Bloeiende groente

DSCN2402 De poll van momenteel heeft weer een kennisvraag: wat is de bloeiende groente die hier op de foto staat? Het komt bij mij regelmatig voor dat er een groente staat te bloeien. Doorgaans valt het dan niet meer te eten maar ik laat het vaak wel staan. Ten eerste omdat ik het leuk vind dat er bloemen in mijn tuin te vinden, en of dat nu een rozenstruik is of rode biet, dat maakt mij niet zoveel uit. Er is nog een reden waarom ik dit doe: zaad winnen. Bij de ene groente is dat gemakkelijker dan bij de andere en het ene zaad is ook beter te bewaren dan het andere.

Zo gebruikte ik vorig jaar zelf gewonnen zaad van pompoen. Zorgvuldig hield ik de donkere zaden (groene pompoenen) van de lichte zaden (oranje pompoenen). Tijdens het planten van de plantjes wist ik soms niet meer welke nu de groene en welke de oranje pompoen waren, maar daar kwam ik vanzelf wel achter. Dacht ik. Er bleken namelijk totaal andere pompoenen uit voort te komen dan ik had verwacht. Geen kleine groene en ook geen kleine oranje, maar een joekel van een vaal oranje pompoen. De smaak was prima, maar dit jaar ben ik toch maar voor zaad van de kweker gegaan. Weet ik tenminste zeker dat ik krijg wat ik zaai.

De tuin in

DSCN2364Het is bijna IJsheiligen geweest, het moment waarop alle tuinders wachten omdat daarna alle vorstgevoelige planten naar buiten kunnen. En daar vallen heel wat groenteplanten onder. Dankzij de weersvoorspellingen hoeven we niet meer persé te wachten tot 16 mei maar kunnen de planten al iets eerder de tuin in.

Bij mij stond de afgelopen week het krat met af te harden planten al dag en nacht buiten. Geen probleem dus om de eerste planten dan maar naar de tuin te verplaatsen.

DSCN2368Vandaag ben ik flink bezig geweest in de tuin en heb ik onder andere de helft van de koolplanten, de courgettes en een pompoen in de tuin gezet. Door het plantgat te vullen met water en hierin een zompig mengsel te maken van aarde en veel vocht krijgen de planten een prettige start. Juist met het warme en droge weer van deze tijd is dat geen overbodige luxe. Een aanrader als je niet dagelijks je net aangeplante plantjes water wilt moeten geven.

Afharden

P_20160419_202724Vanmiddag bedacht ik me opeens dat het half april is en dat over een maand alle plantjes de tuin in mogen. Hoog tijd om de plantjes af te harden!

Afharden betekent dat je de plantjes langzaam laat wennen aan de buitenlucht: het is buiten niet alleen koeler maar er is ook wind en (stort)regen. Zet je de plantjes die je binnen hebt opgekweekt (die zogeheten kasplantjes) zonder afharden meteen buiten dan staan de planten een periode stil in hun groei. Dat is misschien niet meteen een ramp maar je loopt daarbij ook het risico dat de plantjes kapot gaan door weersomstandigheden.

Om de planten te laten afharden zet je ze de eerste dag een uur buiten, vermijd in het begin de volle zon. In een aantal weken bouw je dit uur op tot hele dagen en uiteindelijk kun je ze ook ’s nachts buiten laten staan. Houd daarbij steeds het weer in de gaten, met name in het begin. Harde regen, wind, hoge of lage temperaturen kunnen funest zijn voor deze planten, haal ze dan weer naar binnen of zorg voor beschutting.

Door zon of wind kan het zijn dat de planten sneller uitdrogen. Dit is niet erg, zolang je ze maar in de gaten houdt. Als een plant droog staat wordt het namelijk gestimuleerd om meer wortels te laten groeien, op zoek naar water. Ook dit is een onderdeel van het sterker maken van de plant. Het slap laten hangen van de blaadjes is voor de plant een manier om zichzelf te beschermen. Op deze manier verdampt er minder water via de blaadjes. Tegelijkertijd is het voor ons een teken dat de plant behoefte heeft aan wat vocht.

Vanavond heb ik de eerste kist klaargemaakt voor het afharden. Alle koolplanten mochten in een grotere pot, evenals de courgette, pompoen en komkommer. Door alles bij elkaar in één kistje te zetten is het buiten zetten morgen in een tel gebeurd.

Volle vensterbank

1460743719934983185636 Van de groenten die ik dit jaar wil verbouwen is bijna alles inmiddels gezaaid. Inmiddels wordt het tijd om aan de bloemenserie te beginnen. Daarvan heb ik alleen de vlijtige liesjes en Susanne met de mooie ogen gezaaid. Meer is echter nog niet mogelijk aangezien de vensterbank inmiddels helemaal vol staat. De doperwten en kapucijners (rechts op de foto) zijn al ijverig aan het zoeken naar houvast. Ze moeten binnenkort naar buiten. Dat er dan meer plek zal zijn valt te betwijfelen aangezien de courgette-, komkommer-, pompoen- en tomatenplantjes hun potjes alweer uitgroeien. Hoog tijd om ze naar de tuinkas te verplaatsen. En hoewel ze daar prima terecht kunnen qua plek en licht, is het beter nog even te wachten. Tenslotte is het lastig om op te letten waar je staat als je bovenhands glas in de kas moet schuiven en bevestigen. Maar mocht de nood hoog worden dan is daar ook wel weer wat op te vinden.

Er is echter nog een andere uitwijkplaats. Helaas had de kalanchoë (de soort plant die ik van jongs af aan altijd wel in één of meerdere kleuren in de vensterbank heb staan) zoveel luis dat het meer een kweekbak voor luis leek dan een bloeiende plant. Snel de deur uit! De vensterbank in de slaapkamer is nu flink gesopt en kan binnenkort wel wat plantjes herbergen. Hopelijk zijn er geen luizen meer achtergebleven…!

In de kweekbak op de foto hieronder komt alweer van alles boven: witlof, maïs en boerenkool laat zich al zien, de andijvie vraagt nog wat geduld. 14607436867931917065333

Nieuwe lading

P_20160406_194708Vorige week gezaaid en deze week al heel wat nieuwe plantjes. De courgette, komkommer, één pompoen, basilicum, doperwten en kapucijners zijn inmiddels boven de grond. De bloemen, sla, andijvie, peterselie en dille laten nog even op zich wachten, maar dat is niet gek. De meeste zaden hebben wat langer tijd nodig om te ontkiemen.

De vensterbank staat inmiddels al behoorlijk vol. De lamellen kunnen bij één raam niet meer dicht omdat deze op de vensterbank hangen (in plaats van er voor langs gaan) en die vensterbank vrijwel helemaal gevuld is met planten. En dan zijn het nu nog allemaal kleine potjes met net ontkiemde (of nog niet ontkiemde) zaadjes. Dat gaat wat worden als deze planten aan hun groeispurt beginnen…

Het is elk jaar weer even puzzelen hoe ik alles een plekje kan geven. Het wordt inmiddels tijd dat de kas afgemaakt wordt en ik daar de eerste serie plantjes heen kan verhuizen. En goed nieuws: volgende week wordt het glas bezorgd! 🙂 De haakjes en clipjes om het glas te bevestigen heb ik ook al even in huis dus nu is het een kwestie van met iemand afspreken om samen het laatste glas erin te doen. En erna uiteraard: ramen zemen! P_20160406_194726

Zaaimiddag

P_20160330_175856 Het is bijna april en de tuinkriebels zijn niet meer te negeren. Na de koolsoorten, tomaat, sla en paprika wordt het zo langzamerhand ook tijd voor de andere gewassen om ze te gaan zaaien. Ik vulde de enige kas die ik nog had met zoveel mogelijk potjes en vulde vervolgens alle potjes met verse potgrond.

Eerst maar weer eens sla, het wil in de andere bak nog niet zo goed opkomen. Het is oud zaad en de kans is groot dat het aan de kiemkracht ligt. Dit keer dus maar een royale hoeveelheid zaadjes.

Vervolgens wat citroenbasilicum (handig, die tuinbladen waar dan weer eens een zakje zaad bij zit) en andijvie. Dan de grote zaden, het is nog wat vroeg maar ik vind het zo leuk om ze te zien groeien. En nu ik een kas in de tuin heb hoef ik ze niet meer tot half mei in de vensterbank te houden. Ik doe dit jaar toch maar weer 2 courgetteplanten. Als ze het goed doen heb ik veel te veel courgettes maar inmiddels weet ik wel weer wat mensen die ik daar blij mee kan maken. Het afgelopen jaar viel de oogst nogal tegen, dan moet ik courgettes sparen om nog zoetzuur te maken. Dan liever royaal.

Ik zaai dille en peterselie en de eerste bloemen: vlijtige liesjes en Suzanne met de mooie ogen. De potjes in het kasje zijn inmiddels allemaal gevuld. P_20160330_175902

De doperwten en kapucijners kan ik al in de volle grond zaaien maar het is er nog niet van gekomen. Het zaad ligt al in de kast in de tuin maar ik vind nog wat in een ander bakje. Toch maar voorzaaien, dan kan het maar vast beginnen. Ondertussen heb ik dan nog wat tijd om het ‘klimrek’ voor de doperwten te maken. En dan maar uitkijken dat dit jaar niet weer van uitstel afstel komt want dat betekent veel gepriegel met kleine stokjes en veel plantjes.

Voor komende zaterdag wordt heerlijk weer voorspeld, ik heb erg veel zin om in de tuin aan de slag te gaan!

Uw bestelling staat gereed

Hoera! De bestelling van de zaden via de volkstuinvereniging is afgehandeld en iedereen kon zijn zaden ophalen. Aangezien het natuurlijk niet zo druk is op de tuinen en ik naar het andere complex moet was het voor mij even zoeken naar een geschikt moment. Tenslotte is het ook vervelend om voor niks erheen te fietsen. Ik wist dat er op een zaterdagmorgen altijd mensen zijn, maar ja, laat ik nu op een zaterdagmorgen doorgaans heel andere plannen hebben. Ik waagde de gok op een zaterdagmiddag en had geluk. En zo kon ik vol vreugde mijn pakketje ophalen en thuis uitpakken. Weer een stukje dichterbij het nieuwe tuinseizoen!

De nieuwe aanwinst bestaat uit:

  • plantuien, zowel geel als rood
  • IMG-20160206-WA0001(bijna) natuurvriendelijke slakkenkorrels (alleen schadelijk voor de slakken)
  • zaad voor courgette
  • zaad voor pompoen nootmuskaat en kleine oranje pompoenen.
  • zaad voor paprika’s
  • zaad voor die overheerlijke cherrytomaten Sungold die ik afgelopen jaar voor het eerst probeerde.
  • zaad voor winterpostelein
  • zaad voor Kamille (vast goedkoper dan die vele pakjes kamillethee die ik tegenwoordig aanschaf)
  • zaad voor ‘Suzanne met de mooie ogen’, een snelgroeiende één-jarige klimmer met witte en gele bloemen met donker hart.

De reden dat ik dit jaar zaad heb besteld voor pompoenen en courgettes is dat ik het afgelopen jaar merkte dat het zaad dat ik zelf gevangen had uit mijn eigen oogst toch niet zo goed werkte als zaad van een kweker. Ik vermoed dat de reden daarvoor is dat in een volkstuin met veel verschillende soorten planten bij elkaar in de buurt er veel meer kruisbestuiving plaatsvind. De groene pompoenen die ik zo had bevatten zaad waar uiteindelijk oranje pompoenen groeiden. Grote pompoenen in plaats van de kleintjes die ik graag wilde. Best kans dat de pompoenen uit de winkel zuiverder zaad bevatten dan de pompoen uit eigen tuin. Dat valt nog eens uit te proberen. Maar dit jaar ga ik liever voor zekerheid.

Winterkost

veldslaVandaag viel het me op dat ik nog vrij wat soorten groente uit de tuin eet. De boerenkool waarvan momenteel een deel in de vriezer ligt, de witlof die ik op zolder kan oogsten, de vergeten bleekselderij waar ik vorige week nog eentje van uit de tuin haalde en prei, die overigens vooral nog in de tuin staat. Ondertussen is de veldsla klaar om te oogsten en heb ik vanmiddag nog pompoensoep gegeten wat ik enige tijd geleden had ingevroren.

Vergeet ik zowaar ook nog dat ik vandaag weer eens heb genoten van mijn droogbonen die ik zo goed kan bewaren dat ik gewoon vergeet dat ik ze zelf geteeld heb. Leuk. En dat in januari!

En… waarschijnlijk kan ik over een week ook weer een cherrytomaatje eten… 🙂

De grote pompoen

De pompoenen die dit jaar aan mijn plant verschenen werden een heel stuk groter dan ik had verwacht. Ik had netjes zaad bewaard van mijn pompoenen van vorig jaar. Die bevielen me namelijk erg goed, niet te groot, goed qua smaak. En wat moet je anders met die talloze zaden in de vrucht? Je kunt ze opeten natuurlijk maar een paar bewaren voor volgend jaar is wel zo leuk. Nooit meer pompoenenzaad kopen!

Totpompoen ik dus dit jaar totaal andere pompoenen oogstte dan ik had verwacht. Door een tijdschrift over tuinen kwam ik erachter hoe dit komt. Pompoenen hebben veelal te maken met kruisbestuiving, het is daarom moeilijk om een precies dezelfde soort pompoen te kunnen kweken uit zelfgespaarde zaden. Nu kan ik mij voorstellen dat de bijen bij mijn volkstuin veel meer verschillende pompoenen tegenkomen dan een boer die op één veld honderd planten heeft van hetzelfde ras. Best kans dat de zaden uit een pompoen uit de winkel veel meer lijken op de pompoen waar ze uitkomen dan de zaden die ik uit mijn zelf gekweekte pompoen haal.

Voor volgend seizoen neem ik liever het zeker voor het onzekere en bestel ik een zakje zaad bij een kweker. En dit jaar geniet ik van een grote pompoen die, althans in vergelijking met vorig jaar, 3x zo groot is. Ruim vijf kilo weegt deze. Geen record, op de pompoenweegdag van onze volkstuinvereniging wegen ze gerust 50 kilo. Gelukkig hoef ik die niet mee naar huis te sjouwen of aan te snijden. Ik had al genoeg moeite met deze 😉

Herfstmaaltijd

Het is overduidelijk dat we weer een nieuw seizoen zijn ingegaan. Voor zover het nog niet duidelijk was 😉 Gekleurde bladeren aan de bomen of eronder, afstervende planten, kou… én pompoenen! Zojuist heb ik mijn eerste pompoen aangesneden. Er zat opeens een lelijke, rotte plek in en dan is het hoog tijd om ‘m op te eten.

Deze pompoen oogstte ik al vroeg, ik denk zo half augustus, het moment waarop de meeste tuinders net de eerste pompoenen aan hun planten zien komen. Aangezien ik had verwacht dat er groene pompoenen aan deze plant zouden komen en het een oranje was, was ik wel benieuwd naar de kleur van de pitten. Want waarschijnlijk heb ik het verkeerd onthouden 😉 De verschillen tussen de pitten zijn duidelijk: er zijn witte en dikke, lichtbruine pitten. Even teruglezen in mijn berichten laat mij zien dat ik me daarin vergist moet hebben. Uit de oranje pompoen van vandaag zijn namelijk geen witte maar de donkere pitten gekomen.

Terwijl ik dit blogbericht typ kookt een heerlijk herfststamppotje voor 4 avonden gaar. Aardappels, pompoen (meteen maar helemaal), uien, knoflook, appels en straks nog wat kruiden erbij. Spekjes zouden er heerlijk bij smaken maar die heb ik net niet in huis. Dan maar een cordon bleu, heus niet erg! 😉

En zo luidt ik vanavond het begin van mijn herfstmaaltijden in. Mjammie!