Categorie archieven: Blog

Bijna elke dag een berichtje over de vorderingen van mijn (volks)tuin

Spinazie

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

DSCN1530Het is inmiddels half maart en naast al de zaadjes die binnenshuis mogen ontkiemen heb ik inmiddels ook al in de volle grond gezaaid. Spinazie. Het voelt nog erg vroeg om al buiten te gaan zaaien maar volgens de zaaikalender kan het al. Ik was dan ook mooi op tijd met het onkruidvrij maken van dit vak, ik kon meteen doorgaan met mestkorrels door de aarde mengen en zaaien. Eigenlijk zou er nog wat tijd tussen het mesten en zaaien moeten zitten zodat de grond de voedingsstoffen heeft kunnen opnemen maar dan is het alweer april. Gewoon proberen is mijn motto.

Vanavond heb ik thuis spinazie gegeten. Uit de diepvries uit de supermarkt.

Ik zie al uit naar de verse spinazie van mijn tuin, dan schep ik zeker wat extra op!

Lenteweer

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

DSCN1529Ik hoop dat jullie gister ook van het prachtige weer genoten hebben, en niet alleen vanachter glas. Al zal niet iedereen het voorrecht hebben om zomaar midden op de dag in de tuin te kunnen gaan zitten. Ik had geluk, door een vakantie van iemand anders had ik een extra dag vrij (logisch…?) en precies deze dag was het stralend weer! Het enige wat me er nog van weerhield om actief te gaan tuinieren was het sporten dat ik voor ’s avonds had gepland. Het risico dat ik niet meer kon sporten omdat ik wat te fanatiek getuinierd had wilde ik wel graag nemen en zo vertrok ik naar de tuin.

Met wat meer tuin wilde ik graag ook nog een plekje maken oDSCN1528m in de zon te kunnen zitten (tot nu toe zat ik dan maar midden op het pad, maar ín de tuin vind ik veel leuker) en dat plekje is inmiddels (nog wat provisorisch) gemaakt. Het uitzicht, van tussen de braam- en frambozenstruiken, staat op de foto. Wat gaat de tijd dan hard. Of beter gezegd: wat ‘verschuift’ de zon toch snel.

Het was heerlijk om alle tijd te hebben, al gebeurt er doorgaans toch het meeste tegen etenstijd als verder iedereen naar huis is. Om 18 uur ging ik dan ook tevreden, voldaan en al ietsje gebruind weer naar huis om de rest van de avond heerlijk uit te rusten op de bank 😉

DSCN1531

Strijd

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

DSCN1519 De strijd tegen de luizen is weer begonnen. Laatst ontdekte ik na het zien  van de spikkels op mijn vensterbank dat mijn kalanchoë luis had. Ik kan me niet herinneren dat ik dat wel eens eerder heb gehad, maar blijkbaar is ook deze plant daar gevoelig voor. Wat me minder verbaasde is dat mijn gerbera luis heeft. De planten werden naar buiten gebonjourd en bespoten met water en afwasmiddel.

Inmiddels staat de gerbera weer binnen (ik denk dat deze niet zo goed tegen de kou kan), gezellig met de basilicum (ook aangevallen) op de mat.

De voorjDSCN1520aarsbloemen komen al in grote getale op in de potten en denkend aan ongewenste diertjes op mijn balkon ging ik de tulpen eens nader bekijken. Vorig jaar zaten die helemaal onder de luis. En ja hoor, ook hier zijn de beestjes al aangekomen. Maar ik ben er nog vroeg bij, de planten zien er nog gezond uit en de luizen zijn maar met weinig. Wie weet kan ik de tulpen dit jaar met wat aandacht behoeden voor een plaag.

In de tuin heb ik al gezien dat de rozenstruik ook een luizenkolonie heeft DSCN1518aangetrokken. Ik ben in de ‘vrije natuur’ wat minder scheutig met spuiten. Tenslotte is de kans daar een stuk groter dat de plant het overleefd en zijn er meer lieveheersbeestjes die mij helpen in de strijd.

Alleen de rode bes moet ik dit jaar goed in de gaten houden. Nadat deze 2 jaar achtereen flink aangevallen is (de mieren steunden de luizen in het strijdgewoel, al molken deze hen tegelijkertijd uit) had deze struik er behoorlijk onder te lijden. Nog zo’n jaar zou weleens het einde kunnen betekenen. Bovendien komt er weinig vrucht van een struik die alle zeilen moet bijzetten.

En zo strijd ik niet alleen tegen duiven, maar ook tegen luizen. Je gaat je toch afvragen of je je dan nog liefhebber van de natuur mag noemen…

Shitake

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

DSCN1527-1Het is alweer lang geleden dat ik wat heb geschreven over mijn shitake-boomstam. De laatste melding ging over het verschijnen van de allereerste paddenstoel. En dan vervolgens radiostilte. Je zou je gaan afvragen of de paddenstoel niet gesmaakt heeft maar dat is het probleem niet. Ik denk niet dat ik paddenstoel in kwestie nog zal opeten. Want een paddenstoel is een soort schimmel, nietwaar? Maar wat gebeurt er als een paddenstoel zelf schimmelt? Dat lijkt me toch niet zo heel gezond… (zie eerste foto, er is echter slechts een klein wit randje van de schimmel zichtbaar)

Goed, de boomstam is kort na het ontstaan van zijn eerste product verhuisd naar de slaapkamer. Door de voortdurende ventilatie daar en het uitblijven van verwarming is het daar beduidend makkelijker om de stam vochtig te houden. En nu, enkele weken later, zie ik daarvan het resultaat. Nieuwe paddenstoelen, inmiddels al groter dan de eerste en ook gezond ogend. Blijkbaar is het belangrijker dat de stam vochtig blijft dan dat de temperatuur hoog genoeg en stabiel is. Het gaat er nu echt van komen!

(Als je op de foto klikt kun je het grote formaat zien)

DSCN1522
drie paddenstoeltjes zichtbaar: boven-middenlinks, en twee heldere witte puntjes verder naar achter op de stam
DSCN1523
Iets onder het midden is duidelijk een paddenstoel zichtbaar

 

Lastige buur?

Geplaatst op door — 1 reactie ↓

Als ik dDSCN1506eze foto zo zie zou ik toch hopen dat ik niet naast die tuin met dat onkruid zit. Van zulke buren heb je alleen maar last. Of nou ja, van de buren niet, maar wel van het onkruid dat in hun tuin staat. Al dat zaad dat door de wind naar je keurig onderhouden tuin wordt gevoerd…

En nee, ik zit niet náást deze buren. Het is mijn eigen tuin die hier het meeste onkruid bevat. Vorig jaar was het andersom, maar ja, als je een stuk erbij neemt kun je beter een onkruidvrij stuk erbij nemen in plaats van een stuk vol met het ongewenste goedje.

Laat ik nu geen hekel hebben aan onkruid. Je haalt het weg en het resultaat is prachtige, donkere aarde. Hoe lang je er ook naar kijkt, het blijft zwart. Het duurt dágen, zo niet wéken voor het terugkomt. Gelukkig, tuinieren is nooit ‘af’… 🙂

Krokusjes

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

DSCN1510De bollen krokusjes die ik vorig jaar in de grond heb gestopt hebben zich inmiddels vermeerderd. Leuk! Zo staan er in deze twee groepjes niet 2 maar in totaal 6 krokusjes. Ik wist niet dat het zo snel kon gaan. Ik ben er wel blij mee, in zo’n grote tuin vallen deze kleine bloemetjes niet zo op (al doet de kleur al heel wat) en zo’n groepje maakt het wat opvallender.

De krokussen zijn vroege bloeiers en daarom heel belangrijk voor de bijen. Juist na de winter kunnen ze wel weer wat voeding gebruiken en maken ze dankbaar gebruik van de eerste bloeiers. En deze bollen kunnen er in een volkstuin gemakkelijk bij want ze zijn al uitgebloeid vóórdat de eerste groenten in de tuin gezet worden. Niet alleen goed voor de bijen, ook een reden te meer om in het vroege voorjaar al weer in de tuin bezig te gaan en te genieten van de bloemenpracht.

Verstopt

Geplaatst op door — 4 reacties ↓

DSCN1504Vandaag heb ik meer tijd doorgebracht op mijn tuin dan dat ik thuis ben geweest. Een kort stukje dus maar vandaag. Ik ben niet eens heel lang in de tuin bezig geweest, al heb ik toch wel enige tijd daar doorgebracht.

Ik wist vandaag niet zo goed waar ik mee zou beginnen dus startte ik met onkruid verwijderen. Tenslotte is daar momenteel genoeg van. Al werkende kon ik wel bedenken wat ik zou gaan doen. Maar ach, nu het tuinseizoen weer op gang komt, kom je ook al je medetuinders weer tegen. Even een praatje is dan wel leuk, tenslotte hebben we een gezamenlijke hobby. Zodoende kwam er van tuinieren niet zoveel terecht. Uiteindelijk heb ik nog wel een redelijk stuk onkruidvrDSCN1505ij kunnen maken en het was een verrassende bezigheid. Het stuk stond namelijk vol met aardbeiplantjes die waren overwoekerd door graspollen. Hoe meer onkruid ik eruit trok, hoe meer plantjes er tevoorschijn kwamen.

Nu mag ik wel mijn teeltplan weer eens bestuderen. Er zou in dit vak namen bieten en prei geteeld worden. Eens kijken waar ik deze vele aardbeiplantjes kan onderbrengen.

Schroom niet om mij om wat stuks te vragen, er zijn er meer dan genoeg. Ik weet alleen niet welk soort het is, wel dat de meeste stekjes zijn van vorig jaar, nog piepjong dus.

Balkonpraat (II)

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

De duiven op het balkon zijn ongewenst. Het is sneu maar waar. Muis echter wordt gedoogd en soms stiekem verwelkomd. Echter geeft dat wel enige onrust nu de zomer dichterbij komt. Want een open balkondeur is meer dan genoeg voor een muis om mijn huis binnen te glippen. In de winter vond ik het gezellig, zo’n muisje op het balkon. Laatst heb ik echter maar de laatste restjes vogelvoer (lees: muizenvoer) verwijderd in de hoop dat dit kleine diertje op zoek ging naar een ander plekje.

En nu? Nu is muis dood.

Gezien de aangelegde voedselvoorraden die ik bij het opruimen van het balkon vond, had hij genoeg te eten. Het zou me niks verbazen als het een vast plekje op mijn balkon had gevonden gezien de hoop achter mijn rieten bloembak (nu het favoriet duivenplekje) Echter stond er een verraderlijke val op het balkon. Een val die zichzelf langzaamaan in werking stelde. In het begin onschuldig en ongevaarlijk. Na een forse regenbui redelijk gevaarlijk. Na heel wat forse regenbuien dodelijk.

Muis is erin getrapt. Erin gezonken beter gezegd.

DSCN1495-1
Om gevoelige lezers een trauma te besparen is de foto enigszins onscherp gemaakt.

 

Balkonpraat (I)

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

Er zijn dagen dat ik meer over de belevenissen op mijn balkon te vertellen heb dan over mijn tuin. Zoals deze week. Meneer en mevrouw duif zijn niet voor één gat te vangen. Na het herhaaldelijk wegjagen en het verstoren van hun beschutte hoekje kwamen ze de volgende dag nog maar één keer. Daar was ik erg blij om al had ik wel het vermoeden dat de strijd nog niet voorbij was.

En inderdaad, ze blijven komen. Gelukkig heb ik medestanders. De buren hadden ook al door dat de duiven een nest wilden bouwen en waren eveneens bezig de duiven van het balkon te jagen. Vooral het buurjongetje van 3 kan dat met veel enthousiasme, heerlijk om te zien.

De ruimte onder mijn planken, het voorkeursplekje voor het stel, DSCN1497had ik eerst helemaal vrij gemaakt in de hoop dat ze zonder beschutting er niet wilden zitten. Dat maakte het echtpaar echter niet uit. Nu heb ik er een heel stel zakken potgrond neergelegd met als voordeel dat er geen enkel gaatje meer over is. Verder heb ik de bloempotten langs de kanten van mijn balkon gezet zodat de duiven moeilijker mijn balkon op en af kunnen (onder de glazen wand zit genoeg ruimte voor een duif om onderdoor te lopen).

Het nieuwste plekje voor de duiven is nu tussen de grootste verzameling bloempotten, precies op de grens van het balkon van de buren en die van mij. Maar lang zitten ze er nooit. Als het buurjongetje nog niet naar buiten is gestormd met het bevel ‘weg duif!’ dan verraden ze zichzelf wel met hun tevreden gekoer. Waarop ík dan naar buiten storm.

We weten waar we het voor doen. Nog even volhouden.

Plant(je)

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

DSCN1502-1De als eerste gevulde zaaibak staat inmiddels al vol plantjes. Ik kan de tomaat inmiddels duidelijk onderscheiden van de bloemkool. Eén plantje was een verrassing. Er kwam een klein plantje met twee kleine kiemblaadjes op op het plekje van de courgette. Aangezien de courgette meteen groot inzet moest het een andere soort zijn. Maar wat?

Ik vermoedde dat er een zaadje uit mijn hand was geglipt vóór het zaaien. Inmiddels is het me duidelijk geworden dat dit een bloemkoolplantje gaat worden.

Ik had al een beetje getwijfeld of ik de courgette en pompoen al moest zaaien omdat deze redelijk snel groeien. Maar vorig jaar kwam de pompoen bij mij niet op en was ik met de courgette nogal laat. Dat wilde ik dit jaar voorkomen. Met als gevolg dat ik tot mei met steeds groter wordende planten zit. De plantjes groeien razendsnel, ik had gerust nog een maand kunnen wachten. Maar wat extra groen in huis kan nooit kwaad 😉