Graven

Prachtig weer, lekker warm. Heerlijk! Om op het balkon te zitten met een ijsje of zo. Niet echt weer om in je tuin te staan graven. Maar goed, je hebt wel eens rare mensen, en die moeten zo nodig weer op schema komen met hun tuin…

Om een lang (zwam)verhaal kort te maken: vanmiddag stond ik in de hitte te graven in mijn tuin om een stuk worteldoek rondom de frambozenstruiken te leggen. Het is nog niet klaar, maar voorlopig is het genoeg. Juist dat vak waarin ik nu (of liever 2 weken geleden) wilde zaaien, moest eerst half omgeploegd worden om alle wortels van de framboos eruit te halen en vervolgens dmv worteldoek af te sluiten van de moederplant. Ik hoop dat het doek diep genoeg zit en dat alle kleine worteltjes die nog achtergebleven zijn niet meer gaan uitlopen.

In ieder geval is het me gelukt om nog net voor half mei de capucijners en de doperwten gezaaid te hebben. De volgende stap is om nog een stellage erbij te bouwen die de capucijners tot 2 meter hoogte kan ondersteunen. Hmmm… misschien moet ik op zoek naar een scout of zo…? Mijn vaardigheden zitten meer op het gebied van het neerzetten en ombuigen van pvc-buizen. Gaas heb ik ook al, maar dit gaat maar tot 1 meter hoogte. Nou goed, ik kan nog even vooruit en de capucijners kunnen nog even groeien.

Frambozenstruiken

ToeDSCN1584n ik mijn tuin nog maar net had, wist ik het nog niet, anders zou het wel eens kunnen zijn dat deze struiken niet in mijn tuin terecht gekomen waren. Inmiddels weet ik het namelijk wél: frambozenstruiken woekeren verschríkkelijk! En in zulke vruchtbare kleigrond met alle ruimte om te groeien gaat dat hooguit één à twee jaar goed. Inmiddels is voor mij het 3e jaar aangebroken en moet ik echt wat doen om deze struiken in toom te houden. Zou ik ze nu aanschaffen dan zou ik ze in een grote pot in de tuin ingraven. Nu is het daarvoor wat te laat (ze laten zich niet meer in een pot wurmen) en ga ik aan de slag met worteldoek. Het begin is er al, een flink gat dat diep genoeg is om het worteldoek ónder de wortels van de framboos te krijgen. Nu moet dat gat nog een greppel worden om de hele struikenboel heen zodat ze alleen in dat éne vak kunnen woekeren. In zeker zin heeft het geen haast, al is het wel handig om het in het voorjaar te doen. Na een half uurtje graven loopt het zweet me over de rug, ook al is het nog fris. Laat staan wat er in de zomer gebeurt als het 20 graden is of warmer. Bovendien staan er straks allemaal bonen in dit vak. Maar goed, het is een hele klus dus ik doe het maar rustig aan. Stukje bij beetje, zo kom ik er wel. En ondertussen mag iedereen stekjes van mijn frambozenstruik aannemen als ze zich er maar van bewust zijn dat deze struik ‘gewoon in de tuin’ een risico met zich meebrengt.

Waslijn

DDSCN1480e palen stonden er inmiddels, tijd voor de volgende stap. Hoewel er voor gister een lage gevoelstemperatuur werd voorspeld weerhield mij dat er niet van om even lekker in mijn tuin aan de slag te gaan. Liever kort dan niet. Uiteindelijk bleef ik er de hele middag, al werkende had ik het niet koud en de zon was heerlijk! Het verbaasde me dat er verder weinig mensen op de tuin waren, hoewel er voor de meesten waarschijnlijk nu niet zoveel te doen is. Met mijDSCN1482n nieuwe stuk tuin kan ik al aan de slag vóór de plantjes de tuin in kunnen. Gelukkig maar, ik heb er gister ontzettend van genoten! Eén van de dingen die ik heb gedaan is het vastmaken van een waslijn langs de palen zodat ik de takken van braam en framboos gemakkelijk kan leiden. Dat heb ik aan het begin van mijn moestuin-carrière bij iemand gezien en het is veel handiger dan met touw. De waslijn kon een keer heen en weer met nog net genoeg voor een derde verbinding tussen de laatste palen. Dat viel me alles mee. Nu eerst maar even afwachten of dit genoeg is.

DSCN1481Vervolgens heb ik alle pvc-buizen met de takken en touwen ontward en de takken zoveel mogelijk aan de waslijn geklikt met de daarvoor gehaalde clipjes. De braam moest nodig wat ingetoomd worden, sommige takken konden al bijna helemaal rond. Het was ook niet voor niets dat ik het graag wat overzichtelijker wilde maken.

 

Stekken

DSCN1286_rsEen weekendje weg en alle trouwe lezers zitten dagenlang zonder blogberichtjes. Tsja… ik had er graag nog wat op gezet maar ik ontdekte dat het leven uit meer bestaat dan blog typen. Lekker slapen vóór zo’n weekend bijvoorbeeld.

Maar hier is er dan weer eentje. Op de foto’s ziet het er net zo nat uit als het hier nu buiten is, de herfst is echt begonnen. Ik ontdekte vorige week nog net op tijd dat de braam zich wilde stekken aan de overkant van het pad. Het woekert blijkbaar niet alleen onder de grond maar gaat ook boven de grond op zoek naar extra ruimte. Gelukkig kon ik nog op tijd de takken met de eerste wortels weer terug buigen naar hDSCN1292_rset plekje voor de braam.

Ook de Japanse wijnbes maakt een stek. Is er nog iemand die graag een struikje wil? Als deze stek aanslaat heb ik er inmiddels 3 struiken en dat is wel wat veel. Laat even een berichtje achter op de site.

De tuinburen hebben hun prachtige bieten gelukkig geoogst. Het was jammer geweest als die in de tuin bleven staan.

DSCN1287_rsDe gele framboos brengt nog steeds vruchten voort. Het zal niet lang meer duren maar nu ik wat minder in mijn tuin te vinden ben is dat ook niet erg. Door het vochtige weer zijn de vruchten kwetsbaar (evenals de laatste aardbeien, sommige rotten al aan de plant) maar zo’n late oogst maakt ze wel extra bijzonder.

Voor de variatie…

… maakte ik nogmaals jam. Dit keer geen aardbei-rabarberjam maar jam van bramen, aardbeien, japanse wijnbes, frambozen, pruimen en appel. De vriezer is opeens bijna leeg en het aanrecht staat vol potjes overheerlijke jam. Van de laatste kilo pruimen kan ik nog één keer jam maken en dan is het toch echt gebeurd voor dit jaar. Want wat moet ik met nóg meer jam? Tenslotte hoef ik niet dagelijks te jureren bij een ‘verzorg een leuke zeildag’ en lopen die verjaardagen ook niet echt storm. Maar ja, het maken is zo leuk hè…

Maar nu is er, behalve dat de grens van het normale nadert, een andere grens bereikt, namelijk de hoeveelheid beschikbare potjes. Als het goed is heb ik nog net genoeg voor de pruimenjam en dan zijn ze echt allemaal vol.

Zo nu en dan gaat er een potje weg omdat het deksel niet meer goed is. Dan is het niet vacuüm en heb ik mogelijk een keer het potje niet open kunnen krijgen en het deksel geforceerd. Of, zoals vanmiddag het geval was, het deksel draait door. Toen ik hier tijdens het potjes vullen achter kwam, goot ik snel de jam over in een ander potje. Dat potje was echter kleiner en de jam stroomde rijkelijk over het aanrecht. Tijd om te proeven! En het potje kon erna bij de afwas want een plakkerig verjaardagscadeau geven kan natuurlijk niet.

 

Voorjaarskriebels

Het mag dan officieel nog geen voorjaar zijn, het voelt sommige dagen al wel zo! Gister had ik zin om even lekker in de tuin aan de slag te gaan. In ieder  geval kon ik de frambozenstruiken nog snoeien dus ik had wat te doen. Verder zou ik wel zien. Om het lentegevoel nog wat te bevorderen trok ik geen jas aan maar een dikke trui. Het zonnetje scheen lekker en al werkend in de tuin hoorde ik zelfs al wat vogels fluiten. Héérlijk!

De lavatera is de hele winter blijven doorgroeien en bloeien. Nu ik weet dat deze plant zo groot word leek het mij wel wijs om deze flink terug te snoeien. En terwijl ik de takken verzamelde kwam ik tot een nieuw plan.

Eind vorig jaar heb ik de prachtige rozenstruik in de tuin gezet. Nu is deze echter ietwat ongelukkig terechtgekomen aangezien één tak nogal uitsteekt over het doorlopende pad. Daarnaast lijkt het me al een tijdje leuk om een soort afscheiding van wilgentakken te maken in mijn tuin. En zo kwam ik op het idee om een stukje pad bij de roos eruit te halen en hier een afscheiding te maken. Niet van wilgentakken maar van lavateratakken. Het zijn sterke takken en nog wel enigszins buigzaam. Daarnaast had ik nog een paar grote takken die ik een keer na een gemeentesnoei heb meegenomen.

Het is een wirwar van takken geworden, willekeurig in de grond gestoken of langs elkaar  gevlochten. Nog niet helemaal dicht maar het begin is er. Er zal wel vaker wat gesnoeid moeten worden en zo zal het ‘hekje’ vanzelf wat groeien. Nu nog hopen dat het tegen een windstootje kan en anders begin ik weer een keer opnieuw.

Overigens hoop ik niet dat de gebruikte takken nog zo levendig zijn dat ze beginnen te wortel schieten. Dat verwacht ik eigenlijk van de gebruikte frambozentakken wel. Daar vind ik het niet zo erg van, maar als ik straks een rij lavaterastruiken heb staan wordt het een ander verhaal. En vooral een gróter verhaal.

Spam

Wat minder werk in de tuin geeft tijd om eens wat andere dingen te doen. Een spamfilter te downloaden bijvoorbeeld. Ik ben er net op tijd bij. In twee dagen tijd heeft het spamfilter 473 berichten opzij gezet. Natuurlijk moest ik wel even controleren of er niet toevallig serieuze berichtjes bij zaten, maar na zoveel goed afgekeurde berichten heb ik er wel vertrouwen in. Dat scheelt me een heleboel werk! Nu maar hopen dat dit bericht niet als ‘spam’ bestempeld wordt.

braamstruikDe laatste keer dat ik in mijn tuin was heb ik de braamstruik verplaatst. Dat was nog een hele onderneming en ik hoop dat het de verplaatsing overleefd heeft. Toen ik de struik in mijn tuin zette was het nog maar een klein struikje. En vooral: de frambozenstruiken eromheen waren nog maar klein. Nu ik echter heb gezien hoe hard deze struiken groeien weet ik dat ze elkaar behoorlijk in de weg gaan zitten. Dus de braamstruik moest er tussenuit. Nu de gele framboos geen vruchten meer geeft, kon ik er met wat minder risico tussendoor. De wortels van de verschillende struiken zaten echter al behoorlijk in elkaar verstrengeld en met name de braamstruik heeft het moeten ontgelden. Maar ik schat in dat deze struik sterk genoeg is om deze operatie weer boven te komen. Bovendien was de grond flink nat, dat is ook een voordeel. De tijd zal het leren.

 

Oogsten

Terwijl de andere tuinders de aardbeiveldjes al hebben ontdaan van stro en netten, pluk ik er nog de vruchten van. De bosaardbeitjes mogen dan kleiner zijn dan de andere soorten, maar ze zijn wel erg zoet en dragen lange tijd door. En ik heb nog een plant van een doordragend ras waar ik vandaag een paar dikke aardbeien vanaf kon halen. Zo rekt mijn aardbeiseizoen zich nog enkele maanden. Heerlijk.

Naast het plukken van de aardbeien kan ik inmiddels ook flink wat vruchten halen van de japanse wijnbes. Deze week begonnen de eerste vruchten rood te worden en het is meteen flink raak. O, dat zijn zulke lekkere vruchtjes! En extra speciaal omdat je ze niet in de winkel kunt kopen. Ik denk dat ze te kwetsbaar zijn daarvoor.

En dan heb ik nog de frambozenstruiken. De struik met de gele frambozen is ook al aardig aangeslagen en geeft al flink vrucht. En dat voor het eerste jaar! Ook de andere twee, met rode vruchten, verblijden mij keer op keer met hele dikke frambozen. Niet alles haalt mijn huis, ’t is ook zo lekker.

Verder heb ik nog de rode bieten waar ik vandaag weer drie dikke kon oogsten en ook weer twee courgettes. Bijzonder hoor, zo’n periode waarin je vooral aan het oogsten bent. En voorlopig gaat dat nog wel even door want de uien zien er ook al uit alsof ze getrokken willen worden en ook de aardappels mogen gerooid worden. Maar nog even wachten tot het weer wat koeler is, dan is het werken ook een stuk aangenamer.

Zaad

DSCN7044_rsVandaag had ik een heerlijk rustgevend klusje te doen. Nadat het vanmorgen flink heeft geregend en geonweerd was het buiten een stuk aangenamer en kon ik lekker op het balkon zitten. Afgelopen week heb ik alle spinazieplanten meegenomen om het zaad eruit te kunnen winnen. Als ik niet beter wist zou ik denken dat de hele wereld vol staat met spinazieplanten want wat komen er toch veel zaden vanaf! Maar dat kan ik ook zeggen van de mosterdplant en die komt zelfs uit maar één zaadje. Wat dat betreft is de biodiversiteit op zich al een wonder.

Van spinazie bestaat er scherpzaad en rondzaad. De naam is volkomen logisch, bij het winnen van het zaad moest ik menigmaal een zaadje weer uit mijn vinger trekken aangezien ze zich graag ergens in vast prikken. Het moge duidelijk zijn dat ik de scherpzaad variant heb.

DSCN7046_rsNu even weer naar de tuin, genieten van de mooi in bloei staande zomerasters en zinnia’s, de gele framboos eens uitproberen, nieuwe kropsla, radijsjes en rucola zaaien en gewoon wat rondwandelen.

 

DSCN7045_rs

Wat is het toch fijn…!

Heerlijk om zo in de tuin bezig te zijn! Zelfs het gepruts met het slechte kwaliteit net voor over de frambozen was nog ontspannend. Maar volgend jaar doe ik dat wel anders! Of misschien zelfs dit jaar nog wel. Net als bij de aardbeien grote pvcbuizen en dan een GOED net erover. Zoals het nu met wat losse eindjes aan elkaar zit is het niks. Maar goed, ervaring komt met het uitproberen. En dit net had ik nu eenmaal nog liggen. De frambozen hebben dus enige bescherming, al is het nog even afwachten of het voldoende is.

Daarnaast heb ik een doornloze braam geplant, deze kan zich alvast settelen voor volgend jaar. De ervaring die ik inmiddels heb met fruitstruiken is dat je het de tijd moet geven om te kunnen aarden, te groeien en dat pas daarna vruchten komen. Anders zou de plant zichzelf uitputten. Wat dat betreft kan ik van deze struiken nog wel wat leren.

De mosterdplant heeft zwaar bezoek gehad en daar hebben een aantal takken onder geleden. Nu heb ik ze in een vaasje in huis staan. Van tevoren had ik niet gedacht dat ik zo vaak bloemen in huis zou hebben, tenslotte zijn de snijbloemen nog helemaal niet zover.

De lavatera zit helemaal onder de zwarte luis. Ik had mijn spuit met groene zeep bij me en wilde al royaal gaan spuiten toen ik ontdekte dat er ook een heleboel lieveheersbeestjes waren. Ah, de natuur gaat het zelf oplossen! Dat vind ik wel erg fijn. Dus ik ben toch maar voorzichtig geweest met de groene zeep en heb het meeste maar zo gelaten. De lieveheersbeestjes doen hun best om zich in aantal te vermeerderen, leuk om dat eens te observeren. Ik vermoed zo dat het vrouwtje de onderste is en deze sleept het mannetje op haar rug nog de halve plant over, sjongejonge!

Ik kwam thuis met een emmer vol rabarber. Van de buurman en van mijzelf, groene en rode. Heerlijk! Morgen weer wat inmaken, wat voor de jam én ik heb het afgelopen weekend een heerlijke rabarbercake gehad dus daar wil ik ook wat voor bewaren. Een emmer is dus zo leeg 😉