Bollen poten

image001_rs Het leek wel voorjaar vandaag. Een strak blauwe lucht, een waterig zonnetje en een aangename temperatuur. Perfect weer om te tuinieren. Tijdens het harde werken kwam zelfs de jas een uurtje uit. En dat op 2 januari! Ik kwam vandaag naar mijn tuin om een serie bollen te poten. Ik had 4 soorten bollen gekregen en zo’n nieuw stuk tuin is uitermate geschikt om wat in te poten. Uiteindelijk verbleef ik bijna de hele middag in mijn tuin. Ik had nog wel uren door kunnen gaan toen ik eens ging kijken hoe laat het was en me realiseerde dat het over een uur donker zou zijn. Daaraan was vandaag te merken dat het nog geen voorjaar is. Afgezien van het feit dat je in de lente geen bollen gaat poten. 😉

Ook dit stuimage005_rsk tuin bevat een gedeelte waarin ik geen groente kan verbouwen omdat er geen zon komt. Maar bloembollen trekken zich daar gelukkig niks van aan. Die reageren op hun biologische klok en bloeien, zon of geen zon. Ik heb mijn nieuwe stukje omlijst met een rijtje tulpenbollen en de krokusjes en blauwe druifjes in een groepje bij elkaar gezet.

Onder het poten ontdekte ik dat de vorige eigenaars niet alles hebben weggehaald. Gelukkig! In de winter zijn ze niet te zien, maar het achterste gedeelte van de tuin bevat een hele rij rabarberplanten. Slechts wat dode stengels en al een eerste rode knop verraden hun aanwezigheid. En daarvan bevinden zich er precies 2 op mijn gedeelte. Daar kan ik komend jaar weer van gaan smullen!

Behalve het bollen poten heb ik nog veel meer leuke klusjes gedaan in de tuin, het was niet voor niets dat ik maar met moeite afscheid kon nemen van mijn tuin. De uren binnen zitten van de afgelopen dagen heb ik weer ruimschoots goedgemaakt. Maar hierover schrijf ik een volgende keer.

image003_rs

 

Ongezien

image001_rsDe hele dag heb ik het pindakaaspotje voor de vogels in de gaten gehouden. Het zegt niet alles, vogels kunnen heel stilletjes komen en gaan. En dat is maar weer gebleken want toen ik vanmiddag even lekker op mijn balkon ging rommelen ontdekte ik dat het gladde oppervlak van de pindakaas verstoort was door vogelhapjes. Ah! Ze weten de pot al snel te vinden.

Dat is anders met de zelfgemaakte vogeltaart. (foto dateert van zondag) Een paar hapjes eruit zal dan niet opvallen maar na een week had ik toch wel verwacht er eens een vogel bij te zien zitten. Ook niet. Misschien vinden ze de taart niet lekker of staat het op een verkeerd plekje, ik weet het niet. Anders dient het maar gewoon voor versiering van mijn balkon. Tenslotte wil ik zelf ook wel wat te zien hebben. image002_rs

En mocht het te lang duren, dan begint het vanzelf te groeien 😉

Verwennerij

huisjeIk kon het weer eens niet laten. Zo’n prachtig huisje voor de vogels, nog meer lekkers om ze naar mijn balkon te lokken. Dit keer is het een huisje geworden met een pot ‘pindakaas’. Komende zomer is er geen plek meer op het balkon om te zitten want dan zit het er vol met vogels, al dan niet met nest.

Maar goed, het is wel weer iets dat opgehangen moet worden, een gat in de muur… aiai. In hout boren dat gaat nog wel, maar steen, daar ben ik niet zo’n fan van.

Tegenwoordig hoeft dat niet meer zo’n probleem te zijn. Een persoonlijke klusjesman aan huis is goud waard! In de tijd dat ik had kunnen bedenken welke schroef, plug en boortje ik nodig zou hebben hing het huisje al kant en klaar aan de muur. Zelfs de fotoshoot zat er bij inbegrepen, speciaal voor alle lezers thuis.

Op wie de titel slaat laat ik aan ieders interpretatie over.

 

ik

Taart

Het is het buiten koud geworden. En dat betekent dat het eindelijk tijd is voor vogelvoer! Ik heb een tijd geleden samen met een vriendin zelf taartjes gemaakt voor de vogels en daarbij zat een grote tulband. Het stond al tijden op de koelkast te wachten tot het in gebruik genomen kon worden. Ik had al zitten denken hoe ik het ergens neer kon zetten zonder meteen alle lokale muizen naar mijn balkon te lokken maar ik had nog geen oplossing kunnen bedenken.

De oplossing bleek heel simpel. Toen ik zondagavond thuis kwam en zag hoeveel ijs hier lag (in het noorden was geen sneeuw gevallen) haalde ik meteen de taart uit de vorm en zette deze buiten op de bokashi-emmer. Even later drong het tot me door dat deze te glad is voor een muis en dat dit een uitstekend plekje is voor vogelvoer!

En nu de vogels nog. Tijdens het koffiedrinken zonet hoorde ik achter mij een vogel kwetteren. Het duurde even tot het bij me doordrong dat dit in mijn huis een ongewoon geluid is. Achter mij, dat is… op het balkon! En ja hoor, daar zat een koolmees te kwetteren! Vooralsnog vindt het het vogelhuis interessanter maar de taart moet dan toch wel gesignaleerd zijn. Ik hoop dat ze binnenkort af en aan vliegen!

P.S. Door een overstap naar een nieuw systeem op mijn computer lukt het me nog niet om foto’s te plaatsen. Die komen hopelijk nog!

Klimmer

DSCN1339_rsToen ik net met mijn volkstuin begon heb ik deze plant van mem gekregen. Ik vind het een mooie plant omdat het in de winter groen blijft en niet ‘saai’ groen (al vraag ik me af of dat bestaat in de natuur) maar vrolijk en gezellig omdat het een bont blad heeft.

De plant groeit niet heel hard en dat ik in dat hoekje wel eens wat loop te rommelen bevordert de groei nu ook niet bepaald. Toch groeit de plant gestaag door. En zo zag ik laatst dat het de compostbak begint te versieren. Een groene compostbak, wie wil dat nou niet?

Onkruid kan er gerust tussendoor groeien maar doordat deze plant ook water en voeding van de grond vraagt maakt de plant het wel moeilijker voor het onkruid. Gelukkig, het is lastig onkruid trekken tussen de blaadjes en wortels door.

Vogelzaad

DSCN1360_rsHet is nog niet koud genoeg geweest of het heeft te lang geduurd voor de vogeltjes trek begonnen te krijgen in dit zadentaartje. De zaadjes beginnen inmiddels te ontkiemen en het taartje krijgt ‘haar’ 😉

Ik vrees dat de vogels dit niet meer gaan opeten. Bij de echte vrieskou zal ik maar wat nieuws klaarzetten.

Knoflook

DSCN1356_rs De knoflook staat er nog niet eens zo lang in, maar het eerste groen piept al boven de grond van de knoflookteentjes. Leuk is dat!

Wat dat betreft gebeurt er in het najaar nog veel meer dan ik mij besef. Net zoals de peren- en appelboom die al hun knoppen voor komend jaar al ‘klaar’ hebben, de rozenstruik die, door het zachte weer, zelfs nog een paar bloemen in knop heeft en de veldsla en winterpostelein waar ik nu van kan eten.

Als ik van het werk naar huis door het bos fiets zie ik om mij heen allemaal struiken met nieuwe blaadjes of dikke knoppen. Er zijn struiken die nu pas op hun mooist zijn, bomen die pas laat kaal worden en hun bladeren laten vallen op het moment dat de eerste bloemknollen al bloeien. Wat dat betreft is er in de natuur elk seizoen wel wat te beleven!

Bollen

DSCN1354_rsLaatst heb ik twee zakjes met narcisbollen gekregen. Ze begonnen al uit te lopen, lang kon ik ze niet meer laten liggen als ik ze niet al binnen tot bloei wilde zien komen. Dus toen ik van mijn tuin en het mooie weer wilde genieten heb ik deze bollen maar even in de grond gestopt. Ik heb ze aan de voorkant van mijn tuin op een rij gepoot en zie nu al uit naar het effect in het voorjaar.

Wat me opviel bij het poten was dat de ‘gekroelde grond’ een stuk losser is dan de rest van de tuin. Vooral het stukje nieuwe tuin heeft flink zware kleigrond dat behoorlijk dicht is. Wil ik deze grond wat makkelijker kunnen bewerken dan zal ik er wat humus door moeten mengen. Misschien is er wel een deel van mijn composthoop klaar om met de aarde vermengd te worden. Zolang ik de nieuwe tuin nog niet compleet heb ingericht is er wel ruimte om een stuk ongebruikt te laten en wat te proberen met compost. Maar dan zal ik eerst eens een betere composthoop moeten maken, de drie pallets die er nu wat tegen elkaar aan leunen maken het compost pakken wel erg moeilijk. Wat dat betreft is de wintertijd een uitstekend moment om daar eens wat over te brainstormen en op zoek te gaan op internet naar tips en trucs.

Een andere optie is weer nieuw bokashi-mengsel halen. Een volle bokashi-emmer kan ik dan zo door de bovenste grond heen harken en dit zorgt niet alleen voor bemesting maar ook voor lossere grond.

 

Zonnestralen!

Wat is het vandaag toch heerlijk weer! Zo’n heldere, frisse winterdag met een blauwe lucht en een stralend zonnetje. Ik ben er maar even lekker op uit gegaan en waarom niet even in mijn tuin rondscharrelen? In de tuin heb ik altijd het meeste het gevoel dat ik buiten ben. Een blokje omlopen tussen de huizen heeft ook wel iets hoor, maar het voelt minder als ‘buiten’. Met buiten bedoel ik niet alleen uit huis maar ook de rust en de natuur waar ik van wil genieten.

En dat heb ik gedaan. Lekker even in mijn tuin rondscharrelen en me ervan bewust zijn dat het dan mooi weer mag zijn maar dat het toch echt het rustseizoen van mijn tuin is. Veel dode takken, dorre bladeren en weinig bloemen. Alleen de goudsbloemen bloeien, die doen het eigenlijk altijd. Ik ben als enige op mijn tuin en kan optimaal van de rust genieten.

Bij mijn toDSCN1359_rsekomstige tuin wacht me een teleurstelling. De (nu nog) huurders hebben de tuin compleet leeggehaald. Zelfs de bomen zijn weg. Wat dat betreft had ik me te vroeg rijk gerekend. Het is hun goed recht, tot 31 december is de tuin namelijk nog van hun. Ik had alleen niet verwacht dat ze de bomen er na 2 jaar weer uit zouden halen. Jammer!

Om van elk nadeel het voordeel te bezien: ik kan nu mijn tuin helemaal zelf inrichten en ben niet gebonden aan bomen en struiken die er al staan. En ik denk dat ik gewoon zelf nog eens een appelboom erin zet 🙂

Maïsje

DSCN1332_rsTijdens het ‘grond kroelen’ van laatst ontdekte ik dat er aan een maïsplant nog een kolfje zat. Volgend jaar de maïs een maand eerder zaaien en ik maak serieus kans op eetbare kolven. Maar dit kolfje dingt mee naar de schoonheidsprijs. Alle juryleden raken op slag vertederd: zo klein en toch al alles erop en eraan. Het is jammer dat ik dit kleine maïsje ergens in de tuin heb laten liggen, het had nog mooi te sier kunnen liggen in huis.

Maar ach, nu zullen er vast wel wat dieren van kunnen smullen en tenslotte was het ook bedoeld om op te eten.