framboos Archives - Pagina 4 van 4

Rode reuzen

Geplaatst op 1 juli 2013 door Marijke — Geen reacties ↓

Nadat ik in mijn luie stoel in de zon had geconcludeerd dat het toch wel handig was om even in m’n tuin te gaan kijken wachtte mij daar een leuke verrassing. De eerste framboos was dik, sappig en rijp! Voor het weekend zag deze er nog grauw uit, maar dat kan blijkbaar snel gaan. En gelukkig waren de vogels mij niet voor geweest, ik moet nog steeds een net over de frambozenstruikjes spannen.

Aan de aardbeiplanten vond ik enkele joekels van aardbeien. Wauw, dat is nog eens een oogst! De totale opbrengst van vandaag is zo’n 200 gram aan aardbeien. Mjammie! Binnenkort voor de laatste keer in dit seizoen de rabarber oogsten en dan kan ik aardbei-rabarberjam maken.

Takkenbende

Geplaatst op 30 mei 2013 door Marijke — 1 reactie ↓

Vraag iemand met een volkstuin hoe hij aan het materiaal van zijn zelfgebouwde kas komt en het antwoord is steevast: ‘Daar en daar werd geklust en toen heb ik even gevraagd en kon ik dat en dat meenemen.’ Dat klinkt heel makkelijk maar ik moet daar toch heus wat meer moed voor verzamelen. Ik kwam er deze week achter dat ik gelukkig daarin niet de enige ben! Dat bemoedigde mij wel want tsja… het klinkt inderdaad heel simpel, waarom doe ik het dan niet gewoon?

Overigens denk ik dat ik ook nog wel zover kom. De eerste keer dat ik hoorde dat er ergens werd geklust duurde het 3 weken voor ik er langs fietste met voldoende moed om het te vragen. Uiteraard was het klussen allang weer voorbij. De de tweede ‘kluslocatie’ ontdekte ik vorige week en toen stond ik er 2 dagen later al op de stoep. Helaas, de klusmannen waren blijkbaar al naar huis en het hek zat op slot. Er wordt nog wel geklust denk ik, maar elke keer als ik er langskom zit het hek dicht, even vragen gaat dan moeilijk.

Gister waren de buren bezig met het maken van een huisje van takken. Hoe ze aan die takken kwamen? Natuurlijk, ‘daar en daar even gevraagd’. Hmmm. De gemeente heeft een heel aantal bomen in de buurt gesnoeid en de takken liggen nog klaar om opgehaald te worden.Of ik ook takken nodig had. Nou… eigenlijk vooral oud hout. Daar konden ze me gelukkig wel mee helpen dus binnenkort moet ik maar eens een plan maken voor een compostbak (hoera, connecties hebben helpt ook! :-))

Maar toen ik vandaag nog eens langs de plek fietste waar de buren die takken vandaan hadden, begon ’t toch wat te kriebelen. Vast handig om de framboos langs te leiden. In de winkel zijn de stokken misschien netter maar wel veel duurder… Of misschien kan ik ze gebruiken voor de clematis?

Vanavond ben ik nog even op stap gegaan met takkenschaar en tuinhandschoenen. Inmiddels staan er een aantal grote takken in m’n schuurtje. Ik moet nog even bedenken hoe ik ze precies kan gaan gebruiken, maar dat komt nog wel. Anders had ik morgen spijt als alles door de gemeentewerkers was opgeruimd en versnipperd. Nu voel ik me trots. Dat oude hout of een oud kozijn met nog glas erin komt ook nog wel eens. En misschien duurt dat helemaal niet zo lang meer.

Te kort

Geplaatst op 9 mei 2013 door Marijke — Geen reacties ↓

Het maakt niet uit hoeveel tijd ik doorbreng in mijn tuin, de tijd is altijd te kort. En vandaag is de dag te kort want ik had nog veel langer in de tuin bezig willen zijn. Maar goed, beter kort dan niet. Er is weer genoeg te vertellen over die anderhalf uur dat ik er ben geweest. Helaas geen foto’s vandaag, ik was m’n fototoestel vergeten. Het is elke keer weer een hele onderneming om alle spullen bij elkaar te pakken en zo nu en dan gaat er wel eens het verkeerde mee of vergeet ik wat. Wat dat betreft wordt het tijd dat ik een schuurtje of kast op mijn tuin zet, dan hoef ik niet zoveel mee te nemen.

De ‘Friese’ framboos staat inmiddels in de volle grond. Hij leek luisvrij, ik hoop dat het zo blijft. De raketsla, die groot genoeg is om te plukken, heeft helaas wél last van ongedierte. Ik vermoed een of ander klein zwart/blauw glimmend springkevertje maar luis zou ook kunnen. De sla zit vol met gaatjes en bruine plekjes. Jammer! Gelukkig is raketsla makkelijk te verbouwen en groeit het snel. Ik denk dat ik maar wat op m’n balkon ga zaaien, dan heeft het waarschijnlijk minder last van beestjes.

Ik las een paar dagen geleden een artikel van de vlinderstichting met tips om (meer) vlinders in je tuin te krijgen. Eén van de tips is om een brandnetel (in een emmer) in je tuin te laten staan. Er zijn rupsen die uitsluitend brandnetel eten (há, en dus niet mijn bloemkool) namelijk die van de kleine vos, dagpauwoog, landkaartje, atalanta en de gehakkelde aurelia. En aangezien ik in mijn tuin een brandnetel had staan heb ik deze nu in een pot ingegraven op het plekje voor de vlinderbloemen. Het is een kleine moeite en wie weet levert het nog mooie vlinders op.

Onkruid vergaat niet

Geplaatst op 5 mei 2013 door Marijke — Geen reacties ↓

Net zomin als plastic en mierenkolonies.

Tijdens het planten van een bodembedekker in het schaduwstuk van mijn tuin kwam ik een heleboel plastic tegen. En stenen. En uiteraard onkruid. Ik vraag me af of dat stukje eerder nog bij de vuilstort hoorde die aan de andere kant van de muur zit. Hoe zou er anders zoveel plastic terechtgekomen zijn? Het onkruid komt in ieder geval wel van die kant, gewoon onder de muur door. Ik vroeg de pionierbuurman van 2 tuinen verderop wat dat ene plantje met rode blad was. De meeste tuinders gebruiken het stukje tegen de muur namelijk voor wat vaste planten omdat de schaduw niet zo geschikt is als moestuin. Ik vroeg me af of het plantje misschien nog een restje was van de vorige eigenaar. Onkruid! Troep! Zei de buurman. Hij had er ook last van en mijn beide naaste buren ook. De wortels gaan heel diep en ver, net zevenblad maar dan groter en sterker. Hmmm… Ik heb een gedeelte verwijderd, de volgende keer maar met de grote schop, die had ik nu niet bij me.

Thuisgekomen ontdekte ik dat de mieren een mierenhoop aan het bouwen waren in mijn vensterbank. Hó eens even! Hoe komen ze dáár nu weer? Ik had geen eens een plant van buiten naar binnen gebracht, maar juist andersom. Ik heb de vensterbank gepoetst en de mieren zo goed mogelijk verwijderd. Tijd voor een mierenlokdoosje, maar dan om ze weg te jagen.

Zonet ontdekte ik dat de mieren mijn framboos alweer belagen. Ik kan geen luizen erop ontdekken

maar ik heb toch maar preventief een (biologisch) goedje gespoten, ik zou niet weten waarom de mieren er anders steeds weer naar toe trekken. Het zou fijn zijn als de framboos mierenvrij naar de volkstuin kan. Tenslotte staat hij nu op mijn balkon om vertroeteld te worden na de lange treinreis, niet om belaagd te worden door mierenvolkjes.

Mieren

Geplaatst op 3 mei 2013 door Marijke — Geen reacties ↓

Zoals ik gister al schreef heeft het zo z’n voordeel om sommige planten (nog) op je balkon te hebben. Zo zat ik vandaag lekker in het zonnetje toen ik opeens allemaal mieren op mijn net geïmporteerde frambozenstruik ontdekte. En als ik mieren zie denk ik als eerste: ‘Luizen!!’ Mieren bewaken luizen tegen de lieveheersbeestjes omdat ze zelf de larven leegzuigen. Doorgaans heb ik dan ook eerst ergens luis waarna er een kolonie mieren komt opzetten. Ik las echter in ‘Het grote moestuinboek’ (bron A, zie ‘bron van informatie, gebruikte bronnen) dat mieren luizen als huisdieren houden en dat een grote groep mieren doorgaans een grote groep luizen tot gevolg heeft. Het kan dus ook net andersom. Verder kunnen de mieren enige schade aanrichten omdat ze zaden wegslepen of zachte vruchten aanvreten. Hoe dan ook: ik wil geen mierenhoop op mijn balkon dus daar moest snel wat aan gedaan worden. De tip was om een schoteltje met suikerwater neer te zetten, daar komen de mieren op af en dan verdrinken ze. Dus dat heb ik gedaan. Maar ja, toen moest ik nog die mieren naar het schoteltje lokken want na 4 minuten hadden ze het nog niet ontdekt en ze moesten METEEN weg!

Helaas… de paar mieren die ik zover kreeg om het suikerwater te gaan proeven bleven alleen rondjes lopen om het plasje en verdronken helemaal niet. Na het eten ging ik weer kijken en toen liepen er een heleboel mieren rondjes om het suikerwater. Hmmmm… zit ik nu de mieren te spekken? Ik ontdekte een hele kolonie mieren heen en weer lopend naar de kleine kliko op mijn balkon. Hó! Het leken er wel 10x meer! Vermenigvuldigen ze zich zo snel of rennen ze vanuit de tuin naar mijn balkon? Wat dóen ze eigenlijk op mijn balkon?

Excuses aan alle dierenliefhebbers, speciaal die de mier als lieveling hebben: kokend water helpt het best, geen overlevingskansen, meteen opgelost. De frambozenstruik moest ik nog enigszins leegplukken en die mieren kregen een gratis lancering vanaf het balkon. En ik sta op scherp, want waar mieren zijn, zijn vaak ook luizen. En mijn roos heeft nét knoppen.

Framboos in aantocht

Geplaatst op 27 april 2013 door Marijke — 2 reacties ↓

Wat is het heerlijk om met andere tuinliefhebbers te babbelen over tuinieren. Samen door de tuin struinen en alles bekijken, ideeën uitwisselen, kennis opdoen en soms verhuizen er dan ook plantjes van tuin. Als mijn nieuwste aanwinst, een frambozenstek, de reis overleeft heb ik er straks weer een fruitplant bij. En weer wat bodembedekkers, die zijn op dit moment van harte welkom aangezien ik het jammer zou vinden als het onkruid straks de lege plekken gaat opvullen. Dan liever makkelijk te verwijderen bodembedekkers. Och, en daar heeft menig tuinder wel wat van over, het groeit zo weer dicht. En ik ben weer blij! Nu nog even voorzichtig vervoeren!