(ver)plant

Daar staat ‘ie dan, de tuinkast. Pontificaal met z’n rug in de wind. Als ik pech heb valt ‘ie om en je weet het maar nooit, de wind kan van alle kanten komen. Ondanks het advies van een zeilende klusjesman wilde ik ‘m toch zo hebben staan want ja, anders komt er een plant in de knel. En wie mij een beetje kent weet dat mijn liefde voor planten zeer groot is en dat er grote zorgvuldigheid in acht genomen moet worden bij het verzorgen van deze hartendieven.

Dus… die kast moet nog maar even zo blijven staan want om de klimhortensia aan het eind van z’n groeiperiode te verplanten is natuurlijk een slecht idee. En het zou toch verschrikkelijk jammer zijn als de plant, na twee jaar langzaam groeien, door onzorgvuldig handelen dood zou gaan.

Maar goed, niet alleen het groot worden van planten kost tijd. Soms kost het ook tijd om mij van mening te laten veranderen. Stel nou dat het toch hard gaat waaien, precies uit de verkeerde richting…? Het is toch wel heel erg fijn dat ik nu zo’n prachtige kast op mijn tuin heb, toch jammer als ‘ie omwaait en kapot gaat. Of zal het wel meevallen? Tenslotte staan er hoge planten achter en komt de wind maar zelden vanaf die kant. Maar ja, ik ga natuurlijk niet meteen naar mijn tuin als ik merk dat de wind verkeerd staat. En hoeveel planten gaan er wel niet dood als de kast er bovenop valt?

Nog meer tegels op de bodem leggen? Die tegels wil ik straks gebruiken in mijn extra stuk tuin dus dat is slechts een tijdelijke oplossing. Hmmm…

GDSCN1324_rsoed, ik ben overtuigd van mijn ongelijk en heb gister (met gróte zorgvuldigheid uiteraard) de klimhortensia uitgegraven en verplaatst. Och, die mooie takken die zich al lichtjes aan de muur gingen hechten, al die wortels die braken bij het graven… Tsja, het is niet anders. De clematis kon ik laten staan, mocht die toch nog wat dicht op de kast zitten dan kan ‘ie zich er mooi aan optrekken.

Na het leggen van een extra tegel was er geen tijd meer om de kast te verplaatsen. Misschien heb ik het geluk dat er nog eens een sterk iemand in de buurt is, dan gaat het in ieder geval ook een stuk gemakkelijker. Tot die tijd liggen er, voor de zekerheid, nog wat extra tegels in de kast.

 

 

Vogels

DSCN1309_rsEnige tijd geleden heb ik met een vriendin thuis vogelvoer in de vorm van taartjes gemaakt. Het concept is heel simpel: smelt frituurvet in een steelpannetje, meng dit met vogelzaad en giet het in een vormpje. Vervolgens kun je de taartjes nog versieren met zonnebloempitten, pompoenpitten, lijnzaad of pinda’s. Met (ongezouten) pindakaas in een spuitzak kun je er zelfs nog toefjes op spuiten.

Na dit ‘bakken’ had ik erg zin om het vogelvoer te sier te zetten op mijn balkon. Het was echter nog lang geen tijd om de vogels te voeren en gezien mijn dagelijkse bezoeker genaamd ‘Muis’ leek het me ook niet zo verstandig om het zomaar neer te zetten.

Vorige week kreeg ik echter een hele leuke verrassing: een vogelvoerhouder die je aan het raam kunt plakken. Hetzelfde idee als de voersilo die ik al heb, maar deze is uitermate geschikt voor de vogelvoer cupcakes. En mocht het nog even duren voor de vogels trek hebben dan is het veilig voor de muis en heb ik een leuke versierd taartje aan mijn raam.

InmidDSCN1310_rsdels heeft de muis alweer ontdekt dat ik bezig ben geweest met het vullen van de silo. Tsja… zoiets gaat nu eenmaal niet zonder knoeien. Gezellig dat ‘ie precies tijdens het koffiedrinken even langskwam.

Tuinkast

HDSCN1311_rset is lang geleden dat ik een prachtige tuinkast kocht. Tijdens alle verhuisperikelen liep ik tegen een mooi koopje aan en zo kwam de tuinkast in een doos op de slaapkamer te staan. Met al dat klussen in huis had ik niet zoveel fut meer om ook nog de kast naar de tuin te brengen.

En zo begon deze kast een bijzonder leventje in de slaapkamer. Er werd omheen geverfd, gestofzuigd, gelopen, koffie gedronken, het werd gebruikt als voetenbank en het verstopte de radiator die erachter zat. Kortom, ik kende mijn slaapkamer niet anders dan dat er een grote witte doos onder het raam stond.

Tot er opeens iemand mijn leven binnenliep en vroeg: ‘Wat staat daar nou? Heb je nou een kast om de radiator gemaakt?’ Ehm… nou, kijk… dat is een tuinkast die nog altijd eens naar de tuin moet. Ik zal er maar niet bij vertellen dat dat al meer dan een jaar het geval is.

En, ik kan het nog steeds niet helemaal geloven, DSCN1315_rsterwijl ik weer sta te bedenken dat die lastige klus nog altijd eens gepland moet worden wordt mij daar opeens een geweldig aanbod gedaan. ‘O, die kan wel op mijn auto en dan zetten we die even een keer in elkaar.’ Huh? Had ik mijn piekers hardop uitgesproken? Nee hoor, blijkbaar bestaan er mannen die zoiets spontaan aanbieden, nog vóór je hebt bedacht dat je het zou kunnen vragen. Je zou ze toch een eervolle vermelding geven op deze veel gelezen blog 😀

En zo kwam er opeens schot in de zaak. Afgelopen woensdag schakelde ik de ene sterke man in om te helpen de zware tegels in mijn tuin recht en stabiel te leggen. En vrijdag kwam de volgende sterke man helpen de tuinkast naar de tuin te vervoeren. De prachtige tuinkast kwam eindelijk eens uit zijn verpakking. Ik was allang weer vergeten hoe ‘ie eruit zag. De kast blijkt groter dan ik dacht, als ik wil kan ik er wel in schuilen voor de regen.

Niet alleen werd mijn kast voor mij naar de tuin vervoerd, ook werd er een weelde aan gereedschap meegebracht door een zeer handige klusman die  de kast voor mij in elkaar zette. Sjongejonge, ik sta er nog steeds een beetje van te kijken. Hierbij dan ook een eervolle vermelding voor de hulpvaardige klusjesman Jeroen: Bedankt!    DSCN1323_rs

 

 

Yacon

yaconHet is er dan toch nog van gekomen: de yacon staat in bloei.

Ik ben reuze benieuwd naar de grootte van de knol maar zal nog even geduld moeten hebben. Voor de vorst moet de plant gerooid worden en hoe langer de yacon de tijd krijgt om te groeien, hoe meer ik kan oogsten. Bovendien is de plant een pracht om te zien en laat ik het alleen daarom graag nog even staan. En nu kan ik dus ook nog even genieten van de bloemen op een moment dat de meeste bloemen uitgebloeid raken.

Mini bietjes

bietenElke week denk ik dat het de laatste week is dat ik nog volledig uit eigen tuin kan eten. Maar steeds komt er weer een nieuwe week met verse, zelf verbouwde groenten.

Deze week oogstte ik alle bietjes uit mijn tuin. Ze wilden dit jaar niet erg groeien, ze hadden dan ook niet een ideaal plekje tussen de vlinderstruiken met weinig licht. Ik had de bieten dus zo lang mogelijk laten staan maar nu vond ik het toch wel genoeg geweest en ik haalde ze er allemaal uit.

Ik werd vreemd aangekeken toen ik zei dat ik de bietjes nog wilde gaan eten. Tsja… een bakker gaat doorgaans ook niet kruimels zitten eten. Maar aangezien de bietenoogst dit jaar voor mij nogal karig was was ik blij met elk bietje. En wie het kleine niet eert is het grote niet weerd.

Dus schilde ik ook de mini bietjes en maakte ik er roze stamppot van. Héérlijk! Dat is en blijft een overheerlijke maaltijd. Ondanks de kleine bietjes had ik genoeg om er twee keer royaal van te kunnen eten. Waarom zou je zulke bietjes dan weggooien? Dat vind ik eerder een reden om iemand vreemd aan te kijken… 😉

Pompoenpitten

pompoenpittenEr ligt een hele serie pompoenpitten te drogen in de vensterbank. Vorig jaar droogde ik ze in de oven op de laagste stand, maar toen wilde ik ze gaan opeten en had ik niets meer over om te zaaien. Dit jaar bewaar ik ze enkel om te zaaien. Het openmaken van de pitten is zoveel werk dat ik daar niet meer aan ga beginnen.

Ik hield de pitten van de groene en oranje pompoen keurig gescheiden, ik wilde niet weer voor verrassingen komen te staan bij het zien van groene pompoenen. (zie Pompoen)

Ik heb inmiddels ontdekt dat de pitten van de groene en oranje pompoen flink van elkaar verschillen in kleur. De pitten van de oranje pompoen zijn namelijk duidelijk wit, die van de groene zijn lichtbruin/oranje.

Mocht er nog iemand graag volgend jaar ook zijn/haar eigen pompoenen kweken, voel je dan vrij om wat pitten te vragen. Laat even een berichtje achter (onderaan de pagina) en ik neem contact met je op. Ik heb er namelijk genoeg. ’t Is zo jammer om de pitten weg te gooien als je ze kunt gebruiken om nieuw leven op te zien groeien. En anders kan ik ze nog opeten of door de vogels laten opeten.

Basilicum

DSCN9188_rsWel eens een basilicumplant gekocht die na twee maanden alweer dood was? Ik wel, en daar doe ik het natuurlijk niet voor. Gelukkig heb ik ook wel eens een basilicumplant gekocht die al jaren meegaat. Het gaat hier om een andere soort, eentje met groen-paarse blaadjes en paarse bloemetjes (als ik de plant zover laat komen)

Ik heb de plant eens bij een tuincentrum gekocht en afgelopen winter heb ik de plant binnen gezet zodat het niet door de vorst overvallen zou worden. Inmiddels is de plant de moeder van alweer een hele serie stekjes. Een gezond ogend takje afknippen en een tijd in een vaasje water laten staan, moeilijker is het niet om deze plant te stekken. Als er worteltjes aan het takje komen kan het in een potje met aarde. Nog een tijdje regelmatig kleine beetjes water geven en er is een nieuwe plant om van te oogsten.

Ik vraag me af of het toeval is of dat de gangbare basilicum niet te stekken/over te houden is. Op mijn werk werden laatst alle basilicumplanten uit de kas gerooid en ook het kleine plantje dat ik van deze soort heb ziet er erg zielig uit. Ik geloof dat ik bij de aanschaf van de donkere basilicumplant een geweldig aankoop gedaan! En dat terwijl het een impulsaankoop was, ik was verrukt over de mooie paarse bloemetjes die er al aan zaten 😉

Voorbereiding

knoflookEen goede voorbereiding is het halve werk. En zo ligt er al een hele tijd een bol knoflook bij mij in de vensterbank. De bedoeling is dat het gaat uitlopen en ik deze knoflookteentjes in de tuin kan gaan planten.

Laatst heb ik er nog twee bij gelegd aangezien het wel erg lang duurde voor ik een groene puntjes aan de knoflook zag komen. Wie weet wil de biologische knoflook wel beter uitlopen, het zou me niks verbazen als er op de ‘supermarkt-knoflook’ een of ander goedje gespoten is om het uitlopen tegen te gaan. Tenslotte willen de (meeste) consumenten de knoflook zo lang mogelijk kunnen bewaren en het dan nog door hun eten kunnen gooien.

Inmiddels begint er wat groen te kleuren aan de eerste bol knoflook. Mooi zo, het begint inmiddels wel bijna tijd te worden om ze te planten. Voor de vorst moeten ze de tuin in en wanneer dat is is moeilijk te raden. Dus zodra het kan stop ik ze in de tuin.

Vorig jaar had ik, omdat ik eerst eens wilde proberen, slechts 2 teentjes in de grond gestopt. Veel te weinig natuurlijk, dat had ik in het voorjaar al wel door, maar toen was het al te laat om nieuwe te planten. Het is me goed bevallen, zelf geteelde knoflook. De geur van verse knoflook is werkelijk fantastisch en enkel om mijn omgeving heb ik me ingehouden om niet de hele bol door mijn eten te gooien. Dit jaar gaan er dus heel wat meer teentjes de grond in. Ik verheug me nu al op de oogst!

Tomaatje

DSCN9185_rsEr hangt nog één tomaatje aan mijn binnenplant. Het is mij goed bevallen om een ‘dief’ te stekken en te laten opgroeien tot een tomatenplant. Op deze manier heb ik tot oktober nog verse tomaatjes. Lekker voor in de sla en makkelijk zo dichtbij. Volgend jaar zorg ik voor minstens twee planten want zulke lekkere cherrytomaatjes zijn in een mum van tijd op.

Aan de tomatenplant die op het balkon staat zitten ook nog twee tomaatjes. Die zijn nog helemaal groen, ik denk niet dat ze buiten nog rood gaan worden maar zolang het niet vries laat ik ze nog maar aan de plant zitten. De plant zit nog goed in z’n vel, het heeft nog een heel aantal nieuwe bladen aangemaakt. Bijzonder, de tomatenplanten op mijn tuin zijn na de oogst ineengekrompen en verdord.

Zo zie je maar weer dat een plant reageert op zijn omgeving.

Nieuw leven

DSCN9180_rs Nieuw leven: niet iets waar je wat over verwacht te lezen op 22 oktober. Het is meer iets voor maart of zo. Maar toch ontdek ik nieuw leven op mijn balkon, middenin de herfst. DSCN9179_rs

De Dille heeft zich uitgezaaid en her en der groeien er nu in mijn kruidenmand kleine dilleplantjes.

Halverwege de zomer bekeek ik eens nieuwsgierig een uitgebloeid vlijtig liesje en bij lichte aanraking sprong dat alle kanten op. Een paar maanden later kan ik nog een keer genieten van een vlijtig liesje op mijn balkon.

En dan de cyclaam. Vorig jaar bestelde ik een plantje voor de winter, in de hoop dat ik ’s winters nog wat bloeiends op mijn balkon zou hebben. Dat viel tegen. Het plantje was erg klein en van bloeieDSCN9182_rsn was nog lang geen sprake. Dit jaar heb ik een aantal plantjes gekocht en deze staan volop in bloei. Ik vroeg me laatst nog af waar ik die kleine cyclaam eigenlijk had gelaten. Het potje waar het in had gezeten was namelijk allang leeg. Was het doodgegaan?

Vorige week zag ik kleine cyclamen opkomen in de ‘komkommerplant-pot’. Ah… daar was de aarde uit het potje dus in beland. De cyclaam heeft zich vermenigvuldigd. Het is nog steeds klein maar blijkbaar erg veerkrachtig. En dat is wat waard!