De bloemen van de pioenroos

Een pioenroos zet je doorgaans in je tuin omdat je de bloemen zo mooi vindt. Maar dan: de plant neemt ruimte in, krijgt prachtige bladeren maar… geen bloemen. Wat dan? Een lezer vroeg zich af of er nog bloemen te verwachten zijn en met plezier duik ik even het internet op. Hierbij wat informatie over de voorkeuren van de pioenroos.

De eerste 1-2 jaar na aanplant kan het zijn dat de plant niet bloeit. Sommige sites spreken zelfs van bloei na pas 5 jaar. Is de plant dus net geplant heb dan nog even geduld.

De plaats van de pioenroos is ook erg belangrijk. De plant heeft er een hekel aan om verplant te worden dus wat aandacht besteden aan het zoeken naar het juiste plekje kan geen kwaad. De plant staat graag in zon of halfschaduw, wil de ruimte hebben en houdt van ietwat zure, goed water doorlatende grond. Met name klei- of veengrond vindt de plant aangenaam, op zandgrond wil het minder goed groeien.

Soms is de pioenroos te diep geplant, een belangrijke oorzaak van het uitblijven van de bloei. De ogen (ook wel neuzen genoemd) van de plant pioenroosmoeten slechts enkele centimeters onder de aarde komen te zitten. Kom je erachter dat je de plant te royaal hebt ingestopt dan is oktober de meest geschikte tijd om het planten nog eens over te doen.

Heb je inmiddels zin om een pioenroos aan te schaffen dan is oktober een goeie maand om de wens in een daad om te zetten. In dat geval kan het wel lonen om een wortelstok bij een kweker te kopen (bijvoorbeeld Vreeken), deze wortelstok is dan al enkele jaren oud en geeft je eerder plezier van de mooie bloemen.


Gebruikte websites voor dit artikel:

Gezond eten

spinazie met eiGezond eten, met groente uit eigen tuin heb je al snel een berg vitamines op je bord. Vandaag zijn het spinazie-vitamines 😉 Anderhalf uur na het plukken verdween het in mijn maag, verser kan het bijna niet. En natuurlijk een gekookt eitje erbij. Het is niet alleen lekker maar ook nog eens gezond. Waarom?

Ik weet het nog heel goed dat ik in de collegebanken zat, aan het eind van een lange schooldag. Het was bijna zes uur, hoog tijd om te gaan eten. De docent was iets aan het uitleggen over bloed en hemoglobine. IJzer is een belangrijke grondstof die je lichaam nodig heeft om hemoglobine te maken. Hemoglobine is weer een belangrijk onderdeel van de bloed. Een tekort aan ijzer zorgt voor bloedarmoede. Spinazie bevat veel ijzer, een goede voedingsbron dus. De docent vertelde verder en legde uit dat een eitje bij de spinazie niet alleen erg lekker is (nou ja, vind ik wel erg lekker ;-)) maar ook erg gezond. De eiwitten van het ei helpen het lichaam om het ijzer uit de spinazie beter op te nemen. Een uitstekende combinatie dus. Toen ik de maaltijd in gedachten nog even aanvulde met wat aardappels en een malse braadworst begon het water me in de mond te lopen. Hoog tijd om naar huis te gaan en deze maaltijd klaar te maken dacht ik. En zo ben ik deze combinatie nooit vergeten 😉

Watermeloen

dscn2873Afgelopen zomer kreeg ik twee plantjes van een vriend: watermeloen. ‘Die doen het in jouw kas vast beter dan bij ons buiten in de tuin.’ Hoewel ik dat qua temperatuur wel kon begrijpen, betwijfelde ik of ze wel goed zouden gedijen als ik niet dagelijks water zou geven. Een watermeloen moet veel water, toch?

Het bleek mee te vallen. De plant groeide vlijtig door de kas, als bodembedekker onder de todscn2951matenplanten. Inmiddels zitten er ook meloenen aan. Of beter gezegd: meloentjes, ze zijn amper groter dan een sinaasappel. Ik ben benieuwd hoe groot ze gaan worden en hoe ze zullen smaken. Nog even geduld.

Bossen bloemen

dscn2946In de tuin doen de Zinnia’s hun uiterste best om er vrolijk uit te zien. Talloze bloemen fleuren de tuin op. En niet alleen de Zinnia’s, ook de roze Dahlia en Suzanne met de mooie ogen. Van de laatste kan ik geen bloemen afsnijden maar in de tuin kan ik er ook wel van genieten. Van de rest snijd ik regelmatig wat bloemen af en zo kan ik weken achtereen genieten van verse bloemen op tafel. En dat voor de prijs van één zakje zaad dat ik vier jaar geleden aangeschaft heb… Hoe goedkoop wil je de bloemen hebben?

Wat te doen als…

… dedscn2952 pompoenplant je hele tuin overwoekerd?

Dat de muskaatpompoen groot werd had ik al wel door. Maar inmiddels begin ik me af te vragen wanneer de plant eigenlijk een eind breit aan zijn overwoekerende groei. Vanmiddag heb ik de plant zelfs uit de vlinderstruik moeten knippen. Wat zou het van plan zijn daar te doen? Tenslotte kunnen de tengere stelen een flinke pompoen nooit zo hoog in de lucht houden. Het zou zijn eigen ondergang worden… Maar daar heeft de plant vast niet over nagedacht. Het enige waar het mee bezig is, is groeien!

Leuk om te zien en een leermoment voor volgend jaar om meer ruimte vrij te houden voor deze soort. De andere pompoenplanten (de soort Uchiki Kuri) zijn heel wat bescheidener. De pompoenen die daaraan komen zijn natuurlijk ook kleiner en de eerste twee heb ik al geoogst.

Inmiddels bedscn2947ginnen de muskaatpompoenen ook zichtbaar te worden. Twee weken geleden waren ze ongeveer zo groot als een vuist, lichtgroen en prachtig geribbeld. Inmiddels zal ik ze met twee handen moeten tillen en is de kleur donkergroen. Volgens de bijsluiter van de zaden verkleuren de pompoenen laat in de herfst en zijn ze zéér lang houdbaar. Dat is maar goed ook want met zulke joekels zal ik flink wat gerechten met pompoen kunnen maken. Het lijkt erop dat ik de komende winter wel genoeg te eten zal hebben. dscn2949

 

Rode bieten met karnemelksaus

P_20160831_174248Op rode bieten raak ik niet uitgegeten. Volgens mij eet ik ze de hele zomer lang wekelijks. Meestal kook ik voor drie keer en kan ik er twee keer van eten. Vaak eet ik dan roze stamppot, maar een mens wil ook wel eens wat variatie. En zo herinnerde ik mij de karnemelksaus van mem. Als je dat door de bieten en aardappels roerde kreeg je een knalroze brei. Als kind vond ik dat zeer interessant. Knalroze eten krijg je nu eenmaal niet zo vaak, helemaal niet als je, zoals ik graag deed, alle ingrediënten graag apart opeet.

Voor een ieder die ook graag eens wat anders van de rode bieten maakt, komt hier het recept voor de karnemelksaus. Deze serveer je bij gekookte aardappelen en bieten.

Ingrediënten (1 à 2 personen)

  • 100-150 g spekjes
  • ui
  • 2 dl karnemelk
  • 2 eetlepels bloem

Bereiding

De ui snipperen en samen met de spekjes bakken. Vervolgens even apart houden. Van de bloem en wat karnemelk een glad papje maken. De rest van de karnemelk toevoegen en aan de kook brengen. Het sausje onder goed roeren 4 minuten laten koken. Vervolgens de ui en spekjes erbij voegen. Eventueel nog (verder) op smaak brengen met peper&zout of met mosterd.

Bezoek op de tuin

Regelmatig is er iemand mee naar mijn tuin om te komen kijken. Familie, vrienden, kennissen of ‘moestuin-geïnteresseerden’. Inmiddels vinden ze op het volkstuinencomplex dat ik ‘veel vrienden’ heb. Ach ja, logisch aangezien het gemiddeld twee-wekelijks voorkomt dat ik met iemand over mijn tuin loop.

blog over volkstuinOm zelf ook eens op de foto’s te staan die ik op mijn blog plaats vraag ik mijn gasten wel eens om foto’s te maken. Vaak vergeet ik het helaas te vragen. Ook sta ik er wel eens wat ongelukkig op. Ik heb doorgaans niet mijn netste kleren aan naar de tuin maar op de foto wil ik er toch wel florissant opstaan. 😉 Maar het kan ook leuke resultaten opleveren. Zoals het laatste bezoek. Heit heeft een mooie foto gemaakt vind ik, het is zelfs geschikt om op de hoofdpagina van de blog te plaatsen. Tenslotte kunnen we daar niet het hele jaar naar een winterfoto kijken 😉

 

Poll over een bijenhotel

Er is weer een nieuwe poll! Dit keer met de vraag: ‘Waarvoor is een bijenhotel bedoeld?’ Ik hoop dat er weer veel mensen gaan stemmen en wie weet breken we het record van 11 stemmen.
P_20160410_151448

This poll is no longer accepting votes

Waarvoor is een bijenhotel bedoeld?
×

Woekerende plant verovert de tuin

dscn2898Het is toch wat dit jaar. Netjes houd ik de paden toegankelijk door de frambozen, bramen en japanse wijnbes te snoeien en nu is in twee weken tijd de helft van mijn tuin ontoegankelijk geworden. Dit keer is de schuldige één enkele pompoenplant.

Al jaren heb ik pompoenen en doorgaans slingeren die zich aardig door de tuin heen. Maar goed, met een redelijk tempo en lange slierten die je nog gemakkelijk even de goeie kant op kunt leggen. Dit jaar heb ik een nieuwe soort en deze plant groeit zo reusachtig en snel dat de paden die op deze foto nog enigszins zichtbaar zijn inmiddels royaal overwoekerd zijn. In het (toen nog lege) vak had ik komkommerkruid gezaaid. Nog voor het meer dan 2 centimeter hoog was, was er van het vak echter niets meer te zien. Ik geloof dat er daar ook nog ergens een worteltje in de grond zit. Terwijl ik de uiteinden van de pompoen enigszins de goede kant op probeer te leiden overgroeien achter mijn rug drie slierten verboden terrein.

Snoeien? Geen sprake van! Ik zie een prachtige oogst voor mij met schitterende grote, smakelijke pompoenen die mij de hele winter gaan verblijden. En ondertussen hoop ik dat de kas en de fruitbomen tegen die tijd nog overeind staan…