Pompoenen

Het heeft even geduurd maar ze zijn er hoor! Ook in mijn tuin groeien nu eindelijk pompoenen. De ene nootmuskaat die in de Spruit-tuin staat heeft er inmiddels drie en ze groeien gestaag door. Ik heb de top van de plant afgehaald want meer dan drie pompoenen zal de plant niet aankunnen. Misschien is drie ook wel wat veel want zo heel groot is de plant niet vind ik. De twee planten in de M&M-tuin zijn véél groter, alleen zitten daar nog niet zulke dikke pompoenen aan. Of misschien inmiddels wel. Zo midden in de groene oase van bladeren kan ik ze niet altijd goed vinden 😉

Opruimen

M&M-tuin

Zaterdagochtend. Een ideaal moment om de troep in de tuin op te ruimen. De resten van de oude kist lagen nog altijd op het zeil. Verder nog een bodem (of deksel?) van een composteerbak en een heleboel dikke takken en resten hout. O, en inmiddels was er ook alweer aardig wat onkruid verzameld wat niet op een composthoop zou verteren. Dus gingen mijn vriend en ik aan de slag. Met een stel vuilniszakken in de aanslag en een kruiwagen om alles te vervoeren werd het afval zo afgevoerd. Het maakt de tuin er een stuk netter van. De pompoenplanten kunnen nu helemaal hun gang gaan op het zeil want ze hebben het rijk alleen. Het lijkt wel of ze het doorhebben want de planten lijken een dag later alweer een halve meter gegroeid. Best handig, zoveel ruimte op het zeil voor zulke sprinters.

Week van de pompoen

Van die grote pompoenen die ik heb gekweekt kun je héél wat maken. Enig nadeel is dat het vrij snel achter elkaar gemaakt moet worden. Is de pompoen eenmaal aangesneden dan is deze nog maar beperkt houdbaar. Dus was ik deze week actief in de weer om de pompoen te verwerken. Na twee flinke pannen soep werd het tijd voor wat variatie. Taart! Andere jaren heb ik ook wel eens pompoentaart gemaakt, met wisselend succes. De kunst is om de taart geen weeïge smaak te laten krijgen want dan is de interesse in pompoentaart snel verloren.

Vandaag probeerde ik een nieuw recept. Het stond in de krant maar komt oorspronkelijk uit ‘Lekker Miljuschka’. De taart schijnt wat te hebben van een cheesecake.

Eigenlijk had ik weinig tijd om te bakken maar ik wilde dit nieuwe recept graag eens uitproberen. De pompoen is nu tenslotte aangesneden. Bovendien kan ik dit weekend de taart met anderen opeten, dat vind ik veel leuker dan alleen. Het resultaat was dat de taart in een kwartier (buiten) moest afkoelen en ik vervolgens een hele trein lekker heb zitten maken.

Nu hopen dat de taart ook zo lekker is als dat ‘ie ruikt!

Soep (in)maken

muskaatpompoenVan de pompoenen die ik vorige week uit mijn tuin zeulde was er één met een behoorlijk rot stuk. Weinig tijd dus om na te denken over het wel dan niet eten van een onrijpe pompoen. Wat zou er gebeuren als je er soep van maakt?

Dit weekend probeerde ik het met een klein stuk. Tenslotte is het zonde van al het werk als blijkt dat de hele pan soep niet eetbaar is. Ik kookte de stukjes pompoen met schil en al en er ontstond een groene smurrie.

De smaak? Tsja… eigenlijk ondefinieerbaar. Het was niet bitter (zoals bij onrijpe pompoenen het geval kan zijn) en de dag erna werd ik ook niet ziek. Maar of ik er lekkere soep van kon maken…?

Begin deze week kreeg ik een logé en samen gingen we het pompoenvraagstuk te lijf. Inmiddels was er nog een pompoen die een behoorlijke rotte plek vertoonde en werd het zeer urgent om nog iets met de pompoenen te doen. Helaas ging het rotten veel sneller dan ik dacht en uiteindelijk hebben we van de anderhalve pompoen nog een halve kunnen redden. De schil werd verwijderd, ik vermoedde dat het de smaak teveel beïnvloedde, en de pompoen werd in stukken gesneden.

Een recept van internet voor muskaatpompoen bracht uitkomst. Vraag me niet naar de hoeveelheden, ik heb me nergens aan gehouden namelijk 😉 Behalve de pompoen bevat de soep nog winterpenen, uien en knoflook. Voor de smaak voegden we nog bouillonblokjes toe, evenals nootmuskaat, kruidnagel, cayennepeper, peper en zout.

Ddscn1902e grote pan bevatte teveel om in te vriezen (die zit nog vol met courgettesoep) en ik weet inmiddels dat ingemaakte soep zo’n  2-3 maanden houdbaar is. Eén gangbaar potje is precies genoeg voor één kom soep. Ideaal als je vergeten bent tijdig soep uit de vriezer te halen en het scheelt in de energiekosten. De kom soep tussen de middag smaakte wel zo goed dat de andere pompoenen met hetzelfde recept bereid zullen worden!

Het is ook erg leuk om een potje soep cadeau te geven. Met tot gevolg dat slechts 5 van de 11 potten soep mijn kast gehaald hebben. 😉

 

 

Zware tocht II

dscn3063Na drie keer de trappen op en af lopen waren alle pompoenen boven. Wat een opluchting! Het zweet liep over mijn rug en mijn spieren hadden hun wekelijkse training alvast gehad. Eén pompoen had helaas een rotte plek. Al op de tuin had ik deze plek eruit gesneden. De pompoen is wel zo groot dat het de moeite waard was om de rest te bewaren. Ik zal echter eerst even moeten uitproberen of de pompoen al eetbaar is want ze zijn nog veel te groen. Ze moeten vaal oranje zijn en dat kan nog wel even duren lijkt me. Maar nu ze veilig vorstvrij en droog liggen mogen ze de tijd nemen.

Na al dat gesjouw was ik wel nieuwsgierig geworden naar het gewicht van deze joekels. Het lijkt erop dat ik de hele winter (en misschien de zomer ook nog wel) pompoenen kan eten. De kleinste weegt 7 kilo, twee wegen 8, eentje is 8,5 en er is zelfs één van 9,5 kilo. En nu ben ik zéér benieuwd naar de smaak van deze muskaatpompoenen. dscn3064

Zware tocht I

Er werd vorst voorspeld en mijn pompoenen lagen nog in de tuin. Pompoenen kunnen niet tegen vorst dus als ik ze nog wilde redden moesten ze gister opgehaald worden. Ik fietste met twee flinke tassen naar mijn volkstuin, vol goede moed. muskaat pompoenVier pompoenen, twee grote fietstassen, dat zou toch hopelijk wel lukken…?

Het bleken vijf pompoenen te zijn en de fietstassen van 65 L bleken niet groot genoeg. Met drie keer lopen (toch wel handig, die tassen ook al pasten er maar twee tegelijk in) kreeg ik ze allemaal bij mijn fiets. De ene tas ging zo de fietstas in, de andere zorgde voor een wankel evenwicht. Pompoen nummer vijf… tsja… Ik had niet zo’n zin om helemaal naar huis te moeten lopen en of ik de pompoen in evenwicht kon houden terwijl deze losjes op de bagagedrager lag was nog even de vraag. Daarbij zat er nog een kleine oranje pompoen bij in de tas, rond genoeg om lekker te gaan rollen. Ik bond de hengsels van de tas om mijn zadel en het geheel bleef zowaar aardig liggen.

Langzaam, héél langzaam ben ik naar huis gefietst. Het plan om mijn banden op te pompen was pas op de heenweg ontstaan en dus te laat. Elk heuveltje werd uiterst voorzichtig genomen. Niet alleen om mijn velgen te sparen maar ook om de pompoenen niet te laten glijden. Als de ene pompoen uit de fietstas zou glijden, zou ik niet weten hoe ik de zware fiets in evenwicht zou moeten houden en ondertussen de fikse pompoen van straat moest rapen. Dat schrikbeeld hielp me om langzaam te blijven fietsen. Voor iemand die altijd overal heen scheurt is dat een hele prestatie.

Het is gelukt thuis te komen zonder rollende, glijdende of stuiterende pompoenen. Na het uitladen van de fiets en het verslepen van de tassen naar de lift veegde ik opgelucht het zweet van mijn voorhoofd. Eindelijk… bijna thuis.

Helaas bleek de lift alleen naar beneden te komen om mij vervolgens voor een onaangename verrassing te stellen…

Wat te doen als…

… dedscn2952 pompoenplant je hele tuin overwoekerd?

Dat de muskaatpompoen groot werd had ik al wel door. Maar inmiddels begin ik me af te vragen wanneer de plant eigenlijk een eind breit aan zijn overwoekerende groei. Vanmiddag heb ik de plant zelfs uit de vlinderstruik moeten knippen. Wat zou het van plan zijn daar te doen? Tenslotte kunnen de tengere stelen een flinke pompoen nooit zo hoog in de lucht houden. Het zou zijn eigen ondergang worden… Maar daar heeft de plant vast niet over nagedacht. Het enige waar het mee bezig is, is groeien!

Leuk om te zien en een leermoment voor volgend jaar om meer ruimte vrij te houden voor deze soort. De andere pompoenplanten (de soort Uchiki Kuri) zijn heel wat bescheidener. De pompoenen die daaraan komen zijn natuurlijk ook kleiner en de eerste twee heb ik al geoogst.

Inmiddels bedscn2947ginnen de muskaatpompoenen ook zichtbaar te worden. Twee weken geleden waren ze ongeveer zo groot als een vuist, lichtgroen en prachtig geribbeld. Inmiddels zal ik ze met twee handen moeten tillen en is de kleur donkergroen. Volgens de bijsluiter van de zaden verkleuren de pompoenen laat in de herfst en zijn ze zéér lang houdbaar. Dat is maar goed ook want met zulke joekels zal ik flink wat gerechten met pompoen kunnen maken. Het lijkt erop dat ik de komende winter wel genoeg te eten zal hebben. dscn2949

 

Woekerende plant verovert de tuin

dscn2898Het is toch wat dit jaar. Netjes houd ik de paden toegankelijk door de frambozen, bramen en japanse wijnbes te snoeien en nu is in twee weken tijd de helft van mijn tuin ontoegankelijk geworden. Dit keer is de schuldige één enkele pompoenplant.

Al jaren heb ik pompoenen en doorgaans slingeren die zich aardig door de tuin heen. Maar goed, met een redelijk tempo en lange slierten die je nog gemakkelijk even de goeie kant op kunt leggen. Dit jaar heb ik een nieuwe soort en deze plant groeit zo reusachtig en snel dat de paden die op deze foto nog enigszins zichtbaar zijn inmiddels royaal overwoekerd zijn. In het (toen nog lege) vak had ik komkommerkruid gezaaid. Nog voor het meer dan 2 centimeter hoog was, was er van het vak echter niets meer te zien. Ik geloof dat er daar ook nog ergens een worteltje in de grond zit. Terwijl ik de uiteinden van de pompoen enigszins de goede kant op probeer te leiden overgroeien achter mijn rug drie slierten verboden terrein.

Snoeien? Geen sprake van! Ik zie een prachtige oogst voor mij met schitterende grote, smakelijke pompoenen die mij de hele winter gaan verblijden. En ondertussen hoop ik dat de kas en de fruitbomen tegen die tijd nog overeind staan…

De herfst is in zicht

Pompoenen associeer ik met de herfst. Doorgaans zijn ze dan rijp en volop in de supermarkten aanwezig. Vorige week oogstte ik echter al de eerste twee pompoenen, hartje zomer! Ik twijfelde enigszins of ik ze al moest oogsten, normaal wacht ik tot de steel compleet verkurkt is en het spande er wat om. Het weekend werd echter veel regen voorspeld en het leek me gunstiger om ze ervóór uit de tuin te hebben. Al kunnen ze best een regenbui hebben. En zo heb ik in de zomer al twee pompoenen liggen. Heel leuk en aardig natuurlijk. Sinds ik de pompoen heb ontdekt eet ik deze met veel plezier. Stamppot, soep, taart, je kunt er van alles mee. Maar eerlijk gezegd, het smaakt toch het lekkerste in de herfst. Ze blijven dus mooi nog even liggen! P_20160827_155621

Zaaien

DSCN2858Zo langzamerhand komen er wat vakken vrij in de tuin. De aardbeiplanten gaan weg nu ik een allergie voor aardbeien blijkt te hebben ontwikkeld. De uien kunnen binnenkort geoogst worden en de doperwten en kapucijners zullen ook niet lang meer oogst geven. Het wordt tijd om na te denken over de invulling van deze leegkomende vakken.

Het eerste gedeelte is opgevuld tijdens het verplanten van de prei. Van de andere helft van het vak maakt de pompoen gretig gebruik. Een tweede vak heb ik vorige week ingezaaid met spinazie. De plantjes van het voorjaar waren gaan bloeien en het zaad kon inmiddels gevangen worden. In plaats van het mee te nemen naar huis en daar de zaden eraf te halen, heb ik de planten in hun geheel over een leeg vak verspreid. Zo komt er meteen weer wat organisch materiaal in de aarde en heb ik er een stuk minder werk van. Met een zak compost erover zijn de zaden bedekt. Inmiddels zijn de eerste zaden al ontkiemd en verschijnen er talloze groene sprietjes. En nu maar hopen dat het niet té heet wordt de komende anderhalve maand want eigenlijk is het nog wat vroeg voor de najaarsspinazie.