Kasplantjes

Met de vorst in de afgelopen maand is ook in de kas niet alles goed gegaan. Een aantal tomatenplanten zijn doodgevroren, helaas! Het is natuurlijk voor mij nog uitproberen wat wel en niet kan in de kas. Het was voor mij dan ook wel een steuntje in de rug dat ook bij een ervaren tuinder nog plantjes waren doodgevroren. Niet dat ik hem de plantjes niet gun, integendeel, maar dat ook met ervaring je zoiets nog kan overkomen. Wel zag ik dat hij een extra isoleerlaag aanbracht voor zulke koude nachten. Het percentage planten dat het in zijn kas had overleefd lag dan ook een heel stuk hoger. Gelukkig mocht ik wat tomatenplanten hebben en was de schade zo miniem.

De sla doet het ontzettend goed, er verschijnen al mooie plantjes en zelfs al een klein kropje. Erg leuk om te zien en (nog?) geen last van slakken. Dat is ook een voordeel van de kas: je geeft water, je strooit wat slakkenkorrels, en geen regen die de boel weer wegspoelt. Zo hebben de korrels veel langer effect.

Vandaag kon ik ook nog van de kas als schuilhut genieten. Het regende de hele ochtend al een klein beetje maar al werkende was het niet storend. Alleen in de pauze wilde ik toch wel droog zitten en kon ik genieten van mijn eigen ‘huisje’. Uitrusten op een stoel na flinke arbeid, met een kopje thee, droog en warm. Met de tikkende regen op het dak en de fluitende vogels om me heen, vielen mijn ogen zowaar eventjes dicht. Heerlijk ontspannen.

Bodembedekkers

M&M-tuin

Een tuin onkruid-vrij maken is stap één. Stap twee is zorgen dat het onkruid geen kans krijgt om terug te keren. Het ene onkruid is hardnekkiger dan het andere. Maar elk plantje heeft last van concurrentie. Dus is het belangrijk dat er na het onkruid verwijderen andere plantjes voor in de plek komen. Ik maak graag gebruik van bodembedekkers. Ze zijn gemakkelijk in te korten als je de ruimte nodig hebt en houden het onkruid goed tegen. Dus haalde ik uit mijn Spruit-tuin (tsja, met 2 volkstuinen hebben ze toch een naam nodig) 12 bakjes met bodembedekkers. Na twee weken extra aandacht op mijn balkon waren ze klaar voor de volgende standplaats.

Ik heb inmiddels een globaal tuinplan gemaakt voor de M&M-tuin waardoor ik de plantjes meteen op het juiste plekje kan zetten. Achterin de tuin moeten de fruitstruiken komen en juist daaronder zijn bodembedekkers ideaal. Door ze nu alvast te planten kunnen ze zich rustig uitbreiden terwijl ik verder ga met het ontginnen van de tuin.

Verder had mijn vriend nog een pot met uitgebloeide tulpenbollen op het balkon staan. Ik moest ze een beetje snel kwijt en tussen de bodembedekkers leek me wel een veilig plekje. Daar ga ik voorlopig nog niet graven. En wie weet wordt ik volgend jaar compleet verrast door bloeiende tulpen. Het zou me namelijk niets verbazen als ik volgend jaar de bollen alweer vergeten ben.

Aan de slag!

M&M-tuinM&M-tuin

Er is veel te doen in de M&M-tuin. Omdat ik eindelijk weer eens genoeg ruimte heb om aardappels te telen heb ik begin dit jaar een zakje pootaardappelen besteld. Inmiddels zijn deze klaar om de grond in te gaan. Alleen… de grond is er nog niet klaar voor! De tuin zit boordevol heermoes en pispotten (ik geloof dat er een meer elegante naam voor dit plantje is maar het is me even ontschoten welke). Dit vervelende kruid is het beste te verwijderen door de wortel uit te graven. Zoiets kun je beter vóór het poten doen, anders beschadig je alleen maar je eigen pootgoed. Maar ja, dat betekent dus wel even flink aanpoten. 😉

Enige tijd geleden heb ik met mijn vriend al een heel stuk gedaan en daar kon ik gister het eerste deel van het zakje pootaardappelen in kwijt. Om het werk wat te variëren heb ik vervolgens nog slechts één strook ontdaan van de heermoes en ook vol gepoot. De rest zal een weekje moeten wachten.

Erna ben ik maar brandnetels gaan verwijderen. Dat is toch echt wat anders 😀

 

Spitskool

Ik doe het niet vaak, maar soms is het toch wel prettig: geteelde plantjes kopen in plaats van zelf zaaien. Soms doe ik het met sla, vroeg in het voorjaar. De plantjes hebben dan een grote voorsprong op mijn eigen zaailingen. Zo vroeg kan ik (in verband met te weinig licht in de huiskamer) zelf niet zaaien.

Deze week kocht ik 6 plantjes spitskool bij het tuincentrum. Ik had zelf wel gezaaid maar de spitskool was niet zo goed opgekomen. Een tweede keer zaaien leverde ook niet zo’n goed resultaat, bovendien zijn de plantjes nu nog erg klein. En dat terwijl juist de spitskool van de kolen vaak het beste lukt in mijn tuin.

Zo kon ik vandaag mijn eerste koolplantjes in de tuin zetten. Van pake kreeg ik een paar hele mooie groene fijnmazige netten. Ik hoop dat dit niet teveel het licht tegenhoudt want het is verder een goed middel om de koolwitjes buiten het bereik van de kool te houden. Een andere tuinder gebruikt zoiets al enkele jaren en is er erg tevreden over. Het leek me een goed idee om het ook eens te proberen. Rupsen vind ik altijd erg leuk om te zien opgroeien tot vlinders maar ik vind het ook wel fijn om zelf nog wat aan de kool te hebben. Op deze manier hoef ik niet elke tuinronde alle rupsen uit de kool te plukken.

Verpotten

Het lijkt erop dat het me eindelijk lukt om de Gerbera de winter door te helpen. Dit jaar zijn beide Gerbera’s nog in leven en inmiddels ook beide in bloei! Hoera! 🙂 Het is één van mijn favoriete planten maar in de winter heeft de plant nogal eens last van de droge lucht of wordt het geplaagd door een leger luizen.

Deze winter heb ik ze steeds goed in de gaten gehouden. De ene plant kreeg inderdaad luis maar ik was er op tijd bij en met enig regelmaat bleef ik erop controleren. De andere plant stond blijkbaar wat krap in de pot. Afgelopen week bedacht ik dat ik nog een mooie pot op zolder had staan en heb ik deze roze Gerbera een mooie nieuwe plek gegeven. Het was hard nodig. De bladeren kleurden aan de randen bruin (een teken van een tekort aan bepaalde voedingsstoffen) en de wortels zaten flink tegen de potrand aan.

In mijn nieuwe boek over kamerplanten van Rob Herwig las ik nog wat informatie. Zo wist ik niet dat ze juist goed in de volle zon kunnen staan. Ideaal voor bepaalde vensterbanken. Na enkele jaren zullen ze minder goed bloeien, dan wordt het tijd om ze te vervangen. Qua temperatuur willen ze zomers 16-25 graden en in de winter 12-15. Zo is het dus voor de planten ook nog nuttig om de verwarming in de winter niet te hoog te zetten 😉 Uit ervaring weet ik dat het de planten goed doet om in de zomer lekker buiten te staan, mits het niet te koud is.

Boek over kamerplanten

Rob Herwig kamerplantenZoals ik gister al schreef kocht ik laatst een boek over kamerplanten. Zoals mijn meeste tuinboeken kocht ik dit exemplaar bij de kringloop. De auteur is Rob Herwig. Als zoon van een kweker groeide hij ongeveer op in de kas en hij weet ontzettend veel over de verzorging van planten. Sinds 1966 heeft hij al heel wat boeken over planten geschreven. De boeken van hem zijn vaak oud, dit exemplaar stamt uit 1987, maar dat is voor veel informatie helemaal geen probleem. Misschien staan de ‘hippe’ planten staan er niet in beschreven, maar ook de ‘mode’ van de planten schommelt en oude soorten worden vanzelf weer populair. En een voordeel van oude boeken is dat ze vaak goed in de kringloop te vinden zijn.

Ik twijfelde of ik dit boek moest meenemen. Ik verdiep me niet zo in mijn kamerplanten en wilde niet een boek aanschaffen dat maar in de kast lag te verstoffen. Maar het kostte niet zoveel en soms is het zo handig om een goed naslagwerk te hebben liggen.

Thuis bladerde ik het boek eens door en ik kwam tot de ontdekking dat het erg interessant is om eens wat te lezen over kamerplanten. Sommige planten worden veel verkocht maar blijken eigenlijk totaal ongeschikt te zijn voor de huiskamer. De schrijver heeft hier een leuk hoofdstuk aan gewijd: Weggooiplanten. Planten die zullen verpieteren, hóe goed je ze ook verzorgt. Andere kamerplanten doen het zó goed dat je een winkel vol aan stekjes kunt verzamelen of dat de plant de eigenaar overleeft.

Het boek bevat zóveel soorten kamer-, kas- en kuipplanten dat ik me afvraag of ik een volkstuin nog wel nodig heb met zoveel mogelijkheden ‘gewoon in huis’. Maar het buiten zijn geeft me altijd veel plezier en dat zal wel de reden zijn waarom ik me nog altijd meer heb verdiept in tuinplanten dan in kamerplanten. Leuk om te lezen hoeveel je met je ‘eenvoudige’ kamerplanten kunt doen. Wie weet is het een leuke afwisseling op de volkstuin. Als het een keer regent of zo. Tenslotte zie ik mijn kamerplanten vaker dan mijn volkstuin.


Het volkomen kamerplantenboek. 1000 kamer-, kas- en kuipplanten. Auteur: Rob Herwig.

Jaar van uitgave: 1987. Uitgever Zomer & Keuning Boeken B.V. ISBN 90 210 0356 2

Informatie opzoeken

Kamerplanten, veel mensen hebben ze wel. De één heeft een cactus die het al járen doet omdat hij gewoonweg er nooit aan denkt om water te geven. Bij de ander gaan de cactussen altijd maar dood (liefdevol verzopen) maar doen de dorstige planten het uitstekend. Sommige planten doen het vrijwel overal, andere planten hebben duidelijk een voorkeur. Laatst kocht ik een boek over kamerplanten en ik vroeg me af of ik me eigenlijk wel eens heb verdiept in de verzorging van mijn kamerplanten. Soms zoek ik wel eens wat op, maar doorgaans verdiep ik me veel meer in mijn planten in de volkstuin dan in al het groen wat mij dagelijks omringt. Best vreemd eigenlijk… Ik ben benieuwd hoe jullie dat doen. Ooit wel eens wat opgezocht over je kamerplanten? Of misschien bij aankoop gekeken wat er op het kaartje stond aan tips voor de verzorging? Laat het weten via de poll!

Kapucijners

Ik vind het elk jaar weer een verrassing: de opkomende plantjes. Thuis, bij het zaaien in bakken, sta ik er regelmatig met de neus bovenop. Is de grond niet te droog, staat de bak niet te koud… er wordt goed op ze gelet.

In de tuin is dat anders. Behalve wat extra water geven in droogte is het vooral afwachten. Merk ik het op tijd dat er slakken op de loer liggen? Hebben ze last van de kou? Hoewel de kapucijners al ruim voor IJsheiligen gezaaid mogen worden, kan ik dan toch gaan twijfelen als het begint te vriezen. Zou het ontkiemen dan niet mislukken?

Ik had al wat sprietjes boven de grond zien verschijnen, maar deze week waren ze dan toch echt duidelijk te zien: rondom de stok komen prachtige plantjes op. Het is toch elk jaar weer een wonder. En het enige wat ik heb gedaan is zaaien en water geven. En vaak kijken natuurlijk.

Verhuisplan

Het wordt tijd om weer wat plantjes te verhuizen naar de tuin. De vier bakken met zaailingen zitten behoorlijk vol. Dat is nog niet meteen het probleem maar wel de verschillen tussen de plantjes. Waar de paprikaplant nog graag wat extra warmte en de plastic kap goed kan gebruiken, zorgt de andijvie ernaast ervoor dat de kap er niet meer op past. De tomatenplantjes hebben zo weinig ruimte dat ze na 2 dagen alweer om water beginnen te schreeuwen met hun hangende bladeren. De Afrikaantjes vormen al knopjes en kunnen straks hun werk gaan doen in de kas. De sla is lang en slap, het kan wel wat meer weerstand hebben om beter te gaan groeien.

Gelukkig heb ik de kas waar ik de (te grote) plantjes kwijt kan. De eerste lading, die ik enkele weken geleden al verhuisde, is goed aangeslagen. Alleen de tomatenplanten vonden het deze week toch wel wat koud. Daarom heb ik bewust nog even gewacht met de rest. Overdag loopt de temperatuur in de kas snel op, maar ’s nachts is het nog behoorlijk koud. Nu is het tijd voor de volgende lading. Zodat de kleine plantjes wat extra aandacht kunnen krijgen en zich kunnen nestelen in de warmte onder de plastic kap.

Aardappelfeestje

M&M-tuin

Afgelopen weekend had ik een feestje omdat mijn pake jarig was. Op zo’n feestje kom je familieleden tegen die je normaal niet zo vaak ziet. Verschillende generaties komen met elkaar in contact en dat geeft een boel gezelligheid. Met mijn liefde voor tuinieren is er genoeg stof voorhanden om in gesprek te gaan. Wat heerlijk om met andere tuinders op zo’n feestje tips te kunnen uitwisselen. Naast de mannen die al 30 jaar een moestuin hebben voel ik me nog maar een groentje. Ze vertellen me met plezier hun tips en trucs. En zo kwam het speelgoed van mijn neefje (bijna 2 jaar) goed van pas toen iemand mij wilde uitleggen hoe hij altijd de bonenstaken zonder tiewraps in elkaar knutselt. Even later werd ik mee getrokken naar de auto om een handje pootaardappelen in ontvangst te nemen. Het is maar goed dat niet iedereen zijn pootaardappelen bij zich had die dag, anders zou ik waarschijnlijk met mijn handen vol weer naar huis zijn gegaan.

Maandag werden de aardappelen meteen gepoot in de M&M-tuin. Het is de soort ‘Anaïs’, een ras dat al na 80 dagen oogstbaar is. Redelijk vastkokend. Dat klinkt goed.