Auteur archieven: Marijke

Shitake

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

shitake kwekenHet ziet er wat vreemd uit, zo’n stuk boomstam in een emmer onder de douche zetten. Maar momenteel staat dit toch echt zo in de badkamer. Wat jullie hier zien is een stuk eikenboom met daarin witte stukjes.

Toen ik het kreeg werd mij gezegd: ‘Je verbouwt al je eigen groente en fruit maar je hebt niets voor vlees. Met deze boomstam kun je je eigen vleesvervangers kweken.’ Ik kreeg papieren met daarop een heel verhaal over shitake kweken.

Shitake… waar ken ik dat van? Nou, erg bekend was het mij niet. Shitake zijn eetbare paddenstoelen. Volgens mij heb ik ze nog nooit gegeten, het zal even spannend zijn hoe ik ze vind smaken. Het verbouwen van mijn eigen paddenstoelen vind ik in ieder geval zeer fascinerend. Het lijkt me prachtig om uit zo’n boomstam de paddenstoelen tevoorschijn zien te komen. En uiteraard ben ik wel in voor wat nieuws.

Gelukkig is de boomstam niet te groot voor de vensterbank en kan ik het proces van dichtbij meemaken. Maar eerst moet de stam 24 onder water gedompeld worden. Ja, daarvoor is de stam dan wel weer te groot, maar twee keer voor de helft in het water is hopelijk ook voldoende. De witte stukjes die jullie zien in de stam zijn een soort pluggen die het proces versnellen. De schimmel waar shitake uit groeit zit namelijk al in de eikenboom zelf. Om te voorkomen dat er andere (en mogelijk giftige) paddenstoelen uit de stam groeien wordt een verse stam gebruikt, dat wil zeggen dat de stam niet in het bos nog een tijd op de grond heeft gelegen en zo ‘besmet’ kan raken.

Na het onderdompelen in het water moet de stam in een vochtige omgeving staan van zo’n 15 graden. De temperatuur scheelt weinig met mijn kamertemperatuur (en anders is een extra trui ook nog wel te overwegen) en de vochtige omgeving kan nagebootst worden met regelmatig gebruik van de plantenspuit.

Het duurt 1 tot 2 weken voor zich er paddenstoelen vormen.

Ik ben reuze benieuwd!

 

 

Vogelvoer?

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

DSCN1408 Het vogelvoer blijft me bezig houden. Eigenlijk zou ik gewoon een tuin moeten hebben, met bomen erin, een parkje in de buurt en veel vogels die naar mijn tuin willen komen. Wat dat betreft maak ik met mijn balkon niet zoveel kans bij de vogels en mag ik al heel blij zijn met het koolmeesje dat regelmatig het huisje inspecteert.

Aan de vogelpindakaas is al veel meer gegeten dan ik aan vogels heb gezien. Laatst zag ik een ekster een poging wagen maar die was te groot om een prettige houding te kunnen vinden en vloog met een lege maag weer weg. Met de capriolen van de muis is het nog de vraag of deze hapjes door vogels zijn genomen. De eerste keer zag ik overduidelijk vogelpootjes, geen twijfel mogelijk. De ekster was ook overduidelijk een vogel. Maar muis komt graag langs en kan ook over muren lopen, het huisje vormt ook geen probleem, rest alleen nog de gladde plastic pot. Nee, als ik het zo bekijk is dat geen probleem voor muis.

Of het vogels zijn is dus nog maar de vraag, maar de belevenissen zijn er niet minder om. De volgende keer dat ik muis weer eens achter de planken zie verdwijnen zal ik eens omhoog kijken.

Water

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

DSCN1409Regen, regen en nog eens regen. Op sommige momenten heel goed voor de tuin, op andere momenten wat overbodig. Maar gelukkig zakt al dat overtollige water wel weer weg in de grond.

Bij de meeste potten op mijn balkon ook, al hebben de planten in een pot wel meer last van de grote hoeveelheid regen dan de planten in mijn tuin. Heel soms staat er een pot op mijn balkon waar geen gaatje onderin zit. Dan krijg je vogelbadjes. Of voor mijn balkon beter gezegd: een muizenbadje.

Plaatkoek

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

DSCN1402 Het leek zo mooi, de taart op de bokashi emmer en geen muis die er bij kon. En dat was ook zo. Tot ik zag dat er geen vogels op af kwamen en ik op het idee kwam om de bokashi emmer wat meer op een beschutte plek te zetten. Het duurde niet lang of de taart leek aangevreten. Al snel begon ik een vermoeden te krijgen wie er zo regelmatig langs kwam. En ja hoor, al snel zag ik meerdere keren per dag de muis weer langs huppelen. Regelrecht naar de (toen nog) prachtige (vogel)taart.

Hoe kwam dit kleine diertje tegen het gladde oppervlak omhoog? Jullie kunnen het misschien al wel raden. Zo midden op mijn balkon kon de muis er inderdaad niet op komen, over het hengsel zou het misschien nog kunnen lopen maar dat zat veel te hoog voor zo’n klein diertje. Maar zet de emmer naast een hoge bloempot en zelfs een ongeletterde muis weet boven te komen.

Tsja… daar had ik de taart niet voor gemaakt! De emmer staat weer midden op hDSCN1404et balkon. Geen vogels te zien, de winter is veel te zacht, ze kunnen genoeg ander (lekkerder?) voer vinden. Door de hevige regenval van de afgelopen week is de taart inmiddels plaatkoek geworden.

En muis? Die komt nog graag even langs, op zoek naar over de rand gespoelde kruimeltjes.

Winterrust

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

image010_rsElk jaar merk ik duidelijker dat er ’s winters in de natuur veel meer gebeurt dan ik altijd dacht. De winter lijkt een seizoen waarin de natuur stilstaat, waarin alles kaal en dood is. Maar de knoppen die in de lente openbarsten zijn al in de herfst gegroeid. Een boom kun je het beste in de herfst planten zodat het nog de hele winter de tijd heeft om zich goed te settelen voor de lente begint. En zoals ik laatst al schreef zijn er nog best wat groentes die in de winter in de tuin staan. Hoewel ze de groei voornamelijk van de herfst moeten hebben, blijven ze leven en is er ook in de winter verse groente van de tuin te halen.

Laatst ontdekte ik in mijn tuin een struik (volgens mij is het de zwarte bes of anders de rode bes) die boordevol knoppen zit. Alsof de lente morgen begint! Bijzonder hoe die knoppen dan in de kou (dit jaar valt het nog wel mee maar ik ga er vanuit dat het in andere jaren niet anders zal gaan) overleven en in de startblokken staan om open te gaan zodra het lente is.

Fiets eens door het bos in de winter en ontdek wat er allemaal juist nu op zijn mooist is. Hoe beter je kijkt, hoe meer je ziet. Ook de winter is een seizoen voor natuurontdekkingen.

Orchidee

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

image004_rsHet is klein maar fijn. Deze kleine orchidee is nog maar kort uitgebloeid en heeft inmiddels alweer een hele tak vol knoppen aangemaakt. En dat terwijl het voor de laatste bloei zo’n anderhalf jaar niet gebloeid had. Blijkbaar voelt het zich hier goed op zijn plek 🙂

Compost II

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

Mijn zoektocht naar compost maken begint bij de boeken in mijn eigen kast. Drie boeken geven drie verschillende uitleggen. Daar begint het probleem al. Ik weet meteen weer waarom ik twee jaar geleden maar gewoon alles op een hoop heb gegooid met de gedachte ‘ik zie wel wat er van komt’. Gelukkig is er ook een boek dat die gedachte ondersteunt 😉

De keuze tussen de verschillende methodes om compost te maken hangt met name af van het tijdsbestek waarin je wilt dat de compost klaar is en hoeveel werk je ervan wilt hebben. Zo doen grote stukken  er langer over om te composteren dan kleine stukken maar hebben deze wel als voordeel dat je het er zo op kunt gooien.

Even een korte omschrijving van de drie methodes die ik net heb gelezen.

In ‘Tuinspecialist Moestuin’ wordt een bewerkelijke methode beschreven hoe je compost kunt maken met laagjes. Laagjes afval, water en een versneller als ammonniasulfaat en superfosfaat.

‘Het grote moestuinboek’ beschrijft heel gedetailleerd hoe je een kuil van zo’n 15 cm moet graven en daarin lagen moet maken van stro/compost/mest, vervolgens plantaardig materiaal, laagje kalk en een laagje grond.

Dit klinkt mij al natuurlijker in de oren dan een compostversneller maar het lijkt me nog steeds bewerkelijk. Mijn composthoop heb ik namelijk niet alleen om compost te maken maar ook voor het gemak om mijn plantaardige afval gemakkelijk kwijt te kunnen. Als ik bij elke 15 cm eerst weer andere dingen moet toevoegen wordt het mij te bewerkelijk. Daarom heeft de methode van het derde boek, ‘Genoeg’, mijn voorkeur.

De schrijver van ‘Genoeg’ heeft geen ‘laagjesmethode’ maar gooit alles gewoon op de composthoop. Hij zegt er wel bij dat je moet opletten dat het materiaal niet te houtig mag zijn (aha, ziedaar mijn takkenprobleem), dat het vrij fijn moet zijn en dat het gelijkmatig over de hoop verdeelt moet worden. Als je allerlei verschillende materialen op je composthoop gooit zal de compost uit een gebalanceerde portie voedingsstoffen bestaan. Dat is nu net mijn bedoeling.

Inmiddels heb ik al een hele lap tekst geschreven maar er valt nog veel meer te vertellen over compost. Wat er wel en niet op de hoop mag, wat je kunt doen tegen uitdrogen en hoe het nu precies zit met onkruid en hitte. Ik beschrijf dit later nog eens, tenslotte heeft de composthoop alle tijd.

 

De boeken die ik gebruikt heb zijn:

  • ‘ Genoeg, moderne gids voor duurzaam leven’ door Tom Petherick (2007)
  • ‘ Het grote moestuin boek’ door Hans van den Bosch (jaartal onbekend)
  • ‘Tuinspecialist Moestuin’ door A. & G. Bridgewater (2008)

 

Compost I

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

image007_rsMet het nieuwe stuk tuin erbij naast dat van mij, leek het mij een goed moment om wat met mijn composthoop te doen. Ten eerste stond het niet op een handige plek aangezien het niet tegen de muur mag staan maar wat ruimte vrij moet laten. Ten tweede was de hoop wel zo hoog dat er nog maar weinig bij kon en ten derde leek het mij tijd om eens gebruik te maken van het gecomposteerde gedeelte.

Dus op die heerlijke zachte vrijdag in januari ben ik hiermee aan de slag gegaan. Behalve een paar tuinders die wat uit de tuin kwamen halen was er niemand aan het werk en kon ik prutsen wat ik wilde zonder commentaar te krijgen. Daar houd ik wel van. Zelf ontdekken en erna op internet lezen wat ik anders had kunnen doen. Of beter nog: van tevoren op internet lezen hoe het moet, maar daar komt het meestal niet van.

De bovenste helft van de composthoop heeft er nog niet zo lang gelegen en was natuurlijk nog niet gecomposteerd. Dat hevelde ik over naar het nieuwe stuk voor de compost. Vervolgens moest ik inschatten welke massa al ver genoeg gecomposteerd was om op de tuin te gebruiken. Tsja…

Wat ik in ieder geval al snel ontdekte is dat ik veel te veel takken op de composthoop gooi. Een jaar later liggen ze er nog in dezelfde vorm en dat is niet mijn bedoeling. Tijdens mijn zoektocht op internet voor het volgende stuk over compost zal ik daar vast wel wat over tegenkomen.

Uiteindelijk heb ik het grove spul uit de composthoop gevist (tuinhandschoenen worden toch altijd al vies) en het onderste deel over een stuk tuin verspreid. Het lijkt al heel wat vind ik, en ik ben benieuwd wat ik er van zal merken. En dan nu maar op internet en in boeken zoeken naar hoe je een composthoop gebruikt 😉

Wintervoorraad

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

Toimage008_rsmaten en sla, doorgaans echte zomerkost. Maar met een goede planning, wat uitproberen en speuren naar de juiste soorten is het toch mogelijk om dit vers, onbespoten en niet uit kas (hoewel een vensterbank in je huis toch wel als kas fungeert) te kunnen eten. De winterpostelein en veldsla en zelfs de rucola staan nog groen op ‘het land’. Voor een portie sla fiets ik niet naar mijn tuin maar ik neem wel eens wat mee als ik in de tuin bezig ben geweest.

Daarentegen doet de boerenkool, echte winterkost,  het niet zo geweldig dit jaar. Het zijn nog maar kleine plantjes en als ik daar van wil eten moet ik zowat de hele oogst meenemen.

En dan is er nog prei. Hoewel de dikte van de prei nogal uiteenloopt is er genoeg om deze winter van te genieten. Ik zoek elke keer de dikste uit en ben zo weer even verzekerd van gratis vitamines. Handig, zo’n tuin als voorraadkast. Ik hoef me geen zorgen te maken over bederf en kan het halen wanneer ik wil (al is het na zonsondergang wel wat lastig oogsten). Wat dat betreft sluit het naadloos aan bij wat de moderne consument wil. Alleen de modder, daar zijn de meesten niet zo van gediend.

image009_rs

Tomaten in januari

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

image003_rsIn november schreef ik over mijn tomatenplant die nog weer nieuwe tomaatjes kreeg. Het was nog even de vraag of deze met mijn kamertemperatuur rijp zouden worden maar zoals jullie zien op deze foto is dat wel het geval! En dat terwijl ik juist de week ervoor niet thuis was en het in huis niet warmer was dan 13 graden.

De eerste tomaatjes zijn inmiddels al op, er hangen nog drie en dan is het tomatenseizoen ook voor mij afgelopen. Wie had dat kunnen denken, tot in januari verse tomaten…!