Tuingrond

Zo aan het begin van het tuinseizoen denk ik weer na over de voedingsstoffen voor mijn tuingrond. Ik heb een vak bemest met mijn eigen compost en inmiddels ook al een vak bemest met kunstmestkorrels. Afwachten in welk vak het het beste groeit is een onbegonnen experiment. Bovendien is de kunstmest bijna op en dat stelt mij weer voor de keuze of ik voor compost ga of voor kunstmest.

In het tuincentrum had ik al wat aantekeningen gemaakt bij het bestuderen van de mestkorrels. Welke stof is nu het belangrijkste voor mijn tuin? Welke stof is waarvoor? Kan ik ergens aan zien dat ik aan een bepaalde stof tekort heb?

Daarnaast vroeg ik mij af of ik wel weer mestkorrels zou aanschaffen, compost leek mij eerlijk gezegd beter voor de grond maar gevoel is niet genoeg. Dus… verder op onderzoek uit en mijn eigen kennis op een rijtje zetten.

Het voordeel van compost is dat het, naast de voeding die het aan de grond geeft, ook organisch materiaal met zich meebrengt en dat maakt de grond losser en prettiger werken. Het nadeel is echter dat het veel sjouwwerk is.

Het voordeel van kunstmest is dat het relatief weinig gewicht te sjouwen geeft, maar het mist het organisch materiaal. Daarnaast, dit las ik in het tijdschrift Tuinseizoen, loop je bij kunstmest het risico dat je overbemest met nare gevolgen voor planten, bodemleven en milieu. Dit risico is bij het gebruiken van compost een heel stuk kleiner.

Vooral het risico van overbemesten heeft mij doen besluiten om niet weer nieuwe kunstmest aan te schaffen maar op zoek te gaan naar compost. Laatst was er weer de jaarlijkse gratis-compostdag van onze gemeente, iedere bewoner kan dan gratis een zak ophalen als beloning voor het afval scheiden. Erg leuk natuurlijk! Helaas was ik die dag elders. Misschien hebben ze nog wat over als ik binnenkort eens langs ga, tenslotte is het wel lekker dichtbij (aan de andere kant van de muur) en scheelt dat een boel gesjouw.

Afgelopen week las ik een prachtige, verhelderend artikel over het herkennen van voedingsstoffen in de grond, in het tijdschrift ‘Tuinseizoen’, nummer Maart 2015. Voor een ieder die wil weten of zijn/haar tuingrond een tekort heeft aan bepaalde voedingsstoffen is het een aanrader om dit artikel te lezen (ik heb het uit de bibliotheek geleend, bestellen op hun site kan ook), het legt uit hoe je de tekorten aan de plant zelf kunt zien, zonder een dure test te moeten doen. Per voedingsstof wordt weergegeven wat een tekort en een overschot voor de plant betekent en hoe dit zich uit in de groei/kleur van het blad. Voor mij was het precies wat ik wilde weten!

Uiteraard is zulke informatie ook op internet te vinden. Voor een meer theoretisch verhaal kun je (bijvoorbeeld) kijken op deze site: www.groen.net

www.tuinseizoen.com -> mocht je belangstelling hebben en je bent niet lid van de bieb/de bieb is niet lid van dit blad, dan kun je nog een oud nummer bestellen.

Kasplantje

Het is jullie vast niet ontgaan, de landelijke actie van de AH met de moestuintjes. Leuk, om zo mensen te stimuleren eens zelf groente te gaan kweken. In mijn omgeving zie ik verschillende mensen mini-moestuintjes beginnen. En wat zie ik? Het ene na het andere plantje groeit op als een perfect voorbeeld van kasplantjes.

Vreemd genoeg is het woord kasplantje bekender als benaming van een zwak persoon dan van een plantje. Even googelen levert ook alleen maar hits op over zwakke mensen. Hierbij creëer ik dan zelf maar een pagina over échte kasplantjes.

Een kasplantje is een verwend plantje. Het heeft altijd voldoende water, krijgt veel voeding en staat lekker warm. Geen overmatige zon uiteraard. Het gevolg hiervan is dat het plantje snel groeit. Eigenlijk te snel. Het wordt lang en sprieterig, bleek en vormt een te klein wortelstelsel. Er hoeft maar weinig te gebeuren om dit plantje omver te krijgen. Wat ik bij verschillende mensen zag is een lang, dun, wit steeltje met ergens in de top (in verhouding de bovenste verdieping van een flink flatgebouw) de twee kiemblaadjes.

Ik vraag me af hoe het komt. Duidelijk is dat de plantjes teveel verwend worden. Het advies van de AH om 2x per dag te controleren of de grond nog vochtig is zou dat kunnen stimuleren. Maar staat het potje boven de verwarming dan is het waarschijnlijk ook hard nodig, de kleine potjes drogen snel uit.

Mijn advies is: maak de plantjes sterker door het tegenovergestelde te doen. Geef de plantjes minder water of zet ze een paar uurtjes in de zon. Houdt het plantje in de gaten en grijp in als het zijn blaadjes laat hangen, tot die tijd is er nog niks aan de hand. Geef je pas water als de blaadjes gaan hangen dan zal het niet al zijn energie in de groei bovengronds steken maar juist op zoek gaan naar water en zijn wortelstelsel versterken. Let hierbij wel op dat een klein plantje in een klein potje minder kan hebben dan een grote plant in een grote pot, je zult een kleintje dan ook korter in de zon kunnen zetten.

Ik ben benieuwd naar jullie ondervindingen, laat gerust een reactie hieronder achter. Vragen stellen mag ook, dit kun je doen via de contactpagina.

Proeven

Gister DSCN9265at ik mijn eerste shitake. Het aansnijden moest natuurlijk even vastgelegd worden al is de binnenkant niet erg bijzonder. Ik had verschillende recepten gevonden waarin ik de shitake kon bereiden maar uiteindelijk heb ik er zelf een leuke draai aan gegeven. Nasi met shitake. Nadeel is dat door de nasikruiden de shitake niet meer terug te vinden was, net zo geel als de rest van het eten… 😉 Maar proeven kon ik het nog wel, ik had de stukjes expres wat groter gelaten dan ik anders zou doen om de smaak even goed te kunnen bestuderen.

En ja… hoe smaakt het? Het is duidelijk een paddenstoel en ik ben DSCN9268daar niet een groot fan van, maar zo door het eten vond ik het goed te eten. Bovendien heb ik het idee dat de shitake wat zachter van smaak is dan champignons. Probeer het zelfs eens uit zou ik zeggen. Ik heb in een biologische winkel wel gedroogde shitakes gezien maar vers zijn ze vast ook wel te koop. En anders kun je ze altijd nog zelf gaan kweken hè! Dat is wel het leukst. Tijdens het koken dacht ik namelijk: hoe het ook smaakt, ik vind het érg leuk om mijn zelfgekweekte paddenstoel te eten, eigenlijk vind ik het nu al lekker! 😉

De volgende shitake zit er alweer aan te komen. De foto is van gister, de paddenstoel is inmiddels al 2x zo groot. Deze komt waarschijnlijk op een pizza terecht of in een omelet.

DSCN9264

Eerste oogst

DSCN9261Gister kon ik dan eindelijk mijn allereerste shitake oogsten!  Speciaal voor jullie heb ik deze met een lineaal op de foto gezet om een idee te geven van de grootte. De meeste paddenstoelen kun je niet even uitgebreid bekijken omdat je ze ivm giftigheid niet kunt aanraken, maar bij deze kan dat gelukkig wel. Vooral de binnenkant van de hoed vind ik dan boeiend, al die kleine ‘schubjes’ naast elkaar, prachtig!

Ik kan het niet laten om even op internet te zoeken naar de benaming van die ‘schubjes’. Op de site tuinwijck.nl vind ik een basiscursus over paddenstoelen. De ‘schubjes’ blijken plaatjes te heten en dit zijn de sporen waarmee een paddenstoel zich voortplant.

DSCN9260DSCN9259

In het verschiet

DSCN1508Maanden geleden heb ik ze al gepoot, verlekkerd dacht ik al vooruit aan de oogsttijd. Of beter gezegd: aan het moment van aansnijden en opeten. Inmiddels is dat moment al een heel stuk dichterbij gekomen. De knoflookplantjes staan er fris bij. Laatst kon ik mijzelf er nog maar net van weerhouden om alvast eentje uit te graven om te zien hoe groot het bolletje knoflook inmiddels is.

Ik zoek in mijn blogarchief naar de datum dat ik vorig jaar de knoflook heb geoogst. Helaas, dat staat niet genoteerd, alleen dat ze 7 mei nog in de grond zaten. Het waren toen ook slechts twee bolletjes en door de overheerlijke geur waren deze in mum van tijd op. Ja want o, de geur van verse knoflook…! Dat moet je toch echt eens geroken hebben!

Het hele jaar rond

DSCN1463 De ene slasoort sluit naadloos aan bij de volgend slasoort. Inmiddels weet ik hoe ik het hele jaar rond mijn eigen, verse sla kan eten.

Vorige week at ik denk ik de laatste portie veldsla. De eerste kropjes werden al wat bleek en rimpelig en het leek me beter om dan meteen maar flink te gaan oogsten. Momenteel staan er nog een paar kleine kropjes maar die zouden weleens geel kunnen zijn als ik weer langskom.

De winterpostelein heb ik te lang laten staan. Deze begint al flink wat bruine vlekken te vertonen. Het was ook zoveel…! Ik had niet verwacht dat er zoveel sla zou zijn aangezien de blaadjes maar klein zijn. Echter als ik een flinke hoeveelheid oogst kan ik amper zien dat ik wat weggehaald heb, zo dichtbegroeid is het. Volgend jaar kan ik wel wat minder zaaien en zou het ook helpen als ik het op het balkon heb. De vraag is alleen of de postelein dat kan hebben. In pot kunnen plantjes nu eenmaal minder verdragen aan weersomstandigheden dan in de volle grond. Maar het is het proberen waard. DSCN1516

Inmiddels kan ik bijna weer gaan eten van de ‘zomersla’, op de foto staat mijn pluksla. Excuus, ik moet even bekennen dat de pluksla die in deze pot staat niet van mijzelf is maar gekregen. En dat die er waarschijnlijk niet stond als de winter streng was geweest. Dus het hele jaar rond… misschien red ik dat toch niet helemaal. Maar als ik had gewild had ik al wat eerder weer kropsla en rucola kunnen zaaien en deze als kasplant (of beter gezegd: vensterbankplant) kweken. In dat geval zou ik er inmiddels bijna van kunnen eten. Een maand zonder sla gaat nog wel lukken. Wie weet lukt het me volgend jaar écht helemaal rond.

De paddenstoelen schieten uit de stam

P_20150322_200916De eerste shitake op mijn boomstam is bijna oogstbaar! Ik zou er wel bij kunnen gaan zitten om de paddenstoel te zien groeien, zo snel gaat het opeens. De volgende twee shitakes zijn ook al zichtbaar. Hoog tijd om eens op zoek te gaan naar het oogsten en bewaren van deze paddenstoelen. Want met één shitake kan ik nog niet zoveel, het zou fijn zijn als ik een paar tegelijk kan opeten.

Ik vind een site met een duidelijke uitleg over het kweken van de shitake in een pdf-bestand. Zo leer ik dat de schimmels waaruit de shitake groeit niet in de eikenstam zitten (zoals ik dacht) maar in de ‘pluggen’ die je er zelf instopt. De eikenboom bevat alleen de belangrijke, benodigde voedingsstoffen.

Voordat de paddenstoelen de boom uitschieten duurt het anderhalf jaar voor je aan de kweek kunt beginnen. De stam die ik heb gekregen heeft die anderhalf jaar al gehad, vandaar dat ik niet zolang hoef te wachten. Deze lange periode is nodig voor het wortelstelsel van de paddenstoel om door de stam groeien. Pas daarna kun je de stam (verder) klaarmaken voor de kweek.

Inmiddels is het voor mij dus bijna oogsttijd. Na 2-5 dagen is de paddenstoel groot genoeg om te oogsten. Het juiste moment is als de hoed wat loskomt van de stam. Vervolgens is de shitake nog een week in de koelkast te bewaren.

Binnenkort horen jullie van mij over mijn eerste ‘shitake-maaltijd’!

 

Voor de geïnteresseerden hier de link naar het pdf-bestand: http://www.rotterzwam.nl/wp-content/uploads/2014/09/Rotterzwam-shiitake-stammetjes.pdf

Basilicum stekken

DSCN1515De bekende soort basilicum is éénjarig. Hoe goed ik er ook voor zorgde de afgelopen herfst, het ging toch écht dood. Maar de donkerkleurige basilicum (met aan de bovenzijde van het blad een donkergroene kleur en aan de onderzijde bijna paars) is wel goed over te houden in de winter. Vorst overleeft het niet, maar binnenzetten kan natuurlijk wel. Bovendien is het gemakkelijk te stekken. Zo heb ik in het najaar een aantal takjes van de (grote) basilicum geknipt en in een vaasje gezet. Na verloop van tijd kwamen er wortels aan en konden ze in een potje met aarde.

Verstandig is om bij het stekken de grote blaadjes eraf te halen. Zolang de plant nog geen wortels heeft kan het nog maar moeilijk water opnemen. De grote bladeren zorgen er echter voor dat er veel vocht verdampt. Zet de takjes om dezelfde reden dan ook niet in de zon maar op een koele plaats.

De gestekte plantjes van de afgelopen herfst doen het goed. Zelfs zó goed dat ik ze inmiddels alweer aan het stekken ben. De takjes op de foto staan alweer één à twee weken in het water.

De grote basilicumplant die ik buiten had laten staan is inmiddels helemaal afgestorven. Zo is er weer een pot vrij voor nieuwe aanwas.

kiemplantjes

IDSCN1513k heb inmiddels de 3e zaaisessie alweer achter de rug. De vensterbanken raken al aardig vol en de pompoen- en corgetteplantjes heb ik alweer moeten verpotten. Gister zag ik het eerste groene puntje komen in de laatste zaaibakjes, de zinnia’s. Ik verwacht nu nog anjers, duizendschoon, susanne met de mooie ogen, ameliorata en zomerasters.

Soms komt er een verrassing boven. Zo vond ik het wel wat raar dat van de drie potjes met vlijtige liesjes er slechts in één wat opkwam terwijl de andere zaadjes maar op zich lieten wachten. Toen ik de rest van de bloemen drie weken later ging zaaien snapte ik waarom. Helemaal vergeten dat ik in één potje Gazania’s (middaggoud) had gezaaid… Dit keer toch maar weer netjes naamkaartjes geschreven. DSCN1512