Fikse snoei

Niet alleen de rabarber kan explosief groeien, ook de rozenstruik kan er wat van. Vorig jaar snoeide ik de struik behoorlijk terug. ‘Snoei geeft groei,’ is een motto in de tuinwereld. Bij deze rozenstruik is dat wel van toepassing. De struik werd groter dan het appelboompje ernaast en bracht deze in de verdrukking. Tijd om de appelboom te beschermen.

Ik moet toegeven dat ik niet echt een tactiek had bij het snoeien. Licht in de struik brengen, knippen boven een knop en verjongen waren de enige ‘richtlijnen’. En vooral: flink inkorten.

Dat laatste is ruimschoots gelukt. Het snoeimateriaal bevatte minstens zoveel blad en takken als de gesnoeide struik zelf. Nu maar hopen dat de struik er goed op reageert. Aangezien ik nog altijd de enige ben die zich met deze rozenstruik bemoeit zal het wel goed komen. Tenslotte heeft de struik het andere jaren ook steeds goed gedaan. En ik zag de eerste rozenknop alweer zitten!

Explosieve groei

Regelmatig maak ik foto’s op mijn tuin. Helaas komt het blog typen er dit jaar wat minder vaak van en zijn sommige foto’s allang niet meer actueel tegen de tijd dat ik een stukje zal schrijven. Ach, het geeft niet.

Dit keer geeft het wel een leuk beeld. Half maart begon de rabarber uit te lopen en vormden zich de eerste kleine blaadjes. Nu is de plant explosief gegroeid en neemt het al behoorlijk veel ruimte in beslag. En dat in nog geen maand tijd. Wat een kracht zit er in zo’n plant zeg!

Bonenstaken

Bo-nen-staak (meervoud: bonenstaken)

  1. (de; m) lange stok waarlangs je bonen laat opgroeien
  2. (de; m,v) lang, mager iemand

Van Dale Woordenboek


Elk jaar verrijzen er hele stellages met stokken waarlangs de klimbonen moeten groeien. Elk jaar weer hik ik er tegenaan om ook zo’n stellage te bouwen. Maar aangemoedigd door blog-lezers en andere tuinders heb ik dit jaar ook een bouwsel gemaakt met stokken en tiewraps. En zoals iedereen al zei, het bleek heel gemakkelijk te maken! Toch ben ik er o zo trots op. Het ziet er zo netjes uit, vol verwachting uitkijkend naar de bonen die er langs gaan klimmen.

Langs deze bonenstaken zullen kapucijners gaan groeien. De eerste plantjes komen al boven de aarde uitpiepen. De lange stokken waren na het maken van dit bonenrek helaas weer bijna op. Ik heb maar snel een stel nieuwe gehaald want dit jaar heb ik heel wat stokbonen besteld. Zulke klimmers gaan namelijk veel minder rotten als het nat weer is. En ze nemen ook nog eens minder ruimte in. En nu het bouwen met bonenstaken geen probleem meer oplevert, heeft dat toch de voorkeur.

Plantjes in de kas

Al vroeg was ik begonnen met het zaaien in de kas. Tenslotte wil ik er graag gebruik van maken dat ik het tuinseizoen wat kan verlengen. Het betekende wel dat ik vanaf dat moment 2x per week naar de tuin moest om water te geven. En zowaar, het tuinritme zat er sneller in dan ooit. Inmiddels staan er al heuse plantjes in de kas. De sla heeft al aardige blaadjes en de snijbiet laat zich ook zien. Helaas is er weinig opgekomen van de gezaaide snijbiet. Of zijn de slakken me voor geweest, ondanks slakkenkorrels. De oorzaak weet ik niet precies, maar ik heb er maar weer een rijtje bij gezaaid.

Thuis was ik ook al druk aan het zaaien geweest. Vorige week gingen de eerste plantjes naar de kas, volle grond. Een plantje andijvie en een lading tomatenplanten. Aan het verschil tussen de andijvie en de sla kun je duidelijk zien dat de andijvie in warmte is opgekweekt. De sla heeft kleinere blaadjes maar ziet er veel gezonder uit dan de andijvie met zijn lange slappe blad. Het andere verschil is dat van de andijvie thuis bijna alles opgekomen is en van de sla in de kas maar de helft. Het is altijd kiezen of delen.

De tomatenplanten hebben de eerste warme dag in de kas goed doorstaan. Ik was een beetje bang dat ze zouden bezwijken en een gemakkelijkere prooi zouden worden voor de slakken. Maar gelukkig, dinsdag stonden ze er nog fris en fruitig bij. Het betekent dat ik rustig aan de andere tomatenplanten ook naar de kas kan verhuizen. Dat scheelt ruimte in de vensterbank, ze zijn hun potje al bijna ontgroeid.

 

 

 

Weersvoorspelling

Ruim een week geleden zag ik dat er voor mijn woonplaats deze week aardig wat regen voorspeld werd. Om me heen begonnen mensen al te klagen: “Het wordt heel slecht weer!” Ik haalde echter opgelucht adem. De pomp op de tuin was inmiddels wel weer aangesloten maar het water geven van steeds meer planten in de tuin is een behoorlijke klus. En de grond begint er steeds droger uit te zien.

Begin deze week zag ik tot mijn teleurstelling dat het aantal voorspelde dagen met regen al sterk verminderd was. Nog twee dagen met iets aan water. Voor woensdag stond er 4 mm, voor zaterdag 10 mm op de ‘planning’. Niet genoeg om de droogte op te lossen, maar tenminste weer wat vocht waar ik niet voor hoef te pompen en te sjouwen.

De voorspelde 4 mm voor woensdag daalde naar een voorspelling van 2 mm. De 10 voor zaterdag is al gezakt naar 8.

Toen ik gister op de fiets stapte begon het net te regenen. En hoewel ik moet zeggen dat ik er niet van geniet om nat te regenen, was ik toch teleurgesteld dat ik niet natter werd. Het is te hopen dat de 8 mm voor zaterdag meer inhoudt.

Voorjaarsbloeiers

Wat is het heerlijk om in je tuin te komen en te zien dat er van alles in bloei staat. Sinds ik een volkstuin heb ben ik bloembollen nóg meer gaan waarderen. Elk jaar komen ze weer op en verblijden mij met hun vrolijke kleuren. Ik hoef er niets voor te doen, juist in de periode dat ik druk ben met zaaien en planten.

Niet alleen de bloembollen zorgen voor vrolijkheid. Ook de fruitbomen wisselen elkaar momenteel af met prachtige bloesem. De pruimenboom is net uitgebloeid. De perenboom staat nu volop in bloei. De appelbomen kondigen met hun roze knoppen hun bloei alvast aan. Mooie bloemen, prachtige kleuren, en óók nog eens heel functioneel. Het belooft de oogst in het najaar en geeft zo dubbel plezier.

Landbouwplastic

M&M-tuin

Hoewel ik het ontzettend leuk vind om te tuinieren is twee tuinen wel een beetje veel. Bovendien ben ik echt nog te weinig in de M&M-tuin om alles goed bij te kunnen houden. Toen ik vrijdag de paardenbloemen ging verwijderen zag ik dat zelfs de stukken waar ik al actief onkruid had verwijderd, al weer bezig waren groen te kleuren. Hoog tijd om mijn voornemen uit te voeren, hoe tegennatuurlijk het ook lijkt: landbouwplastic. Gelukkig was er iemand op de tuin zo vriendelijk om mij te helpen het beschikbare plastic te bemachtigen. Zo nieuw bij de vereniging moet men mij soms nog wat wegwijs maken.

De tuin heeft wel wat van een heuvellandschap. Op de ene plek is een berg aarde gestort, verderop is enige aarde verwijderd. Voor ik het plastic erover wilde vleien, was het wel handig om dit een beetje te egaliseren. Ik kwam talloze dikke witte wortels tegen. Zo snel mogelijk verwijderen is mijn motto: voor zover ik weet betekent dat altijd onkruid. Gelukkig is de aarde lekker los (menigeen kwam mij zeggen dat ik een tuin had met hele goede grond) en was het egaliseren een aangenaam klusje. Ik verzamelde alle stenen en tegels die in de tuin achtergelaten waren en inmiddels is ongeveer de helft van mijn tuin bedekt met plastic. Het bijhouden van de tuin ziet er een stuk overzichtelijker uit. Met regelmatig bijhouden zal het er steeds beter uit gaan zien in plaats van dat ik steeds meer achter de feiten (of het onkruid) aan ga lopen.

Paardenbloemen oogsten

M&M-tuin

Vanuit de bus kun je de volkstuinen al zien liggen. Elke keer dat ik er langs kom rek ik mij uit om een glimp op te vangen van mijn nieuwe lapje grond. Gister zag ik al vanuit de bus dat de tuin vrolijk geel kleurde. Geel van de bloeiende paardenbloemen wel te verstaan. Hoewel het een vrolijk aanzien geeft, is het niet een bloem waar ik blij van word. Als je bij het uitsteken van deze plantjes ook maar één stukje wortel laat zitten komt de plant zonder twijfel weer terug. Splijt je de wortel in tweeën dan heb je het probleem verergerd in plaats van verbeterd. Maar niets doen zorgt voor nóg meer bloemen: eenmaal uitgebloeid waaieren er tientallen zaadjes over de tuin. Ik wist wat mij te doen stond: paardenbloemen steken.

Het werden twee overvolle emmertjes. Erna kon ik gelukkig zeggen dat de tuin voorlopig weer vrij van paardenbloemen is.

Naast paardenbloemen groeit er ook volop knoopkruid (groene plantjes met gele bloemetjes), heermoes (die ‘dennenboom-achtige’ sprietjes) en pispotten. Wat er ook veel te vinden is in mijn tuin zijn maggiplanten. Ik was erg blij toen ik laatst ontdekte dat ook hier een maggiplant te vinden is. Moet ik dan een keer verhuizen, dan hoef ik me daar in ieder geval niet druk om te maken. De maggiplant op de foto is echter niet de enige plant. Her en der in de tuin komen er nog wat op, ik vermoed dat er een stuk of vijf te vinden zijn. Dit is overigens wel de grootste. Jammer dat ik gister vergeten ben wat mee te nemen voor de soep die we vandaag aan het maken zijn. Volgende keer dan maar.

Bessenstruiken

Afgelopen winter heb ik mij verdiept in het snoeien van bessenstruiken. Niet alleen in mijn eigen tuin maar ook op mijn werk moest er flink wat gesnoeid worden. Leuk en leerzaam.

Mijn beste bessenstruik heb ik gekregen toen het vier losse takken waren. Overgebleven van het snoeien. Ik kreeg het advies om ze in het water te zetten en na enige tijd over te zetten in de tuin. De struik doet het geweldig en heeft mijn (gekochte) bessenstruik van 4 jaar oud ruimschoots ingehaald qua groei en oogst. Ook dit jaar lijkt het erop dat de struik weer een royale oogst gaat geven, de takken hangen al vol trosjes, nu nog bestaande uit bloemetjes.

Bij het snoeien van de bessenstruiken afgelopen winter, leek het mij dan ook leuk om weer eens wat takken te bewaren en te kijken hoe goed deze zouden aanslaan. Een deel zette ik in een vaas in de woonkamer, een deel in een vaas in de (koude) slaapkamer en een deel plantte ik meteen in de aarde. Bij sommige verwijderde ik alle zijtakken, bij andere liet ik er enkele zitten.

Inmiddels hebben de takken in de slaapkamer geweldige wortels. Helaas worden ze belaagd door luis. In de woonkamer hadden de takken als eerste blaadjes maar duurde het wat langer voor er wortels te zien waren. Nog geen luis te zien gelukkig. De takken in de aarde, buiten, beginnen inmiddels ook uit te lopen. Ook hier is de luis actief zag ik vanmiddag. Wat extra aandacht kunnen de jonge takken dus wel gebruiken, in de vorm van water met groene zeep, om te helpen in de strijd tegen de luizen. Verder lijken alle drie de methodes prima werkbaar om een bessenstruik te stekken.

Voor wie het ook eens wil proberen: snoei vóórdat de struik begint uit te lopen en bewaar de takken die een potlood dik zijn. Rechte takken zijn het mooist. Knip de onderste knoppen/takken eraf. Of je nu rechtstreeks of via een vaas de takken in de aarde zet, dat maakt niet zoveel uit. Wil je de bessen in een struikvorm laten groeien, maak dan een soort ‘wigwam op de kop’ met vier takken. Het knooppunt moet net op de aarde komen te zitten.

Droogte

Het is droog op de tuin, erg droog. Hoewel het hier wel geregend heeft afgelopen weekend, is daar in de tuin niets van te merken. De grond in de tuin is gebarsten en de regenton was nog geen druppeltje voller dan vrijdag. Ik geniet erg van het mooie weer maar de consequentie is wel dat ik regelmatig water moet gaan geven in de tuin. Alle ingezaaide stukken kunnen compleet mislukken als ze op het moment van ontkiemen te droog zijn. Dus ging ik vandaag niet alleen naar de tuin om water te geven in de kas, maar kregen ook hele stukken tuin een flinke plens water.

Overigens heeft niet alles last van deze droogte. Bloembollen geven er niets om en ook de (fruit)bomen gaan hun eigen gang. De perenboom zit vol bloesem evenals de pruimenboom. Vorig jaar had ik één pruim (het was het eerste jaar dat ik het boompje had) dus ik ben benieuwd wat het dit jaar gaat worden.