Rust

Het lijkt wel winter, zo rustig heb ik het op het moment met de plantjes en de tuin. Niet dat er niets te doen is, maar het weer is er niet naar en de kleine plantjes in de vensterbank groeien in alle rustigheid verder. En nee, ik mag dan een buitenmens zijn maar met de storm van gister en de eveneens harde wind van vandaag hoef ik niet perse naar buiten. Al heb ik vanmiddag wel even genoten van het zonnetje dat nog even door het raam kwam schijnen. Lekker warm!

Mijn plan was om vandaag de boom te planten. De boom? O, kijk, toch iets te vertellen. Want ik heb deze boom al ruim een week en jullie weten nog van niks. Ik heb een appelboom gekocht, een Cox Orange. De Cox lijkt qua smaak wel op de Elstar. Ik houd erg van Elstar maar die zijn er genoeg in de winkel dus ga ik in mijn tuin voor de variatie.

Nu hoort een boom in de vrije grond is mijn mening. Een beetje in een pot op het balkon staan is natuurlijk niet om uit te houden. Maar na een fietstocht door de wijde wereld (dit is toch het bewijs dat je alles op de fiets kunt meenemen) kwam de boom op mijn balkon terecht en na een week staat het er nog steeds. Vandaag had ik tijd én het was droog. Maar nadat ik een fietstochtje had gemaakt en met veel moeite tegen de wind in kwam (windkracht 6) hield ik het voor gezien. In het tuincentrum zijn de bomen vast ook nog niet allemaal verkocht. Dan kan de mijne nog wel een week overleven in die pot. Dus kijk ik door het raam nog een weekje langer naar mijn appelboom. 🙂

Zonnestralen!

Wat is het vandaag toch heerlijk weer! Zo’n heldere, frisse winterdag met een blauwe lucht en een stralend zonnetje. Ik ben er maar even lekker op uit gegaan en waarom niet even in mijn tuin rondscharrelen? In de tuin heb ik altijd het meeste het gevoel dat ik buiten ben. Een blokje omlopen tussen de huizen heeft ook wel iets hoor, maar het voelt minder als ‘buiten’. Met buiten bedoel ik niet alleen uit huis maar ook de rust en de natuur waar ik van wil genieten.

En dat heb ik gedaan. Lekker even in mijn tuin rondscharrelen en me ervan bewust zijn dat het dan mooi weer mag zijn maar dat het toch echt het rustseizoen van mijn tuin is. Veel dode takken, dorre bladeren en weinig bloemen. Alleen de goudsbloemen bloeien, die doen het eigenlijk altijd. Ik ben als enige op mijn tuin en kan optimaal van de rust genieten.

Bij mijn toDSCN1359_rsekomstige tuin wacht me een teleurstelling. De (nu nog) huurders hebben de tuin compleet leeggehaald. Zelfs de bomen zijn weg. Wat dat betreft had ik me te vroeg rijk gerekend. Het is hun goed recht, tot 31 december is de tuin namelijk nog van hun. Ik had alleen niet verwacht dat ze de bomen er na 2 jaar weer uit zouden halen. Jammer!

Om van elk nadeel het voordeel te bezien: ik kan nu mijn tuin helemaal zelf inrichten en ben niet gebonden aan bomen en struiken die er al staan. En ik denk dat ik gewoon zelf nog eens een appelboom erin zet 🙂

Uitbreiding

DSCN1328_rsHet nieuwe stuk tuin is inmiddels officieel toegezegd. Mijn nieuwe stuk is afgebakend door een prachtig gelegd tegelpad. En ik heb er helemaal geen moeite mee om te zeggen dat het er stukken beter bij ligt dan het door mij gelegde tegelpad.

Om wat meer mensen de mogelijkheid tot wat extra tuin te geven is het niet een complete ‘halve tuin’ geworden maar iets minder. Dit zorgde wel voor een wat rare verdeling, een appelboom staat nu precies op de scheiding. En dan? Over het delen van de appelboom zal ik het nog wel eens worden met mijn nieuwe buurvrouw.

Voor het gebruik van het tegelpad is het minder praktisch. Dat ik overal zo wel kan komen als ik maar een stukje omloop begrijp ik wel, maar of het zo’n boom midden op een pad nu praktisch is…? Origineel is het in ieder geval wel! (en uniek waarschijnlijk ook 😉 ) DSCN1329_rs

Toekomstdromen

DSCN9098_rsHet duurt nog even maar elke keer als ik in mijn tuin ben dan droom ik een stukje verder. Waar jullie een stuk vol onkruid zien, zie ik alle ruimte voor bonenplantjes, frambozenstruiken, aardappels en kolen. Zo nu en dan ben ik al in dit toekomstige stukje tuin bezig. De buren zijn er te weinig om de tuin nog te onderhouden, wat ook de reden is dat ze er mee stoppen. Dit zorgt echter wel voor flink wat onkruid en onkruid dat bloemen krijgt en vervolgens zaad is niet zo welkom. Dus de grote stukken onkruid trek ik er maar uit, ik ben er maar vanuit gegaan dat ze dat niet aan het kweken waren voor een of ander onbekend geniaal middeltje. En bij elk onkruid dat ik eruit trek, denk ik: wat heerlijk om alvast voorwerk te kunnen doen. Alles wat ik er nu uittrek scheelt ongeveer 100 onkruidplantjes volgend jaar eruit trekken.

Als ik geluk heb blijven de bessenstruik en de appelboom staan. Dat zou toch wel heel leuk zijn. Het is nog even afwachten maar ik verwacht niet dat ze zoiets weer gaan verplanten. Het is natuurlijk nog maar de vraag of ze daar ruimte voor hebben in hun ‘ huistuin’. Maar goed, alles is pas zeker als ik op 1 januari de ‘sleutel’  ontvang. Tot die tijd droom ik er alleen nog maar van.

Foto’s

Nog even een fotoserie zo voor het einde van het jaar.

  • modderlaarzen en overal modder op de tegels (glad bij nat weer!)
  • de onderdelen van de compost’bak’ heb ik maar wat beter vastgemaakt, de boel ligt wel eens uit elkaar na ’n stormpje.
  • de nieuwe appelboom
  • phacelia (groenbemester) komt overal  op
  • de lavatera is, ondanks snoeien, een behoorlijk struik geworden.
  • de dode zonnebloemen geven een ietwat trieste aanblik
  • rucola groeit nog volop
  • prei
  • de gezaaide winterpostelein. Helaas… niks van te zien.
  • de braamstruik heeft de verhuizing overleefd

modderlaarzenmoddertegelscomposthekappelboomphacelialavateratroeprucolapreiwinterposteleinbraamstruik

Tot aan de deur

Vanmorgen werd ik gewekt door de postbode die een pakje kwam afleveren. Het was maar goed dat hij zo hard belde want ik had me flink verslapen. Ach, op een vrije dag is dat niet zo erg, maar toch, ik had genoeg plannen voor vandaag.

Vreeken’s zaden, de bestelling is binnen! Mooi zo, dan kan ik mijn veldsla snel zaaien en hopelijk daar nog wat blaadjes van plukken deze winter. En verder kunnen er een hele serie bollen de grond in. Vandaag vind ik het echter te koud om in de grond te woelen, met natte grond wil het werken met handschoenen niet zo, alle klei blijft dan maar aan mijn handschoenen kleven en mijn vingers worden steeds dikker. Zonder handschoenen is het te koud. Nog maar even geduld hebben.

Ondertussen zoek ik naar een appelboom. Bij het tuincentrum in de buurt was ik denk ik te laat. De vorige keer kon ik geen appelbomen vinden en vandaag was er slechts één soort. Wel met 50% korting en maar een klein formaat. Ach… vooruit dan maar, die mag er nog wel bij. Als ik wil kan ik ‘m zelfs op mijn balkon houden maar dat voelt toch wel wat onnatuurlijk. Dus zo staat er dan een ‘Apple Green’ op mijn balkon, verlangend naar de volle grond. Daarnaast wil ik wel graag een serieuze appelboom, een Cox of een Elstar lijkt me wel wat, laagstam. Wat struinen op internet brengt me op een aantal kwekers die redelijk in de buurt zitten, nu op zoek naar iemand die met mij wel een middagje op stap wil om een boom uit te zoeken.

Voor wie nog eens wat kennis wil opdoen voor ’t kiezen van een (fruit)boom is www.bomenonline.nl een boeiende site. Veel informatie en veel soorten om uit te kiezen.

Oogst

De volgende dikke aardbeien komen er al aan
De volgende dikke aardbeien komen er al aan

Zo langzamerhand zijn er steeds meer dingen die ik kan oogsten. De aardbeienoogst begint op gang te komen, Niet alleen op m’n volkstuin, maar ook in mijn ‘leentuin’ van vorig jaar staan nog aardbeien waar ik gister nog aardig wat kon plukken. En vandaag ontdekte ik dat de eerste radijsjes klaar waren, heb ik weer wat sla en bieslook meegenomen en ga ik morgen de mosterdsla eens proeven.

Helaas gaat er ook wel eens iets dood. Zo heb ik al 2x sierkalebas gezaaid, de eerste lichting is opgegeten door de slakken en vandaag ontdekte ik dat de tweede lichting aangevallen is door luis. Als de net gezaaide courgette en meloen goed aanslaan had ik er ook niet zoveel ruimte meer voor, maar dat is nog even afwachten. Ook de appelboom is voor dood verklaard. Een kenner vertelde me dat de boom last had van meeldauw en dat deze niet meer te redden was. Ik vermoedde al zoiets en laatst heb ik de tak dan ook maar afgebroken, kan deze de perenboom niet meer besmetten. In de herfst koop ik een nieuwe (advies van de kenner) zodat deze eerst kan aanslaan voor het nieuwe seizoen weer begint. En dan eentje die is geënt op een sterke boom.DSCN6732_rs

De eerste radijsjes!
De eerste radijsjes!