Bonen zaaien?

Thuis ben ik al flink aan het bonen zaaien geweest. Buiten is het nog wat te vroeg maar binnen voor zaaien is heel handig en daar is het nu wel de tijd voor. De bonen heb ik een paar uur voor geweekt zodat ze makkelijker ontkiemen. Ik kon het meteen merken want de eerste bonen kwamen al na 2 dagen boven de aarde! Zo snel had ik ze nog niet verwacht, wel erg leuk om zo verrast te worden.

De klimbonen zaai ik liever ter plekke. Als die eenmaal gaan groeien gaat het zo snel dat het een hele toer is om ze op tijd bij de tuin te krijgen. Nou ja, dat is natuurlijk wat overdreven maar ze kunnen wel gemakkelijk meteen in de tuin gezaaid worden. Bij het uitzoeken van de bonensoorten voor dit jaar had ik dan ook meteen de klimbonen apart gelegd. In mijn boekje schreef ik dat ik de klimbonen moest zaaien, zo hoefde ik het niet te onthouden.

Gister was het heerlijk weer om in de tuin bezig te gaan. De bonen gingen mee en ik deed ze in de tuin in een bakje met water. De bonenstellage was zo gebouwd. Nu ik eenmaal de smaak te pakken heb, laat ik heel wat bonen de lucht in klimmen.

Terwijl ik lekker ontspannen aan het werk was groette ik een tuinder die naar huis ging.

‘Ik ga ook bijna,’ zei ik. ‘Nog even de bonen zaaien en dan op naar huis.’

‘Bonen zaaien? Ja… het kan…’ reageerde de tuinder ietwat verbaasd.

Opeens besefte ik dat het nog maar half mei was en dat ik de bonen nog helemaal niet wilde zaaien. Bonen kun je het beste niet te vroeg zaaien. Ze ontkiemen pas bij een warme temperatuur. Als de bonen te lang in de grond zitten gaan ze rotten. Dus zaai ik deze peulvruchten doorgaans niet voor half juni. Ze groeien snel genoeg. Vandaag was ik zo lekker op dreef dat ik helemaal niet doorhad dat ik nog veel te vroeg was. Ai… wat moest ik nu? De bonen lagen al in water te weken.

Ik kon twee dingen doen: de bonen mee naar huis nemen en alsnog in een potje voor zaaien 贸f de gok wagen en hopen dat ze in de tuin gaan ontkiemen. Wetend dat ik thuis een heleboel bonensoorten heb (ik kreeg nog vier soorten nadat ik mijn bonen al besteld had) en wetend dat het een aantal dagen lekker warm gaat worden, heb ik de bonen toch maar gezaaid. Ik zie het wel. En anders zaai ik half juni alsnog.

De biet gaat bloeien

Er staat nog een biet in de tuin van het vorige seizoen. Zoals veel groenten is het een tweejarige plant en gaat de biet in het tweede jaar bloeien. Doorgaans halen bieten bij mij de bloei niet, ik ben er dol op en eet ze op voor het jaar voorbij is. Maar dit keer is er nog eentje blijven staan. Leuk om te zien hoe een biet in bloei eruit ziet.

Ik maak er meteen een poll over, want het is nog even de vraag in welke kleur de biet gaat bloeien. Ik ben benieuwd wat jullie denken. Uiteraard zal ik een foto maken als de biet zover is. Dan weten we het juiste antwoord. Al is zoiets natuurlijk makkelijk op te zoeken, het is leuker om het zelf te ontdekken.

Bij deze de vraag: welke kleur gaat het worden?

Gele bloemetjes

De tomatenplanten zijn er klaar voor, de vruchtjes mogen komen! Her en der verschijnen er aan de planten al mooie gele bloemetjes. Leuk!

Voordat mijn eigen tomaten rijp zijn eet ik nog wel tomaten uit de supermarkt. Nadat ik eenmaal weer tomaten uit mijn eigen kas heb gegeten, hoef ik ze eigenlijk niet meer. Want de tomaten uit eigen tuin hebben z贸veel meer smaak! Van de opbrengst uit eigen tuin vind ik het verschil met de supermarkt bij de tomaat misschien wel het grootst. Al komen de doperwten en kapucijners ook hoog op de ranglijst.

De pioenroos en de bessenstruik

Het zou zomaar de titel van een sprookje kunnen zijn. En als je de pioenroos en de bessenstruik naast elkaar ziet dan zou je denken dat ze elkaar gevonden hebben. Eind goed al goed. Ware het niet dat bessenstruiken en pioenrozen beter niet zo in elkaar verstrengeld kunnen zitten. Ze zitten elkaar alleen maar in de weg. Een romance is voor hen niet weggelegd.

Helaas… ze hebben het er toch op gewaagd en nu zit er niets anders op dan ze een beetje in te tomen. Verplaatsen kan op dit moment niet. De bessenstruik nog verder snoeien zou jammer zijn van de vele trosjes bessen die in de verkeerde takken hangen. Maar wat nog wel een optie is zijn plantenringen. Ik heb ze eens aangeschaft voor de pioenroos, de ring voorkomt dat de plant helemaal gaat hangen onder het gewicht van de bloemen. Ik vergeet ze nogal eens te gebruiken. Maar nu ben ik er op tijd bij. De pioenroos kreeg een mooie ring en stond meteen al rechter op.

De plantenring is er vast niet voor bedoeld, maar handig is het wel: de bessenstruik kreeg ook een ring. Om zo een beetje bij de pioenroos uit de buurt te blijven. Je weet maar nooit wat er anders kan ontstaan. 馃槈

Kapucijners

Ik verwonder me er elk jaar weer over, hoe kapucijners kunnen groeien terwijl ze nog bij de kou in de grond gestopt zijn. Terwijl talloze plantjes nog bij mij thuis in de vensterbank staan en nog aan het afharden zijn op het balkon, schieten de kapucijners al de lucht in. Geen kou die ze tegenhoudt. In ieder geval, niet dit jaar. Met hun ragfijne stengeltjes grijpen ze zich aan elkaar vast om de ruimte tot de stokken te kunnen overbruggen. Hoe ze elkaar toch altijd weten te vinden is nog zo’n raadsel. Het blijft bijzonder.

Eerste oogst

Deze week eet ik meerdere keren uit eigen tuin. Een aantal grote bladeren van de andijvieplant was genoeg voor de stamppot. Binnen een paar uur ging het vanuit de tuin naar mijn bord, heerlijk zo vers!

Ik kon ook al een krop sla oogsten. Als die sla eenmaal een beetje op dreef komt kan het flink groeien. Ik was er dan ook nog niet helemaal op voorbereid dat er sla klaar was, ik had thuis nog een krop uit de supermarkt liggen. Maar het was geen probleem, ik vind het heerlijk om bij de lunch sla te eten.

Het verschil tussen de gekochte sla en zelf gekweekte sla viel zo duidelijk op. Met name de grote bladeren aan de buitenkant zijn bij mijn eigen sla veel frisser en zien er knapperig uit. De sla uit de supermarkt (die overigens ook heerlijk was) had ietwat stug buitenblad. Na jaren tuinieren begrijp ik opeens dat mensen sla liever uit eigen tuin eten.

Moestuinbak

Het is momenteel heel hip om een moestuinbak van 茅茅n vierkante meter in je tuin te hebben staan. Met de Makkelijke Moestuin Mix van vermiculiet, turf en compost lukt het om op zo’n klein stukje aarde toch heel wat groenten te kweken. Opeens zijn heel wat mensen druk met groenten kweken die er anders misschien wel nooit aan begonnen waren. Of die misschien al jaren groenten kweken in bloempotten en het nu eens gaan proberen met deze moestuinbak. Misschien hebben de acties van de Albert Heijn er ook wel mee te maken. De moestuintjes die je daar in het voorjaar kunt sparen laten heel wat mensen even proeven aan het kweken van hun eigen groenten. Hoe dan ook: je eigen groenten kweken is helemaal hip.

Ik heb een vriendin die hip meedoet met de moestuinbak. Om het nog hipper te maken recyclede ze een bak van anderen en knapte deze met wat nieuw materiaal weer helemaal op. Ik ging helpen om de bak af te maken en vooral om even wat leuke foto’s te maken 馃槈

De bak is (verder) in elkaar gezet en gevuld. Het is een mobiele bak geworden doordat er vier wieltjes onder zijn bevestigd. De rijdende moestuin. Nu maar hopen dat de groenten niet wagenziek kunnen worden.

Nogmaals voor en na

M&M-tuin

Twee dagen achter elkaar op precies hetzelfde stukje aan het werk, het levert weer een leuke v贸贸r en n谩 foto op. Ik ben flink opgeschoten. Niet alleen heb ik nog meer onkruid verwijderd, ook zitten inmiddels alle aardappels in de grond. Erg fijn want veel langer kon ik ze niet laten liggen en de komende weken kan ik helaas niet in de M&M-tuin aan de slag.

Al werkende in de aarde merk ik het verschil met de grond in de Spruit-tuin. De Spruit-tuin heeft zware kleigrond en ik ben daar steeds veel bezig met het luchtig houden van de grond. In de loop der jaren zijn er steeds meer wormen tevoorschijn gekomen en verder zijn er genoeg insecten aanwezig. Wat de diertjes betreft is het in de M&M-tuin schrikbarend rustig. Ik kom veel dode wormen tegen. Gelukkig waren er ook een paar levende tussen, maar het merendeel was helaas dood. Geen goed teken. Afgelopen weekend leerde ik dat heermoes een signaalplant is voor een arme grond. Dat verklaart een hoop. Ik weet in ieder geval wat me te doen staat.

Na het doorwerken van zoveel dier-arme aarde wachtte me een leuke verrassing toen ik een bult in de tuin vlak wilde maken. Blijkbaar had de vorige eigenaar daar een berg stro neergegooid. Terwijl ik de onkruidwortels eruit viste kwam de wormen, slakken, kevertjes en torretjes me tegemoet rennen. Ze werden wreed gestoord in hun aangename woonplekje. Gelukkig, 贸贸k in de M&M-tuin is er leven voor de insecten mogelijk. Ik zal een aantrekkelijke tuin voor ze aanleggen.

Voor en na

M&M-tuin

Er zitten al een paar rijtjes aardappels in de grond maar er liggen er ook nog heel wat in het kistje. Dit weekend heb ik extra tijd om hiermee aan de slag te gaan. Vanmiddag ben ik druk bezig geweest met het verwijderen van een heleboel onkruid. De ton die momenteel even dient als afvalbak is al aardig gevuld met heermoes, knoopkruid, pispotjes, gras聽en stukken hout. Dat hout zat aardig verstopt onder de aarde.

Meestal denk ik pas aan foto’s maken als ik weer naar huis ga.聽Vandaag dacht ik er gelukkig al v贸贸r het tuinieren aan. Zo kon ik een leuke voor en na foto maken. Ziehier het resultaat van mijn middagje werken.

Rode bieten

Het zal nog wel een tijd duren voor ik ze kan eten maar de rode bieten zitten inmiddels in de grond. De zaadjes ervan dan. Ik ben vanmorgen lekker bezig geweest en heb vijf rijen bieten gezaaid. De aarde had ik laatst al een keer zaaiklaar gemaakt dus het zaaien was dit keer zo gedaan. Vier rijen zijn van het ras ‘Kogelrond’, 茅茅n rij is met gekregen zaad van ‘Egyptische platronde’.

Van een andere tuinder kreeg ik voorgezaaide bietjes. Hele kleine plantjes die ik maar snel in de aarde heb gezet. Ik ben er zelf geen voorstander van om bieten voor te zaaien, het verplanten is risicovol omdat de plantjes erg kwetsbaar zijn. Soms zie je ze wel in van de voorgeperste aarde, dan hoef je ze niet te verplanten, ze blijven in de aarde zitten waarin ze opgroeiden. Dit waren echter losse plantjes. Maar goed, het is het proberen waard. Al zou de helft maar aanslaan dan heb ik toch nog mooi wat bietjes met een voorsprong. En misschien is het ook wel een andere soort dan wat ik zelf zaai, dat ben ik vergeten te vragen. Misschien vind ik d谩t nog wel het leukste van plantjes uitwisselen op de tuin: de variatie in soorten die je dan krijgt. Misschien wil die tuinder ook wel wat van mijn bietjes als ze wat groter zijn. Al vermoed ik dat ik de bietjes niet kreeg voor de soortenruil maar gewoon omdat zijn tuin vol zat… 馃槈