Tot eind januari kan ik via de volkstuinvereniging zaden bestellen. Het voordeel daarvan is dat we met z’n allen een grote order hebben en zo een aardige korting krijgen. Inmiddels is mijn bestellijst de deur uit en is het wachten op de komst van de zaden.
De voorpret is allang begonnen. Dat begint op het moment dat ik de folder over de zaden in handen krijg. Alleen al het bladeren door zo’n folder en me verlekkeren op alles wat er te koop is houdt me een uur zoet. Ik streep alles aan wat ik misschien wel wil hebben en dat is natuurlijk veel meer dan er in mijn land gezaaid kan worden, zelfs nu ik een stuk extra heb. Maar dat geeft niet, het gaat om het brainstormen en het dromen van al die lekkere verse groenten en schitterende opbrengsten.
Vervolgens ga ik kritisch kijken naar wat ik al heb aan zaden, welke soorten nog wat variatie brengen in mijn menu en welke wellicht het groenteseizoen nog wat kunnen verlengen. Zo had ik het afgelopen jaar wat plantjes gekregen, rode kool en spitskool. De spitskool beviel me erg goed en daar wilde ik dit jaar wel zaden van. De rode kool was ook lekker maar zou ik wel nóg een koolsoort nemen…? De prijs hielp me: 75 cent, al zou ik maar één rode kool oogsten en niet hoeven kopen, dan kan het al uit. 
Dan is een vinkje extra op het bestelformulier snel gezet.
Dit jaar wil ik ook eens witlof proberen. Ik ben gek op witlof, het is het eerste wat ik koop als ik geen groenten meer uit eigen tuin kan eten. Maar hoe je de witlof moet verbouwen is me nog altijd niet helemaal duidelijk, vandaar dat ik er de afgelopen 2 jaar nog niet aan begonnen ben. Dit jaar wil ik het proberen. Volgens mij klinkt het moeilijker dan het is. En inmiddels heb ik genoeg kennissen met verstand van tuinieren plus nog een web vol informatie en genoeg lef om het risico van mislukking aan te durven. Weer een vinkje.
De bestellijst de deur uit en de schaar in de folder. Lekker knutselen met een tuinblad. De bestelde soorten worden uitgeknipt en in mijn tuindagboek geplakt. Zo kan ik makkelijk opzoeken wat ik moet weten over de groenten. En de plaatjes brengen wat vrolijkheid.
Creativiteit en tuinieren gaan nu eenmaal goed samen. Is het niet het maken van een mini-tuin, dan is het wel knippen en plakken met een tuinboekje 😉
De pot pindakaas voor vogels is ontdekt en inmiddels veel in gebruik. Vogels vliegen regelmatig even langs om een bezoekje te brengen. Nu moet ik toegeven dat ik had gehoopt dat er wat leuke, kleine vogels langs zouden komen. Maar dat is niet helemaal het geval. Koolmeesjes komen wel (volgens mij zijn het steeds dezelfde twee) maar die zijn alleen geïnteresseerd in het vogelhuisje. Ze wippen naar binnen, fluiten een gezellig liedje en gaan er weer vandoor.
r in trek bij de grote vogels. Zwarte kauwtjes en zo nu en dan een ekster doen verwoed pogingen om met hun grote snavel wat uit het kleine potje te kunnen pikken. Niet zelden vliegen ze zonder een hapje weer weg, opgeschrikt door een beweging in huis of nog te stram om deze gekke bewegingen te maken.
