Auteur archieven: Marijke

Hobby of must?

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

Alle liefhebbers van de walnotenboom kan ik aanraden om in Houten te komen wonen want in deze gemeente zijn heel wat walnotenbomen geplaatst waar de bewoners vrij gebruik van mogen maken. Het kan in september en oktober na een storm dan ook nogal druk zijn rondom de walnotenbomen, er zijn steeds meer mensen die ontdekken dat het leuk is om je eigen walnoten te kunnen rapen. Mocht je verhuizen toch wat rigoureus vinden dan kun je natuurlijk altijd nog een poging wagen om je eigen gemeente over te halen tot het plaatsen van wat walnotenbomen. In een tijd waarin duurzaamheid, lokaal en ‘buiten zijn’ steeds belangrijker worden kan het nog wel eens meevallen om dit voor elkaar te krijgen.

Natuurlijk komt er weer een nieuwe poll! Dit keer over de vraag wat je vindt van tuinieren: is het een hobby die je het liefst de hele dag beoefend of is het meer een noodzakelijk kwaad wat bestaat uit het weghalen van het altijd opschietende onkruid in je (uiteraard) volledig betegelde tuin?

Uitvlieger

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

Vorig jaar heb ik heel wat rupsen gered van de dood. Terwijl ik ze in een glazen P_20160204_144549bak in huis bloemkoolbladeren voerde, verpopte de één na de andere rups zich tot een cocon. Twee weken later kon ik de meeste koolwitjes in de glazen bak verwachten en ik heb er heel wat de vrije natuur in mogen laten gaan. Echter, hoewel ik me heel nobel voelde bij het redden van deze rupsen, ontdekte ik na enige tijd ook de nadelen ervan. Ingrijpen in de natuur loopt niet altijd goed af. Enkele vlinders kwamen gehandicapt uit hun cocon nadat de bak buiten had gestaan en later weer binnen. Het grote verschil in temperatuur heeft ze geen goed gedaan. Ik nam me meteen voor dat nooit weer te doen.

Maar toen werd het kouder en niet alle vlinders waren uit hun cocon gekomen. Sommige soorten en sommige generaties van soorten overwinteren in cocon. ‘Maar… als ik dit witte bakje nu zomaar buiten zet, zijn al die coconnetjes dan niet veel te kwetsbaar?’ vroeg ik me af. ‘Een rups zal zelf vast beschut plekje zoeken om een cocon te spinnen, in plaats van zo’n kaal wit bakje.’ Niet goed weten wat ik moest belandde de bak op zolder, waar het een stuk koeler is dan in de woonkamer, in de hoop dat ze zo de winter konden overleven. Weer bedacht ik me dat het toch wel lastig is om het goed te doen als je ingrijp in de natuur. Regelmatig keek ik in de bak op zolder. Dat ik dit niet vaak genoeg deed ontdekte ik toen er plotseling 3 dode vlinders in de bak zaten. Ai… Opeens voelde ik me helemaal niet zo’n nobele rupsenredder maar meer een wrede vlindermartelaar.

Momenteel staat het witte bakje buiten. Ter beschutting staat een glazen bak er omheen om de wind en regen tegen te houden, open genoeg om de vlinders de vrijheid te geven. Ik hoop dat er toch nog vlinders overleven.

P_20160207_131352Afgelopen zondag werd ik verrast door wat gefladder tijdens het koffiedrinken. Een geelwit vlindertje vloog naar de lamellen en kroop daar in alle rust overheen. ‘Huh? Is er een dode vlinder weer tot leven gekomen?’ was het eerste wat ik mij afvroeg. Maar nee, daar leek het niet op. En de bak met vlinders stond buiten. Hoewel ik wel net op mijn balkon bezig was geweest, kan ik me bijna niet voorstellen dat de vlinder toen naar binnen is geglipt. Maar binnen was geen cocon, voor zover ik weet. Het zal altijd een raadsel blijven. Maar de vlinder heb ik maar snel weer aan de natuur overgeleverd.

Uw bestelling staat gereed

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

Hoera! De bestelling van de zaden via de volkstuinvereniging is afgehandeld en iedereen kon zijn zaden ophalen. Aangezien het natuurlijk niet zo druk is op de tuinen en ik naar het andere complex moet was het voor mij even zoeken naar een geschikt moment. Tenslotte is het ook vervelend om voor niks erheen te fietsen. Ik wist dat er op een zaterdagmorgen altijd mensen zijn, maar ja, laat ik nu op een zaterdagmorgen doorgaans heel andere plannen hebben. Ik waagde de gok op een zaterdagmiddag en had geluk. En zo kon ik vol vreugde mijn pakketje ophalen en thuis uitpakken. Weer een stukje dichterbij het nieuwe tuinseizoen!

De nieuwe aanwinst bestaat uit:

  • plantuien, zowel geel als rood
  • IMG-20160206-WA0001(bijna) natuurvriendelijke slakkenkorrels (alleen schadelijk voor de slakken)
  • zaad voor courgette
  • zaad voor pompoen nootmuskaat en kleine oranje pompoenen.
  • zaad voor paprika’s
  • zaad voor die overheerlijke cherrytomaten Sungold die ik afgelopen jaar voor het eerst probeerde.
  • zaad voor winterpostelein
  • zaad voor Kamille (vast goedkoper dan die vele pakjes kamillethee die ik tegenwoordig aanschaf)
  • zaad voor ‘Suzanne met de mooie ogen’, een snelgroeiende één-jarige klimmer met witte en gele bloemen met donker hart.

De reden dat ik dit jaar zaad heb besteld voor pompoenen en courgettes is dat ik het afgelopen jaar merkte dat het zaad dat ik zelf gevangen had uit mijn eigen oogst toch niet zo goed werkte als zaad van een kweker. Ik vermoed dat de reden daarvoor is dat in een volkstuin met veel verschillende soorten planten bij elkaar in de buurt er veel meer kruisbestuiving plaatsvind. De groene pompoenen die ik zo had bevatten zaad waar uiteindelijk oranje pompoenen groeiden. Grote pompoenen in plaats van de kleintjes die ik graag wilde. Best kans dat de pompoenen uit de winkel zuiverder zaad bevatten dan de pompoen uit eigen tuin. Dat valt nog eens uit te proberen. Maar dit jaar ga ik liever voor zekerheid.

Het groen in de supermarkt

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

Als ik door een tuincentrum wandel zie ik om mij heen allerlei verleidingen. Prachtig bloeiende planten die erom vragen om gekocht te worden. En ik wil maar al te graag mooie planten in huis, een perfecte combinatie toch?

Was het maar zo makkelijk! Niet alleen mijn portemonnee klaagt als ik me weer eens heb laten gaan, ook mijn vensterbank raakt steeds voller en vooral als ik in het voorjaar de hele vensterbank vul met voorgezaaide groente zorgt dat nogal eens voor problemen. Maar goed, weten wat je valkuil is, scheelt al een heleboel. Elke keer als ik een tuincentrum binnenga houd ik mezelf voor dat ik niet zomaar wat moois kan gaan kopen en bedenk ik of ik dit keer wel of niet iets mag aanschaffen om mijn (opeens dan heel leeg lijkende) vensterbank mee te sieren.

gerberaMeestal werkt deze aanpak heel goed en daar ben ik trots op. Zo wordt het nog leuker om die ene keer wél wat moois te mogen uitzoeken. Deze aanpak werkt vooral als ik me ervan bewust ben dat ik weer in de verleiding kom. Bij de ingang van een tuincentrum bijvoorbeeld.

Echter dwalend door de Lidl ben ik me er totaal niet van bewust. En zo liep ik daar laatst op zoek naar de eieren. Ik zwiepte mijn karretje de hoek om en stond ook in oog met mijn lievelingsplant de Gerbera, prachtig in bloei in mijn lievelingskleur oranje-geel. Het lukte me nog om mijn impuls in bedwang te houden en de eieren te bereiken maar op de terugweg was mijn verdediging al afgebroken. Er stonden nog maar twee planten, waarvan één Gerbera. Daarbij waren ze voor de helft van de prijs. De Gerbera thuis is alweer tijden uitgebloeid, bovendien bloeit die roze en dat is toch heel wat anders. Het was alweer lang geleden dat ik iets nieuws kocht. O, en ik mis mijn tuin op dit moment héél erg.

Nou, jullie raden het al: meer dan genoeg redenen voor de aanschaf van dit prachtige plantje! En als ik thuis zit te koffiedrinken met het zicht op een mooi bloeiende Gerbera middenin de winter, dan ben ik eigenlijk vooral blij dat ik me weer heb laten verleiden… 😉

Klimhortensia

Geplaatst op door — 1 reactie ↓

klimhortensiaDaar zit ik dan… in de bibliotheek met een heleboel boeken om mij heen maar geen enkel groen blaadje te bekennen om inspiratie aan op te doen. Mijn laptop moet gerepareerd worden en mijn typsnelheid telt alleen voor een toetsenbord, niet voor een touchscreen. Dus zit ik in de bieb.

Om praktische redenen kan ik me wel voorstellen dat er geen planten staan in de bibliotheek, maar sjonge… er mist hier toch écht wel iets. Groen is rustgevend, planten stralen iets uit van thuis. Of is dat alleen zo voor mensen zoals ik?

Ik zou natuurlijk ook een ‘groen’ boek uit de kast kunnen trekken of wat informatie kunnen opzoeken op het internet maar daarvoor zit ik toch liever thuis op de bank. Dus heb ik gister op mijn balkon foto’s gemaakt om zo in de bibliotheek toch enige inspiratie bij de hand te hebben.

Ik zoek een foto op en kijk naar mijn klimhortensia die alweer haar eerste blaadjes heeft geopend. Het zijn nog maar enkele blaadjes maar de rest van de plant zit barstensvol knoppen. Wat zal dat weer veel groens geven in de zomer! Wat een rust en wat een thuisgevoel zal het uitstralen!

Ik weet genoeg, tijd om naar huis te gaan. klimhortensia

Ongemerkt

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

vogelvoerDie vogels… wat zal ik ervan zeggen? Vorige week berichtte ik enthousiast dat de vogels tóch wel op mijn balkon kwamen aangezien de wc-rol met vogelvoer al half leeg was. Nog geen dag later moest ik voorzichtig concluderen dat het wel eens leeg kon zijn doordat de wind en regen de zaadjes eraf lieten gaan, gezien de vele zaadjes die op de grond lagen. En vogels zag ik maar niet.

De pot met zonnebloempitten (het plekje waar ik vorig jaar met vogelpindakaas toch heel wat vogels op mijn balkon heb gezien) leken de vogels niet aan te raken. Zouden ze het niet lusten?

Zonet kwam ik tot de ontdekking dat er wel degelijk van de zonnebloempitten wordt gegeten. Er mist een hele hoek uit, dat komt niet van wind of regen. Nu is echter nog de vraag of het vógels zijn die ervan eten of dat er een muisje is dat blij is dat er voor hem gezorgd wordt…

Zelf samenstellen

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

Een jarige buurvrouw, ik wil graag wat leuks voor haar meenemen maar moet er even over nadenken wát dan precies. Ze houdt van plantjes en vorig jaar had ik een Madagaskar Juweel voor haar meegebracht. De plant gedijt prima en groeit behoorlijk onder haar zorgende handen. Als ik eens langere tijd van huis ben laat ik mijn planten dan ook met een gerust hart achter met haar als oppas. Heerlijk, zo’n buurvrouw met groene vingers!

Het lijkt me leuk om iets te geven voor op het balkon. Maar ja… in februari is het niet echt het moment waarop leuke buitenplanten verkrijgbaar zijn. Struinend over de markt en in bloemwinkels kom ik vooral veel narcissen in knop tegen. Hmm, wel leuk, maar slechts van korte duur. P_20160204_144404

Uiteindelijk kom ik op mijn eigen balkon terecht. Ik vond nog een vierkant metalen bakje met wat gaten erin en besluit het bakje te vullen met wat ik thuis heb. Plantjes die de winter overleefd hebben en waar ze langer plezier van heeft. Er komen wat narcisbollen in en wat kruiden: citroentijm, oregano en nog een klein stekje munt. Om het bakje het hele jaar wat groens te geven stop ik er nog wat bonte maagdenpalm en mos in. Na verloop van tijd zal het een gevuld bakje worden met gele narcissen en roze bloeiende oregano maar op dit moment bevat het alleen maar groen. Wat oranje lampionnetjes moeten de kleur verzorgen.

Ik ben blij met het resultaat. Nu maar naar de buurvrouw om te horen wat zíj er van vindt.

Sla

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

slaEerlijk gezegd weet ik niet meer waar de slaplantjes vandaan kwamen. Waarschijnlijk had ik ze te laat in de tuin gezet, waren ze te klein en werd het al koud. Hoe dan ook, ik bleef eind vorig jaar nog met een paar slaplantjes zitten en die heb ik buiten in een grote plantenbak gezet. Weggooien ben ik niet zo goed in en ach, waarom zou je het niet proberen?

En zo komt het dat, ondanks wat vrieskou, er in februari nog steeds slaplantjes op mijn balkon groeien. Terwijl de witlof aan het balkon vastgevroren was, heeft de kou de slaplanten waarschijnlijk niet bereikt doordat ze hoger staan en niet op een koude betonvloer liggen. Het lijkt er overigens wel op dat de kou ervoor gezorgd heeft dat de slaplanten niet als een traditionele krop sla groeien maar wat rare vormen aannemen.

Hoe zou ‘koud gegroeide sla’ eigenlijk smaken? Ik zal nog maar een tijdje geduld hebben dan heeft de sla mooi nog wat tijd om verder te groeien. Met een beetje geluk eet ik sla op een tijdstip waarop ik normaal gesproken pas de eerste slazaadjes in de grond stop. En dat zónder gebruik van een kas.

Waar het hart vol van is…

Geplaatst op door — 4 reacties ↓

… daar stroomt de mond van over. Niet alleen op mijn blog heb ik het voortdurend over mijn tuin, plantjes, natuur en groen, ook ‘live’ is het een veel voorkomend onderwerp van mijn spraakwaterval. Ik doe het niet bewust, het is iets waar ik gewoon erg enthousiast over ben. Op deze manier ontdek ik of andere mensen enthousiast zijn over tuinieren of komen mensen naar mij toe als ze vragen hebben over een kwijnende kamerplant, het zaaien van groenten of de naam van die ene plant. Heerlijk vind ik dat!

Vandaag ontdekte ik nog een voordeel van praten waar je hart vol van is. Iemand had een serie spaarpunten voor mij bewaard waarmee ik een gratis fruit- of kruidenplant kan bestellen. Zij deed er niks mee. Ik kan me zoiets bijna niet voorstellen natuurlijk maar ben er maar al te blij mee! Dat wordt naar hartenlust rondneuzen. Met tegelijk het gevaar dat ik weer veel te veel leuke dingen zie en het niet bij één plant blijft 😉P_20160201_153138

Voorjaar op het balkon

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

narcisEnthousiast schreef ik een stukje over het voorjaar in huis halen. En nog geen dag later zie ik dat het voorjaar op mijn balkon is uitgebroken: de eerste narcis bloeit! En dat al in februari. Het is trouwens bij lange na niet de eerste narcis die ik zie bloeien want ik heb er al tientallen gezien in de tuintjes bij mij in de buurt. Inmiddels is het wachten op de eerste krokus en het zou me niets verbazen als die ook al ergens gesignaleerd zijn…

Als je aandacht hebt voor de natuur zal je ontdekken dat geen jaar hetzelfde is. En dat maakt het juist zo boeiend!