Een fikse storm, het doet soms daken van de huizen waaien. In dit geval het dak van het vogelhuisje. Ik moet zeggen dat het dak al niet veel soeps meer was. Waarschijnlijk lekte het aan alle kanten en was het huisje niet meer zo aantrekkelijk. Het dakje bestond uit de verkeerde houtsoort en had erg te lijden onder het weer.
Bewoners hoef ik zo niet meer te verwachten. Hoewel, ik zie de duiven ervoor aan om er een nest op te bouwen. Om dat te voorkomen zal ik het huisje maar even binnenhalen. Heb ik meteen een goede reden om een nieuw blokje hout te zagen. Ja, als tuinder moet je van alle markten thuis zijn 馃槈
Ik had een afspraak in de buurt van mijn tuin. Op de terugweg haalde het mooie weer me over om even een kijkje te nemen. Tenslotte was ik er alweer een hele tijd niet geweest en treurde ik nog altijd om mijn gemiste lentedag vorige week. Dus fietste ik een klein stukje om.
Ik was niet de enige die door het mooie weer naar de tuin gelokt was. Met de wijnboer maakte ik een gezellig babbeltje. Verderop keerde iemand net terug naar huis en even later kwam de volgende alweer aanfietsen.
In mijn tuin was weinig veranderd. Het groene wat er voor de winter nog was aan groenbemesters was vrijwel allemaal dood gevroren. De kas was nog heel en de mandarijnenplant had de vorst overleefd. Een beetje water moest hem alvast weer wat op gang brengen. Achterin de tuin was het een puinhoop. Een half uitgegraven vlinderstruik, een berg snoeihout en nog een andere berg tuinafval. Hoog tijd om eens wat te gaan doen. Maar ik kwam alleen om te kijken.
Ik kuierde wat door de tuin en mijn oog viel op de bessenstruik. Vorig jaar geplant en veel van geoogst. De kale takken lieten duidelijk zien hoeveel de struik was gegroeid. Plots werden de tuinkriebels mij teveel. Ik pakte de snoeischaar en ging, met de kennis van het snoeiboek nog in mijn achterhoofd, aan de slag. Vier gesteltakken kiezen… Het kiezen gaat doorgaans nog wel, het afknippen van de rest is moeilijker. Het zijn er inmiddels twee minder en nog steeds drie teveel. Maar dat geeft niet, alles op zijn tijd.
Van de gesnoeide takken zocht ik een paar op van potlooddikte en stak deze in mijn ‘fruithoek’ in de grond. Als ze aanslaan heb ik eindelijk de bessenstruiken op de goeie plaats. En anders heb ik gewoon een leuke middag gehad.
Een dag later dan gepland het beloofde stukje over thuis kiemen kweken. Het is ontzettend makkelijk, je hoeft er weinig ruimte, geduld of tijd voor te hebben. Wat je wel nodig hebt: een glazen potje, een gaasje (of doek die wel water door laat maar geen zaden) elastiek en kiemzaden. Afhankelijk van het soort zaad dat je gaat kiemen is het na 5 dagen tot 2 weken klaar. Leuk om eens te proberen, ook met kinderen.
Hierbij de handleiding.
Zorg dat het potje en doekje goed schoon zijn. Doe ongeveer een eetlepel zaden en voldoende water in het potje en laat het geheel weken. Doorgaans is dit 8 uur, dit verschilt per zaad.
Na het weken spoel je het water weg (Doe hiervoor het gaasje met behulp van het elastiek op het potje.) Vul het potje nogmaals met water, schud even flink, en laat het water goed weglopen.
twee eetlepels zaad van alfalfa, na een week kiemen
Vanaf nu ga je 2x per dag de zaden/kiemen goed spoelen met water. Om ervoor te zorgen dat er geen water in het potje blijft staan zet je het potje schuin weg (bijvoorbeeld in een schaaltje) maar niet op de kop. Er moet namelijk luchtcirculatie blijven om schimmel te voorkomen. Het potje hoeft niet in het licht te staan. Sommige kiemen kun je, als ze klaar zijn, nog een aantal uren in het daglicht zetten om groen te kleuren maar bij de meeste is dit niet nodig.
Als de kiemen klaar zijn kun je ze vervolgens nog zo’n week in de koelkast bewaren. Spoel ze zo nu en dan even af met water en zorg dat ze niet in het water blijven staan. Ook als je tussendoor geen tijd hebt kun je het groeiproces ‘pauzeren’ door de kiemen in de koelkast te zetten.
Je heb vele soorten kiemen, van taug茅 en rode biet tot boerenkool. Ze zijn geschikt voor salades, op brood of in de soep, afhankelijk van de soort.
Nog enkele aandachtspunten:
Gebruik biologische kiemzaden. Omdat je bij deze manier van kweken relatief veel van het startproduct eet en vaak ook de zaden binnenkrijgt is het belangrijk dat er geen pesticiden op de zaden zitten. Daarnaast heeft kiemzaden de voorkeur boven ‘gewone’ zaden omdat kiemzaden verplicht op bepaalde bacteri毛n getest moeten worden.
Zorg er steeds voor dat de kiemen vochtig zijn maar niet in water staan, ook als je ze in de koelkast bewaard. In de zomer kan dit betekenen dat je 3x per dag moet spoelen.
Veel zaden kun je kiemen, maar sommige niet. Aardappel-, tomaten-, aubergine-, paprikaplanten en pepers zijn giftig.
Ik kan er nog veel meer over vertellen, maar hier houd ik het voorlopig bij. Ik ben benieuwd wie er nu thuis gaat kiemen kweken! Voor wie er meer over wil weten:
‘Kiemen kweken in je eigen keuken,’ door Rita Galchus ISBN 978 94 6250 051 8 > een heel interessant boek boordevol informatie. Hierin staan ook de verschillende hulpmiddelen voor het kiemen in beschreven.
‘Kiemen en microgroenten kweken,’ door Peter Bauwens ISBN 978 90 447 3132 3 > eveneens een interessant boek, ik heb het alleen nog niet uit 馃槈
www.depeuleschil.nl > handige site met informatie maar ook eentje waar je veel verschillende soorten kiemzaden kunt bestellen.
Een dag met schitterend lenteweer en 贸贸k nog eens onverwacht een dag vrij. Mooier kon het niet! Dacht ik. Helaas werd ik geveld door een flinke buikgriep en bracht ik de dag voornamelijk slapend door. Spijtig dacht ik aan hoe heerlijk het kon zijn om met zulk mooi weer lekker buiten te zijn. Verder dan een rondje buiten kwam ik niet, en dat was voor die dag al h茅茅l wat.
Hopelijk komen er nog veel mooie lentedagen om het weer in te halen.
Ondertussen is er hier in huis toch nog wat gekweekt. Hoe het mogelijk is terwijl ik ziek op de bank lag? Dat is een goeie vraag. Het antwoord is: kiemen kweken.
Wat jullie hier op de foto’s zien is alfalfa. Naast tuinkers en taug茅 waarschijnlijk de bekendste kiemsoort. Ik ben maandagavond begonnen met weken, dinsdag met spoelen en woensdag zag ik al de eerste witte puntjes verschijnen. Vanmorgen zag het er behoorlijk wit uit en inmiddels heeft alles een groene waas. Het gaat razendsnel, je hoeft er geen geduld voor te hebben.
En ook handig: het lukt zelfs als je met buikgriep thuis zit.
Mijn bestelformulier voor de nieuwe zaden was allang de deur uit. En doorgaans bestel ik nogal royaal, omdat er z贸veel leuke soorten in de folder staan. Het was dus niet nodig om ‘ja’ te zeggen toen mijn tuinmaatje vroeg of ik nog wat zakjes zaad wilde. Ze bleven over op haar werk, de houdbaarheidsdatum naderde en de zaden waren niet meer te verkopen.
Maar ja… ik ben niet zo goed in ‘nee’ zeggen en bij alles wat met tuin, tuinieren en volkstuinen te maken heeft al helem谩谩l niet.
Zo kwam het dat ik nog een hele voorraad aan zaden kreeg. Veel verschillende bonen en een andere soort witlof. En dan nog drie nieuwe soorten, namelijk witte kool, wortelpeterselie en snijbiet.
Met zo’n enorme keuze uit soorten groente wordt het h贸贸g tijd om eens een teeltplan te maken. Mijn tuinmaatje zei niet voor niets (terecht!) dat ik blijkbaar mijn aandacht momenteel ergens anders heb liggen. Half februari en zelfs het teeltplan nog niet eens gemaakt. Maar gelukkig, het zijn leuke dingen die me afleiden. Je zou kunnen zeggen dat ik dit jaar op tuingebied een flinke winterslaap heb gehouden. De aandacht voor de tuin komt vanzelf weer terug.
Het heeft even geduurd voor ik in de gelegenheid was om mijn bestelling op te halen maar inmiddels heb ik ze in huis: de nieuwe zaden! Bij het openmaken van de doos moest ik concluderen dat ik royaal heb zitten aankruisen op de bestellijst. Blijkbaar zat ik me erg te verheugen op het nieuwe tuinseizoen. Waar ik het allemaal moet laten? Tsja… Dat is volgens mij een jaarlijks terugkerende vraag 馃槈 In ieder geval wilde ik qua bonen en tomaten wat nieuwe varianten. Verder heb ik een ander soort wortel besteld: deze soort wordt klein en rond. Ik hoop dat ze beter groeien in de stevige kleigrond dan mijn andere pogingen.
Dan nog: andijvie, snackkomkommer (zelfde soort als vorig seizoen), Galia meloen, dille en plantuien. En uiteraard bloemen: middaggoud (Gazania’s), vlijtige liesjes, afrikaantjes en laag blijvende zonnebloemen.
Inmiddels begint het d谩n toch wel te kriebelen. Gelukkig kan ik half februari beginnen met het zaaien van de eerste groente 馃檪
Een nieuwe soort poll met de mogelijkheid om zelf een antwoord in te voeren. Bedankt voor het proberen! Het lijkt erop dat dit goed is verlopen aangezien er nieuwe idee毛n zijn toegevoegd.
Of er zaad bestaat van de Egyptische ui weet ik eigenlijk niet. Bij mij plant deze zich voort door middel van de kleine uitjes die weer gaan uitlopen. Wie wil kan best wat uitjes krijgen om thuis eens te proberen.
Voor de ge茂nteresseerden vertel ik graag nog wat over de ananaskers. Het is een plant die ik graag eens zou uitproberen als ik nog eens teveel ruimte in de tuin had. Of misschien is het al genoeg om het eens te kunnen zien bij een ander in de tuin en het eens te kunnen proeven. In ieder geval, dit is wat ik ervan weet: De ananaskers lijkt erg op de lampionplant. In de lampionnetjes zit een besje en bij de ananaskers kun je die eten.
Toen ik me er vluchtig in had verdiept schreef ik de plant al snel ‘af’ omdat deze nog wel aardig groot kan worden. Nu ik er wat meer over lees kom ik tot de ontdekking dat er verschillende soorten zijn en dat ze niet allemaal zo groot worden. Je kunt ze zelfs in een pot houden. De besjes zijn erg lekker om te eten. Wat dat betreft is de ananaskers nog wel het proberen waard.
Voor wie het eens wil proberen of wil weten hoe de ananaskers eruit ziet, kijk eens op de sites onderaan deze pagina.
Het blijkt een populair cadeautje te zijn: voorjaarsbollen in de winter. Het aantal bollen op het tafeltje op het balkon neemt gestaag toe. Leuk, al die voorjaarsbollen, maar zolang ze buiten staan zullen ze pas tot bloei komen als de rest van de voorjaarsbollen 贸贸k begint. En het idee van deze cadeau-bollen is juist dat je vroeg het voorjaar in huis kunt halen.
Met hyacinten werkt dat bij mij helaas niet, die moeten buiten tot bloei komen. Maar wat doe je met een mandje met hyacinten 茅n narcissen?
Een paar dagen geleden hakte ik de knoop door: het mandje moest toch binnen staan. De hyacint werd ontworteld en in een verdwaalde bloempot gestopt. Het mandje kwam in de verwarmde woonkamer te staan. Binnen een mum van tijd stonden de bollen in bloei. En nu maar hopen dat ze niet net zo snel weer uitgebloeid zijn… 馃槈
Er zijn nog heel veel dingen omtrent tuinieren waar ik weinig vanaf weet. Hoe minder ik ervan weet, hoe interessanter ik het vind. Ik vind het namelijk heerlijk om op zoek te gaan naar nieuwe informatie. Het liefst ook nog over iets waar ik in mijn eigen tuin ook weer gebruik van kan maken.
Laatst liep ik er tegenaan dat ik niet zo goed weet hoe je bessenstruiken moet snoeien. Wat ik w茅l weet, is dat je bij verkeerd snoeien een jaar zonder oogst kunt zitten. Appel- en perenbomen vind ik ook lastig om aan te pakken. Ik doe het doorgaans met de instructies in mijn ene hand en de snoeischaar in de andere. Want hoewel het plaatje erg verhelderend kan zijn, mijn eigen boom/struik ziet er altijd totaal anders uit. Bovendien begint een boek vaak met jaar 1, en zijn de eerste jaren in de praktijk soms allang voorbij.
Het leek me niet onverstandig om eens een boek aan te schaffen over snoeien. Prompt kwam ik in de boekwinkel een boek tegen dat voldeed aan mijn wensen. Veel soorten fruitbomen en -struiken, rozen, hagen, bomen en heesters. Precies het boek dat ik zocht!
De instructie voor de rode bessenstruik omvat 4 pagina’s met duidelijke tekeningen. Daar kan ik beter mee uit de voeten dan de tweeregelige instructies die ik in mijn andere tuinboeken vond. Komend jaar zal moeten leren of het goed gebeurd is.
Stap-voor-stap Snoeien聽door Christopher Brickell.聽 ISBN 978 90 5210 890 2
Met het experimenteren met kiemgroenten bij mijn vrijwilligerswerk begint het ook thuis te kriebelen. Een eenzaam oud AH-moestuintje met tuinkers kan me helpen die kriebels te uiten. De hoeveelheid tuinkers die het zal opleveren (zelfs als het allemaal opkomt) is maar klein. Maar het gaat nu vooral om het zien groeien en het kweken ervan. De oogst is een leuke bijkomstigheid.
Ondertussen ben ik in de bibliotheek eens op zoek gegaan naar wat informatie. Zoveel boeken zijn er niet over kiemgroenten kweken maar zowaar kon ik er toch twee vinden. Vanmiddag kon ik de gereserveerde boeken ophalen. Heerlijk, ik verheug me er al op om erin te bladeren en de informatie op te zuigen als een spons. Want voor de titel ’tuinexpert’ die ik op mijn vrijwilligerswerk heb, weet ik over kiemgroenten schrikbarend weinig. Het geeft niet, zolang ik ze maar verder op weg kan helpen. En dat kan straks, dankzij de bibliotheek.
Een fikse storm, het doet soms daken van de huizen waaien. In dit geval het dak van het vogelhuisje. Ik moet zeggen dat het dak al niet veel soeps meer was. Waarschijnlijk lekte het aan alle kanten en was het huisje niet meer zo aantrekkelijk. Het dakje bestond uit de verkeerde houtsoort en had erg te lijden onder het weer.
