Vogels lokken

P_20160121_124719Met de komst van de merels deze week heb ik weer nieuwe hoop gevat op het komen van vogels op mijn balkon. Misschien ligt het dan tóch aan de zonnebloempitten en houden ze daar gewoon niet van. Vanmorgen legde ik weer een beetje nieuw vogelvoer op het balkon in de hoop de merels weer te kunnen verwelkomen. Helaas, geen vogel te zien vandaag!

Omdat het losse vogelvoer eigenlijk elke avond weer weggehaald moet worden (datgene wat dan niet opgegeten is natuurlijk) en het nog geen storm loopt met de komst van de vogels, zocht ik naar mijn ‘vogelvoertaartjes’ die ik vorig jaar eens heb gemaakt. En daar zat ook nog wat anders tussen: een wc-rol in vet en vogelvoer gerold. Dat is handig ophangen en op dit plekje, zo onder de theepot, kan er ook geen muis bij komen. De ergste kou is inmiddels alweer voorbij maar de winter nog lang niet, wie weet willen de koolmeesjes of pimpelmeesjes mijn balkon weer eens met een bezoekje vereren…

Een middag gezelschap

Vorig jaar kon ik met de vogelpindakaas menig vogel naar mijn balkon lokken. Dit jaar zitten er zonnebloempitten in en of het daar aan ligt of aan de laat intredende kou, er komt maar geen vogel op af. Maar gelukkig, er is meer te eten op mijn balkon. Zo heeft de merel de oranje besjes van de Vuurdoorn ontdekt. Sterker nog, twéé merels hebben die ontdekt. Vanmorgen voorzag ik al een conflict toen er tijdens het snoepmoment van de ene een tweede merel aan kwam zetten. Merels kunnen hun territorium fel verdedigen. En ja hoor, nadat ze eerst nog even gebroederlijk (of was het meer als bewaking?) naast elkaar hadden gezeten kwam de merel met de feloranje snavel in opstand en jaagde de grotere merel, met P_20160119_125656de donkere snavel weg. ‘Dus dat is ‘mijn’ merel,’ dacht ik toen merel Oranje achterbleef om de besjes op te peuzelen. ‘De oranje snavel is tenminste handig om ‘m te herkennen.’

Of ik vanmorgen de juiste conclusie heb getrokken is nog maar de vraag. Niet lang na het vertrek van Merel Oranje verscheen Merel Donker die me de hele middag gezelschap heeft gehouden. De besjes werden gekaapt, het balkon schoongemaakt en het leek er zelfs even op dat hij aan de achtergebleven witlofwortels wilde beginnen. ‘Ik heb nog wel wat beters voor je,’ mompelde ik richting het raam terwijl ik op een stoel klom om het vogelzaad boven uit de kast te pakken. Voorzichtig deed ik de balkon deur van slot terwijl Merel Donker mij door het raam aanstaarde. Hij bleef zelfs op het balkon toen ik de deur op een kiertje deed. Te laat bedacht ik dat een dier natuurlijk van schrik wegvliegt als je ‘iets’ gooit. Dat het dan het allerlekkerste zaad, speciaal voor Merel was, dat kon hij zo snel niet weten. Weg was Merel Donker.

Gelukkig, waar koolmezen meteen een paar weken wegblijven bij zo’n ongelukkige actie was Merel Donker na een half uurtje alweer terug uit de boom. Gretig pikte hij in het zaad dat op het balkon verspreid lag om erna tevreden op de witte bloempot te gaan zitten.

Wie weet heb ik voor deze winter wel een vriendje gekregen.P_20160119_143524

Site bewerken

De trouwe lezer zal het wel zijn opgevallen dat de vormen en kleuren van deze site op het moment regelmatig veranderen. Dit komt omdat ik op zoek ben naar een passend sjabloon waarin niet alleen de blogberichten overzichtelijk staan maar ook losse informatie makkelijk te vinden is. Gebruiksgemak vind ik belangrijk (ik ben dan ook heel blij met feedback die ik zo nu en dan krijg!) en zelf ben ik dol op mooie kleurtjes. Het thema zoals het nu is vind ik wat aan de witte kant maar ik hoop dat ik daar nog wat van kan instellen. In ieder geval zijn alle ‘lees verder’-links weer in het Nederlands (Wie weet krijg ik ze ooit nog eens in het Fries 😛 ) en volgens mij kun je ook de blogberichten weer achter elkaar lezen, in plaats van steeds één voor één.

Laat het me weten als je iets mist!

Winterse kou

Vorst! Ik was al zo snel ingesteld op ‘een warme winter’ dat ik me er spontaan door heb laten overvallen. Erg? Nou, de mooie dahlia-bollen liggen veilig op zolder en de boerenkool kan juist wel wat vorst hebben. Misschien dat de bloemkoolplantjes wat bescherming nodig zouden hebben? Dat zou ik eerst nog moeten opzoeken (sjonge, het is al januari! Beetje laat, niet?) dus ik hoop maar hard dat ze er tegen kunnen…

Nee, dan de witlofwortels. Vorige week geoogst, netjes op balkon gelegd met de bladeren er nog aan. Na een week kunnen ze dan mooi in een emmer met zand. Dagelijks zie ik ze liggen. Even binnenleggen is zó gepiept. Maar vanmiddag kwam het pas in mij op dat die vást niet tegen vorst kunnen, aangezien wordt aangeraden om ze in te kuilen. O, nee…

De blaadjes zagen er nog groen uit, dat leek nog prima. Toch? Toen ik ze snel even wilde binnenhalen bleek dat schone schijn te zijn. De wortels zaten vastgevroren aan de balkonvloer. Drie kon ik er nog heelhuids afkrijgen, één brak doormidden en de rest heb ik daarom maar laten liggen. Ik weet eigenlijk niet of ze nu nog wel willen groeien. Maar uiteraard ga ik het proberen, ik ben altijd in voor een nieuw experiment!

Winterkost

veldslaVandaag viel het me op dat ik nog vrij wat soorten groente uit de tuin eet. De boerenkool waarvan momenteel een deel in de vriezer ligt, de witlof die ik op zolder kan oogsten, de vergeten bleekselderij waar ik vorige week nog eentje van uit de tuin haalde en prei, die overigens vooral nog in de tuin staat. Ondertussen is de veldsla klaar om te oogsten en heb ik vanmiddag nog pompoensoep gegeten wat ik enige tijd geleden had ingevroren.

Vergeet ik zowaar ook nog dat ik vandaag weer eens heb genoten van mijn droogbonen die ik zo goed kan bewaren dat ik gewoon vergeet dat ik ze zelf geteeld heb. Leuk. En dat in januari!

En… waarschijnlijk kan ik over een week ook weer een cherrytomaatje eten… 🙂

Slakkenvraat

DSCN2096 Nat weer en malse blaadjes, wat wil een slak nog meer? Blijkbaar niets, de slakken zijn helemaal in hun element zo op, onder en in mijn bloemkoolplantjes. Ai…

Elke keer als ik in mijn tuin kom strooi ik wat van die blauwe korreltjes, speciaal voor alle slakken. Heerlijk vinden ze dat en het is het laatste wat ze eten. Maar goed, de rest van de slakken begint vervolgens aan de bloemkool. Ik hoop dat de plantjes de slakkenvraat overleven nu ik waarschijnlijk niet vaak genoeg langskom om wat slakkenkorrels te strooien.

DSCN2095

Takkenhegje

DSCN2093 Het tweede takkenhegje staat er alweer een maand denk ik zo, maar ik had jullie het resultaat nog niet kunnen laten zien. Bij deze. Nu heb ik aan beide kanten van de ‘poort’ een natuurlijke afscheiding. Het hoeft niet hoog, het heeft geen functie, het is vooral voor de sier. Plots is mijn vlinderstruik te klein in plaats van te groot en hebben ook de frambozenstruiken maar weinig snoei nodig vergeleken met de vraag naar de takken. Leuk om zo de takken van struiken uit mijn eigen tuin te gebruiken.

DSCN2084

Een warme winter

DSCN2091 Een warme winter… tsja… wat moet je daarmee? In principe zou ik nog kunnen tuinieren, ware het niet dat alles zo nat is en het geen seizoen is om veel te verbouwen. De tuin is echter al bijna in de voorjaar-stand. De phacelia is nog niet gestopt met bloeien, evenals de rode roos. De appelboom en rode bessenstruik beginnen alweer uit te lopen. Als hDSCN2089et nu hard zou beginnen te vriezen kan dat wel eens hun einde betekenen. Ik hoop het niet. Een nadeel van deze warme winter is dat het onkruid maar door blijft groeien terwijl er niemand komt om het in toom te houden of uit te trekken. Al dat groen dat jullie zien aan de voet van de Japanse wijnbes (foto onder) is geen bewust geplante bodembedekker maar weelderig groeiend onkruid. En zo onder de stekelige Japanse wijnbes is het onkruid weghalen zo vervelend… Het was dus niet voor niks dat daar nog wat was blijven vóór de winter. Maar zodra het eerste lentezonnetje weer gaat schijnen zal ik blij zijn dat ik weer wat kan aanpakken in de tuin! 😉 DSCN2090

Homepage

Mijn volkstuin op 9 januari 2016
Mijn volkstuin op 9 januari 2016

Elk jaar, zo rond de jaarwisseling, werk ik mijn homepage bij. Tenslotte is dat de plek waar nieuwkomers proberen te ontdekken waar mijn site over gaat en dat stukje wil ik graag actueel houden. Hoewel er niet altijd veel aan het artikel veranderd hoeft te worden zorg ik wel altijd dat er weer een stukje bij komt over het nieuwe tuinjaar. En uiteraard komt er een actuele foto op van hoe mijn tuin er op dat moment uitziet. De foto van het vooraanzicht van mijn tuin verandert het hele jaar door. Mocht je tijdens het volgen van mijn blog benieuwd zijn hoe de tuin er dan bijligt: kijk even op de homepage, onderaan staat de meest actuele (vooraanzicht)foto.

Groen afval

Hoewel het niet vriest is er weinig te doen in mijn tuin. Nou ja… ik zou heus wel dingen kunnen doen maar de natte klei werkt niet echt motiverend. Bovendien krijgen bepaalde hobby’s van mij slechts in de winter de kans om er mee aan de slag te gaan en kan de tuin nog wel even wachten. Als het weer wat warmer wordt komen de tuinkriebels vanzelf wel weer.

Toch ga ik met enige regelmaat naar de tuin. Niet vaak, maar de regelmaat is er wel. Ik ben namelijk een actieve afvalscheider en in mijn appartementencomplex is geen mogelijkheid om groen afval in te leveren. Met mijn twee bokashi-emmers die ik inmiddels als simpele ‘groencontainer’ in gebruik heb kan ik het groene afval toch verzamelen zonder dat ik last heb van stank. Echter, een emmer is wel eens vol en zo stap ik dan maar weer op de fiets om de emmer(s) te legen. Best leuk om dan weer even te kijken hoe de tuin erbij ligt ook al veranderd er momenteel niet zoveel.

Ik kwam vandaag weer thuis met een aantal porties verse boerenkool, een vergeten bleekselderij en nog wat witlofwortels. En zo eet ik nog steeds met enige regelmaat groente uit eigen tuin.