Knoflook

DSCN1356_rs De knoflook staat er nog niet eens zo lang in, maar het eerste groen piept al boven de grond van de knoflookteentjes. Leuk is dat!

Wat dat betreft gebeurt er in het najaar nog veel meer dan ik mij besef. Net zoals de peren- en appelboom die al hun knoppen voor komend jaar al ‘klaar’ hebben, de rozenstruik die, door het zachte weer, zelfs nog een paar bloemen in knop heeft en de veldsla en winterpostelein waar ik nu van kan eten.

Als ik van het werk naar huis door het bos fiets zie ik om mij heen allemaal struiken met nieuwe blaadjes of dikke knoppen. Er zijn struiken die nu pas op hun mooist zijn, bomen die pas laat kaal worden en hun bladeren laten vallen op het moment dat de eerste bloemknollen al bloeien. Wat dat betreft is er in de natuur elk seizoen wel wat te beleven!

Winterkost

DSCN1336_rsHet afgelopen weekend heb ik voor het eerst de winterse sla gegeten. De winterpostelein (de foto is nog van vóór de oogst) zag er niet erg groot uit dus ik had maar royaal geoogst. Een krop is tenslotte heel wat anders dan al die losse blaadjes van de winterpostelein. En de kropjes veldsla stellen ook nog niet zoveel voor maar ik weet niet precies hoe groot ze kunnen worden. Ik heb maar de kropjes gepakt die het meest ‘in de weg’ zaten.

Nou, de oogst was zeer royaal. Even ‘wat’ winterpostelein oogsten zorgde voor tweemaal voor twee personen een behoorlijke portie. Aan sla geen gebrek dus. Alleen kom ik niet meer zo vaak op mijn tuin en voor alleen de sla fiets ik er ook niet zo snel heen. Maar goed, met de plannen voor het nieuwe stuk tuin komt er vanzelf ook weer zin om aan de slag te gaan. En dan slinkt de voorraad sla vanzelf. Tot die tijd is de tuin de beste bewaarplek.

Wintervoorraad

DSCN1289_rsHet gaat goed met de winterpostelein (linkerfoto) en veldsla (rechts). Zoals jullie zien is het al behoorlijk gegroeid. Misschien groeit het wel wat te hard want de eerste winterpostelein vertoont al bloemetjes. Hó eens even… dat was niet de bedoeling! In het voorjaar, dan verwacht ik bloemetjes, maar niet nu al. Tenslotte heb ik het gezaaid als wintervoorraad en niet als herfstsla. Misschien komt het door die warme week in september of misschien had ik het toch wat later moetenDSCN1290_rs zaaien, ik weet het niet. Gelukkig groeit het niet allemaal even hard en ik hoop dat er genoeg overblijft voor de winter. En anders moet ik binnenkort nog een keertje wat zaaien.

De veldsla groeit langzamer, gelukkig maar. Tussendoor staat nog wat prei, ‘kindjes’ van de bloeiende preibollen die het hele jaar mijn tuin gesierd hebben.

Het is inmiddels half oktober en nog steeds heb ik genoeg aan de groente van mijn tuin. Even wat struinen in het archief van mijn blog vertelt mij dat dit vorig jaar al eerder was afgelopen. Begin oktober oogstte ik mijn laatste bloemkolen en half oktober at ik (gekochte) spinazie uit de diepvries. De boerenkool was al een heel stuk groter dan dit jaar. Zo is elk (tuin)jaar weer anders. En dat is precies wat tuinieren zo leuk maakt!

Wintersla

DSCN1233_rsEen paar weken geleden heb ik de winterpostelein, veldsla en rucola gezaaid. De eerste rucola heb ik al geoogst en zoals jullie op de foto’s kunnen zien schiet de winterpostelein ook al aardig de lucht in. Zou ik dit nu ook in fases moeten zaaien? Hoeveel wil ik eigenlijk?

Het is de eerste keer dat ik deze groenten teel en hoewel ik het allebei al wel verschillende keren heb gegeten en ook wel weet hoe groot het ongeveer wordt, weet ik niet precies hoe vaak ik ervan kan eten.

IkDSCN1268_rs heb even op de zakjes van de winterpostelein en veldsla gekeken en er staat bij de winterpostelein alleen vanaf wanneer ik het moet zaaien (niet tot wanneer) waaruit ik opmaak dat gefaseerd niet gebruikelijk is. (nee, niet echt een wetenschappelijk conclusie)

De veldsla kan wel in delen: augustus tot september buiten en september tot december binnen. Ik verwacht dat ik daar wel genoeg van gezaaid heb en aangezien ik tot mei kan oogsten laat ik het maar lekker zo. Nog enige oefening en volgend jaar bedenk ik spontaan op tijd dat ik iets meermalen kan zaaien!

Ontkiemd

winterpostelein“De kieming duurt ruim twee weken en geschiedt bij lage temperaturen.” Vorig jaar kwam het niet eens op, hoe laag de temperatuur ook werd dus ik wilde er dit jaar vroeg bij zijn, dan kan ik het eventueel nog eens zaaien. Ik was blij verrast toen ik vandaag ontdekte dat de winterpostelein al binnen één week ontkiemd was. Een groene waas kleurt nu het open kasje en belooft mij vitamientjes in de late herfst.

De veldsla die ik ernaast heb gezaaid laat nog even op zich wachten, wat overigens geheel volgens ‘plan’ is want ook deze ontkiemd in 2-3 weken tijd.

Dan is er nog de rucola die ik vorige week heb gezaaid en ook die is al opgekomen. De blauwe korreltjes op de foto’s zijn de slakkenkorrels. Want die houden wel van een vers, sappig, jong maaltje.

Het vorucolaelt wat onwennig, om te zaaien en te laten ontkiemen terwijl de zomer ten einde loopt en ik in mijn tuin vooral bezig ben met oogsten en winterklaar maken. Het maakt het werken in de tuin lekker afwisselend en dit jaar zal ik ook in de winter naar mijn tuin moeten. Niet voor de boerenkool die ik voor meerdere maaltjes kan oogsten, maar voor verse sla. Ik zie er al naar uit!

Prei

Een mens is nooit te oud om te leren. Al weten oude mensen doorgaans wel veel. Ik ben benieuwd of pake dit al eens heeft gezien. Ik ging afgelopen woensdag namelijk het veldje ‘prei 2013’ vrij maken om veldsla, rucola en winterpostelein te zaaien. De prei van vorig jaar stond er (nog steeds!) te bloeien maar moest nu toch echt ruimte maken. Ik keek enigszins verbaasd naar de verse prei die er groeide. Had ik er wat kleintjes laten staan? Nee toch? Het zou zomaar kunnen dat de bloeiende bollen prei zaad hebben verspreid en dat het daaruit opgekomen is.

Mapreiar ik heb ontdekt dat er nog een mogelijkheid is waarop prei zich voortplant. Want toen ik jonge prei eens goed bekeek leek het alsof deze uit een knolletje groeide. Zou het toch ui zijn? Dat zou trouwens best kunnen maar ik denk dat het prei is. De volgende bloeiende prei haalde ik voorzichtig uit de grond en die bevestigde mijn vermoeden: de prei vormt nieuwe knolletjes. Heel bijzonder. Het lijkt alsof de prei zelf iets heeft bedacht, maar het zal al wel jaren zo zijn zonder dat ik er ooit van gehoord had. Gebeurt wel vaker trouwens.

Foto’s

Nog even een fotoserie zo voor het einde van het jaar.

  • modderlaarzen en overal modder op de tegels (glad bij nat weer!)
  • de onderdelen van de compost’bak’ heb ik maar wat beter vastgemaakt, de boel ligt wel eens uit elkaar na ’n stormpje.
  • de nieuwe appelboom
  • phacelia (groenbemester) komt overal  op
  • de lavatera is, ondanks snoeien, een behoorlijk struik geworden.
  • de dode zonnebloemen geven een ietwat trieste aanblik
  • rucola groeit nog volop
  • prei
  • de gezaaide winterpostelein. Helaas… niks van te zien.
  • de braamstruik heeft de verhuizing overleefd

modderlaarzenmoddertegelscomposthekappelboomphacelialavateratroeprucolapreiwinterposteleinbraamstruik

Porselein?

winterpostelein Hoewel het tuinseizoen ten einde loopt, is de tuin nog niet leeg. Sterker nog, kort geleden heb ik net weer een stuk ingezaaid. Dit keer met winterpostelein. Een jaar geleden had ik er nog nooit van gehoord. Hoewel, ik herinner me opeens dat ik jaren terug bij een oude vrouw ging schoonmaken via de thuiszorg. Ze wilde graag dat ik ook de boodschappen voor haar deed en het heeft haar enige moeite gekost om mij ervan te overtuigen dat winterpostelein in de supermarkt te koop is. Op de afdeling groente. Ik snapte er niks van. Ik dacht aan delftsblauw porselein tussen de aardappels en vroeg me af of die vrouw niet een beetje in de war was. In de supermarkt heb ik nog iemand ernaar gevraagd, diegene aankijkend met een blik van: ‘ja, ik weet ook niet wat ik ervan moet denken’ en het bleek er niet te zijn. Jammer, anders had ik toen al kunnen ontdekken dat het niet delftsblauw is. Het is dus een soort sla, tenminste, ik denk dat het in die categorie valt. Kleine blaadjes, een beetje zo groot als spinazie. Het zaad ontkiemt pas bij lage temperaturen en zo kun je in de winter dus nog verse groenten oogsten.