Snelle groei

Een foto van het vooraanzicht van de tuin. Momenteel lijkt er alleen pompoen te groeien als je deze foto zo ziet. En die pompoen groeit inderdaad explosief. Elke twee dagen is er weer een paar meter bijgekomen. Ik had dit jaar bewust niet dezelfde soort als vorig jaar gezaaid. De muskaatpompoen van vorig jaar groeide zó snel, met zúlke grote bladeren dat ik al wist dat het dit jaar niet in mijn tuin ging passen. Maar deze pompoenplanten kunnen er ook wat van. Ik mag wel goed oppassen dat er straks geen pompoen tussen de pruimen hangt, of om de tomatenplanten gewikkeld is. De pompoenen beginnen ook al te komen.

Rechts op de foto zien jullie nog twee courgetteplanten. Ook deze kunnen er wat van. Elke twee dagen kan ik weer vier nieuwe courgettes meenemen. Het recept van de zoetzuur is alweer opgezocht en binnenkort staat er weer een lading zoetzuur in de kast. En de rest van de (almaar groeiende) voorraad courgettes? Elke bezoeker krijgt er minimaal twee mee. Aan het eind van de zomer kunnen we waarschijnlijk het hele dorp uitnodigen.

Regenboog snijbiet

In de tuin heb ik snijbiet gezaaid van verschillende kleuren. Rood, oranje, geel en wit. Met de kleurrijke stengels zou het er vrolijk uit moeten zien en dat zou het ook doen als het niet zo explosief was gegroeid. De stengels zijn bijna niet zichtbaar onder de grote groene bladeren. Maar voor het oogsten maakt dat natuurlijk niet uit. Ik zoek van alle kleurtjes wat uit. En zo is het op ons bord een vrolijke boel. De kleine blaadjes eten we als sla, met de stengels er fijn gesneden doorheen. Het zorgt voor een knapperige bite.

Van de grotere snijbiet kook ik de stengels, in stukjes, zo’n 5-7 minuten. De bladeren slinken snel, net als spinazie en zijn sneller klaar. We aten het laatst met wat aardappels en een stukje vlees. De smaak was wat flauw en persoonlijk vond ik de verhouding blad-stengel niet in evenwicht. Maar er is nog genoeg snijbiet om het op een andere manier klaar te maken. In mijn kookboek zag ik een recept om de stengels in te maken tot zoetzuur. Kan ik mooi het blad gebruiken voor de warme maaltijd.

Voor wie ook eens iets met snijbiet wil klaarmaken: op de site groentegroente.nl staat hoe je snijbiet kunt klaarmaken en staan allerlei verschillende recepten.

Ontspruitende aardbei

De aardbeiplant op ons balkon geeft twee bijzondere vruchten. Terwijl de vruchten steeds wat groter werden, kwamen er steeds meer blaadjes tevoorschijn. Inmiddels zijn de aardbeien al aardig rood en is ongeveer de helft van de zaadjes óp de aardbei ontkiemd! Ik heb het nog nooit eerder gezien en heb het even goed bestudeerd. De aardbei zal niet meer zo smaken met al dat blad erbij, maar duidelijk is dat de zaadjes kiemkrachtig zijn.

Kleurrijke groente

De wortels in de tuin zijn klaar om geoogst te worden. Zo nu en dan haal ik een bosje wortels uit de aarde. De wortels staan nogal dicht op elkaar en door selectief te oogsten kan ik op deze manier de wortels alsnog uitdunnen. De aarde druk ik daarna weer goed aan zodat de wortels er omheen niet geremd worden in hun groei.

De rode wortels doen het maar matig. Misschien groeien ze langzamer, dat weet ik niet. In ieder geval zijn de rode wortels die ik tot nu toe heb geoogst nogal klein en dik. De oranje doen het goed al splitsen ze nogal eens. De gele wortels zijn prachtig lang en recht. De gele wortels zijn het zoetste van deze drie.

Nu ook de doperwten rijp voor de oogst zijn kon ik deze week een kleurrijk geheel maken van de groente bij de maaltijd.

Moerbei (Morus Nigra)

Ik heb laatst weer eens kennis kunnen maken met een nieuwe vrucht, namelijk de moerbei. Bij vrienden van mij staat er een grote Zwarte Moerbeiboom in de tuin. De bessen van deze boom beginnen groen, worden dan rood en zijn uiteindelijk zo zwart als bramen. Ook de vorm lijkt op een braam al is de moerbei wat langer.

Toen ik eenmaal begon te snoepen kon ik bijna niet meer stoppen. De vruchten zijn zacht en heel zoet. Het schijnt dat de vogels de vruchten ook graag eten, maar in deze boom waren nog meer dan genoeg vruchten. Als ik niet zulke lichte kleren aan had gehad, was ik aan het plukken geslagen. De vruchten geven echter enorm af, paarsrood sap dat al bij kleine aanraking uit de rijpe vruchten stroomt.

Zo’n moerbeiboom lijkt me een mooie aanvulling op de vruchtjes in mijn tuin, ware het niet dat de boom veel te groot wordt. Tegenwoordig zijn er echter talloze soorten fruitbomen die op een onderstam geënt worden en die daardoor klein blijven. Een korte zoektocht op internet levert inderdaad een verkooppunt op voor een moerbeiboom op stam, namelijk bomenenzo.nl. Het labeltje dat eraan lijkt te zitten komt me qua opmaak bekend voor. Het zou me niets verbazen als de Aldi of Lidl in het voor- of najaar dit merk ook verkoopt. Maar of de moerbei er dan ook bij zit, dat betwijfel ik.

Dahliabloemen

Momenteel genieten we hier thuis van prachtige, enorme dahliabloemen. Ze hebben een diameter van 15 cm en zijn prachtig geel met oranje. De stengels zijn lang en dat maakt het makkelijk om ze thuis in een vaas te zetten. Aangezien de plant vanzelf weer nieuwe bloemen aanmaakt kan ik er niet alleen thuis maar ook op de tuin van genieten. Verder snijd ik zo nu en dan wat anjers af en staan er nu ook een bloeiende ui en goudsbloemen in de vaas.

Op het balkon is de lelie sinds een paar dagen ook in bloei. Al maanden zagen we de knoppen groeien en groeien. Tot deze week eindelijk het roze verscheen en inmiddels de knoppen één voor één opengaan. Ik laat jullie graag een beetje meegenieten.

Strak

Maandag ben ik lekker bezig geweest in de tuin. Het hoekje tussen de wortels en de koolplanten werd langzamerhand overgroeid door onkruid. Het was tot nu toe nog niet zo erg aangezien er toch niets anders groeide, maar het werd nu wel tijd om het hoekje aan te pakken. Niet alleen het onkruid heb ik allemaal verwijderd, ik heb ook meteen de muurpeper verplaatst en de bloeiende sla verwijderd.

Erna was er ruimte om weer een paadje aan te leggen. Met een touwtje, gespannen tussen twee haringen, en al een klein beetje ervaring gaat het paadjes leggen steeds wat netter en wat sneller. Gelukkig maar want in deze tuin is het nog een beetje complexer om een pad te leggen. Het probleem zit ‘m in het hoogteverschil. Aan het begin, bij het grote pad moet ik de tegel bijna ingraven, in het midden van de tuin moeten de tegels een heel stuk hoger liggen. Het zorgt ervoor dat het pad lastig stabiel te maken is. Maar goed, ik ben niet van plan om een professioneel stratenmaakster te worden en vind het vooral belangrijk dat ik er de komende paar jaar zonder beenbreuken overheen kan lopen. De tijd zal het leren maar ik verwacht dat dat wel goed komt.

Oogsten

Er valt steeds meer te oogsten in de tuin. Zaterdag oogstte ik de eerste courgette, vandaag oogstte ik al nummer twee en drie. Van de rabarber haalde ik nog een laatste oogst, het bleek meer te zijn dan ik dacht: twee kilo rode rabarber. De worteloogst komt ook op gang. Vandaag aten we ons eerste maaltje gemengde wortels: oranje, gele en één lichtrode die niet meer te onderscheiden was van de oranje 😉 Ik had wat doperwtjes opgespaard (die willen dit jaar nog niet zo) en zo aten we zelfs wortels met doperwtjes uit eigen tuin. Heerlijk!

Ondertussen zijn er ook kapucijners aan de klimplanten verschenen, staat de snijbiet klaar om geoogst te worden en krijgen de rode bietjes al enig formaat. Het is overduidelijk zomer. kapucijners

Bijna op orde

Het begint er op te lijken, mijn tuin. Nu de voorkant van de tuin puinvrij is en er plantjes in staan lijkt het al een heel stuk beter. Alleen achterin de tuin moet nog wat gebeuren. Ik ben bezig met een pergola voor de druif. Verder wil ik een constructie maken zodat ik makkelijk een net over de bessenstruik kan doen en iets om de braam mee te leiden. Het begint langzaam te komen. Zo heb ik de fundering voor de palen van de pergola in de grond gekregen. Mijn oude palen uit de vorige tuin zijn wat te klein en ik weet niet hoe goed ze nog zijn. Ik gebruik voor de basis liever nieuwe, passende palen. De oude kan ik gebruiken als dwarsbalkjes. Het is nog even spannend of de funderingstukken dan wel goed recht staan. Nou ja, het is allemaal een beetje uitproberen. Ik denk altijd maar: liever scheef en zelf gedaan, dan netjes gekocht.

Nog maar een keertje

Het was deze week de week van de andijvie. De vier kleine plantjes die ik had gekocht zijn uitgegroeid tot fikse kroppen. De eerste krop had ik al vroeg geoogst, wetend dat er altijd veel andijvie van een krop komt. En die vier plantjes zijn natuurlijk precies tegelijk klaar om geoogst te worden. Na twee maaltijden was de krop op. Krop twee ging naar een vriendin en krop drie vulde de hele wasbak. Nu vind ik het heerlijk om stamppot rauwe andijvie te eten. Maar drie keer in een week vind ik wel genoeg. De krop is nog niet op. Van mijn schoonmoeder kreeg ik een ander recept voor andijvie, een soort quiche. Binnenkort maar eens uitproberen. Tot die tijd blijft de andijvie in de koelkast. Een krop andijvie (of sla) kun je al snel een paar weken goed houden door deze in een vochtige theedoek te wikkelen. De blaadjes, die veel vocht bevatten, drogen zo minder snel uit.