Thuis: explosief

Terwijl ondergronds de vele bloembollen zich voorbereiden op hun leven boven de grond, groeit er al van alles in de tuin. Ik kan merken dat we bemeste tuinaarde hebben gebruikt bij de aanleg van de tuin want alles groeit explosief. Zo hebben we een gebroken hartje dat in 1,5 jaar een complete struik geworden. Ik schat dat deze zo’n 20 keer zo groot is geworden. Het is een prachtige plant maar deze zomer zal ‘ie toch even gesnoeid moeten worden. Het zou toch leuk zijn als er nog ruimte overblijft voor de rest van de planten.

Van mem kregen we een paar stekjes van een clematis. De ene krult zich, met wat hulp, om de lantaarn. De ander hecht zich aan een gaaswerk aan de schutting. De laatste is net gaan bloeien, o, wat is deze prachtig! Op de foto lijken de bloemen wit, maar in het echt zijn ze zachtpaars. En dan hebben we nog een derde clematis, deze kregen we afgelopen najaar. Hij is nu net groot genoeg om het gaaswerk vast te pakken, maar als deze net zo snel groeit als de rest zal het volgend jaar ook voor een mooie bloemenpracht zorgen.

clematis

De perenboom heeft dit jaar geen bloesem en we zullen dus ook geen peren krijgen. De boom heeft een jaar extra om stevig te wortelen en energie op te doen voordat het vrucht gaat geven.

Er heeft zich van alles uitgezaaid en ook dat zal voor verrassingen zorgen. In de ene hoek vermoed ik dat er zonnebloemen opkomen. We hebben vorig jaar een mooie zonnebloem in de tuin gehad en ik ben vergeten er zaad van te vangen. De vogels hebben er smakelijk van zitten eten en misschien heb ik het geluk dat ze wat zaden hebben overgelaten. Het zou leuk zijn als we die soort zonnebloem weer hebben dit jaar. Het was een relatief kleine zonnebloem met meerdere bloemen. Ideaal voor ons formaat tuin.

Verderop in de tuin groeien tientallen kiemplantjes. De brandende liefde staat er naast, die zou weleens de moederplant kunnen zijn. Maar er stonden ook spaanse margrieten en viooltjes dus ook dat wordt een verrassing.

Het grasveld is inmiddels weer mooi groen. Vorig jaar was er rond de geboorte van onze zoon weinig aandacht voor het gras en juist toen het regelmatig gemaaid moest worden is het wat verwaarloosd. Zo hadden we eerst een prachtig groen veld, met lang gras, maar aan het eind van het jaar waren er grote gaten in gevallen. Ik heb dit voorjaar de kale stukken twee keer opnieuw ingezaaid en inmiddels is het weer een mooi grasveld. Regelmatig even maaien (zo’n postzegelstukje is ook zo klaar) en ons zoontje heeft een heerlijk speelveldje. Hij had het er zelfs zo naar zijn zin gehad met het mooie weer dat hij het afgelopen week op een brullen zette toen hij niet op het (kletsnatte) gras mocht na een regenbui. Goed om te merken dat hij graag naar buiten gaat.

Avonduren

Het was vrijdag heerlijk weer om nog even in de tuin te gaan. Dus toen ik ’s avonds de gelegenheid had om nog even te tuinieren greep ik die kans met beide handen aan. Hoewel ik soms het gevoel heb dat ik steeds maar kort in de tuin wat kan doen, is er toch al heel wat werk verzet en ligt de tuin er wel netjes bij.

Half april had ik een vak helemaal zaaiklaar gemaakt en stond ik op het punt om de witlof te zaaien toen ik erachter kwam dat de witlof pas half mei gezaaid mocht worden. Nog iets te vroeg dus. Maar het werk was niet voor niets, want met het verwijderen van slechts enkele nieuwe onkruidsprietjes was het vak zo weer zaaiklaar. Zo had ik vrijdag in een mum van tijd de witlofzaadjes in de aarde.

Verder heb ik nog een bloemenmengsel gezaaid, ik ben benieuwd wat er boven komt. Vorig jaar viel de opkomst van (een ander) bloemenmengsel wat tegen, maar je moet het blijven proberen. In ieder geval wordt er genoeg regen voorspeld voor de komende week dus ze zullen niet uitdrogen.

Bij de bessenstruiken heb ik een bodembedekker geplant: muurpeper. Het is een dichtbegroeiende vetplant. Waar de muurpeper groeit hoef ik veel minder onkruid te verwijderen en dat is handig omdat de bessenstruiken onder een net groeien. Nu is echter het probleem dat de muurpeper razendsnel groeit en inmiddels de bessenstruiken begint aan te vallen. Tijd om de boel in te tomen. Sommige stukken kan ik er zo af trekken, maar er zijn ook plekken waar de plant zich hardnekking in de aarde heeft verankerd. Dat is vervelend want het groeit gemakkelijk weer aan als je wat laat zitten. De vraag is of dit het goede alternatief is voor onkruid wieden. Eerlijk gezegd ben ik meer fan van de phlox, maar deze groeit niet zo snel en vorig jaar had ik wel wat anders aan mijn hoofd. Ik kijk het nog maar even aan en heb vrijdag flink wat verwijderd. Ook bij de frambozenstruiken kan ik ermee aan de gang. Mocht het maar één keer per jaar hoeven dan is het wel te overzien. Voorlopig staan de bessenstruiken in ieder geval weer even veilig.

Thuis: oerhollands

We hebben thuis een tuin die volop in bloei staat. De tuin is in zijn tweede jaar en de meeste struikjes en bodembedekkers zijn nog klein. Om wat fleurigheid te brengen heb ik een heleboel bloembollen in de tuin gedaan. Een héleboel. En door de vruchtbare aarde die er nog ligt vermenigvuldigen deze bollen zich rijkelijk. Er ligt nog heel wat moois in het verschiet.

Zo heb ik bij het aanleggen van de tuin een rijtje tulpen geplant, drie kleuren. Het zou paars, roze en wit moeten zijn, een mooie combinatie, maar het werd lichtpaars, rood en geelwit. Nou ja, het is in ieder geval een kleurrijk geheel geworden. De tulpen beginnen niet tegelijk te bloeien dus zo zitten we al twee maanden met een bloeiende achtertuin en dan heb ik het alleen nog maar over de tulpen. Ik denk dat de meeste tulpen al verdubbeld zijn, het is in ieder geval behoorlijk druk in dat rijtje. Prachtig om te zien hoe de natuur zijn gang gaat. Inmiddels zijn de rode uitgebloeid en kleurt het geheel nu witgeel.

Ook in ons voortuintje heb ik tulpen geplant. Deze kleurencombinaties is wat beter gelukt: rood, geel en oranje. Ook deze tulpen bloeien ongelijk en zorgen langdurig voor wat fleur. Met de storm laatst zijn de meeste echter wel hun mooie blaadjes kwijtgeraakt maar we hebben er erg van kunnen genieten. Er staan een paar hele bijzondere soorten tussen, zoals deze gele met gerafeld blad of de rode erachter die bloemen heeft alsof het een pioenroos is, zoveel blaadjes zitten erin.

Na de tulpen zullen er nog heel wat bloeiende bollen volgen. Ik begin me zelfs al af te vragen of ik niet wat te enthousiast aan het bloembollen poten ben geweest. Overal waar ik kijk schieten er sprieten de lucht in en van de helft weet ik allang niet meer wat het moet zijn. Verschillende soorten allium, lelie’s van een professionele kweker en… hmm, we laten ons dit jaar verrassen. Ik ben benieuwd!

Update van het tuinleven

Ik kreeg vandaag de hartelijke aanmoediging om toch vooral blogstukjes te blijven schrijven want ze worden graag gelezen. De blogstukjes zijn wat karig momenteel, ik moet er weer even een ritme in vinden. Tijdens het tuinieren maak ik regelmatig foto’s voor op de blog, vervolgens blijven de foto’s zo lang liggen tot het beeld alweer verouderd is. Hoog tijd om weer wat te laten zien.

In de tuin is inmiddels al her en der wat aan het groeien. Vanochtend ontdekte ik de eerste peultjes aan mijn doperwten. De aardbeiplanten bloeien al volop, de uien groeien gestaag door en de kapucijners gaan zich binnenkort aan de stokken hechten. Het is een rustig voorjaar met deze kou, de meeste plantjes staan nog thuis. Maar het weer begint al warmer te worden dus het zal niet lang meer duren of de plantjes mogen allemaal verhuizen.

Ik schreef de vorige keer dat de plantjes in mijn plastic tunnelkas het te koud hadden en slecht groeiden. Om te kijken of ze het in de kas van de tuin beter deden heb ik 2 tomatenplanten en twee komkommerplanten erin geplant. De tomatenplanten beginnen duidelijk bij te komen en ogen alweer mooi fris. Maar de komkommer vond óók de grotere kas niet leuk en ze zijn beide ten onder gegaan. Ik denk dat de slakken er een smakelijk hapje aan hebben gehad. Aangezien er al meerdere komkommerplanten het loodje hebben gelegd heb ik maar wat nieuwe gezaaid. Als het warm genoeg is kunnen ze de schade nog ruimschoots inhalen want zo groot zijn de planten van de eerste lichting nog niet.

Sinds zaterdag staan de meeste koolplanten ook in de tuin. Waar ze bij het overplanten nogal eens wat beschadigd raken is het dit jaar heel goed gegaan en heeft er van de 16 koolplanten maar één een geknakt blad. Ik ben zeer tevreden. De planten staan mooi onder een net om de vlinders uit de buurt te houden. Thuis staan ook nog wat koolplanten, ik heb duidelijk royaal gezaaid. Het zal wel komen doordat de oogst vorig jaar erg slecht was en ik dit jaar toch écht eigen, met name rode, kool wil. En ach, de ervaring leert dat er altijd wel weer een plekje voor te vinden is.

Verder heb ik mij vooral bezig gehouden met onkroud verwijderen. Zo was het aardbeiveldje vorig jaar nogal verwaarloosd en groeiden er complete grasmatten. Het gras is nu bijna weg, maar het heeft zich natuurlijk allang weer uitgezaaid. Even in de gaten houden de komende tijd, dat scheelt op de lange termijn. Verder kan ik wel merken dat ik vorig jaar de distels er heel trouw uitgehaald heb, want die hebben zich tenminste niet kunnen uitzaaien en er zijn er nog maar weinig van over. En dat terwijl er zo’n 1,5 jaar geleden ontzettend veel distels in de tuin zaten. Prettig om eer van je werk te hebben. 🙂

Mijn volkstuin op 8 mei 2021

Opkweken

Thuis staan er al heel wat plantjes te wachten om binnenkort in de tuin geplant te kunnen worden. Met name komkommer en tomaat nemen al aardig wat ruimte in. Ze staan buiten onder plastic en aan de planten kan ik zien dat de nachten nog wel wat koud zijn. Maar om alles binnen te houden is er niet genoeg plek dus noodgedwongen harden ze al wat eerder af.

Verder staat er een serie koolplanten, nog wat sla en nog wat doperwten die naar de tuin mogen.

Op zolder staan zinnia’s van alweer 5 cm groot, asters, courgette, pompoen en basillicum. En niet te vergeten: meloenplantjes! Ik ga dit jaar twee soorten meloenen kweken: galia en ananas. De ananas-soort ken ik niet, maar het is altijd leuk om weer eens wat nieuws te proeven. Doorgaans gaat het fruit er hier thuis hard doorheen en dat zal met de ananasmeloen vast niet anders gaan.

Opstarten

Met het mooie weer van de laatste dagen ben ik lekker veel in de tuin bezig geweest. En dat mocht ook wel, want Ijsheiligen komt al in zicht en dan kunnen alle plantjes de tuin in. Maar eerst moet de tuin er nog voor worden klaargemaakt. Ondertussen worden er al vorstbestendige groenten gezaaid en zo komt het nieuwe tuinseizoen weer op gang.

Prei, wortels, sla en bieten zijn gezaaid, uitjes en knoflook geplant, aardappels gepoot en een deel van de doperwten staan al als plantje in de tuin. Andere jaren zaaide ik ze rechtstreeks in de tuin maar na een aantal jaren met slechte opkomst heb ik ze dit jaar maar thuis voorgezaaid. In de tuin weten de beestjes ze helaas alweer te vinden, maar nu hebben ze tenminste al enig formaat om weerstand te bieden.

De sla komt ook op, maar ondertussen worden ze voorbij gesprint door de sla die zich vorig jaar uitgezaaid heeft. Daarbij had ik voor de zekerheid ook thuis gezaaid en ook die plantjes doen het goed, dat beloofd een heleboel sla deze zomer.

Bloeiende Amaryllis

De Amaryllis is inmiddels allang weer uitgebloeid, maar voor de blog had ik nog wel even foto’s gemaakt. De tweede generatie Amaryllisbollen. Ik werd verrast door de kleur want ik meende dat ik een rode Amaryllis had, maar de bloemen waren rood met wit. En toen herinnerde ik me weer dat ik een paar jaar geleden twéé bollen had en blijkbaar heeft de rood met witte zich vermenigvuldigd. Zie hier het resultaat.

Rabarber

Ik ben beter in het verplanten van een pruimenboom dan van rabarber. Na het verhuizen van 4 rabarberplanten is er nu nog slechts één in leven. Erg jammer want ik houd erg van rabarber.

Vorig jaar waren het er nog twee maar om een onbekende reden is er alsnog eentje doodgegaan. Of beter gezegd: niet meer opgekomen.

Tijd om nieuwe rabarber te kopen. Momenteel moet het meeste online besteld worden maar bij planten is dat niet altijd zo eenvoudig. Bij mijn zoektocht kom ik allerlei obstakels tegen. Zo is er een bedrijf dat de minimale bestelorder heeft opgeschroefd tot 99 euro in verband met corona en de brexit. Zoveel rabarber was ik niet van plan te bestellen.

Een ander bedrijf vermeldt dat de rabarberstekken vallen onder groot vervoer, net als hun fruitbomen, en dat deze ingepland moeten worden om bezorgd te worden. ‘Zelf ophalen is sneller,’ staat er nog bij vermeld. Hmmm, dat klinkt ook niet al te best, tenzij je er in de buurt woont.

Soms hoor ik wel eens dat mensen rabarber zelf zaaien, ik dacht altijd: “Wat omslachtig, je kunt beter een rabarber stekken, dat gaat veel sneller.” Maar ik Ik kom er al achter dat dat toch zo gek nog niet is. Het maakt het vervoer een stuk makkelijker want zaad kan gewoon worden verstuurd per post.

Maar gelukkig kwam er nog een andere oplossing. Inmiddels kunnen we op afspraak een winkel binnen. Mijn man ging voor me op pad en sjeeste in een kwartier door de Intratuin. Het was verbazingwekkend wat hij in dat kwartier allemaal kon vinden. Het waren niet alleen twee mooie rabarberplantjes, maar ook nog eens een paar zakken compost en een heleboel bloembollen voor bijen. En ik meende nog wel dat alleen al het doorlopen van de Intratuin zo’n 10 minuten van je tijd kost. Misschien maar goed ook, dat mijn man voor mij naar de winkel moest. Hij laat zich niet afleiden door prachtige plantjes, aantrekkelijke zaden, handig tuingereedschap en het uitgebreide assortiment aan bloembollen. Waar ik zo twee uur kan struinen tussen de planten (welke afdeling schrap ik als ik maar 15 minuten heb?) kan hij doelgericht het boodschappenbriefje afwerken en er nog een inklapbaar krukje bij op de koop toe nemen. Dat laatste heeft dan weer weinig met tuinieren te maken, maar ons zoontje vind het erg leuk om er tegen aan te gaan staan en zo gezellig te keuvelen terwijl je de vaatwasser inpakt. Minstens zo belangrijk als mooie bloembollen in je tuin.

Vanochtend zijn mijn zoontje en ik even naar de tuin gelopen en de rabarberplanten staan inmiddels op hun nieuwe stek. Dat ze maar lekker mogen groeien en we er, volgend jaar, heerlijke rabarbertaart van kunnen eten.

Amaryllisbolletjes

Enkele jaren geleden schreef ik een blogstukje over het overhouden van amaryllisbollen. Ik probeer het elk jaar en met wisselend succes. Zo had ik al eens gelezen dat na een paar jaar de amaryllisbol niet meer zo goed wil en die ervaring heb ik ook.

Maar toch ben ik doorgegaan. Elk jaar zette ik de bol weer in de tuin om de bol weer nieuwe energie te laten opdoen. In de winter kwam er geen bloem. Maar wie weet… na een paar jaar bijkomen…?

Er gebeurde wat anders: de bol ging zich vermeerderen. Zo had ik vorig jaar een heleboel kleine en middelgrote amaryllisbollen. De grote bol deed het niet zo goed, het blad groeide wel maar vergeelde en stierf kort erna af.

De kleine bolletjes laten ook hun blad groeien en blijven mooi groen. Vorig jaar waren ze nog veel te klein om een bloem te produceren. Afgelopen zomer stonden ze weer in de tuin. Ze werden een keer helemaal kaalgevreten door de slakken maar ze krabbelden weer op.

Inmiddels staan alle bollen in de woonkamer en vanmorgen ontdekte ik dat er een kleine bol een knop heeft voortgebracht. Hoera! Mijn zelfgekweekte amaryllisbol!

De meeste bolletjes zijn nog steeds te klein, maar deze ene knop geeft toch genoeg resultaat om het te blijven proberen. Al weet ik niet of het bewaren van de grote bol nog de moeite waard is, het blad hangt alweer helemaal slap.

Zaaien

Zo zoetjes aan kunnen we weer beginnen aan het nieuwe tuinseizoen. De eerste zaadjes zitten inmiddels alweer in de grond.

Thuis komen de doperwten, tomaten, komkommers en sla al boven de grond. Ik heb ze in kweekbakken gezaaid en op zolder gezet, waar bij ons het meeste licht is. Het is er niet te warm (vooral de doperwten en sla willen niet te warm) maar van de droger krijgen ze zo nu en dan wel even warme voetjes. Ze gedijen er goed bij.

Ik wilde ook graag even in de tuin kijken. Het is nog wat koud en echt tuinweer kon je het deze week niet noemen, maar ik ging toch even. Onder toeziend oog vanuit de buggy kon ik vast wat sla zaaien en de eerste plantuitjes in de tuin zetten. Voor meer activiteiten was het voor de kleine toch echt te koud. Tsja, wat wil je als de muts meteen wordt afgegooid en de handschoenen losgeschud. Een volgende keer wat langer, als het wat warmer is. Ondertussen kan de sla ontkiemen en kunnen de eerste uitjes vast gaan wortelen. Alle kleine beetjes helpen.