Laatste loodjes

De laatste loodjes wegen zwaar. De tuin lijkt aardig leeg, maar moet compleet schoon opgeleverd worden. En dan blijkt daar toch nog best wat werk in te zitten. Nu de aarde zo ontzettend nat is, is het onkruid verwijderen veel meer werk dan in de zomer. Maar ik ben vastberaden om mijn borg weer terug te krijgen en dus moet de tuin helemaal schoon.

Inmiddels zijn alle tegels eruit gewipt en op stapeltjes gezet. Achterin de tuin, naast de kast, is nog een stukje tuin waar teveel wortels in zijn blijven zitten. Verder is het een kwestie van al het onkruid verwijderen en de laatste groente oogsten. Nog even doorbijten en hopen op een paar droge dagen.

De tuin die geen tuin meer is…

Het is geen tuin meer te noemen, het lapje grond waar ik deze week bezig ben. Toch moet er nog wel op gewerkt worden. De tegels opstapelen is het meeste werk niet meer. De klei eraf schrapen zorgt al voor meer tijdverdrijf. Het is vooral het weghalen van de iets te enthousiaste bodembedekker en het onkruid dat altijd maar weer terugkomt.

Vanmorgen was het nat. Het regende niet maar de kleigrond was verzadigd van het regenwater. Bij elke stap die ik in de tuin zette werd ik een beetje groter. Elke keer dat ik de schep in de aarde stak, bleef er meer klei aan hangen. En mijn handschoenen waren helemaal glad en glibberig. Om onder zulke omstandigheden een steeds afbrekende bodembedekker uit de klei te moeten peuteren… ik heb wel eens leukere dingen gedaan. Maar gelukkig ben ik aardig opgeschoten. Ik kon weer twee kruiwagens bij de buren legen en zo langzamerhand komt het einde in zicht. Aan het eind kon ik ook nog wat oogsten: prei voor in de snert.

Mest kruien

Zo langzamerhand leer ik de nieuwe volkstuinvereniging steeds meer kennen. Nog een paar maanden en ik ben een jaar rond lid. Laatst hadden we een vergadering en afgelopen vrijdag werd er mest geleverd. Een boer uit de buurt brengt mest van een potstal. Mooie, zwarte mest dat tot op de parkeerplaats gebracht wordt. Ik had een kuub besteld en begon vrijdagmiddag met het kruien van de eerste zes kruiwagens. Waar ik vaak maar weinig mensen tegenkom in het weekend, was het nu een drukte van belang, gezellig hoor!

Zaterdagmiddag vulde ik de andere zes kruiwagens en aan het eind van al het kruien lagen er twaalf zwarte hopen op de tuin. Dit is heel wat makkelijker dan compostzakken halen bij de bouwmarkt, naar de kassa slepen, naar de auto slepen en van de auto naar de tuin slepen. O, en het is ook nog eens veel goedkoper. Ideaal!

Bomen planten

Ik heb getwijfeld of ik mijn fruitbomen wel wilde verhuizend. Er zit best een risico aan dat de boom het niet overleefd en het uitgraven en planten leek me veel werk. Ik wilde het toch proberen, als ik ze niet zou meenemen zou ik ze tenslotte ook kwijt zijn (helemaal nu er nog geen volgende tuinder bekend is).

Het uitgraven viel me alles mee. De appelboom paste met zijn wortels zelfs nog gewoon in een flinke emmer. De pruimenboom vervoerden we met de wortels in een vuilniszak. De boom moest dus dezelfde dag weer in de aarde gezet worden maar daar bleken we gelukkig ruim de tijd voor te hebben. Terwijl de mannen de aanhanger leeghaalden begon ik met het planten van de bomen.

Met deze nieuwe start wil ik graag wat meer structuur in de tuin aanbrengen. Vooral bij het planten van (grote) vaste planten houd ik er rekening mee. Een  goed begin is het halve werk. En zo hebben de pruimenboom en appelboom een mooi centrale plek gekregen in het midden van de tuin. Er tussen komt nog de pioenroos. Het vak dat ik ervan maak kan verder vaste planten/bloemen bevatten. In mijn hoofd zie ik het al helemaal voor me.

Verhuisd!

De tuin is verhuisd! Voortaan zijn de M&M-tuin en de Spruit-tuin één en dezelfde tuin.

Het was een dag flink doorwerken met bomen en struiken uitgraven, tegels sjouwen, kruiwagens inladen en bij de aanhangwagen weer uitladen, rijden, kruiwagens weer volladen, tegels sjouwen en bomen en struiken planten. En tussendoor is de kist ook nog eens op een andere plek gezet, waterpas gemaakt en opnieuw gekit. Er is dus héél veel gedaan! Vanavond zaten we dan ook rozig aan tafel na een lekkere maaltijd, warm en voldaan.


Yacon geoogst

M&M-tuin

Het is alweer even geleden dat ik de eerste yacon heb geoogst. De eerste knol liet ik enthousiast aan mijn vriend proeven maar helaas viel de smaak tegen. Het smaakte eigenlijk naar… niks. En dat terwijl ik net zo vol lof was over de frisse, zoete smaak van appel/peer/meloen. Nee hoor, niets van dat alles. Dat was een flinke tegenvaller. Het zal jullie dan ook niet verbazen dat het meeste van de yacon nog op zolder in droog zand ligt. Tsja… wat doe ik daar nu mee?

Wat me ook opvalt aan deze yacon is dat de knollen amper roze zijn. En dat terwijl ik enkele jaren geleden heel donkerroze knollen had. Zou dat dezelfde oorzaak hebben als het ontbreken van de smaak?

Ik ben maar even op zoek gegaan. Heb ik de yacon misschien te vroeg geoogst? Of moeten de takken nog een paar dagen aan de knol blijven zitten na de oogst, zoals je bij witlof doet?

Ik vind al snel het antwoord op mijn eerste vraag: de yacon oogst je kort na de eerste nachtvorst. Verder staat op de site van stadslandbouw in Dordrecht dat de yacon enkele weken na het oogsten nog zoeter wordt. Dat zijn handige dingen om te weten. Nog even geduld dus. Ik hoop dat ik ze zolang goed kan houden want ik heb niet zoveel droog zand meer in huis.

Wat de kleur betreft zou het kunnen dat ik net een andere soort heb, dat zou ik dan eens moeten uitzoeken. Voor vandaag vind ik het wel weer genoeg.


www.stadslandbouwdordrecht.nl

Zonnebloempitten

Terwijl ik laatst actief aan het planten uitgraven en kruiwagen vullen was, klonk er gezellig vogelgekwetter om mij heen. Ik herkende de vogelgeluiden van thuis: koolmeesjes! Ik kwam er al snel achter wat ze zo vrolijk maakte. De zonnebloemen. Uiteraard, die zitten momenteel barstensvol zaadjes en ik had al lege hulsjes op de grond zien liggen. Erg dapper dat ze langs durfden komen terwijl ik een paar meter verderop aan het werk was en zowaar lieten ze zich ook nog fotograferen. Wat een leuke verrassing!

Dierenleed

Het stukje grond tegen de muur van de gemeentewerf aan is niet zo goed te gebruiken als moestuin. Door de hoge muur komt er maar weinig zon. Door de vereniging wordt het dan ook niet meegerekend voor je aantal vierkante meters. Maar gebruiken mag je het wel en de afgelopen jaren groeiden daar verschillende vaste planten. Een klimhortensia, lampionplant, gele Wederik, clematis (die overigens maar slecht op gang kwam en vervolgens waarschijnlijk is overwoekerd) en verschillende bodembedekkers. Verder was daar mijn composthoop, takkenhoop en een plekje voor mijn tuinkast.

Soms kwam ik daar padjes tegen. Onopvallend donkerbruin. Soms ritselde er wat tussen de lange stelen van de Wederik en overwoog ik om snel alles opzij te buigen in de hoop te ontdekken welk diertje zich daar schuilhield.

Maar nu… nu wordt álles weggehaald. Er zal niets anders overblijven dan kale grond. Logisch als je bedenkt dat een volgende tuinder met zijn eigen plannen en ideeën komt. Maar uitermate wreed als je denkt aan al die diertjes die er een huis hadden gevonden. Het liefst nam ik ze allemaal mee naar de M&M-tuin maar ik denk niet dat ze daar gelukkig van worden. Hopelijk gaan de werkzaamheden langzaam genoeg om ze rustig te kunnen laten vertrekken naar een tuin (of twee) verderop. In dat geval heeft het tenminste een voordeel dat er nog zoveel te doen is.

Opruimen

M&M-tuin

Na het oogsten van de pompoenen (in de M&M-tuin gebeurde dat zaterdag al) kon ik de pompoenplant opruimen. Nou, dat was nog een aardige klus. De slierten van de plant lagen tot halverwege de tuin en ‘even’ de plant op de composthoop gooien was er niet bij. Maar het was een leuk klusje met veel resultaat. Opeens is het zeil weer helemaal te zien, is de composthoop óvervol en kon ik het onkruid aan de voorkant van de tuin makkelijk verwijderen. Nu het niet meer zulk groeizaam weer is, is het onkruid verwijderen ook een dankbaarder werkje. De week erna is de zwarte aarde tenminste niet weer bezaaid met kiemplantjes.

Achterin de tuin kon ik ook nog onkruid verwijderen al komt daar steeds minder op. De eerste yacon-plant heb ik inmiddels gerooid, daarover later meer. En zo lijkt de M&M-tuin opeens weer heel anders. Je zou bijna zeggen dat het klaar is voor de winter, ware het niet dat er nog heel wat planten verhuisd moeten worden voor het echt winter is.

De week van de pompoen

Het wordt buiten kouder en dus ben ik mijn pompoenen gaan oogsten. De komende vijf jaar kan ik hiermee wel vooruit. In totaal zijn er 10 muskaatpompoenen variërend van 5 tot meer dan 11 kilo. Ik heb ze niet eens allemaal gewogen al zou het nog wel leuk zijn om nog even te kijken hoe zwaar de grootste is.

In ieder geval is er genoeg voorraad om pompoensoep, pompoentaart, pompoensaus, pompoenchutney of wat dan ook met pompoen te maken. Veel teveel om dus zelf op te eten en zo langzamerhand verdwijnen de eerste pompoenen al naar andere adresjes. Vandaag oogstte ik ook de pompoenen in de Spruit-tuin. Helaas was ik daar wat te laat. De pompoenen vertoonden alle drie al flinke barsten. Blijkbaar is rijpen aan de plant toch niet per definitie de beste plek. En dat terwijl ze nu al zo mooi op kleur zijn…! Pompoen nummer drie is achtergebleven op de tuin. De fietstas was te klein, de pompoen te beschadigd en bovendien boordevol slakken. Tsja… als je dan toch al een royale hoeveelheid hebt is die keus iets gemakkelijker te maken. Maar jammer blijft het wel.