Hoelang de geoogste watermeloenen goed blijven weet ik niet, zo informatief was het AH-moestuinboekje niet. Maar grote kans dat het ook niet uitmaakt. De eerste meloen (van de drie) is namelijk al op. Ik was erg nieuwsgierig naar de binnenkant van de meloen en uiteraard ook naar de smaak. Het rode gedeelte is niet zo groot als dat ik had gedacht, maar de smaak is… tja, zoals een watermeloen smaakt 😉 Het witte gedeelte heeft trouwens net zoveel smaak als het rode. En de meloen was in twee keer op, dat overkomt me ook niet zo vaak 😉
Categorie archieven: Archief 2016
Poll: AH moestuintjes
Er is weer een nieuwe poll. Als (al dan niet trouwe) lezers van deze site hebben jullie blijkbaar interesse in tuinieren. Best kans dat verschillende lezers dan ook de AH moestuintjes hebben geprobeerd die in het voorjaar te sparen waren. Ik ben heel benieuwd of er mensen ook wat van geoogst hebben. Kies je antwoord bij de poll en laat eventueel een reactie achter onder dit bericht.
This poll is no longer accepting votes
Bloeiende bougainville
Begin dit jaar kreeg ik van een vriendin een stekje van de Bougainville. (zie
bougainville) Het plantje komt uit Brazilië en gedijt hier goed als het maar niet te koud is. Het verbaasde me dan ook zeer dat het pas eind september/begin oktober begon te bloeien. Het mag dan warmer zijn dan doorgaans op deze tijd, maar het lijkt me toch een flink stuk kouder dan Brazilië… Blijkbaar kan de plant meer hebben dan ik dacht. Mooi zo, nu kan de plant nog even buiten staan, meestal doen planten het daar nu eenmaal beter dan in de droge kamerlucht. Ze krijgen regelmatig een verfrissende douche en eventuele diertjes kunnen door hun natuurlijke vijanden bestreden worden. Toch zal dit plantje binnenkort naar binnen verhuizen, het zou natuurlijk erg jammer zijn als het doodvriest. De temperatuur maar goed in de gaten houden.
De vorige keer dat ik over de Bougainville schreef heb ik daar wat websites bij gezet. Best handig, zo’n blog 😉 Zo hoef ik niet alles te onthouden. Op tuinadvies.be lees ik dat de Bougainville bloeit van juni tot september. Late bloei wordt veroorzaakt door het te vroeg naar buiten doen van de plant. Arm plantje, het heeft me dus wel degelijk proberen duidelijk te maken dat ‘ie het te koud vond… 😉 Volgend jaar beter!
Zelf witlof telen
Vorig jaar ben ik voor het eerst zelf witlof gaan telen. Ik ben dol op witlof en het leek me leuk om eens van eigen tuin te eten. Het leek me erg ingewikkeld maar nu ik het één keer gedaan heb valt het eigenlijk best wel mee. Het meest lastige is dat de teelt relatief lang duurt en je langdurig een stuk grond in je tuin bezet hebt. Helemaal ten opzichte van de prijs in de supermarkt is het niet voordelig. Het voordeel is dat je de witlof verser dan vers kunt eten en je in de winter nog een andere groente van eigen tuin kunt eten. En, niet onbelangrijk, de witlof heeft een veel diepere, genuanceerde smaak.
Vo
or wie benieuwd is hoe het nu moet met dat witlof zaaien hier een overzicht met foto’s.
Voor je zaad aanschaft is het handig om te weten of je witlof mét of zónder dekgrond moet zetten. Ik heb zaad voor witlof zonder dekgrond, dat is het gemakkelijkst. Zaaien doe je in mei. Ik geef de voorkeur aan voorzaaien in bakjes thuis en plant de plantjes later in de tuin.
De witlof groeit als grote, weelderige ‘sla’, zonder vaste krop. Omdat je feitelijk een wortel aan het kweken bent is het van belang dat je de grond goed losmaakt. Zo krijg je een mooie stevige penwortel in plaats van allemaal kleine losse worteltjes.
Pas in septem
ber/oktober hoef je weer iets aan de witlof te doen. Je gaat de wortel oogsten. Wip met een riek de wortel voorzichtig uit de grond. Op de foto rechts zie je twee mooie penwortels en één plant met allemaal losse worteltjes. Uit de dikke wortel groeien de mooiste kropjes. Het handigste is om niet alle wortels tegelijk te oogsten, in de tuin zijn ze beter te bewaren. Witlof kan niet tegen strenge vorst dus zorg dat ze daarvóór allemaal uit de grond zijn.
Na het oogsten van de wortel laat je de witlof drie dagen met blad en al in de tuin liggen. Vervolgens snijd je de bladeren tot zo’n 2 cm boven de wortel af.
De wortels die je wilt gaan zetten (zo heet dat bij witlof ;-)) doe je in een emmer met half zand en half potgrond. Is de wortel te lang dan kun je onderaan een stukje afsnijden. Ook de kleine worteltjes mag je afsnijden om één mooie grote wortel te behouden. Zorg dat het bovenste puntje van de wortel nog boven de grond uitsteekt. Giet vervolgens water in de emmer zodat al het zand goed tussen de wortels is gespoeld en de grond vochtig is. Als laatste moet je de emmer in het donker zetten. Ik deed dit door een zwarte vuilniszak om de emmer te doen en dit werkt prima. Zolang er maar genoeg ruimte is voor de witlof om te gaan groeien.
De witlof hoeft geen water meer tijdens het groeien en groeit het best in een koele ruimte, 10-15 graden. Afhankelijk van de temperatuur is de oogst na ongeveer 4 Ã 5 weken.
Er is iemand die nog veel uitgebreider het proces van witlof telen heeft beschreven en hierbij ook verschillende proeven heeft gedaan met hergebruik van witlofwortels. Nieuwsgierig? Kijk dan op deze informatieve site: sjeftuintips.wordpress.com
Bloei in oktober
Er bloeit nog van alles in de tuin. De zinnia’s geven niet om een beetje kou, net zoals de dahlia’s. De phacelia (bijenvoer) komt nog tot bloei voor het winter wordt, de petunia’s teren waarschijnlijk op hun laatste bloemetjes. De duizendknoop en Suzanne met de mooie ogen en de rozenstruik bloeien allemaal zowaar nog. Alleen
de vlijtige liesjes zijn helemaal afgestorven. Heerlijk om in oktober nog een bosje bloemen uit eigen tuin te kunnen halen. Met deze foto’s kunnen jullie ook even meegenieten.
Ontkiemende rommel
Ik vond nog een stoffen tasje met oud zaad. Een paar jaar geleden heb ik sla laten bloeien en het zaad in het stoffen tasje gestopt om het vervolgens te laten drogen in de cv-kast. Per ongeluk had ik echter ook zaad van de rucola in hetzelfde tasje gedaan en sindsdien… tsja… hangt het tasje daar maar te drogen en wordt het zaad maar sporadisch gebruikt. Na een paar jaar zal er weinig van ontkiemen. Dacht ik. Ik had nieuw zaad om te drogen (dit keer één soort tegelijk ;-)) dus het leek me handig om het oude zaad weg te gooien. Buiten stonden nog wat bakjes met aarde en zo was het snel verwerkt. Van de paar zaadjes die nog zouden ontkiemen kon ik misschien nog wat oogsten.
De duiven hebben er lekker in zitten rommelen. Of misschien moet ik de muis de schuld geven, nu deze nogal rond blijkt te scharrelen op het balkon. In ieder geval lag een dag later overal aarde en het zaad was niet meer netjes toegedekt. ‘Nou ja, tenminste nog iemand die er plezier van heeft,’ dacht ik. Het zaad bleek ech
ter nog kiemkrachtig; enkele paar dagen later zagen de bakjes groen van de kiemblaadjes. Of het kropsla of rucola is nog even de vraag maar groen(te) is het zeker.
Mezenbolletje of muizenbolletje?
Een paar dagen stemloos door een griep. Wat is dat lastig voor een babbelaar als ik! Maar gelukkig heb ik mijn blog nog waar ik onbelemmerd kan kletsen 😉
Vandaag zag ik dat het mezenbolletje druk bezocht werd. Een grote kraai probeerde vanaf het plankje erboven wat lekkers mee te pikken. Twee koolmeesjes hingen op de kop. Zowaar verscheen midden op de dag een muis onderaan het bolletje. En ik maar denken dat die alleen bij schemer en nacht langskwam.
Helemaal onverwacht was het overigens niet. Zodra ik namelijk vogelvoer ophang is de muis veel op mijn balkon. Niet zelden denk ik dat de vogels alles hebben opgegeten en blijkt een muis de lekkerbek te zijn.
Dit bolletje had ik echter opgehangen op een manier waarop de muis er niet bij kon. Vanaf het plankje naar beneden was te lastig voor het knaagdiertje wist ik uit ervaring. Thuiszitten leverde vandaag echter nieuw inzicht op. Niet alleen is de muis overdag actief, ook weet het bij het mezenbolletje te komen. Dankzij de klimhortensia. De muis loopt tegen de muur op omhoog, kruipt over wat takken en gaat op het laatste takje van de klimplant zitten. Het was een gek gezicht, de muis helemaal uitgerekt op een takje. Gretig knabbelde het aan het bolletje. Ik heb het lekker laten knabbelen. Tot ik het binnen een uur wel drie keer langs zag komen en al voorzag dat de muis het hele bolletje voor de mezen zou wegkapen. Dá
ár had ik het niet voor gekocht. En dus heb ik de klimhortensia wat gesnoeid. Vijf minuten later rende de muis driftig heen en weer over de muur, het plankje en door de klimhortensia. Op alle mogelijke manieren rekte het zich uit, wanhopig proberend om wat van dat lekkers te kunnen knabbelen. Het was een aandoenlijk gezicht.
Ik prent mijzelf in dat de muis genoeg te eten heeft en dat het nÃet zielig is.
Inzaaien voor de winter
Het is elk jaar weer even opletten. Tegen de tijd dat het tuinseizoen ten einde loopt moet ik nog gaan zaaien. Standaard gebeurt dat te laat, in september denk ik doorgaans niet aan zaaien en in oktober… tsja… altijd even spannend of het dan nog lukt. Desondanks probeer ik het elk jaar weer: veldsla. Meestal gaat het wel goed, zo streng zijn de winters doorgaans niet.
Naast het zaaien van de veldsla wil ik ook graag de lege vakken inzaaien met een groenbemester. In september en oktober kan dat alleen nog met winterrogge (althans, van de soorten die ik heb aan groenbemesters). De eerste vakken zijn al ingezaaid. Wat een heerlijk voldaan gevoel geeft dat!
Vogels voeren
Op
eens is het een flink stuk kouder in Nederland. Van de ene op de andere dag gaat het van (g)een zomerjas naar een winterjas. Woensdag zat ik nog in mijn shirtje veldsla te zaaien in mijn tuin. Vandaag vraag ik me af of er nog planten beschermd moeten worden tegen eventuele nachtvorst.
De vogels zullen opeens meer moeten eten om warm te blijven, ik kan het meteen merken op mijn balkon. In het lege potje van het vogelvoer van vorig jaar had ik wat overgebleven rijst gedaan. Plots wordt mijn balkon druk bezocht. Het verbaasd me elke keer weer hoe snel ze door hebben dat er wat te halen valt. Met een vetbol hoop ik ook nog ‘mijn’ koolmeesjes te lokken. Ze zitten regelmatig even bij dit huisje dus de weg weten ze al. 
Vriezer leeg, potjes vol
Ik ben er behoorlijk goed in om mijn vriezer efficiënt te vullen maar er komt toch eens een punt waarop er echt niets meer bij past. Dat punt was de afgelopen weken duidelijk in zicht. Zo duidelijk dat ik amper de moeite nam om bramen te plukken want meer dan voor in de yoghurt kon ik niet gebruiken. Hoog tijd dus om de vriezer leeg te halen. Na 2 dagen heel veel potjes vullen met jam is de vriezer opeens half leeg. 6,5 kilo fruit is verwerkt tot 4 soorten jam in 33 potjes. Voorlopig heb ik wel genoeg 🙂
