Zelf samenstellen

Een jarige buurvrouw, ik wil graag wat leuks voor haar meenemen maar moet er even over nadenken wát dan precies. Ze houdt van plantjes en vorig jaar had ik een Madagaskar Juweel voor haar meegebracht. De plant gedijt prima en groeit behoorlijk onder haar zorgende handen. Als ik eens langere tijd van huis ben laat ik mijn planten dan ook met een gerust hart achter met haar als oppas. Heerlijk, zo’n buurvrouw met groene vingers!

Het lijkt me leuk om iets te geven voor op het balkon. Maar ja… in februari is het niet echt het moment waarop leuke buitenplanten verkrijgbaar zijn. Struinend over de markt en in bloemwinkels kom ik vooral veel narcissen in knop tegen. Hmm, wel leuk, maar slechts van korte duur. P_20160204_144404

Uiteindelijk kom ik op mijn eigen balkon terecht. Ik vond nog een vierkant metalen bakje met wat gaten erin en besluit het bakje te vullen met wat ik thuis heb. Plantjes die de winter overleefd hebben en waar ze langer plezier van heeft. Er komen wat narcisbollen in en wat kruiden: citroentijm, oregano en nog een klein stekje munt. Om het bakje het hele jaar wat groens te geven stop ik er nog wat bonte maagdenpalm en mos in. Na verloop van tijd zal het een gevuld bakje worden met gele narcissen en roze bloeiende oregano maar op dit moment bevat het alleen maar groen. Wat oranje lampionnetjes moeten de kleur verzorgen.

Ik ben blij met het resultaat. Nu maar naar de buurvrouw om te horen wat zíj er van vindt.

Sla

slaEerlijk gezegd weet ik niet meer waar de slaplantjes vandaan kwamen. Waarschijnlijk had ik ze te laat in de tuin gezet, waren ze te klein en werd het al koud. Hoe dan ook, ik bleef eind vorig jaar nog met een paar slaplantjes zitten en die heb ik buiten in een grote plantenbak gezet. Weggooien ben ik niet zo goed in en ach, waarom zou je het niet proberen?

En zo komt het dat, ondanks wat vrieskou, er in februari nog steeds slaplantjes op mijn balkon groeien. Terwijl de witlof aan het balkon vastgevroren was, heeft de kou de slaplanten waarschijnlijk niet bereikt doordat ze hoger staan en niet op een koude betonvloer liggen. Het lijkt er overigens wel op dat de kou ervoor gezorgd heeft dat de slaplanten niet als een traditionele krop sla groeien maar wat rare vormen aannemen.

Hoe zou ‘koud gegroeide sla’ eigenlijk smaken? Ik zal nog maar een tijdje geduld hebben dan heeft de sla mooi nog wat tijd om verder te groeien. Met een beetje geluk eet ik sla op een tijdstip waarop ik normaal gesproken pas de eerste slazaadjes in de grond stop. En dat zónder gebruik van een kas.

Waar het hart vol van is…

… daar stroomt de mond van over. Niet alleen op mijn blog heb ik het voortdurend over mijn tuin, plantjes, natuur en groen, ook ‘live’ is het een veel voorkomend onderwerp van mijn spraakwaterval. Ik doe het niet bewust, het is iets waar ik gewoon erg enthousiast over ben. Op deze manier ontdek ik of andere mensen enthousiast zijn over tuinieren of komen mensen naar mij toe als ze vragen hebben over een kwijnende kamerplant, het zaaien van groenten of de naam van die ene plant. Heerlijk vind ik dat!

Vandaag ontdekte ik nog een voordeel van praten waar je hart vol van is. Iemand had een serie spaarpunten voor mij bewaard waarmee ik een gratis fruit- of kruidenplant kan bestellen. Zij deed er niks mee. Ik kan me zoiets bijna niet voorstellen natuurlijk maar ben er maar al te blij mee! Dat wordt naar hartenlust rondneuzen. Met tegelijk het gevaar dat ik weer veel te veel leuke dingen zie en het niet bij één plant blijft 😉P_20160201_153138

Voorjaar op het balkon

narcisEnthousiast schreef ik een stukje over het voorjaar in huis halen. En nog geen dag later zie ik dat het voorjaar op mijn balkon is uitgebroken: de eerste narcis bloeit! En dat al in februari. Het is trouwens bij lange na niet de eerste narcis die ik zie bloeien want ik heb er al tientallen gezien in de tuintjes bij mij in de buurt. Inmiddels is het wachten op de eerste krokus en het zou me niets verbazen als die ook al ergens gesignaleerd zijn…

Als je aandacht hebt voor de natuur zal je ontdekken dat geen jaar hetzelfde is. En dat maakt het juist zo boeiend!

Plant een boom

Over het planten van een boom las ik eens een mooi gezegde waar ik altijd weer aan moet denken als ik overweeg een nieuwe (fruit)boom te planten:

Het beste moment om een boom te planten was twintig jaar geleden,

het één na beste moment is vandaag.

Twintig jaar gelden kon ik nog geen bomen planten en had ik ook helemaal geen tuin om een boom in te planten. Maar inmiddels wel en er staan al twee appelboompjes in mijn tuin, een perenboom en een pruimenboom. Wat dat betreft: hoe eerder hoe beter want voor een boom vruchten geeft kan best een tijdje duren. Mijn perenboom plantte ik in mijn eerste volkstuinjaar en heeft inmiddels 2x vrucht gegeven. Het tweede jaar 2 peren en het derde jaar 1 peer. Wat dat betreft was twintig jaar geleden wel een mooi moment geweest om die boom te planten 😉

appelboomVoordat je maar snel een boom in je tuin zet is het wel handig om eerst eens uit te zoeken hoe groot de boom gaat worden. Over 5 jaar een boom moeten kappen omdat de boom ‘buiten de regels’ groeit is wel erg jammer natuurlijk! En wat tegenwoordig gelukkig ook kan is een boom komen die al hetzelfde jaar, of het jaar erop, vruchten geeft. Lang leve de (fruit)boomtelers. Mijn terras-appelboom gaf het eerste jaar meteen al 6 flinke appels. Zo kan het dus ook!

En dan nu weer een nieuwe poll: welke boom zou jij willen planten?

This poll is no longer accepting votes

Stel: de gemeente waarin je woont plant een boom bij je in de buurt en jij mag kiezen welk soort. Wat kies je?
8 votes
×

Onzichtbare vogeltjes

P_20160128_154428Ze komen, de vogels! Na het weekend was er duidelijk aan mijn ‘voerrolletje’ gegeten dus deze week zat ik steeds vol verwachting te kijken of ik koolmeesjes op mijn balkon zag. Eén keer zag ik er eentje maar die zag mij eerder en vloog snel weg. Het voer had het nog niet eens bereikt. En verder… helemaal niemand.

Toch lijkt het alsof de meesjes mijn voer nog steeds bezoeken want er is flink wat opgegeten. Andere momenten dat ik ze zag was meestal ’s ochtends, het zou zomaar kunnen dat ik ze misloop omdat ik niet thuis ben. Al heb ik vooral het gevoel dat er onzichtbare vogeltjes voor mijn neus alles opeten terwijl ik hard mijn best doe om ze te zien. Je zou zeggen: ‘Het gaat erom dat de vogeltjes wat te eten krijgen, nietwaar?’ Maar ik zal maar eerlijk toegeven dat ik ze eigenlijk vooral voer omdat ik het zo leuk vind dat ik ze dan van dichtbij kan bekijken. Wat dat betreft is een warme winter toch heus een nadeel.

Het voordeel er echter van is dat ik vandaag heerlijk in het zonnetje heb gezeten, mijmerend over het lenteweer dat plots heel dichtbij voelde!

Heimwee

Ik heb heimwee. Heimwee naar het voorjaar, heimwee naar de zomer en vooral: heimwee naar de tuin. Ik verveel me allerminst, er zijn zoveel dingen waar ik in de zomer niet aan toe kom en in de winter heerlijk van kan genieten, maar och… wat zou ik toch graag een middag lekker tuinieren! Afgelopen maandag begon het ontzettend te kriebelen maar had ik er helaas geen tijd voor. Het was zulk heerlijk weer dat ik de tuin al in haar volle lentekleuren voor me zag. Maar het is echt nog winter. De kleigrond is nat en zompig en de tuin kaal. Ergens staat nog wat boerenkool en her en der nog wat prei.

Ondertussen bereid ik thuis al wat dingen voor voor het komende tuinseizoen. Het teeltplan ligt weer klaar, de helft van de benodigde compost ligt klaar op zolder. Mijn bestelde zaden zijn inmiddels binnen, ik hoef ze alleen nog maar op te halen. Het heeft geen haast, al is het natuurlijk leuk om de zakjes in handen te hebben en te dromen over een ruime oogst. Nog een paar weken wachten en dan kan ik het eerste weer gaan zaaien. Binnen, op de vensterbank.

Kleintje

orchideeEnige tijd geleden heb ik een orchidee weten te redden van de vuilnisbelt. Nou ja, nu maak ik het toch wat dramatischer dan het was. Mevrouw opperde om de orchidee weg te doen omdat deze er zo slecht uitzag en ik vroeg of ik de plant dan mocht hebben om te proberen deze nog te redden. Hó, voordat nu iedereen zijn kwijnende plantjes bij mij voor de deur zet vertel ik graag nog even de rest van het verhaal.

Het ging hier namelijk niet om zomaar een orchidee maar om een orchidee waar ik steeds weer even met verwondering naar moest kijken als ik bij mevrouw was. De orchidee had zich namelijk voortgeplant en wel zo dat op de tak waar de bloemen aan hadden gezeten een nieuwe orchidee begon te groeien, met zijn eigen luchtwortels en bladeren. Dit kleintje heeft zelfs al gebloeid! Ik had het nog nooit eerder gezien en was dan ook vol verbazing toen ik dit hoorde. Inmiddels heb ik het al eens meer van mensen gehoord, al denk ik niet dat het vaak voorkomt.

De moederorchidee lijkt te zijn verdroogd maar als ik de wortels in de  orchideepot zie lijken ze juist verrot. Het is dus even aftasten wat deze plant precies nodig heeft. Ik ben begonnen met een rantsoen. Na twee weken geen water heb ik de plant gedoucht en nu krijgt het één keer per week een badje waar het zijn wortels in mag volzuigen. Ik hoop dat het genoeg helpt, anders zal ik denk ik orchideeën”aarde” kopen, de rotte wortels verder wegsnijden en het zo nogmaals proberen. In ieder geval is de plant ondanks de lange fietstocht door de kou, twee weken zonder water en een droge, koele huiskamer niet verder achteruitgegaan. Dat stemt optimistisch.

Cherry-tomaatjes in januari

P_20160122_163835 De eerste cherry-tomaatjes van 2016 kleuren al mooi oranje. Dát is nog eens een vroege oogst! Of een late, zo zou je het ook kunnen noemen. Deze soort tomatenplant “Sungold”, blijft maar doorgroeien en zo ben ik nu met deel twee van de plant bezig. Ooit topte ik deel één van de plant en zette ik die in het water. Inmiddels is de stek alweer uitgegroeid tot zo’n grote tomatenplant dat de volgende top ook alweer in een vaasje staat. Sterker nog, de plant wil zó graag doorgroeien dat ik drie keer een top eraf moest halen om te voorkomen dat de plant groter zou worden dan de pot toelaat. Wordt de plant te groot dan blijven de tomaatjes veel te klein. Nu de top er alweer een tijdje af is kan ik duidelijk zien dat de plant zijn energie steekt in de groei van de tomaten. En ondanks de vorst buiten en de minimale zonnestralen (ik durf niet eens met zekerheid te zeggen dát deze plant wel zon krijgt) kleuren de tomaten toch oranje. Deze soort hoort trouwens oranje, de eerst zou ik in principe al kunnen eten. P_20160122_164028

De eerst top is al aangeslagen in een potje met aarde, deze twee topjes staan voorlopig nog even in het water maar hebben inmiddels ook al wat kleine worteltjes.

Teeltplan 2016

Het stond al even op de planning, tenslotte is de eerste maand van 2016 alweer bijna ten einde, maar hier is ‘ie dan! Met het teeltplan van vorig jaar (te vinden bij: bron van informatie > teeltplan) ernaast houd ik rekening met de wisselteelt. Waar vorig jaar wortelgewassen stonden komen dit jaar de koolgewassen. De bladgroenten en peulvruchten nemen de plaats van de wortelgewassen in.

Op dit moment heb ik nog niet ontdekt welk soort ik vergeten ben, welke groenten naast elkaar komen te staan terwijl het slechte buren van elkaar zijn of wat op papier prima lijkt te passen maar in de praktijk werkelijk onmogelijk is. Ik hoop het elke keer weer in één keer passend te krijgen maar doorgaans komen de mitsen en maren pas bij het zien van een netjes teeltplan, met mooie kleurtjes, op het moment dat ik denk: hier wil ik niet meer in hoeven krassen!

Ach.. zo gaat dat nou eenmaal. Bovendien, in het teeltplan van vorig jaar heb ik geloof ik maar één aanpassing hoeven maken maar ook daar zag de praktijk er anders uit dan hoe het op papier stond. Ik zaai eens wat meer, heb opeens heel erg zin in een jaar met véél tomaten of laat tot driemaal toe de zaailingen verdrogen. In het begin van het jaar mag ik dan nog de illusie hebben dat het dit jaar wél helemaal volgens plan gaat, maar eigenlijk zijn al die veranderingen en verrassingen juist datgene wat het tuinieren zo leuk maakt. Dus, ik ben benieuwd waar ik dit jaar weer door verrast wordt! teeltplan volkstuin