaaid en hield ik de plantjes eerst nog maar even thuis in potjes. De koolwitjes wisten ze echter snel te vinden en met enig regelmaat plukte ik er een serie gele eitjes vanaf. Leuk hoor, dat wel, maar ik vreesde voor mijn rupseneitjeskoolplantjes toen ik op vakantie ging. En helaas… hoewel ik de potjes netjes in een krat binnen had gezet, geen vlinders, waren er toch blijkbaar nog wat eitjes achter gebleven. Toen ik thuiskwam waren er vooral nog sprietjes te zien, en dikke rupsen… 🙁

Dit plantje heeft alles tot nu toe nog overleefd en ziet er vooralsnog goed uit. Nog twee andere plantjes beginnen ook weer mooi bij te trekken, dus er is nog kans. Al met al ben ik toch wel blij dat er bloemkolen in de supermarkt te koop zijn 🙂

Bloei tot in november

p_20161103_140100Tot mijn verbazing bloeien de petunia’s in de hangpotten nog steeds. En dat in november! Ze hebben de hele zomer zeer uitbundig gebloeid en in september heb ik een deel van de takken ingekort, het werd wat te sprieterig. Erna is de plant weer vanaf de aarde mooi in blad gekomen en verder gaan bloeien. En zo geniet ik al minstens 6 maanden van deze aankoop. 🙂

Poll: Vijgen

vijgenboomLaatst moest ik even naar mijn tuin terwijl er werd gewerkt aan een nieuw tegelpad. Met een omweggetje door andermans tuin kon ik alsnog bij mijn tuin komen en onderweg ontdekte ik iets leuks. Er stond in die tuin namelijk een bijzonder boompje met mooi gevormde bladeren. Nieuwsgierig bleef ik even staan kijken. Er zaten ook vruchten in de boom, ik herkende alleen niet wat het was.
Even later kwam de eigenares van de tuin aanlopen. Ze vertelde me dat het een vijgenboom was. Er zaten nog een paar rijpe vijgen in en ik mocht wel even proeven. Of ik wel eens gedroogde vijgen heb gehad weet ik eigenlijk niet zo goed, maar verse in ieder geval nog nooit. Ik werd verrast door de lekker smaak en door de mooie binnenkant van de vrucht.

Na het vijgproeven van de sappige vijg had ik ook weer een leuk onderzoekje voor mijn blog. Want de eigenares wilde wel graag weten hoe je zo’n boom moet snoeien en of deze ook te stekken is. Leuk om eens uit te zoeken. Wordt vervolgd dus.

Chrysant in bloei

dscn3044Vorig jaar kocht ik in een opwelling een chrysant. Ze worden in bloei te koop aangeboden als de herfst al is begonnen en juist dan is wat bloeiends van harte welkom. Echter, lang heeft de plant niet gebloeid. Het zal wel te maken hebben met gunstige omstandigheden bij de kweker en te zwak om de bloei voort te zetten als het eenmaal in mijn bezit is. ‘Miskoop,’ dacht ik.

Maar het plantje is niet doodgegaan. Het is het hele jaar doorgegroeid, inmiddels bijna 10x zo groot en… weer in bloei!

Mijn smaak is blijkbaar hetzelfde gebleven, dit is nu echt zo’n kleur die ik zou uitkiezen 😉 En… dit keer zal ik vast veel langer van de bloei kunnen genieten!

Vers broodje gezond

dscn3048Het kan nog, al zullen het misschien wel de laatste broodjes zijn: een vers broodje gezond. Na een heerlijk broodje op een terrasje gister in Utrecht dacht ik: dat kan ik thuis ook klaarmaken. Het is vaak meer het probleem dat ik er niet de moeite voor neem of geen tijd, want moeilijk is het niet. Met wat blaadjes sla, tomaten en een gekookt eitje heb je eigenlijk al genoeg. Voor de variatie voegde ik nog kaas en sandwichspread toe en maakte ik verschillende combinaties. De resterende tomaatjes waren in mum van tijd verdwenen. Het smaakte me heerlijk en deed me nog even nagenieten van de vele verse groenten die ik afgelopen zomer uit eigen tuin at. dscn3050