Bleekselderij

japanse wijnbesVandaag was het heerlijk weer om te tuinieren én ik had er de tijd voor. Wat wil ik nog meer?! Ik heb er volop van genoten en kreeg zelfs al de opmerking dat ik vandaag toch zo lang bezig was in de tuin. Het was dan ook wel een beetje laat toen ik weer richting huis ging, maar goed, het is tenslotte ook niet meer elke dag zulk mooi weer.

Ik had wat dingen in gedachten om te doen maar ik geloof niet dat ik daarmee bezig ben geweest. Het was een heerlijke ‘kijk-eens-om-mij-heen’-tuindag. En dan is er altijd genoeg te doen en doe ik precies waar ik op dat moment zin in heb. Zo heb ik een hele berg takken kaal gemaakt, ze liggen inmiddels klaar voor een hekje. De rozenstruik is haar dode knoppen en lelijke blaadjes weer kwijt, de frambozen zijn per direct opgegeten en de Japanse wijnbes is weer een beetje in de goede richting gebogen.

bleekselderijVerder heb ik de bleekselderij bevrijd uit de lange armen van de courgetteplant. Ik denk niet dat ze nog erg veel zonlicht kregen op dat plekje… Aangezien ze ook op den duur aangeaard moesten worden heb ik ze maar verplaatst naar een prachtig leeg vak en ze meteen diep in de grond geplant.

Met daarbij nog koffiedrinken, praatje maken, onkruid verwijderen, oogsten en bloemen plukken is de middag omgevlogen.

Lang leve de liefde!

DSCN1657Met veel liefde en aandacht verzorgde ik mijn rozenstruik. Het begon klein, in een bloempot waar hij na 1,5 jaar ruimschoots uitgegroeid was. Hoewel het betekende dat ik niet meer elke dag van zijn schoonheid kon genieten, gunde ik hem van harte een plek in de volle grond. Wekelijks fietste ik naar zijn nieuwe standplaats. Ik knipte eens wat, gunde hem al mijn bananenschillen (daar is een rozenstruik dol op), hielp hem in zijn strijd tegen de luizenplaag en zong een lofzang op zijn vele knoppen.

De liefde blijkt wederzijds. Hoe meer ik van zijn bloemen geniet, hoe meer er komen. Tot de rozenstruik bijna bezwijkt in het tonen van zijn passie. Ik snuif de overvloedige zoete geur van zijn bloemen op, streel de zachte blaadjes, bekijk aandacht zijn vormen en verwonder me keer op keer over de puurheid van de rode kleur. Ik raak er niet op uitgekeken, toon iedereen met trots hoe mooi hij is en kijk nog eens achterom als ik naar huis ga. Als de rozenstruik al gebukt gaat onder mijn afwezigheid, dan laat hij dat niet merken. Hij staat altijd weer te stralen en te geuren om mij te verwelkomen. Hij gunt mij kwaliteit en overvloed. Niet te stuiten is zijn liefde, reusachtig zijn zijn bloemen.

Met grote dankbaarheid neem ik zijn geschenk in ontvangst.

De roos. Pure romantiek. DSCN1666

Takkenboel

DSCN1455Vorig jaar maakte ik langs mijn rozenstruik een kleine afscheiding van takken. Ik wilde dat eens uitproberen en het was vooral voor de sier maar ook wel een beetje ter bescherming van de uitstekende takken van de rozenstruik. Eigenlijk had ik te weinig takken om het een afscheiding te kunnen noemen en nu, een half jaar later, is er nog maar weinig te zien van deze ‘afscheiding’. Maar goed, inmiddels heb ik wel door dat het handig is om al het snoeihout te bewaren en ligt er al een aardig hoopje takken klaar voor gebruik. Nu ik weet dat veel takken op de composthoop niet zo handig is, heb ik nog een extra reden om deze apart te houden. Inmiddels heb ik een nieuw doel om voor te sparen, namelijk een afscheiding aan de voorkant van de tuin. De rozenstruik staat nu namelijk niet meer aan de rand van de tuin, maar middenin. Tegen de takken aanlopen zal nu dan ook niet zo snel meer gebeuren. Aan de voorkant van mijn tuin zie ik echter nog wel eens dat er iemand naast de paden loopt (of fietst) en dat is niet zo prettig als je net gezaaid hebt. Bovendien vind ik het wel leuk om een soort van ‘entree’ te maken. Het zal wel een meerjaren-project worden want zó groot is de takkenboel nog niet. Maar ik houd wel van sparen. En al helemaal als dat beter is voor de composthoop.

Uitloop

DSCN1458Niet alleen binnen lopen de narcissen uit en ontkiemen de eerste zaden, ook buiten beginnen de planten alweer. Zo zit de rozenstruik alweer barstensvol knoppen die popelen om open te gaan. De phlox, die als bodembedekker razendsnel en grondig zijn werk doet, vertoont ook alweer heel wat lichtgroene puntjes.

En dan te bedenken dat ik nog bolletjes anemonen heb liggen die vóór de winter de tuin in moesten.

Tsja… soms denk ik zóveel aan de tuin dat ik spontaan dingen vergeet. (of te laat aanschaf, dat zal vast ook meespelen 😀 ) DSCN1465

Foto’s 22 maart

En dan nu de beloofde foto’s.

  • het hekwerkje ter bescherming van de rozenstruik
  • het net staat parmantig over de aardbeiplantjes heen
  • deze foto komt mij bekend voor, de cyclus van de rabarber is weer rond.
  • de perenboom begint zo langzamerhand uit te botten, ik ben erg benieuwd naar het resultaat dit jaar.
  • een rijtje pvc-buizen om de frambozenstruik en braamstruik langs te leiden. In de toekomst wil ik hier nog eens wat palen in de grond (laten) slaan zodat ik ook makkelijker een net erover heen kan draperen.
  • de knoflook
  • een krokusje komt boven de grond piepen, waarschijnlijk één van de blije-bijen-bollen.
hekwerkjeaardbeiennetrabarberperenboomframbozenstruikknoflookkrokus

Gewoeker

boerenkool
Wat ziet boerenkool er toch prachtig uit!

Ik ging naar mijn tuin om uien te poten maar toen ik thuiskwam zaten de pootuitjes nog steeds in mijn tas. Blijkbaar had ik andere dingen te doen.  Maar wat precies…? O, ja, het begon met het willen oogsten van de boerenkool. Ik had tegenover iemand laten vallen dat ik nog veel boerenkool had staan en zij gaf aan wel wat mensen te weten die er blij mee zouden zijn. Echter toen ik bij mijn boerenkool kwam bleek die al bijna in bloei te staan, dus helaas. Ik had gedacht dat het wel zou meevallen aangezien ik de kop eruit had gehaald, maar blijkbaar werkt dat niet zo bij boerenkool. Het net dat over de boerenkool stond, of beter gezegd: in de boerenkool want die groeide er op sommige plekken al doorheen, kon weer terug naar de aardbeien. Een meevaller want ik had er al op gerekend dat ik dit jaar een nieuw net zou moeten gebruiken. Het is niet van sterke kwaliteit en bij teveel heen en weer gesjouw wil het ook nogal makkelijk in de knoop raken. Maar het is me gelukt om het heelhuids te verplaatsen en zo te kunnen hergebruiken.

Bij mijn frambozenplanten zag ik tientallen nieuwe plantjes opkomen. Ai… ik wist niet dat dat zulke woekerplanten waren! Ik moest meteen denken aan de frambozentakken die ik had gebruikt voor mijn ‘hekje’. Als die weer zijn gaan uitlopen betekent dat ook… En ja hoor, de ene buurman kwam al zeggen dat mijn andere buren niet zo blij waren met die frambozentakken daar op de afscheiding. Ja, dat snapte ik helemaal en ik heb ze eruit getrokken. Nu zitten de takken horizontaal door het hekwerkje gevlochten en zullen ze vanzelf  afsterven.

Na het fatsoeneren van de frambozenstruiken (de woekeraartjes eruit getrokken en de lange takken langs de pvc-buizen geleid), het her en der uittrekken van onkruid, het snoeien van de rozenstruik en de clematis en het rondhuppelen over mijn eigen stukje grond was het alweer tijd om naar huis te gaan. Die uien komen later wel. En de foto’s komen morgen.

Een paar foto’s

Een paar foto’s die ik laatst gemaakt heb.

  • De rozenstruik staat in de vrije grond. Dat belooft nog meer mooie bloemen volgend jaar!
  • De lavatera is uitgegroeid tot een heuse struik. Een paradijs voor de hommels.
  • Een paar knoflookteentjes in de grond gestopt, maar goed markeren want dat ben ik volgend jaar allang weer vergeten.
  • De courgetteplant gaat ter ruste na een hele zomer overproductie te hebben gedraaid.
  • De inhoud van de bokashi-emmer is net in de tuin geleegd. Een stel bietenbladeren kunnen er dan ook nog wel bij. Goede deklaag voor in de winter.
  • De prei kan al gegeten worden (eerste twee kleintjes zijn al op)
  • De verschillen tussen de verschillende preitjes zijn nogal groot. Voor ieder wat wils. Of nog even geduld hebben.

rozenstruiklavateraknoflookcourgettebokashipreiprei2