Van tuinieren komt er momenteel weinig. Twee keer griep in korte tijd en tussendoor de noodzakelijke dingen weer even bijwerken. Voor de tuin blijft dan weinig tijd over. Gelukkig is het geen hoogseizoen meer en doen de planten het ook rustig aan. Ondertussen drogen de bonen wel aan de plant, vooral de klimmers. Dat scheelt straks thuis weer in ruimte.
Categorie archieven: Blog
Eindelijk wat kleur
De tijd voor de paprika’s is volgens mij ook afgelopen. In de kas is het te koud en sommige paprika’s krijgen zwarte plekken. Maar vlak voor het te koud werd kon ik mooi nog wat paprika’s oogsten. En zowaar kregen ze eindelijk wat kleur!
Veel vruchten had ik al geoogst voor ze rood werden om te voorkomen dat er rotte plekken in kwamen. Het klimaat in de kas is nog niet optimaal kan ik wel merken. Bovendien kan een plant maar een maximaal aantal vruchten dragen. Zo had ik wat vaker kleintjes in plaats van weinig grote. Maar toen er oranje paprika’s aan de plant verschenen moest ik toegeven dat ik dat eigenlijk nog veel leuker vond. Ik geniet nog even extra van deze kleurige vruchten. En volgend jaar weer een nieuwe kans om te proberen! 🙂
Bloeiende aardpeer in de hoogte
Het hele jaar zag ik de aardpeerplant groeien. Het ging over het pad heen hangen en zat me in de weg. Wat snoeien hielp maar even, het groeide zo weer verder over het pad. Een stok erbij hielp ook weinig, al snel hing ook de stok over het pad. Laatst dacht ik: “En nu is het genoeg geweest, ik laat mijn route niet bepalen door de aardpeer!” Met een snoeischaar in de aanslag wilde ik de plant te lijf gaan. Maar… er zaten knoppen in de plant. Helemaal in de top, zo’n 3 meter hoog.
Ai… daar had ik vorig jaar tevergeefs op zitten wachten en om ze dan dit jaar voortijdig af te knippen…
Dus mocht de aardpeer blijven met zijn bloemen. Wel vroeg ik me af wat ik er aan had als de bloemen drie meter hoog hun schoonheid lieten zien. Zó lang ben ik niet… Zo nu en dan trok ik een steel naar beneden om te kijken of de plant al in bloei stond.
Tot
laatst. Ik zag het al toen ik op mijn tuin af kwam lopen: de aardpeer stond in bloei! Vrolijke gele bloemen in het steeds kaler wordende tuincomplex. Wat leuk! Ik ben blij dat ik de plant niet gesnoeid heb. Soms moet je gewoon wat afstand nemen.
Opruimen
Het is duidelijk kouder geworden. De tomaten in de kas kleurden nog amper verder, aan de courgetteplanten komen geen nieuwe vruchten meer en ook de bloemen zien er niet meer zo florissant uit. Inmiddels kom ik niet meer zoveel in de tuin en de tijd die ik er wél doorbreng kan ik goed gebruiken om mijn winterklussen te doen. Het is elk jaar weer hetzelfde: in de zomer kom ik niet aan de klussen toe en in de winter kom ik te weinig in mijn tuin om ze alsnog aan te pakken. Ach… het zij zo.
Maar binnenkort staat er toch een winterklus gepland en ruimte in de kas zou daarbij zeer welkom zijn. Nu de tomaten weinig meer doen met deze kou werd het tijd om ze uit de kas te verwijderen. Het geeft opeens een heleboel ruimte. Het opruimen zorgt voor een leuke verrassing. De Gojibes staat opeens in het zicht en heeft zowaar kleine paarse bloemetjes. De struik is ook behoorlijk gegroeid, lange takken reiken al richting de andere kant van de kas. Dat belooft weer wat voor volgend jaar. 
Op de eerste rang
Toen ik merkte dat het mezenbolletje druk bezocht werd (door de koolmeesjes, de roeken en wellicht ook door de muis) heb ik de voedersilo ook weer tevoorschijn gehaald. Hiervan weet ik in ieder geval zeker dat de muis er niet bij kan. Het leuke van de voedersilo is dat je deze op het raam kunt ‘plakken’ door middel van zuignappen. De zuignappen zijn enigszins beschadigd door weersinvloeden dus heel stevig zit ‘ie inmiddels niet meer, maar het plakt nog. En zo komen de koolmeesjes héél dichtbij! Het voelt alsof ik op eerste rang zit bij hun maaltijd. En het leuke is dat ze me even vertellen dat ze er zijn met hun gezellige gekwetter. 
Even proeven…
Hoelang de geoogste watermeloenen goed blijven weet ik niet, zo informatief was het AH-moestuinboekje niet. Maar grote kans dat het ook niet uitmaakt. De eerste meloen (van de drie) is namelijk al op. Ik was erg nieuwsgierig naar de binnenkant van de meloen en uiteraard ook naar de smaak. Het rode gedeelte is niet zo groot als dat ik had gedacht, maar de smaak is… tja, zoals een watermeloen smaakt 😉 Het witte gedeelte heeft trouwens net zoveel smaak als het rode. En de meloen was in twee keer op, dat overkomt me ook niet zo vaak 😉
Poll: AH moestuintjes
Er is weer een nieuwe poll. Als (al dan niet trouwe) lezers van deze site hebben jullie blijkbaar interesse in tuinieren. Best kans dat verschillende lezers dan ook de AH moestuintjes hebben geprobeerd die in het voorjaar te sparen waren. Ik ben heel benieuwd of er mensen ook wat van geoogst hebben. Kies je antwoord bij de poll en laat eventueel een reactie achter onder dit bericht.
Watermeloentjes
D
e eerste twee (van de drie) watermeloentjes zijn geoogst. Ik verwachtte meloenen als pompoenen, zoals de meloenen die je altijd in de supermarkt ziet liggen. Misschien was dat naïef, misschien wat optimistisch, in ieder geval werden ze bij lange na niet zo groot. Inmiddels begint de plant af te sterven (ook in de kas koelt het inmiddels flink af) en aan een dode tak zal een meloen niet meer verder groeien. Oogsten dus maar! Maar… zijn ze eigenlijk al wel rijp? Ik ging op zoek naar de site van de AH moestuintjes (http://www.ah.nl/moestuintje), tenslotte kom het zaad van deze plant dáár vandaan. Een kleurrijk boekje met welgeteld één bladzijde over de meloenen maakt me ietsjepietsje wijzer. De meloen klinkt hol als deze oogstrijp is. Nou… volgens mij klinkt ‘ie wel hol. Gelukkig maar want er staat verder niet bij hoe je de meloenen nog kunt laten narijpen. Binnenkort eens eentje ‘slachten’, ik ben heel benieuwd!
Bloeiende bougainville
Begin dit jaar kreeg ik van een vriendin een stekje van de Bougainville. (zie
bougainville) Het plantje komt uit Brazilië en gedijt hier goed als het maar niet te koud is. Het verbaasde me dan ook zeer dat het pas eind september/begin oktober begon te bloeien. Het mag dan warmer zijn dan doorgaans op deze tijd, maar het lijkt me toch een flink stuk kouder dan Brazilië… Blijkbaar kan de plant meer hebben dan ik dacht. Mooi zo, nu kan de plant nog even buiten staan, meestal doen planten het daar nu eenmaal beter dan in de droge kamerlucht. Ze krijgen regelmatig een verfrissende douche en eventuele diertjes kunnen door hun natuurlijke vijanden bestreden worden. Toch zal dit plantje binnenkort naar binnen verhuizen, het zou natuurlijk erg jammer zijn als het doodvriest. De temperatuur maar goed in de gaten houden.
De vorige keer dat ik over de Bougainville schreef heb ik daar wat websites bij gezet. Best handig, zo’n blog 😉 Zo hoef ik niet alles te onthouden. Op tuinadvies.be lees ik dat de Bougainville bloeit van juni tot september. Late bloei wordt veroorzaakt door het te vroeg naar buiten doen van de plant. Arm plantje, het heeft me dus wel degelijk proberen duidelijk te maken dat ‘ie het te koud vond… 😉 Volgend jaar beter!
Zelf witlof telen
Vorig jaar ben ik voor het eerst zelf witlof gaan telen. Ik ben dol op witlof en het leek me leuk om eens van eigen tuin te eten. Het leek me erg ingewikkeld maar nu ik het één keer gedaan heb valt het eigenlijk best wel mee. Het meest lastige is dat de teelt relatief lang duurt en je langdurig een stuk grond in je tuin bezet hebt. Helemaal ten opzichte van de prijs in de supermarkt is het niet voordelig. Het voordeel is dat je de witlof verser dan vers kunt eten en je in de winter nog een andere groente van eigen tuin kunt eten. En, niet onbelangrijk, de witlof heeft een veel diepere, genuanceerde smaak.
Vo
or wie benieuwd is hoe het nu moet met dat witlof zaaien hier een overzicht met foto’s.
Voor je zaad aanschaft is het handig om te weten of je witlof mét of zónder dekgrond moet zetten. Ik heb zaad voor witlof zonder dekgrond, dat is het gemakkelijkst. Zaaien doe je in mei. Ik geef de voorkeur aan voorzaaien in bakjes thuis en plant de plantjes later in de tuin.
De witlof groeit als grote, weelderige ‘sla’, zonder vaste krop. Omdat je feitelijk een wortel aan het kweken bent is het van belang dat je de grond goed losmaakt. Zo krijg je een mooie stevige penwortel in plaats van allemaal kleine losse worteltjes.
Pas in septem
ber/oktober hoef je weer iets aan de witlof te doen. Je gaat de wortel oogsten. Wip met een riek de wortel voorzichtig uit de grond. Op de foto rechts zie je twee mooie penwortels en één plant met allemaal losse worteltjes. Uit de dikke wortel groeien de mooiste kropjes. Het handigste is om niet alle wortels tegelijk te oogsten, in de tuin zijn ze beter te bewaren. Witlof kan niet tegen strenge vorst dus zorg dat ze daarvóór allemaal uit de grond zijn.
Na het oogsten van de wortel laat je de witlof drie dagen met blad en al in de tuin liggen. Vervolgens snijd je de bladeren tot zo’n 2 cm boven de wortel af.
De wortels die je wilt gaan zetten (zo heet dat bij witlof ;-)) doe je in een emmer met half zand en half potgrond. Is de wortel te lang dan kun je onderaan een stukje afsnijden. Ook de kleine worteltjes mag je afsnijden om één mooie grote wortel te behouden. Zorg dat het bovenste puntje van de wortel nog boven de grond uitsteekt. Giet vervolgens water in de emmer zodat al het zand goed tussen de wortels is gespoeld en de grond vochtig is. Als laatste moet je de emmer in het donker zetten. Ik deed dit door een zwarte vuilniszak om de emmer te doen en dit werkt prima. Zolang er maar genoeg ruimte is voor de witlof om te gaan groeien.
De witlof hoeft geen water meer tijdens het groeien en groeit het best in een koele ruimte, 10-15 graden. Afhankelijk van de temperatuur is de oogst na ongeveer 4 Ã 5 weken.
Er is iemand die nog veel uitgebreider het proces van witlof telen heeft beschreven en hierbij ook verschillende proeven heeft gedaan met hergebruik van witlofwortels. Nieuwsgierig? Kijk dan op deze informatieve site: sjeftuintips.wordpress.com