Auteur archieven: Marijke

Droogte

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

Het is droog op de tuin, erg droog. Hoewel het hier wel geregend heeft afgelopen weekend, is daar in de tuin niets van te merken. De grond in de tuin is gebarsten en de regenton was nog geen druppeltje voller dan vrijdag. Ik geniet erg van het mooie weer maar de consequentie is wel dat ik regelmatig water moet gaan geven in de tuin. Alle ingezaaide stukken kunnen compleet mislukken als ze op het moment van ontkiemen te droog zijn. Dus ging ik vandaag niet alleen naar de tuin om water te geven in de kas, maar kregen ook hele stukken tuin een flinke plens water.

Overigens heeft niet alles last van deze droogte. Bloembollen geven er niets om en ook de (fruit)bomen gaan hun eigen gang. De perenboom zit vol bloesem evenals de pruimenboom. Vorig jaar had ik één pruim (het was het eerste jaar dat ik het boompje had) dus ik ben benieuwd wat het dit jaar gaat worden.

Eerste oogst

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

Vrijdag haalde ik mijn eerste oogst op in mijn tuin. Een bloemenoogst wel te verstaan. Een bosje blauwe druifjes en een handvol tulpen. Al die mooie voorjaarsbloemen komen jaarlijks gratis op in de tuin en vermeerderen zich ook nog eens rijkelijk. En hoewel de bloemen langer zullen bloeien als ik ze in de tuin laat staan zal ik er toch meer van genieten nu ze hier bij mij op de eettafel staan.

De tulpen gaan razendsnel. Vrijdag was er bij de meeste bloemen net te zien dat ze rood zouden kleuren. Nu kun je al bijna ín de knop kijken.

Het voelt als een verrassing om opeens een bosje bloemen uit eigen tuin te hebben, meestal heb ik die pas in juli/augustus. Ik geniet er des te meer van. Wat heerlijk dat het voorjaar begonnen is!

Automatische raamopeners

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

Halverwege vorig jaar heb ik automatische raamopeners aangeschaft voor mijn kas. Het leek me heerlijk om niet meer te hoeven denken aan het tijdig sluiten van het raam, ik was soms al thuis als ik eraan dacht. Bovendien: het openen van een raam op een warme dag gebeurde ook alleen als ik die dag op de tuin kwam. Dus… voor de planten en voor mijn gemoedsrust zou het een stuk beter zijn als de ramen automatisch open en dicht zouden gaan.

Op de site www.tuinkassenwinkel.nl kwam ik raamopeners tegen die werkten op temperatuurverschil. Een cilinder dat uitzet zodra het warmer is dan 15 graden. Bij gebruik staat het raam maximaal open bij 35 graden.

De afgelopen week kwam de temperatuur al boven de 30 graden uit in de kas, hoog tijd om de automatische raamopeners te installeren. Voor het bevestigen had ik een accuboormachine en een handige klusjesman nodig. Afgelopen donderdag waren deze beide tegelijkertijd aanwezig bij mijn kas. Bij het geluid van de boormachine ging ik de plantjes water geven. En na een enkele keer wat schroefjes aangeven of een raam vasthouden, was de klus geklaard. Een handige klusjesman is heel wat waard!

Vanmorgen kon ik het resultaat in werking zien. Het ene raampje stond al netjes op een kier, het andere had wat hulp nodig. Tsja, wat wil je na een jaar lang dichtzitten, dan gaat de boel wel eens wat stroef. Een uur later waren ze allebei al op ‘volle sterkte’ open. Ik heb er geen omkijken meer naar, wat heerlijk!

Verpieterde Japanse wijnbes

Geplaatst op door — 1 reactie ↓

Mijn wijnbes, de derde op rij, staat er weer net zo armoedig bij als de vorige twee voor ze de geest gaven….
Waarom?
Ik hoor en lees altijd maar dat ze het overal doen!
Het is zo’n lekker vruchtje
Emmie

Het is alweer een hele tijd geleden dat dit berichtje op mijn site binnenkwam. Hoog tijd om mijn belofte aan Emmie waar te maken om uit te zoeken hoe een Japanse wijnbes het beste groeit. Toevallig had ik het laatste jaar ook last van een zielige Japanse wijnbes. Nu stond de plant er al een aantal jaren en was ik druk aan het stekken. Het zou zomaar kunnen dat de moederplant teveel energie moest steken in het aanmaken van nieuwe stekjes.

Het afgelopen jaar moest ik echter op den duur niet alleen mijn zaaigoed water geven maar ook de rest van de tuin, met al zijn gesettelde vaste planten. Het leek er toen op dat ik bij de Japanse wijnbes aan de late kant was, die zag er nogal verdord uit. ‘Het trekt wel weer bij,’ dacht ik. Hoopte ik. Toen ik me echter ging verdiepen in de verzorging van deze struik kwam ik tot de ontdekking dat juist die droogte wel eens het probleem kan zijn geweest.

Een Japanse wijnbes heeft graag een vochtige grond. Bij een te droge grond kan de plant afsterven. Daarbij moet de grond goed vocht doorlatend zijn en veel organische stof bevatten.

De plant staat graag in de zon, halfschaduw mag ook. De plant verdampt veel water via zijn bladeren, bij zonnig weer zul je tijdig water moeten geven. Giet het water bij de stam om vruchtrot te voorkomen.

Er zijn weinig ziekten die de Japanse wijnbes belagen. De enige die ik tot zover kan vinden, naast vruchtrot, is de honingzwam. Het is een paddenstoel die zich voedt met levend weefsel. Als deze paddenstoel van oktober tot december verschijnt, is het te laat om nog iets te doen. Je kunt het beste de plant verwijderen. Bij het voorkomen van de honingzwam helpt het om te zorgen voor een goed vocht doorlatende grond. Meer informatie over de honingzwam: www.defruitpluktuin.nl

Mijn stekjes van de Japanse wijnbes zijn inmiddels aangeslagen en staan op een nieuw plekje. Ik hoop dat Emmie de moed nog niet heeft opgegeven en het dit jaar nog eens kan proberen. Want na een stekelige pluk zijn de vruchtjes een heerlijke beloning.

Gebruikte websites

De M&M-tuin

Geplaatst op door — 4 reacties ↓

Het nieuwe lapje grond heeft inmiddels een naam: de M&M-tuin. Het maakt het een stuk makkelijker om duidelijk te maken over welke tuin ik het heb. En het geeft al iets ‘eigens’.

Want ja, hoe wordt zo’n lap grond een eigen plekje? Waar begin je dan? En waarmee?

De man van het bestuur had me al wat nuttige informatie gegeven. De tuinen hebben weleens wateroverlast, niet overal loopt het water goed weg. Goed om te weten, misschien kan ik met groenbemesters hier wat tegen doen. Nu heeft er in mijn tuin een Italiaan getuinierd die blijkbaar regelmatig wat aarde op de tuin bracht want het geheel is een stuk hoger dan de rest van de tuinen. Dat is een groot voordeel. De tuin is verder wel wat hobbelig en er liggen nog wat spullen van de vorige eigenaar. Een ton en een enigszins beschadigde kist. Handig om te gebruiken. Verder nog wat tuinafval en tegels. Die laatste kom ik zo nu en dan ook ergens onder de aarde tegen.

Zaterdag begon ik dus maar met wat orde scheppen in het rommelhoekje. Er blijkt een maggi-plant te staan, al is deze enigszins onder een berg aarde verdwenen. Er stonden nog wat aardbeiplantjes, ik denk dat het bosaardbeitjes zijn. Ze hebben niet mijn voorkeur maar kunnen me voorlopig helpen tegen het onkruid. Want elk plantje is een concurrent voor onkruid. Het zal niet veel helpen, maar het geeft me al wel een beginnetje.

Ik nam van huis twee potjes uitgebloeide narcissen mee. Na het poten van deze bollen voelde de tuin al iets meer van mijzelf. Verder heb ik me in het heerlijke zonnetje bezig gehouden met het verwijderen van onkruid en het vlak maken van het eerste stukje van de tuin. Om de komende tijd ook iets te zien groeien heb ik wat gezaaid. Een paar korte rijtjes wortel en prei met tussendoor wat uien.

En zo is na een middag werken het eerste stukje tuin ontgonnen.

Nog een lapje grond

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

Voorzichtig, beetje bij beetje, richt mijn blik zich op een andere woonplaats. Ik wil me er misschien gaan settelen maar ja, als ik er ben heb ik weinig te doen. Dat maakt het wel eens wat lastig om te starten. Een volkstuin zou perfect zijn om er ontspannen bezig te zijn, wat mensen te leren kennen en een eigen plekje te creëren. Maar… een tuin betekent ook: er regelmatig moeten zijn om het op orde te houden en juist die structuur moet nog op gang komen. Het bekende ‘kip of ei’-vraagstuk. Dus… eerst settelen of eerst een tuin?

Om te beginnen maar eens vragen naar de wachtlijst. Het zou natuurlijk nog even kunnen duren voor ik aan de beurt ben en je kunt er maar beter vroeg bij zijn als tuinfreak. Er bleek zowaar meteen plek te zijn.

Ai, o, leuk? Maar wel veel werk…? Hoe moet dat in de zomer, als het onkruid als paddenstoelen uit de grond schiet? Ik aarzelde.

De man van het bestuur kwam met de oplossing: werd het me teveel dan kon ik er gerust landbouwzeil overheen leggen. Of over een deel van de tuin. Zo zou niemand last hebben van snel opschietend onkruid en had ik toch vast mijn tuin. Ik was om.

Zaaiklaar maken – zaaien – verzorgen

Geplaatst op door — 2 reacties ↓

Mede dankzij de kas, waarin ik water moet geven, kom ik al regelmatig in mijn tuin. Waar het andere jaren nog wat moeizaam op gang kwam, gaat het dit jaar vrijwel vanzelf. En gelukkig hebben we al heel wat mooie dagen gehad. Voor de verandering loop ik niet achter met zaaien, maar schitterend op schema. De laatste tijd ben ik bezig geweest met het zaaiklaar maken van tuinvakken. In het vak waar dit jaar de doperwten  komen te staan stond vorig jaar de Japanse wijnbes tegen een hek. Tussendoor had ik allemaal bolletjes geplant. Erg handig tussen de vaste planten, maar wat onpraktisch met zaaien. Enige verhuizing was noodzakelijk en natuurlijk moest er onkruid verwijderd worden. 

Verder moest het ‘klimrek’ weer geïnstalleerd worden, kon ik een zak compost verspreiden en bestrooide ik de aarde met kalk. Ik was dinsdag zo lekker bezig dat ik zelfs nog aan zaaien toekwam. Vorig jaar moest ik meerdere keren zaaien omdat de doperwten zo slecht opkwamen. Dit jaar wil ik het zaaien iets meer spreiden. Dinsdag zaaide ik langs de ene kant van het rek, binnenkort komt de andere kant.

Om de vogels niet in de verleiding te brengen om de ontkiemende erwtjes op te peuzelen heb ik vervolgens een vliesdoek over het gaas gespannen. Ook de wortels & uien kregen een vliesdoek, ’s nachts is het nog wel eens koud.

En nu mag alles gaan kiemen. Een regenbuitje in de nacht zou niet verkeerd zijn. En overdag geniet ik het liefst van de zon 😉

 

Dagje groente uit de tuin

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

Doorgaans is maart niet echt de periode waarin ik een hele dag groente uit eigen tuin eet. Toch was het deze week het geval. Alfalfakiemen op brood, een restant boerenkool uit de vriezer én de laatste muskaatpompoen die werd aangesneden.

Van de pompoen maakte ik een flinke pan soep. Tot mijn verbazing was de pompoen toch nog duidelijk van kleur veranderd. Deze soort ‘rijpt laat in de herfst’ wat in mijn geval betekende: vroeg in het voorjaar. De groene kleur van de schil verandert in vaal oranje. Bij dit laatste exemplaar was aan de onderkant de verkleuring duidelijk te zien. Tóch nog. Ik vroeg me al af of de verkleuring wel zou komen. De andere pompoenen waren al op voordat de oranje kleur te zien was.

Vanavond maak ik een stoofpotje, ook met pompoen. De meeste recepten die ik tegenkom zijn voor soep en om nu nog 40 liter soep te gaan eten… Dus, een probeersel. Ik ben benieuwd hoe het gaat smaken.

Voor wie het ook eens wil proberen: www.optimalegezondheid.com > Marokkaans stoofpotje

De stronk van de vlinderstruik

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

De vlinderstruik moest eruit. Deze stond nog maar twee jaar (of alweer drie?) in de tuin. De struik groeide echter in mum van tijd uit van één dunne tak zonder hout tot een fikse struik met dikke, verhoutte takken. Vorig jaar besloot ik dat ik de struik eruit moest halen. Ik moest al minstens twee keer per jaar flink snoeien om de struik binnen de perken te houden en ik zag aan de dikke houten stronk al dat het nog een flinke dobber ging worden.

Het is dan ook niet verwonderlijk dat dit winterklusje begin maart nog altijd niet gedaan was. Toen de lente in zicht kwam begon ik me er toch wat druk om te maken. De takken waren al allemaal kort geknipt, maar die stronk… De struik kon en mocht niet nóg een jaar blijven staan. Dus begon ik elke week een stukje te graven rondom de wortels. De verhoutte takken zaagde ik af.

Vorige week ontdekte ik dat ik weliswaar al een behoorlijk gat had gegraven, maar dat de wortels te dik waren om met mijn schep door te steken. Met een zaag kon ik er nog niet bij. Een buurman vroeg wat ik aan het doen was en bood aan om de resterende stronk om te hakken. Vervolgens hoefde ik enkel nog het gat dicht te gooien. En zo werd de grote klus toch nog afgerond vóór de lente. Wat een genot! 🙂

Winterbloemkool

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

In het najaar gezaaid, overgehouden op het balkon en inmiddels in de kas geplant: de winterbloemkool. De plantjes zijn summier, ik kan eigenlijk maar van twee plantjes spreken, nummer drie is meer steel dan blad. De slakken waren actief op een onbewaakt ogenblik. Maar goed, als ik de koolplantjes vergelijk met de pas gezaaide kool dan hebben ze een behoorlijke voorsprong. En daar gaat het natuurlijk om. Nu moet ik ze goed beschermen tegen de slakken terwijl ze hun best doen om groter te worden. Wie weet… zou ik dan dit jaar weer eens bloemkool kunnen oogsten?