blog
Een tijdje bij een bloemist werken en je krijgt er schik in. Daarbij nog wat inspirerende mensen in de buurt en wat doorgeschoten groente en je hebt genoeg grondstoffen voor het maken van een boeket. En zo heb ik al voordat de snijbloemen tot bloei zijn gekomen wat moois in huis.
Ik had wel gedacht dat spinazie van eigen tuin ánders zou smaken. En waarschijnlijk ook lekkerder. Maar dat het zóveel uitmaakt, dat had ik niet verwacht! Wauw, héérlijk zeg! Ik wil het iedereen aanraden om zelf spinazie te zaaien. (wel royaal zaaien hè, van mijn hele blokje kon ik nu 1x eten! Bekijk de foto maar op http://www.spruitenieren.nl/2013/05/12/fotos-van-12-mei/ 6e foto) Het is niet moeilijk en neemt niet eens zo heel veel plek in want je kunt alles heel dicht op elkaar zaaien.
Voor de mensen die van plaatjes kijken houden: ik heb er ook maar even een foto van gemaakt toen ik het wilde gaan opeten. Spinazie met aardappels, gekookt ei (de combinatie van ijzer (spinazie) met eiwit (ei) zorgt ervoor dat het ijzer extra goed wordt opgenomen in het bloed én het is erg lekker) een gefruit uitje en zongedroogde tomaatjes. Voor het toetje was hierna geen plek meer… 😉
Gister kon ik de eerste spinazie oogsten en vanavond zal ik daar even lekker van smullen. Aangezien het een slinkgroente is verwacht ik dat ik hier precies genoeg aan heb voor een maaltje voor mijzelf. Hoe heb ik het toch zo mooi uitgekiend hè!
Wat is het toch heerlijk om hulp te kunnen vragen aan lezers van je eigen blog. Bij het zien van het kleine kevertje op mijn sla was inderdaad mijn eerste gedachte dat het een aardvlo was omdat het beestje zo kon springen. Echter meende ik dat deze alleen aan radijs komt en bovendien dat het groter zou zijn. Nu werd ik ook enigszins afgeleid door het plaatje in het boek dat schijnbaar 10x ware grootte moet voorstellen. Toch een aardvlo. De sla heb ik overigens gewoon nog gegeten. Eerst dacht ik dat ik het zou moeten weggooien maar één van de guppen (tsja, de volkstuinbuurmannen hebben een bijnaam gekregen in de tijd dat ik hun echte naam nog niet wist) dacht dat het nog prima kon. Voor ik het anderen heb voorgezet heb ik het eerst zelf maar gegeten, voor het geval dat, maar het was prima! Ach ja, in de winkel ziet het er ook altijd zo netjes uit dat ik nog een beetje moet leren wanneer ik de groente wel of niet kan eten als er iets mee gebeurd is.
Voor de liefhebber weer even wat foto’s van de tuin. Er is steeds zoveel te laten zien dat het lastig is om dat allemaal in een berichtje te proppen. Maar zo kan het ook.
        |
Nu de lente dan eindelijk volop is begonnen begint er steeds meer uit te lopen en begint de tuin zowaar al wat groen te lijken. Uiteraard neemt de rabarber een groot deel van het groen voor zijn rekening, maar ook de spinazie en de fruitstruiken doen hard hun best. En de prei op proef, de aardbeiplantjes en de mini-slakropjes.
De tuin zal het een aantal dagen zonder mij moeten doen. Best spannend eigenlijk. Hoe ziet het eruit als ik er weer kom? Hebben de mollen de boel verder overhoop gehaald en mijn wortelzaaibed verwoest? Is de sla uitgedroogd? Heeft het onkruid zijn slag geslagen? Geen idee. Ik hoop dat de sla er stralend bij staat (en blij is mij weer te zien), de phlox helemaal in bloei staat, de eerste wortelsprietjes opkomen evenals de preiplantjes en er al wat bloemen in mijn aardbeiplantjes zitten. Ik ben benieuwd! 