Categorie archieven: Blog

Bijna elke dag een berichtje over de vorderingen van mijn (volks)tuin

Zaailingen

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

DSCN1501-1De vensterbank vult zich zo langzamerhand met steeds meer zaaibakjes. Ik heb twee mooie kweekbakken waar ik een doorzichtige kap op kan doen, als kas. Deze zijn inmiddels beide in gebruik, het werd tijd om wat creativiteit in te zetten.

Afgelopen jaar kreeg ik deze ‘snoepjes-pot’ en het leek me leuk om daar wat dingen in te sier te zetten. (snoepjes moet je niet in een glazen pot doen… 😉 )

Het idee om het als kasje te gebruiken was echter nog veel leuker. En zo heb ik weer een nieuwe soort kas. In het bovenste schaaltje zijn de eerste zaden (vlijtige liesjes) al ontkiemd (in 6 dagen in plaats van de verwachtte 18), de andere twee krijgen wat minder licht en waarschijnlijk ook wat minder warmte en duren nog wat langer. Lang kunnen ze niet op elkaar staan, de plantjes willen graag wat frisse lucht maar gaan ook de lucht in en dan is het ‘plafond’ snel bereikt. Tot die tijd heb ik nog even wat meer ruimte in de vensterbank.

DSCN1503-1Wat de groente betreft: ik had nog een zakje met oud zaad voor krulsla. Aangezien het zaad van sla gemiddeld wat sneller verouderd verwachtte ik dat een groot deel niet meer zou opkomen. Royaal zaaien maar.

Nu blijkt het zaad nog behoorlijk goed. Dat wordt straks ook royaal eten.

Vlinder voederschaal

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

DSCN1486Ik kreeg nog een verlaat verjaardagscadeautje: een vlinder voederschaal. Met al die bloemen voor bijen en vlinders mocht dit natuurlijk niet ontbreken. Toen ik het op mijn verlanglijstje zette dacht ik dat het vooral voor de sier zou zijn. Stukjes rijp fruit kun je tenslotte ook wel op een steen leggen in plaats van op zo’n schaal. Maar zo’n gele vlinder in de tuin staat natuurlijk veel leuker. Bovendien heb ik vorig jaar wel eens fruit op een steen gelegd maar er nooit een vlinder bij gezien.

Maar ik ontdekte dat de voederschaal nog wat extra’s heeft. Zoals je op de foto kunt zien is de bovenkant knalgeel. Deze kleur is aantrekkelijk voor vlinders. Maar dat niet alleen. Onder het gele deel zit nog een doorzichtig bakje en dat kun je losmaken. Hierin kun je nectar doen en via de gaatjes in de bovenkant kunnen de vlinders met hun lange tong deze nectar opzuigen.

De nectar is eenvoudig zelf te maken. Je neemt 8 delen water op 1 deel suiker. Het geheel heel even aan de kook brengen om de eventuele schadelijke bacteriën te doden. Ook de voederschaal moet je regelmatig goed schoonmaken om schimmelvorming tegen te gaan. Dat laatste is het enige nadeel. Want de schaal even goed afwassen en met heet water omspoelen betekent dat ik deze eerst mee naar huis moet nemen. En om nu elke 4-5 dagen ‘even’ deze schaal te ontsmetten en heen en weer naar de tuin te fietsen is me wat teveel werk. Wat betekent dat ik de schaal de ene keer meeneem en de week erna pas weer ophang. Een part-time voederschaal.

Op zijn plaats

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

Ik bDSCN1485en gister weer héérlijk in de tuin bezig geweest. Het voelt alsof ik alweer middenin het tuinseizoen zit, al staat er nog helemaal geen groente in de tuin. Met zo’n nieuw stuk grond erbij is er gelukkig genoeg te doen en kan ik optimaal van het (vroege) mooie weer genieten.

Ik ben zo intensief aan het graven geweest dat het me werkelijk verbaasd dat ik vandaag mijn rug niet voel. Misschien toch ergonomisch verantwoord gewerkt? Ik had gister juist geconcludeerd dat ergonomisch verantwoord tuinieren niet bestaat, maar blijkbaar heb ik toch voldoende op mijn houding gelet.

DeDSCN1487 rode bessenstruik moest worden verplaatst. Het plekje achter de vlinderstruik werd krap en bovendien komt er te weinig licht. En dat terwijl de struik alle hulp wel kan gebruiken nu het al twee jaar achtereen vol met luizen zit. Binnen de U-vorm van de frambozenstruiken is een mooie ruimte voor wat fruitstruiken. Ik heb dan ook niet alleen de grote, 2-jarige bessenstruik verplant maar meteen ook een zwarte bes en een kleine rode bes erbij gezet. Dit stukje tuin is wat minder goed bereikbaar en voor groenten ongeschikt door de vele wortels van de frambozen. Ik heb in de ruimte er tussen dan ook maar her en der wat bodembedekkers geplant. Dat scheelt onkruid wieden en staat bovendien nog leuk ook. En het heeft ook nog eens als voordeel dat ik op andere plekken weer ruimte creëer.

Met nog wat slordig gelegde tegels voor de globale indeling van de tuin zie ik aan het eind van de middag al meer eenheid in de twee tuindelen. De rechte scheiding is weg en er is weer een deel onkruidvrij gemaakt. Stukje bij beetje maak ik het nieuwe stuk mij eigen.

DSCN1488

Vogelpraat (II)

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

(vervolg)

Vorig jaar hadden de duiven een nest bij de buren en dat vonden we allemaal ontzettend leuk. Zomaar onder een stoel, hoe bedenken ze het toch?! En dat ze niet eens bang waren… Toch maar een beetje rustig blijven als we buiten waren. Zoiets wil je natuurlijk niet verstoren. Vol spanning wachtten we af hoeveel jonkies er zouden komen. Ik herinner me er twee maar volgens mij waren het in totaal drie stuks. Ontzettend leuk.

Tot midden zomer.

Ik weet nog dat ik de buurman vroeg of hij even wilde gaan kijken onder de stoel omdat ik dacht dat er eentje doodgegaan was. Nee, de jonkies leefden allemaal nog. Dat verbaasde me. Er hing namelijk een afschuwelijke, weeïge lucht op het balkon. De stank was niet te harden, helemaal niet toen de temperatuur opliep tot 27 graden. Lekker buiten zitten was er niet meer bij. Alsof er een dood dier in de hete zon al drie dagen lag te rotten.

Nee, voor de buurvrouw geen nest meer op het balkon. Ik ben het hélemaal met haar eens! En dan had ik nog geeneens last van de enorme troep die achterbleef toen meneer en mevrouw duif weer vertrokken.

Gister ontdekte ik dat de duiven na hun paringsdans een plekje hadden gevonden. Het duurde een tijdje voor ik doorhad waar ze zaten. Ik hoorde zo nu en dan wat gekoer op het balkon maar kon ze niet ontdekken. Ze hadden een uitstekend plekje, een héél mooi, beschut, bijna onzichtbaar plekje. Onder de planken, achter de bloempotten. Op MIJN balkon!

En toen heb ik ze dus weggejaagd. Ik ben er niet trots op maar ik wil echt geen nest op mijn balkon. Ik heb de ruimte onder de planken nog kleiner gemaakt door nog wat meer bloempotten eronder te schuiven. Even later zat de duif er alweer. Toen ik haar wilde wegjagen kon ze er maar met moeite tussenuit komen. Ik vroeg me af hoelang ik dit kon volhouden. Niet alleen zou ik mijn balkon  voortdurend in de gaten moeten houden en meer geduld moeten hebben dan de duiven, ik zou ook nog eens geen medelijden mogen krijgen met deze vogels. En dat kan nog wel eens moeilijk worden. Die arme beestjes moeten toch óók ergens kunnen nestelen? En ik wil toch vogels op mijn balkon? Pure discriminatie dat ik verrukt ben over de koolmeesjes terwijl ik de duiven de stuipen op het lijf jaag. En ja, heus, ik zou er ook wel van kunnen genieten, van dat nestje op mijn balkon. Tot de stank weer begint…

Gister is het me gelukt om vol te houden. Slechts twee of drie keer heb ik ze van het plekje moeten wegjagen, de andere keren was ik al buiten voor ze er konden komen. Vanmorgen heb ik ze nog één keer gezien, op het randje voor mijn balkon. De rest van de dag zijn ze niet meer geweest. Zou ik nú al gewonnen hebben…?

Vogelpraat (I)

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

Ik moet iets bekennen… Ik ben er niet trots op maar ik voelde me toch enigszins genoodzaakt tot deze slechte daad. Helemaal als ik denk aan een heerlijke, warme zomer waarop ik lekker veel buiten wil zijn en op mijn balkon wil zitten. Was er vorig jaar niets gebeurd dan had ik er nu waarschijnlijk opgetogen over geschreven. Maar nu… nee…

Er zijn twee duiven die prachtige paringsdansen uitvoeren op het balkon van de buren. Vorig jaar was daar een nest, onder een rieten bank/stoel die daar stond. Het verbaast me dan ook niets dat dit jaar twee duiven aan het begin van het ‘ei-seizoen’ weer dit balkon opzoeken. Best kans dat het dezelfde zijn. Maar de bank en stoel staan er niet meer dus het nest-plekje is verdwenen. Toch kwamen ze steeds langs. Een naar voorgevoel hield me al een paar dagen bezig. Niet weer hè…

Toch had het ook wel iets. Ik weet niet of jullie duiven elkaar wel eens het hof hebben zien maken maar als je dat een keer is opgevallen dan herken je hun dansjes meteen. Ik herinner me het in ieder geval nog van een biologieles. Een onderzoeker had bijgehouden hoe vaak een koppel eenden bepaalde bewegingen steeds had uitgevoerd. Het leek me nogal ingewikkeld om dat bij te gaan houden, maar bij zo’n paringsdans zie je heel duidelijk dat er een bepaald patroon in zit. Tegenover elkaar staan en een knikje naar links, een knikje naar rechts en nou ja, ik heb het dus niet bijgehouden, alleen geobserveerd en er heimelijk een beetje van genoten.

Goed, die duiven dus. Ze zijn zo tam als wat en bijna niet van je balkon te krijgen. Echter als ze bij mij op het balkon komen jaag ik ze weg.

Wat?!

Ja, ik jaag ze weg. Meestal huppen ze heel schijnheilig naar het balkon van de buren en doen ze alsof ze me niet gezien hebben. Zou ik ze daar ook nog willen verjagen dan moet ik toch wat meer uit de kast halen dus ik laat het er dan maar bij. Tot zover ging het de afgelopen dagen.

Wat er vandaag gebeurde kan ik wegens tekstlimiet helaas pas morgen vertellen.

(wordt vervolgd)

Orchideetje

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

Mijn kleine orchidee is weer aan het bloeien. Een paar knoppen zijn afgevallen, ik denk dat de plant iets te droog is geweest of last heeft van de lage luchtvochtigheid.

O, ja… natuurlijk, ik ga even op onderzoek uit.

Gewoon even googelen op ‘orchidee kweken’ levert niet meteen de beste sites op. Ik zou als eerste de site van de Orchideeën Hoeve in Luttelgeest verwachten of anders een of andere orchideeën-expert maar nee… Dan zelf maar op zoek naar de site van de Orchideeën Hoeve. Want als je een hele tuin vol orchideeën kunt onderhouden en kweken dan zul je er toch wel verstand van moeten hebben. En laat mijn kleine orchDSCN9250-1idee daar ook nog eens vandaan komen.

Ik vind een beschrijving van de verzorging van precies mijn soort orchidee. Het gaat om de maanorchidee, genaamd phalaenopsis. En tadá, zelfs twéé mogelijke oorzaken voor het afvallen van bloemknoppen. De ene is: een lage luchtvochtigheid in huis tijdens de winter. De andere is: een te koude temperatuur in combinatie met teveel water.

Tsja… zou de plant nu tevéél of te weinig water hebben? De temperatuur in mijn kamer is niet zo hoog, de luchtvochtigheid is laag en water geven doe ik met enige regelmaat maar ik weet niet of het voor de orchidee de goede regelmaat is.

Als ik nog eens goed lees vermoed ik dat het probleem de luchtvochtigheid is. Ik citeer: ‘Dagelijks de allerkleinste knopjes besproeien voorkomt dat deze uitdrogen en niet tot bloei komen.’* Gezien het afvallen van een uitgedroogd ogend knopje klinkt dit wel als de oorzaak. Bij teveel water in combinatie met een lage temperatuur staat dat ook de wortels verslechteren. Nou, die zijn zo blakend van gezondheid dat ik me daar geen zorgen over maak. De wortels zijn zo mogelijk twee keer zo groot als het hele plantje.

Handig zo’n blog, zo kom je nog eens ergens en leer ik weer meer over mijn eigen plantjes.

Voor een ieder die ook eens wil weten of zijn/haar orchideeën goed verzorgd worden, neem even een kijkje op de site, de foto’s maken het je gemakkelijk om je soort te herkennen.

* www.orchideeenhoeve.nl/phalaenopsis-verzorging

 

N.B. Nog eens even goed kijkend op de site van de orchideeënhoeve vraag ik me af of ik geen dwaasheid zit te verkondigen. Ik pak de orchidee er eens bij en tuur geconcentreerd naar de vorm van de bloem om deze te vergelijken met de foto op de site. En dan voel ik toch wat nattigheid… Blijkbaar heeft de plant wel teveel water gekregen, wat er rijkelijk uitloopt als je de pot op de kop houdt…

Vanaf vandaag krijgt de plant het water via de lucht toegediend.

Snoeien en sparen

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

DSCN1478 Laatst schreef ik al over mijn ’takkenboel’, al die gespaarde takken om een afscheiding te maken. Afgelopen week is er nog een heleboel bijgekomen. Alle takken van de lavatera waren kaal omdat het deze winter wél hard genoeg vroor daarvoor, en de vlinderstruik begon alweer uit te lopen. Een mooi moment om de boel eens flink terug te snoeien. De lavatera heb ik tot de stronk toe afgeknipt, de vlinderstruiken komen ook al aardig in die richting.

Normaal gesproken gooi ik de kleine takken op de composthoop maar deze keer heb ik die ook maar bewaard. Het scheelt hout op de composthoop en ik hoop dat ik zo een dichtere afscheiding kan maken. Bij de afscheiding langs de rozenstruik vielen nogal grote gaten namelijk. Ach ja… eigenlijk zou ik eens een hele berg wilgentakken moeten hebben, maar zo van eigen tuin heeft ook wel iets. DSCN1477

Opeens lijkt de tuin heel geordend en opgeruimd nu alle kale takken afgeknipt zijn. Een lekker begin van het jaar.

Voor de liefhebber heb ik trouwens nog een vlinderstruik! Er was iemand die belangstelling had maar dat is over gegaan, de struik is echter te groot om er nog bij te hebben. Wie o wie kan ik hiermee verblijden? Zo in het voorjaar is het een goed moment om te verplanten. Het gaat om een lichtpaarse variant. Belangstelling? Stuur even een mailtje. Je mag ‘m dan gratis meenemen. DSCN1479

Waslijn

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

DDSCN1480e palen stonden er inmiddels, tijd voor de volgende stap. Hoewel er voor gister een lage gevoelstemperatuur werd voorspeld weerhield mij dat er niet van om even lekker in mijn tuin aan de slag te gaan. Liever kort dan niet. Uiteindelijk bleef ik er de hele middag, al werkende had ik het niet koud en de zon was heerlijk! Het verbaasde me dat er verder weinig mensen op de tuin waren, hoewel er voor de meesten waarschijnlijk nu niet zoveel te doen is. Met mijDSCN1482n nieuwe stuk tuin kan ik al aan de slag vóór de plantjes de tuin in kunnen. Gelukkig maar, ik heb er gister ontzettend van genoten! Eén van de dingen die ik heb gedaan is het vastmaken van een waslijn langs de palen zodat ik de takken van braam en framboos gemakkelijk kan leiden. Dat heb ik aan het begin van mijn moestuin-carrière bij iemand gezien en het is veel handiger dan met touw. De waslijn kon een keer heen en weer met nog net genoeg voor een derde verbinding tussen de laatste palen. Dat viel me alles mee. Nu eerst maar even afwachten of dit genoeg is.

DSCN1481Vervolgens heb ik alle pvc-buizen met de takken en touwen ontward en de takken zoveel mogelijk aan de waslijn geklikt met de daarvoor gehaalde clipjes. De braam moest nodig wat ingetoomd worden, sommige takken konden al bijna helemaal rond. Het was ook niet voor niets dat ik het graag wat overzichtelijker wilde maken.

 

Uw bestelling staat gereed…

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

DSCN1476Enige tijd geleden kon ik mijn bestelde zaden al ophalen, de aardappels zouden pas later worden verstuurd. Het tuinpunt waar ik het kon ophalen is echter niet altijd op een vaste tijd open. Geen probleem voor de mensen die op dat complex een tuin hebben, maar wel wat onhandig als je er apart heen moet. Daarom moest ik even een vrije zaterdag afwachten om er zeker van te zijn dat ik niet voor niks fietste. Ik had geluk, juist deze week waren ook de aardappels aangekomen en zo hoefde ik zelfs maar één keer te fietsen.

Bij het uitpakken van de zaden ontdekte ik dat er een fout was gemaakt (toch nog eens fietsen dus…) want ik had spitskool besteld maar een zakje witte kool gekregen. Even goed kijken op de lijst of ik misschien de verkeerde soort had aangekruist. Nee hoor, spitskool. Op de pakbon stond ook spitskool. Het nummer van de pakbon was echter hetzelfde nummer als op het zakje.

Toen drong het tot mij door dat spitskool een spitse, witte kool is. Aha.