Windvanger

dscn2919 Ik was o zo trots op mijn rozenboog met druivenstruik. Hij groeit er zo mooi overheen en vormt zo een groene boog naar mijn mini-terras (bestaande uit precies 4 tegels met plek voor één stoel)

Echter… op een keer kwam ik weer in mijn tuin en de boog lag half scheef. Zucht… zeker iemand wat onhandig langsgereden met de kruiwagen… Ik zette de boog weer overeind, duwde de poten eens stevig in de grond (voor zover dat lukte met de harde, droge klei) en ging tuinieren.

De keer erna weer een scheve boog. Hmm… zou de boog misschien niet zo stevig in de grond staan? Tsja… die harde klei ook. En erg stevig is de boog niet, met flink duwen verbuig de de boel zomaar. Nou ja, maar weer ’s wat proberen dan.

Vorige week lag de boog scheef achterover. ‘De druivenstruik is te zwaar voor de boog en vangt teveel wind. Je zou er een paaltje bij moeten zetten,’ was het advies van, jawel, pake uit Friesland. Dat de druivenstruik teveel wind zou vangen was geen second bij mij opgekomen. Doorgaans werk ik ook niet met zulke grote struiken, ik ben meer van het kleine grut. En dat de boog te licht zou zijn… die vliegt toch niet weg? Nee, los van elkaar niet, samen wel bijna.

Ikdscn2918 had nog geen kans gehad om een paaltje te slaan of de boog lag de afgelopen week op zijn kant. Angstvallig kwam ik dichterbij, de druivenstruik zou toch niet geknakt zijn…? Gelukkig, o, wat had ik een geluk, want de druivenstruik was nog heel. Maar dat paaltje kon geen dag meer wachten, dat was duidelijk. Zowaar lagen er nog twee kleine paaltjes in mijn kast. Meteen aan de slag dus.

En zo bedacht, zo gedaan. Gelukkig stond ik wat verscholen achter het maïs van de buurvrouw zodat de stoere tuinmannen mijn geklungel niet konden zien. En zo heb ik zélf de paaltjes en de boog in de grond gekregen. Het is niet mijn favoriete werk, maar als het dan lukt… o, dan ben ik o zo trots 🙂

P.S. Nu hopen dat de boog met druivenstruik weer en wind kan weerstaan…

Zinnia’s in bloei

P_20160904_160632Het eerste jaar van mijn volkstuin koos ik ze uit de zadengids: zinnia’s. Ze zagen er mooi uit en er stond bij dat ze uitstekend als snijbloem gekweekt konden worden. En daar was ik naar op zoek. Vier jaar later heb ik ze nog steeds in de tuin, het blijft een favoriet. Elk voorjaar zaai ik ze weer en elke zomer kan ik weer talloze bloemen afsnijden. Hoe meer bloemen ik pluk, hoe meer bloemen er verschijnen. Des te meer reden om thuis het bos regelmatig te verversen.

De kleuren kan ik niet kiezen als ik ga zaaien maar dit jaar passen ze wel heel mooi bij elkaar. Roze met geel hart, geel, en een witte met roze ‘spetters’ en eveneens een geel hart. Mocht het zakje zaad nog eens opraken dan weet ik wat er op de bestellijst komt 🙂

Helemaal uit eigen tuin :-)

P_20160905_133035Vandaag at ik een goed gevulde salade die, op de rozijnen na, compleet uit eigen tuin kwam. En dat terwijl er heel wat verschillende ingrediënten in zaten. Ik houd van een smakelijke en gevarieerde salade als lunch en zo langzamerhand raak ik er bedreven in om deze vlot op tafel te zetten.

De salade van vandaag bevatte:

  • spinazie
  • bietenblad
  • 3 soorten tomaten
  • zelfgemaakte zoetzuur (courgette, paprika, ui)
  • paprika
  • 2 soorten basilicum
  • bieslook
  • rozijnen (uit de winkel 😉 )

Een salade waarbij geen krop sla aan te pas kwam.

Paprika’s

P_20160827_155559Ik begon inmiddels me al af te vragen of het wel wat zou worden met die paprikaplanten van mij. Zat er eens een paprika aan dan kreeg deze al een rotte plek voor deze volgroeid was, laat staan dat de paprika de kans kreeg om rood te worden. En dat terwijl ze zo netjes in een kas stonden! Maar gelukkig, ik moest nog even geduld hebben. MP_20160901_152955omenteel zitten er een heleboel paprika’s aan de planten en oogst ik regelmatig wat. Vaak pluk ik de vruchten als deze nog wat klein zijn (met name als de plant vol hangt, teveel paprika’s tegelijk kan de plant niet aan) maar laatst had ik een paprika van serieus formaat. Ik was er behoorlijk trots op. Op de foto een paprika uit de winkel (rood) en de paprika van eigen tuin (groen), die zowaar zelfs nog een stukje groter is. Langer durfde ik ‘m niet te laten hangen, veel te bang dat er een rotte plek op zou komen 😀 Groene paprika’s smaken overigens ook heerlijk. Ik heb deze gekoesterde vrucht met veel aandacht gegeten als gevulde paprika. Want ‘gewoon door de macaroni’ past niet bij zo’n bijzonder exemplaar.

 

Logés

14729290187641716946838Ze zijn er weer, mijn jaarlijkse logés. Of nou ja, dit keer zijn het weer totaal anderen, maar toch zit er een ritme in. Ergens in de zomer als ik koolplanten tegenkom die helemaal kaalgevreten worden door de rupsen neem ik weer wat logés mee. Dit jaar ben ik vrij laat, volgens mij had ik ze vorig jaar al een maand eerder. Maar gelukkig, ook nu mag ik er weer van genieten: het zien opgroeien van de rupsen, het mysterie van de cocon en het vrijlaten van de nieuw geboren vlinder. In mijn dromen komen er wel eens honderden verschillende, felgekleurde vlinders uit de bak tevoorschijn. In werkelijkheid zijn het vrijwel altijd koolwitjes (ik vis ook wel eens ergens anders rupsen vandaan) maar ook al heeft een koolwitje weinig variatie in kleur, het blijft een mooie vlinder. Vooral omdat de pasgeboren vlinders nog heel sloom zijn en zich gerust van dichtbij laten bekijken. Daar moet je in de vrije natuur toch wat meer geduld voor hebben. Nog even geduld, de rupsen moeten zich eerst nog vol eten.

Wat te doen met je overschot aan courgettes?

courgette cakeAls een courgetteplant eenmaal op gang is gekomen kun je zo om de dag wel een courgette oogsten. Wat doe je dan met al die courgettes de hele zomer? Courgettesoep, courgette door de macaroni, gevulde courgette, zoetzuur van courgette… er zijn heel wat mogelijkheden. Aan het eind van de zomer heb je de meeste wel uitgeprobeerd waarschijnlijk. Hierbij nog een idee: courgettecake.

Net als worteltjestaart proef je ook in deze cake de courgette niet. Leuk om je gasten mee te verrassen en ze achteraf te vertellen wat ze hebben gegeten. Kleine kans dat ze het geraden hadden of ze moeten een trouwe lezer zijn van deze blog 😀

Ingrediënten

  • 2-3 kleine courgettes (600 g na raspen)
  • 115 mL zonnebloemolie
  • 3 eieren
  • 360 g bloem
  • 1,5 zakje bakpoeder
  • 2 zakjes vanillesuiker
  • 180 g kristalsuiker
  • 2 theelepels kaneel
  • 2 theelepels kardemom
  • 2 theelepels koekkruiden
  • 125 g grofgehakte walnoten

Bereiding

Snijd de courgettes in de lengte door en verwijder het zachte gedeelte. Rasp vervolgens de courgettes tot je 600 gram hebt. Voeg hierbij de eieren en de olie en roer dit door elkaar.

Meng alle droge bestanddelen (bloem, bakpoeder, kruiden, suiker, noten) en roer dit door het courgettemengsel. Doe het beslag in een springvorm en bak de cake in 65 minuten op 180 graden.

courgettecakeNB: mocht de cake niet goed gaar worden dan kun je ervoor kiezen wat minder beslag te maken of om een deel van het beslag in een klein vormpje erbij te doen. Zo maak ik doorgaans één grote cake en 4 kleine. De kleine bak ik zo’n 30-35 minuten.

De herfst is in zicht

Pompoenen associeer ik met de herfst. Doorgaans zijn ze dan rijp en volop in de supermarkten aanwezig. Vorige week oogstte ik echter al de eerste twee pompoenen, hartje zomer! Ik twijfelde enigszins of ik ze al moest oogsten, normaal wacht ik tot de steel compleet verkurkt is en het spande er wat om. Het weekend werd echter veel regen voorspeld en het leek me gunstiger om ze ervóór uit de tuin te hebben. Al kunnen ze best een regenbui hebben. En zo heb ik in de zomer al twee pompoenen liggen. Heel leuk en aardig natuurlijk. Sinds ik de pompoen heb ontdekt eet ik deze met veel plezier. Stamppot, soep, taart, je kunt er van alles mee. Maar eerlijk gezegd, het smaakt toch het lekkerste in de herfst. Ze blijven dus mooi nog even liggen! P_20160827_155621

Wat zullen we vanavond eten?

DSCN2893Ik vraag het mijzelf regelmatig af als ik in de tuin ben: wat zal ik vanavond op tafel zetten? En moet ik alleen voor mezelf of voor meerdere mensen koken?

Ik struin door de tuin om te kijken wat er geoogst kan (of moet) worden. Momenteel zijn er veel boontjes om te oogsten. Deze kunnen niet lang blijven hangen en zijn bovendien vers het lekkerste. Ook bieten eet ik momenteel volop, gelukkig maar want ik ben er dol op! Deze kan ik iets beter plannen, ik laat de bieten in de aarde zitten tot ik ze nodig heb. Op het moment van oogsten zoek ik de dikste eruit. Verder kon ik vandaag al wat spinazie oogsten, heb ik de eerste twee pompoenen geoogst en zijn er volop courgettes en tomaten. Om niet uitgegeten te raken op een bepaalde groentesoort wissel ik het zoveel mogelijk af. Een overschot gaat soms naar buurvrouw of eet ik juist als ik eters heb. Zo gaat er meer op zonder dat ik drie dagen hetzelfde eet.

En gelukkig staan er ook nog eens genoeg recepten op internet. Zo at ik vanavond een sperziebonen ovenschotel die weer heel anders smaakte dan de aardappels met boontjes van gister. Of ik verwerk de courgettes eens in een taart in plaats van in de soep. Wat dat betreft is het niet vreemd dat tijdschriften, boeken en televisieseries over moestuinen regelmatig ook over koken gaan. Mijn liefde voor tuinieren is echter heel wat groter dan mijn liefde voor koken. Gelukkig vind ik het ook niet erg om regelmatig hetzelfde te eten 😉

Groenbemesters zaaien

DSCN2876Groenbemesters hebben, net als vele zaden, een voorkeur voor een bepaalde periode in het jaar waarin je ze kunt zaaien. Dat is (onder andere) de reden waarom ik winterrogge heb aangeschaft. Deze kan tot vrij laat in het jaar nog gezaaid worden en dan is er vaak genoeg ruimte in de tuin. Ik houd echter van variatie. Zo heb ik ook graag phacelia (bijenvoer) in de tuin of wil ik eens wat komkommerkruid, beide ook groenbemesters. Deze kunnen nog tot eind augustus gezaaid worden. Na een warme week, met regen op komst ben ik massaal komkommerkruid gaan zaaien, het kon nog mooi even voor het einde van de maand.

Met de phacelia was ik al eerder in de weer geweest. Ik heb hier vorig jaar nieuw zaad voor gekocht maar het blijkt totaal overbodig. Alle uitgebloeide planten hoef ik enkel uit te schudden boven het juiste vak en de nieuwe plantjes komen vanzelf op. Bij het zetten van de prei had ik de oude phacelia’s dan ook even flink geschud en verder door de grond gewerkt. Hier komt al heel wat van boven: frisgroene blaadjes tussen de blauwgroene prei. Doorgaans kan dat prima, de groente en de groenbemesters door elkaar zaaien. Tegen de tijd dat je gaat oogsten kun je de groenbemester er meteen weer onder werken. Het werkt het onkruid ook nog eens flink tegen en wie wil dat nou niet?

Echter, met spinazie is het niet zo goed te combineren. En laat dat nu net gebeurd zijn (zie foto) Het was helemaal niet de bedoeling DSCN2877dat hier phacelia op zou komen maar het had zich daar zelf uitgezaaid. Nu zal het oogsten een hele puzzel worden, met de phacelia tussen de even grote spinazieblaadjes…

Pastasaus maken

1472393063714-1511766262Er zijn dagen dat ik moet kiezen tussen tuinieren of mijn oogst verwerken. Andere dagen lukt het met wat puzzelen net allebei. Het typen van een blogstukje schiet er nogal eens bij in. Maar ondertussen gebeurt er dus van alles. Zo heb ik gister weer nieuwe pastasaus gemaakt. Het is dit jaar voor het eerst dat ik massaal de tomaten aan het inmaken ben door pastasaus te maken. Vorig jaar heb ik er veel in de vriezer gegooid maar mijn ervaring is dat de smaak er een heel stuk van achteruit gaat. En dat terwijl tomaten uit eigen tuin zo ontzettend lekker zijn! Wat er overblijft na het snoepen van de verse tomaten wordt verwerkt tot pastasaus.

Inmiddels ben ik al drie keer bezig geweest en elke keer is de saus weer anders. De ene gaat al richting soep terwijl deze behoorlijk dik en lobbig is geworden. Doorgaans kijk ik wat ik in huis heb en wat er nodig op moet maar globaal zitten er wel ongeveer dezelfde ingrediënten in. Tomaten, courgette, ui, knoflook en een heleboel kruiden.

Ik fruit de ui en knoflook in wat olie. De courgettes en tomaten snijd ik grove stukken en bak ik erbij. Omdat ik niet teveel vocht wil toevoegen heb ik de laatste keer de verse kruiden (tijm, peterselie en laurier) in een kopje kokend water getrokken en dit vocht aan het eind toegevoegd. Verder voeg ik nog royaal koriander, komijn, oregano, rozemarijn, peper en zout toe en eventueel nog bouillonblokje(s). Aan het eind (of voor het op smaken maken, dat is makkelijker) zet ik de staafmixer erop. Ben ik tevreden over de smaak dan kan het kokendheet in schone potjes om me een volgende keer weer werk te besparen bij het eten koken. 🙂