Vorig jaar maakte ik langs mijn rozenstruik een kleine afscheiding van takken. Ik wilde dat eens uitproberen en het was vooral voor de sier maar ook wel een beetje ter bescherming van de uitstekende takken van de rozenstruik. Eigenlijk had ik te weinig takken om het een afscheiding te kunnen noemen en nu, een half jaar later, is er nog maar weinig te zien van deze ‘afscheiding’. Maar goed, inmiddels heb ik wel door dat het handig is om al het snoeihout te bewaren en ligt er al een aardig hoopje takken klaar voor gebruik. Nu ik weet dat veel takken op de composthoop niet zo handig is, heb ik nog een extra reden om deze apart te houden. Inmiddels heb ik een nieuw doel om voor te sparen, namelijk een afscheiding aan de voorkant van de tuin. De rozenstruik staat nu namelijk niet meer aan de rand van de tuin, maar middenin. Tegen de takken aanlopen zal nu dan ook niet zo snel meer gebeuren. Aan de voorkant van mijn tuin zie ik echter nog wel eens dat er iemand naast de paden loopt (of fietst) en dat is niet zo prettig als je net gezaaid hebt. Bovendien vind ik het wel leuk om een soort van ‘entree’ te maken. Het zal wel een meerjaren-project worden want zó groot is de takkenboel nog niet. Maar ik houd wel van sparen. En al helemaal als dat beter is voor de composthoop.
Categorie archieven: Blog
Uitloop
Niet alleen binnen lopen de narcissen uit en ontkiemen de eerste zaden, ook buiten beginnen de planten alweer. Zo zit de rozenstruik alweer barstensvol knoppen die popelen om open te gaan. De phlox, die als bodembedekker razendsnel en grondig zijn werk doet, vertoont ook alweer heel wat lichtgroene puntjes.
En dan te bedenken dat ik nog bolletjes anemonen heb liggen die vóór de winter de tuin in moesten.
Tsja… soms denk ik zóveel aan de tuin dat ik spontaan dingen vergeet. (of te laat aanschaf, dat zal vast ook meespelen 😀 ) 
Contact
Ik had allang bedacht dat het handig zou zijn, maar goed… ideeën en uitvoering gaan vaak niet gelijk op. Met een vrije avond en een ‘uitprobeer stemming’ kom je een heel eind. En zo is het er dan toch eindelijk, een fatsoenlijk contactformulier. Om mij te kunnen bereiken hoef je nu niet meer publiek een bericht op de site te zetten, maar kun je via het formulier een mail sturen die regelrecht naar mijn veel bekeken mailbox gaat.
Ik hoop zo wat meer in contact te komen met al die lezers die op de statistieken verschijnen. Laatst een record van 14 op één dag. Wie zijn dat toch allemaal?
Ik kan me zo indenken dat er best wel lezers zijn die wel eens denken: ‘hoe zou dát toch moeten in de tuin?’ of ‘zou ze daar niet eens wat over kunnen schrijven?’ of ‘misschien heeft zij zin om eens op onderzoek uit te gaan naar…’ In dat geval: mail me! Ik ben wel in voor wat inspiratie voor mijn blog en ideeën om weer wat onderzoek te doen.
Ga naar contactpagina
Snel
Het gaat wel heel snel opeens… Vaak splits ik een fotosessie op zodat ik meerdere dagen wat kan laten zien in plaats van een lang verhaal op één dag. Maar voor vandaag houd ik mij daar niet aan, de narcissen en kleine plantjes veranderen zo snel dat elke dag wachten de foto minder relevant maakt.
Gisteravond zag ik wat groens uit de aarde piepen bij de courgette- en pompoenzaadjes. Vandaag staan er al hele plantjes. Het zijn nog net geen paddenstoelen. Sterker nog, deze plantjes groeien harder dan mijn paddenstoelen, maar dat zal wel liggen aan de luchtvochtigheid in mijn huis (welke nadelig is voor de paddenstoelenkweek). De narcissen blijven met moeite nog overeind. Waarschijnlijk liggen ze aan het eind van deze week kopzwaar over de rand van de vaas. Ach, heb ik dan weer wat te vertellen 😀
Tijd is geld
I
k vroeg mij af of ik iets verkeerd had gedaan. Zat er teveel water in de vaas? Of misschien te weinig? Hebben bloembollen dan toch behoefte aan aarde? Hoe dan ook, de narcisbollen bleven onveranderlijk in de vaas zitten.
Inmiddels ben ik erachter waarom de bloemist de narcisbollen wel tot uitlopen krijgt. De bloembollen die ik bij het tuincentrum heb gekocht zijn een stuk goedkoper dan de bloembollen die je bij de bloemist koopt. Het enige verschil is een bakje en… tijd.
Ook mijn narcisbollen zijn uitgelopen, ik moest gewoon nog wat meer geduld hebben. Terwijl ik verwachtte dat de narcissen in een verwarmde huiskamer de lucht in zouden schieten, moesten deze bollen eerst nog wortels ontwikkelen.
Nu gaat het ineens heel snel, de foto is alweer verouderd, een filmpje was duidelijker geweest. Gelukkig moeten dit grote narcissen worden en groeien ze nog wel even door.
Ontkiemde zaden
12 februari gezaaid en 17 februari kwam het eerste groen al boven de grond piepen. Elke keer als ik kijk is er weer wat nieuws te zien. Met een volledig teeltplan en de eerste mini-plantjes is het tuinseizoen weer van start gegaan!
Teeltplan
Een vrije middag en een heerlijk, uitnodigend zonnetje bij de eettafel. Ideaal om mijn teeltplan te maken. Aan de hand van mijn schets van de tuin van afgelopen vrijdag kon ik de tuin geheel op schaal tekenen.
Laatst had ik al een overzicht gemaakt welke soorten in welk vak zijn geteeld in de afgelopen twee jaar. Ik houd graag een wisselteelt aan waarin ik varieer tussen de categorieën wortelgewassen, koolgewassen en peulvruchten/bladgewassen. Enig nadeel van mijn manier van tuinieren is dat ik nogal eens soorten combineer waardoor in één vak bijvoorbeeld tegelijkertijd wortelgewassen en bladgewassen geteeld worden. Met beperkte ruimte wordt het dan wel heel moeilijk om de twee jaar erna deze soorten daar niet te telen. Helemaal werken met wisselteelt is mij wat dat betreft nog niet gelukt.
Het nieuwe stuk tuin is nog vrijwel helemaal leeg, dat maakt het voor het maken van een teeltplan een stuk gemakkelijker. Eventuele randjes langs vaste planten hoef ik zo niet te gebruiken voor de indeling en dat maakt het geheel overzichtelijker. Hoe het er in de praktijk gaat uitzien is nog even afwachten.
De afgelopen twee jaar heb ik heel wat meer soorten zaden verzameld en met het maken van het teeltplan valt mij op dat er daardoor een veel beter evenwicht is tussen de verschillende categorieën. Zo had ik het eerste jaar vooral wortelgewassen en amper bladgewassen. Dat betekent dat het eerste jaar een groot deel van de tuin volstaat met wortelgewassen en er het tweede jaar niet genoeg ruimte is voor deze categorie, terwijl de bladgewassen kunnen zwemmen in de modder. Met alle soorten bonen die ik van plan ben om te gaan telen is het evenwicht aardig hersteld. Wie weet komt het nog eens goed met die wisselteelt 😉
Mooi weer
Afgelopen vrijdag ben ik lekker in mijn tuin bezig geweest. Voorlopig kan ik daar wel aan de slag ook al staan er nog geen planten in; het hele nieuwe stuk moet nog onkruidvrij gemaakt worden. Afgelopen vrijdag heb ik het eerste vak gedaan (linksvoor) en kon ik genieten van de zon. Zelfs de jas kon even uit, maar ik had er dan ook een extra trui voor aangetrokken 😉
Daarnaast heb ik de ligging van alle tegels op papier gezet want het wordt hoog tijd voor een teeltplan! De gekregen aardpeer kan nog niet de tuin in omdat ik nog geen idee heb waar het moet. Eerlijk gezegd zou het mij niets verbazen als ook nu nog de tuin te klein is voor alles wat ik er in wil zetten 😉 
Maar dat schijnt normaal te zijn bij mensen die een eigen tuin hebben. Als je van tuinieren houdt is de tuin altijd te klein.
Wat groente betreft moet het natuurlijk nog op te eten zijn. Een vak sla is dus niet nodig, al moet ik op mijn teeltplan wel een stuk reserveren voor ‘sla’. In de praktijk komt het daardoor wel voor dat het op papier helemaal vol staat maar er in de tuin nog wel ruimte is voor een soort. Wat dat betreft is ook in een ’te kleine’ tuin altijd nog wel plek 😉
Rabarberrood
De eerste rabarber is alweer zichtbaar in de tuin. Zodra deze plant zich begint uit te vouwen gaat het razendsnel. Het is een schitterende plant want je hoeft er werkelijk niks aan te doen, het groeit als kool en het komt elk jaar weer terug. En het is natuurlijk lekker om te eten!
De ‘plant’ op de foto is de ‘nieuwe’ rabarber, deze rabarber staat op mijn nieuwe stuk tuin, en het is dus nog even een verrassing of het groene of rode rabarber is.
Als ik nu denk aan verse rabarbertaart begint het water me alweer in de mond te lopen. Wat dat betreft gaat zelfs déze plant niet snel genoeg! 😉
Shitake
Terwijl ik de boomstam nauwlettend in de gaten houdt en de ontstane draden steeds weer bestudeer, is er aan de achterkant van de boomstam een heel klein paddenstoeltje ontstaan. Eindelijk dan toch!
Ik besproei de boomstam meer dan dagelijks en inmiddels schenk ik zelfs een plens water op het dienblad maar desondanks denk ik dat de boomstam wat te droog is voor paddenstoelen. Buiten is het vochtiger maar daar is het weer te koud, net als de zolder. Dan maar regelmatig besproeien. In ieder geval heb ik er zo wel het meeste plezier van want zo midden in de kamer werp ik er regelmatig even een blik op.