Auteur archieven: Marijke

Lampion

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

Vorig jaar heb ik van mem een lampionplant gekregen. Het heeft een tijdje geduurd voor de plant vanuit de zak (met grond en water) in de tuin terecht kwam en daarom was ik een beetje bang dat de plant het niet zou overleven. Begin dit jaar zag ik niets opkomen en vreesde ik dat de plant doodgegaan was. Echter bleek er later in het jaar toch wat groens te staan, een struikje wat er het jaar ervoor niet stond en wat wel een beetje leek op de lampionplant. Helemaal zeker was ik er niet van, er groeit daar nogal wat onkruid en niet alle soorten herken ik meteen. Het plantje breidde zich niet ongewenst ver uit (zoals onkruid vaak doet) en zag er fleurig uit.

Echter… geen bloemetjes en dus ook geen lampionnetjes. En juist daarom wilde ik de plant graag hebben: wat vrolijke oranje ‘lampionnetjes’ in de kale herfst. Zou de plant te weinig zon krijgen? Dat zou jammer zijn. Juist in het stukje tuin tegen de muur zet ik planten die wel leuk zijn maar waarvoor ik niet zoveel ruimte heb. Dat stuk kan ik in verband met de schaduw voor veel planten niet gebruiken dus wordt dat gebruikt voor mijn ‘eventueel-wensen’.

Laatst zag ik tot mijn verrassing wat oranjes schemeren tussen het groen. En ja hoor, tóch een lampion! De plant heeft het niet alleen overleefd maar heeft mij ook nog weten te verrassen. De bloemetjes heb ik niet gezien maar de lampion is niet te missen. Gezellig en fleurig!

 

DSCN1337_rs

Uitbreiding

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

DSCN1328_rsHet nieuwe stuk tuin is inmiddels officieel toegezegd. Mijn nieuwe stuk is afgebakend door een prachtig gelegd tegelpad. En ik heb er helemaal geen moeite mee om te zeggen dat het er stukken beter bij ligt dan het door mij gelegde tegelpad.

Om wat meer mensen de mogelijkheid tot wat extra tuin te geven is het niet een complete ‘halve tuin’ geworden maar iets minder. Dit zorgde wel voor een wat rare verdeling, een appelboom staat nu precies op de scheiding. En dan? Over het delen van de appelboom zal ik het nog wel eens worden met mijn nieuwe buurvrouw.

Voor het gebruik van het tegelpad is het minder praktisch. Dat ik overal zo wel kan komen als ik maar een stukje omloop begrijp ik wel, maar of het zo’n boom midden op een pad nu praktisch is…? Origineel is het in ieder geval wel! (en uniek waarschijnlijk ook 😉 ) DSCN1329_rs

Winterkost

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

DSCN1336_rsHet afgelopen weekend heb ik voor het eerst de winterse sla gegeten. De winterpostelein (de foto is nog van vóór de oogst) zag er niet erg groot uit dus ik had maar royaal geoogst. Een krop is tenslotte heel wat anders dan al die losse blaadjes van de winterpostelein. En de kropjes veldsla stellen ook nog niet zoveel voor maar ik weet niet precies hoe groot ze kunnen worden. Ik heb maar de kropjes gepakt die het meest ‘in de weg’ zaten.

Nou, de oogst was zeer royaal. Even ‘wat’ winterpostelein oogsten zorgde voor tweemaal voor twee personen een behoorlijke portie. Aan sla geen gebrek dus. Alleen kom ik niet meer zo vaak op mijn tuin en voor alleen de sla fiets ik er ook niet zo snel heen. Maar goed, met de plannen voor het nieuwe stuk tuin komt er vanzelf ook weer zin om aan de slag te gaan. En dan slinkt de voorraad sla vanzelf. Tot die tijd is de tuin de beste bewaarplek.

Japanse wijnbes

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

DSCN1335_rsZo aan het eind van het jaar is er weer eens tijd voor klusjes die doorgaans blijven liggen. Zo breidt het onkruid aan de rand van mijn tuin zich in alle rust uit, rondom de Japanse wijnbes en de gladiolen. Aangezien ik de gladiolen toch uit de grond moest halen kon ik mooi de grond daar onkruid vrij maken. En zo kwam ik tot ontdekking dat de Japanse wijnbes behoorlijk zijn best had gedaan om zich te vermeerderen. Afgelopen jaar kon ik al eens een stekje cadeau geven maar inmiddels zijn er nog een hele serie stekjes bijgekomen. Dat gaf me wel de mogelijkheid om een mooi stekje uit te kiezen dat ik wilde houden. Met twee pvc-buizen wil ik de Japanse wijnbes het komende jaar beter leiden zodat het niet zo’n warboel wordt en ik niet steeds het risico loop om achter de plant te blijven hangen als ik over het paadje loop.

DSCN1333_rsDe gladiolenbollen zijn behoorlijk dik. Ze hebben dan ook twee jaar de tijd gehad om uit te dijen. De plant zorgt elk najaar ook weer voor nakomelingen in de vorm van hele kleine bolletjes. Deze kleine bolletjes heb ik het vorige jaar allemaal in een rijtje gepoot ergens achteraf. Er kwamen wel plantjes op maar de plantjes waren te klein om een bloem voort te kunnen brengen. Deze kleine bolletjes zijn inmiddels niet klein meer (ze hebben zelf ook alweer kleine bolletjes geproduceerd) en ik verwacht volgend jaar een heleboel bloeiende gladiolen.

De bollen hier op de foto zijn de dikke bollen die al twee jaar achter elkaar gebloeid hebben.

 

Eindelijk weer

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

DSCN1330_rsHet heeft een hele tijd geduurd maar gister kon ik eindelijk weer lekker tuinieren! Ik heb het gemist hoor en ik hoor al van verschillende mensen dat mijn stukjes ook gemist werden. Nou, daar zijn we het dan over eens.

Het was gister behoorlijk koud, de gevoelstemperatuur lag overdag onder nul maar mijn goede voorbereiding heeft zijn vruchten afgeworpen. Zolang ik mijn handschoenen aanhield en mijn muts op bleef ik lekker warm. Gelukkig maar want ik kreeg maar niet genoeg van het tuinieren. Van tevoren had ik gepland dat ik de knoflook zou planten en verder zou ik wel even kijken wat er te doen viel. In verband met de kou had ik verwacht dat ik het na een uur wel weer voor gezien zou houden. Maar pas na 3 uur ging ik, met enige tegenzin, weer naar huis.

De knoflook zit inmiddels in de grond. Het stukje grond heb ik, voor de verandering, een beetje omgespit. Als je het spitten mag noemen… Een andere tuinder kwam me vertellen dat ik niet kon spitten met de schop die ik in handen had. Maar goed, spitten kan ik ook niet dus dat gaat dan mooi samen. Laten we het maar ´grond kroelen´ noemen.  Van grond kroelen krijg je het trouwens snel warm, vandaar dat zoiets doorgaans ook in de herfst of winter gebeurt.

Daarna bedacht ik me dat ik de gladiolenbollen nog uit de grond moest halen. Vorig jaar heb ik ze laten zitten en toen heb ik het geluk gehad dat het niet heeft gevroren. Dat risico wil ik dit jaar niet weer lopen (gladiolenbollen kunnen niet tegen vorst) en bij nader inzien bleek het niet eens zoveel werk om ze uit de grond te halen.

Het gewroet in de vruchtbare, stevige klei deed allemaal inspiratie opborrelen voor nieuwe blogstukjes. De komende dagen zal het niet zo leeg zijn, om het weer een beetje goed te maken voor alle trouwe lezers.

TomTato

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

In mijn tuinlogboek kom ik net het artikel over de TomTato tegen. Eens gekregen van iemand die het uit de krant had geknipt en daarbij aan mij had gedacht. De TomTato is een plant waaraan zowel tomaten als aardappels groeien. De plant is niet met genetische trucjes in elkaar geknutseld maar is ontstaan door een tomatenplant op een aardappelplant te enten. Zo’n plant lijkt me wel wat! Het is weer eens wat anders en het is natuurlijk wel erg efficiënt qua ruimte. Niet dat ik daarvan straks te weinig heb, maar goed, ik ben altijd wel in voor wat nieuws. En wie weet is het wat voor mijn lezers die het met een balkon moeten doen.

Op het moment dat zoiets in het nieuws komt is het vaak nog niet zo gemakkelijk verkrijgbaar. Daarom had ik het artikel goed bewaard om er later nog eens naar op zoek te gaan. En met één keer googlen op TomTato krijg ik al een heleboel hits. Om een beeld te krijgen van deze bijzondere plant verwijs ik jullie even door naar de site van de bedenkers van deze combinatie. Tomphson&Morgan

Nu is nog even de vraag hoe ik aan zo’n TomTato kom. Bij Thomphson&Morgan kun je de plant wel bestellen maar ze leveren alleen in Engeland. Na wat zoeken begrijp ik dat ik bij Beekenkamp zal moeten zijn. Op hun site kan ik het plantje niet vinden maar aangezien het er ook helemaal niet de tijd voor is vind ik dat nog niet zo vreemd. Op één site heb ik vermeld zien staan dat het plantje in 2015 via tuincentra verkrijgbaar zou moeten zijn. Wat dat betreft heb ik goede hoop dat ik er dit voorjaar wel aan zal kunnen komen. Wie weet!

Voor wat beeldmateriaal over het enten van de plant kun je een filmpje bekijken.

www.beekenkamp.nl

www.thompson-morgan.com

Tomaatjes

Geplaatst op door — 1 reactie ↓

DSCN9212_rs Het wordt zo langzamerhand wel erg stil op deze blog. Het tuinseizoen is wel zo goed als ten einde. Al brengt de natuur nog wel eens een verrassing.

Zo ontdekte ik de afgelopen week dat de tomatenplant, die na de laatst geoogste tomaat wel naar buiten kon, nog nieuwe tomaatjes gaat voortbrengen. Heb ik dan straks tot december tomaatjes van eigen teelt?!

Voorlopig zijn ze nog veel te klein en het is even afwachten of ze met mijn kamertemperatuur voldoende warmte krijgen om groot te worden. Maar wie weet!

Yacon (III)

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

DSCN9205_rsVandaag heb ik de yacon geoogst. Het was gewoon jammer om die prachtige plant bij de grond af te snijden, maar goed, anders had de vorst het wel gedaan.

Ik had twee planten staan, een grote en een klein. Van de kleine kwamen een stel losse knollen, van de grote is een hele grote, vergroeide knol als oogst gekomen, met het gewicht van 3 kg! Gezien het vrij late tijdstip dat ik deze plant in mijn tuin heb gezet is dit waarschijnlijk nog niet eens een verrassend grote knol.

Magewichtyacon_rsar voor mij is het een joekel! Ik was ontzettend nieuwsgierig naar de knol onder de grond en het is een leuke verrassing. Na het oogsten van de kleine yacon hebben we meteen maar even wat geproefd. Het schijnt dat je de stengel kunt eten als een soort bleekselderij. De stengel zag er niet erg aantrekkelijk uit maar toen we deze doormidden sneden snapten we waarom. Even schillen vergrootte de aantrekkelijkheid aanzienlijk. En dan is het inderdaad een frisgroene stengel. Bleekselderij kun je rauw eten maar de stengel van de yacon is toch wel vrij hard. Misschien zal het gekookt beter smaken. Na het afsnijden van de dikke rand bleef er nog een heel dun, zacht en groen reepje over. Het smaakte naar… tsja, niks eigenlijk.

En dan de knol. Die heb ik vorig jaar eens geproefd op mijn werk en dat was toen wel lekker. En inderdaad, een lekker, fris en knapperige knol. De structuur is van een stevige peer, de smaak gaat richting meloen. Appel kun je er ook nog wel in proeven. Nou ja, een nieuwe smaak eigenlijk, ‘yaconsmaak’.

Tijdens deze proeverij kwamen nieuwsgierige tuinders even kijken. Het werd een heuse ‘yacon-proeverij’. De meningen waren verdeeld. Iemand haakte af onder het mom ‘wat de boer niet kent dat eet hij niet’, een ander wilde z’n halve tuin er mee volzetten en een derde zou het zeker niet gaan verbouwen. Geeft niet, variatie moet er blijven.

De kleine knolletjes (niet op de foto) heb ik apart gehouden om volgend jaar in de tuin te poten en het eerste knolletje is al gewisseld van eigenaar.

—

Wat is de yacon ook alweer? Lees voor wat informatie nog eens het blogbericht van 5 juliDSCN9209_rs

Voorbereiding

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

DSCN9190_rs Dit koolmeesje is al druk bezig met de voorbereidingen. Of het voor de winter is, om een droog, beschut plekje te hebben, of dat het al een plekje zoekt voor een nestje is mij niet geheel duidelijk. In ieder geval werd het huisje uitgebreid geïnspecteerd, inclusief uitzicht. Dat laatste zou weleens te maken kunnen hebben met dat hoofd achter het raam dat in de gaten gehouden moest worden. 😉

In ieder geval is het huisje gelokaliseerd. Dat belooft wat voor de lente! DSCN9191_rs

composthoop

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

Wat is het heerlijk om een composthoop op de tuin te hebben. En dan bedoel ik nog niet eens omdat je straks compost hebt en dat goed voor de tuin is. Daar heb ik namelijk nog geen profijt van tot nu toe. Nee, ik bedoel dat het zo makkelijk is dat je bijna al het tuinafval op een grote berg kunt gooien en dat de berg in de loop van de tijd groeit en weer slinkt. Ik hoef niet voor elke halve kruiwagen naar de gemeentewerf te lopen maar hoef slechts het hardnekkige onkruid wat op te sparen terwijl ik de rest gewoon op de grote hoop kan gooien. Geen omkijken meer naar zou je zeggen.

Toch wel. De hoop werd groot en zakte tegen DSCN1325_rsde muur. En wat gebeurt er op een composthoop? Inderdaad, de boel gaat composteren. En dan wordt het één vruchtbare, vieze smurrie. En zo ontdekte ik van de week dat de composthoop een slechte invloed begon uit te oefenen op de muur. Die muur is van de gemeente dus daar behoor ik zuinig op te zijn. Toch maar even naar de composthoop omgekeken.

Gelukkig viel het mee. Er was slechts een klein stuk van de muur in aanraking gekomen met de smurrie. Met wat trekwerk kon ik de hoop wat naar voren krijgen en zo weer ruimte maken voor de muur. En volgend jaar, als ik wat meer ruimte krijg, wil ik de composthoop omzetten en er ook een mooiere hoop van maken. Niet meer zo’n halfslachtige stellage maar een echte compostbak. Tot die tijd zal de composthoop niet zoveel nodig zijn en dus langzaamaan slinken. Voorlopig weer geen omkijken naar.