Balkonnieuws

DSCN7817_rs DSCN7783_rs DSCN7785_rs  Met de verhuizing heb ik natuurlijk ook een ander balkon gekregen. Het voordeel van mijn nieuwe balkon is dat er minder ruimte vrijgehouden hoeft te worden als loopruimte en hierdoor kan ik heerlijk meer planten kwijt. Nog een voordeel is dat ik er dus klimplanten kan neerzetten, genoeg plek om het aan op te binden. Een nadeel (maar dit kan ook weer een voordeel zijn) is dat er geen afdak is. Hierdoor krijgen mijn planten soms wel een heleboel water tegelijk, maar met een vakantie kan ik ze wat makkelijker ‘alleen thuis laten’. Al is het nog net zo goed afhankelijk van het weer.

Mijn ‘gebroken hartje’ heeft de verhuizing waarschijnlijk niet overleefd. Of de verhuizing op zich is waarschijnlijk het probleem niet, meer de verminderde aandacht voor de balkonplanten tijdens het verhuizen. Ook dan willen ze graag water… Misschien komt de plant volgend jaar weer terug (het is een vaste plant namelijk) maar ik vrees dat deze wat teveel schade heeft geleden.

klimplanten

DSCN7816_rsVanmiddag kwam ik langs het tuincentrum en ik kon de verleiding niet weerstaan om even binnen te kijken. En van kijken komt kopen, althans wel in een tuincentrum. En al helemaal als er veel aanbiedingen zijn in verband met het naderen van de winter.

DSCN7815_rsAls ik binnenkort mijn grote roos in mijn volkstuin heb gezet, heb ik een flinke plantenbak over die ik mag vullen met nieuwe planten. O, wat heerlijk is dat! Ik had al bedacht dat ik graag een klimplant in de bak wilde hebben en zat te denken aan een clematis. Ik heb een prachtig stuk muur waar ik iets langs omhoog wil laten groeien. Omdat er een raam boven zit kan ik eventueel iets langs een touw geleiden, het mag dus gerust een niet-hechtende klimmer zijn. Al neuzende tussen de klimplanten kwam ik op een andere leuke combinatie. Een klimhortensia die bloeit van juni-augustus met een vuurdoorn die bloeit van mei-juni en oranje bessen draagt van september-december. Acht maanden lang iets fleurigs langs mijn muur. Daar hoefde ik niet lang over na te denken. En zo staan mijn nieuwe aankopen te wachten op mijn balkon tot hun nieuwe pot is gearriveerd.

Foto’s 2 oktober

Een serie foto’s van 2 oktober.

– De zonnebloemen zijn aardig gesnoeid, zo nu en dan neem ik een bosje bloemen mee voor thuis in een vaas. Ze zijn zo wat minder zwaar (minder risico bij harde wind) en er komt weer wat licht in de tuin. ’t Is nu wel een beetje een slagveld geworden…

– Een serie aardbeistekjes, een overrijpe banaan voor de vlinders die op trektocht gaan en nog wat spinazie in aantocht.

– De japanse wijnbes is gesnoeid. De takken die vrucht gedragen hebben worden aan ’t eind van ’t jaar bruin. Net zoals mijn (rode) frambozen dus.

– Er belooft hier nog wat moois te gaan bloeien.

– rijtje prei

– De boerenkool is al behoorlijk groot. Nog een beetje vorst en ik kan er heerlijke van eten!

– overzicht van de tuin

 

zonnebloemenvlinderbanaanjapansewijnbesbeloofdebloeipreirijboerenkooloverzicht

Tuinplezier

Mooi weer en een vrije dag. Een ideale combinatie voor een middagje in de tuin werken! Nu het tuinseizoen richting zijn einde gaat komen er steeds meer vakken leeg. Het vak waar de sla stond en de aardappelvakken zijn zo goed als leeg. De courgetteplant wordt al kleiner en de bieten zijn bijna allemaal geoogst. Nog een vak dat dan half leeg is. De vakken met boerenkool en prei blijven voorlopig nog wel gevuld, net als de vakken met vaste planten en struiken.

Al die kale grond geeft weer ruimte voor nieuwe plannen. Er staat nog een roos in een pot die verlangt naar de vrije grond, ik wil nog graag een appelboom en de braamstruik moet verplaatst worden want die komt in de knel tussen de spurtende frambozenstruiken. Al met al kan er deze herfst nog genoeg gebeuren. Heerlijk om plannen te maken en te dromen van ontspruitende bollen in het voorjaar. Want bloembollen ga ik er zeker in zetten! Het is dan niet zo gangbaar op het volkstuinencomplex maar dat deert mij niet. Voor mij is het een groot stuk grond waar ik al mijn tuinplannen kan uitvoeren.

Ik heb vandaag ook weer wat foto’s gemaakt voor de liefhebbers, ze komen morgen op mijn blog te staan.

Recept zoetzuur

Vlak voor mijn vakantie heb ik een deel van mijn courgettes ingemaakt tot zoetzuur. Van beppe had ik een recept gekregen en de zoetzuur die ik van haar kreeg vind ik erg lekker dus dat wilde ik graag eens uitproberen.

Inmiddels heb ik mijn eerste eigen pot zoetzuur aangebroken en het lijkt er sprekend op! Voor ’n ieder die het zelf eens wil proberen: het is niet moeilijk en het is niet in de winkel te koop. Een aanrader!

DSCN7801_rsHier het recept:

1 kilo courgette
2 flinke uien
3 afgestreken eetlepels zout
5 dl ijskoud water
5 dl tafelazijn
Half pond witte kristal suiker
1 volle eetlepel mosterdzaad
2 volle theelepels kurkuma
1 rode paprika

Snijd de courgette doormidden, verwijder het zachte gedeelte en snij hem in kleine blokjes. Snipper de ui. Doe de courgette, ui, zout en het ijskoude water in een kom en zet dit 3 uur afgedekt op een koele plaats, bijvoorbeeld de koelkast.

Giet de courgette af en voeg azijn, suiker, kurkuma, mosterdzaad en rode paprika (in stukjes) toe. Breng aan de kook en laat twee minuten doorkoken.
Giet de massa zo heet mogelijk in schone potjes, vul ze tot de rand en sluit ze goed af .
Zet 5 min op de kop. Na een week zijn ze klaar.

Lekker voor bij de nasi maar ook heerlijk door de sla (het geeft de sla een extra frisse smaak, mijn favoriet)

DSCN7803_rsInmiddels heb ik al een hele voorraad staan van allemaal ingemaakte dingen. Zoetzuur maar ook bessensap (van mem gekregen), rabarber en verschillende soorten jam. Nog even wat plankjes monteren en ik kan ze mooi te sier zetten in mijn keuken.

zonnig

DSCN7798_rsHet was vandaag heerlijk weer om te tuinieren! Het verbaasde me dan ook dat ik de enige was die in de tuin bezig was op ’t volkstuinencomplex. Ik ben lekker aan de slag geweest met onkruid wieden, wortels oogsten (veel te laat, maar goed, beter laat dan niet) en vooral genieten van mijn tuin.

Eindelijk had ik ook mijn fototoestel bij me dus hier weer een paar foto’s.

 

overzichtframbozencosmeaduizendschoonzonnebloemenzonnebloempittenlunch

Uitgevlogen

De jonge bijtjes zijn uitgevlogen. DSCN7781_rsDe twee dichtgemetselde holletjes zijn open. Op de foto kun je nog zien dat ze in gebruik zijn geweest, het gaat om de onderste rij en dan de meest linker en de 4e van links. Afgelopen weekend vroeg ik me nog af hoelang zoiets eigenlijk zou duren. Zou ik tot het voorjaar moeten wachten? Maar nee, opeens zijn beide nestjes leeg.

De vlinderpuber is minder vlot dan ik had gedacht. Het is blijven steken in zijn/haar coconnetje. Is dit koppigheid, is er iets misgegaan of hoort dit zo? Ik meende dat een rups zo’n twee weken in een cocon zit en dan als vlinder eruit komt maar inmiddels is deze vlinder al heel wat langer bezig. De tijd zal het leren.

toekomstdromen

Nu het richting het einde van het tuinseizoen gaat begin ik alweer na te denken over mijn tuinplan voor volgend jaar. Waar zet ik de appelboom neer die ik in november wil aanschaffen? En de roos van mijn balkon moet nu in de tuin, waar zal ik die neerzetten? De braam moet verhuisd worden want die komt anders in de knel, de aardbeien hebben meer ruimte nodig. Welke groente wil ik volgend jaar weer en welke juist niet? Waar maak ik een plekje om te zitten? Een hele reeks vragen waar ik eens heerlijk over ga nadenken. Op een regenachtige dag bijvoorbeeld.

’t Liefst wil ik nog een stuk tuin erbij maar aan de andere kant merk ik wel dat als ik het wat drukker heb het wel eens lastig is om de tuin erbij te doen. Ik woon nu wat verder van mijn tuin en alles heen en weer sjouwen is soms wel een gedoe. En dan bedoel ik niet het gereedschap want zoveel neem ik niet eens mee, maar vooral de oogst; courgettes, een kilo tomaten, een aardappelkistje vol aardappels, een emmer vol zonnebloemen, aardbeien en frambozen, rode bieten en bloemkool. Soms is er opeens van alles wat.

Maar met een extra stukje zou ik wat meer ruimte hebben om een zitplaats te maken, een tuinkast neer te zetten en wat vaste planten te hebben. Het blijft wikken en wegen. Aangezien het wel zo praktisch is om deze twee stukken dan ook naast elkaar te hebben denk ik dat het er ook een beetje van afhangt of er naast mij iets vrijkomt. Want om nu weer alle vaste planten te verplanten lijkt me niet zo gezond én is een heleboel werk. En dát hoeft nu ook weer niet. Ach, en soms moet je gewoon genieten van wat je hebt. En dat doe ik zeker.

Rooien

Na een heerlijk rustgevende vakantie kon ik weer in mijn tuin aan de slag. De aardappels lagen nog steeds op mij te wachten en het werd hoog tijd om ze te rooien. Met wat meer energie gaat dat een stuk beter. Ook enige ervaring doet het werk vlotten. Zo spiets ik al heel wat minder aardappels aan de riek en weet ik beter waar ik moet zoeken. En wat vervoer betreft is het heel wat makkelijker met een aardappelkistje achterop de fiets, onder de spin, dan met twee slappe emmers die je maar beter niet aan het hengsel kunt optillen. Al met al ging het vandaag dus gemakkelijker dan ik dacht. Toch is aardappels rooien niet mijn favoriet. Het zal wel komen doordat het juist in de piekperiode moet gebeuren en het lichamelijk redelijk intensief werk is. Nog een klein stukje en dan kan ik met andere klusjes aan de slag.

Zonnebloemen afknippen (of omzagen) bijvoorbeeld. Een deel van de bloemen staat al te stralen in mijn huis. De rest hangt nog gevaarlijk boven de zinnia’s. De frambozen mogen gesnoeid en er is weer genoeg onkruid opgekomen. En hoewel ik me kan voorstellen dat veel mensen het niet met me eens zijn: onkruid trekken is best leuk. Je ziet meteen resultaat en erna staat de tuin er heel netjes bij. Nee, je moet niet alvast gaan nadenken over de (korte) tijd dat het weer terugkomt. Eenmaal getrokken is het onkruid weg en voor dat moment is het werk ook klaar. Het geeft veel voldoening en dat is een heerlijk gevoel!

Zwaaiende zonnebloemen

Misschien had ik niet moeten schrijven over de te hoog zittende zonnebloemen. Want wat is daar nu mis mee, als het alternatief is dat ze naar beneden komen? Ja, dan kun je er wel makkelijker bij, dat zeker! Maar zoals ze vandaag gevaarlijk boven mijn andere kostbare planten hingen was toch wel riskant. Nog een flinke rukwind en ze lagen plat. Net zoals de vlinderstruik eronder. Of mijn compostbak, de bessenstruik, de zinnia’s of cosmea.

Inmiddels staan er twee weer  overeind, beter ondersteund. De rest heb ik laten zweven, ze vormen geen risico voor andere planten. En twee heb ik gekortwiekt. Toch nog zonnebloemen in huis. En weer wat meer zicht op mijn tuin.