Er mocht dan sneeuw en ijzel zijn dit weekend, de natuur is al bezig met het voorjaar na zo’n lange periode van redelijke temperaturen. Op mijn balkon zie ik in allerlei potten groene sprieten opkomen. Van de meeste weet ik niet eens meer wat ik er heb geplant, al zijn de sprieten nog wel enigszins te herkennen. In ieder geval zie ik hier narcissen en tulpen. Vooral de tulpen zullen wel blij zijn als ik ze na dit voorjaar in de tuin zet, het is eigenlijk verbazingwekkend hoe die na een aantal jaar nog steeds het hoofd boven water weten te houden, meestal gaat dat niet zo lang goed in potten. Maar wat het voordeel van bollen is, is eveneens de valkuil. Buiten het voorjaa
r zie je ze niet. En vergeet je ze dus. Vandaar dat de tulpen nog steeds in deze kleine pot staan. Dit voorjaar voor het laatst hoop ik.
Categorie archieven: Blog
Mini-tuin
Afgelopen week kwam ik langs een tuinwinkel en wipte ik even naar binnen. Doorgaans heel gevaarlijk voor mijn portemonnee maar wel goed voor mijn humeur. Bovendien had ik nog een tegoedbon van deze winkel dus even rondkijken kon geen kwaad.
Behalve dat ik me heel goed ingehouden heb en alleen nieuwe tuinhandschoenen heb gekocht (degene die ik had liggen nog op de kraam bij de kaasboer maar daar zaten (gelukkig?) al gaten in) heb ik ook een heel leuk idee opgedaan. Je kunt het duur kopen maar zelf maken geeft heel wat meer plezier. En dat begint al bij de voorpret in de winkel, 
bij het bestuderen van het concept en het nadenken over hoe je dat zelf kunt maken.
Ik zag een mini-tuin in een grote schaal. Wat heel klein tuinmeubilair, een schelpenpaadje, wat kleine plantjes en mos maakte het tot een aantrekkelijk uitziend tuintje. Met enkel nog een aankoop bij de kringloop voor een brede, grote bloempot met een mooie buitenkant had ik voldoende in huis om aan de slag te gaan. Ik had geen klein tuinmeubilair maar deze poppetjes vind ik het geheel eigenlijk levendiger maken. Ik vond er nog twee kleine huisjes bij en met veel 
plezier kwam hier een mini-tuin tot stand.
Eenvoudig te maken en origineel! Weet je ook meteen waarvoor je de AH-poppetjes kunt sparen in het vervolg 😉
Knoflook
Er staan al heuse knoflookplantjes in mijn tuin. En ik heb geleerd van vorig jaar en heb er dit keer heel wat meer in het verschiet. De geur van echte verse knoflook is zo ontzetten lekker dat je het liefst een hele bol tegelijk zou willen opeten.
Laat ik nu net deze week van mijn scheurkalender ‘Weet wat je (w)eet’ geleerd hebben dat je van verse knoflook veel minder uit je mond gaat ruiken dan van gedroogde. De knoflookgeur komt trouwens na het eten niet alleen uit je mond maar je hele lijf laat een zeker knoflookgeur achter. Met als voordeel dat je muggen (en hoofdluis) afstoot want die houden daar niet van. Handig om te weten als je op een camping staat en er vreselijk veel muggen zijn.
Spijkers met koppen slaan
Afgelopen vrijdag was het heerlijk weer om in de tuin bezig te gaan. Ik moest nog een aantal palen in de grond zetten om de frambozen en braamstruik beter te kunnen leiden maar had ik de hoop op wat stevige palen in de tuin al opgegeven. De palen vervoeren op de fiets en ze dan zelf in de tuin slaan…? Dat zag ik nog niet zo zitten en inmiddels had ik het provisorisch al opgelost met een stel pvc-buizen. Enig nadeel daarbij was wel dat ik de draden niet op een bepaalde hoogte kon vastmaken waardoor de takken eigenlijk nog alle kanten opgroeiden.
Laat nu net de klusjesman het klussen in andermans tuin nog niet vervelend vinden. En zo kwam het er toch nog van. Uiteindelijk ble
ek ik zelf toch best een paal de grond in te krijgen met behulp van een grondboor die in het gemeenschappelijke hok stond. Dat slaan met zo’n grote hamer zag er misschien wel stoer uit, maar mijn ge-aai over de paal had niet zoveel effect. Met dank aan de klusjesman staan de 4 palen nu toch stevig in de grond.
Bij de volgende vrije dag met mooi (of redelijk) weer kan ik aan de slag met hamer, spijkers en draad om de fruittakken te fatsoeneren. Ik zie er al naar uit! 
Shitake
Het ziet er wat vreemd uit, zo’n stuk boomstam in een emmer onder de douche zetten. Maar momenteel staat dit toch echt zo in de badkamer. Wat jullie hier zien is een stuk eikenboom met daarin witte stukjes.
Toen ik het kreeg werd mij gezegd: ‘Je verbouwt al je eigen groente en fruit maar je hebt niets voor vlees. Met deze boomstam kun je je eigen vleesvervangers kweken.’ Ik kreeg papieren met daarop een heel verhaal over shitake kweken.
Shitake… waar ken ik dat van? Nou, erg bekend was het mij niet. Shitake zijn eetbare paddenstoelen. Volgens mij heb ik ze nog nooit gegeten, het zal even spannend zijn hoe ik ze vind smaken. Het verbouwen van mijn eigen paddenstoelen vind ik in ieder geval zeer fascinerend. Het lijkt me prachtig om uit zo’n boomstam de paddenstoelen tevoorschijn zien te komen. En uiteraard ben ik wel in voor wat nieuws.
Gelukkig is de boomstam niet te groot voor de vensterbank en kan ik het proces van dichtbij meemaken. Maar eerst moet de stam 24 onder water gedompeld worden. Ja, daarvoor is de stam dan wel weer te groot, maar twee keer voor de helft in het water is hopelijk ook voldoende. De witte stukjes die jullie zien in de stam zijn een soort pluggen die het proces versnellen. De schimmel waar shitake uit groeit zit namelijk al in de eikenboom zelf. Om te voorkomen dat er andere (en mogelijk giftige) paddenstoelen uit de stam groeien wordt een verse stam gebruikt, dat wil zeggen dat de stam niet in het bos nog een tijd op de grond heeft gelegen en zo ‘besmet’ kan raken.
Na het onderdompelen in het water moet de stam in een vochtige omgeving staan van zo’n 15 graden. De temperatuur scheelt weinig met mijn kamertemperatuur (en anders is een extra trui ook nog wel te overwegen) en de vochtige omgeving kan nagebootst worden met regelmatig gebruik van de plantenspuit.
Het duurt 1 tot 2 weken voor zich er paddenstoelen vormen.
Ik ben reuze benieuwd!
Vogelvoer?
Het vogelvoer blijft me bezig houden. Eigenlijk zou ik gewoon een tuin moeten hebben, met bomen erin, een parkje in de buurt en veel vogels die naar mijn tuin willen komen. Wat dat betreft maak ik met mijn balkon niet zoveel kans bij de vogels en mag ik al heel blij zijn met het koolmeesje dat regelmatig het huisje inspecteert.
Aan de vogelpindakaas is al veel meer gegeten dan ik aan vogels heb gezien. Laatst zag ik een ekster een poging wagen maar die was te groot om een prettige houding te kunnen vinden en vloog met een lege maag weer weg. Met de capriolen van de muis is het nog de vraag of deze hapjes door vogels zijn genomen. De eerste keer zag ik overduidelijk vogelpootjes, geen twijfel mogelijk. De ekster was ook overduidelijk een vogel. Maar muis komt graag langs en kan ook over muren lopen, het huisje vormt ook geen probleem, rest alleen nog de gladde plastic pot. Nee, als ik het zo bekijk is dat geen probleem voor muis.
Of het vogels zijn is dus nog maar de vraag, maar de belevenissen zijn er niet minder om. De volgende keer dat ik muis weer eens achter de planken zie verdwijnen zal ik eens omhoog kijken.
Water
Regen, regen en nog eens regen. Op sommige momenten heel goed voor de tuin, op andere momenten wat overbodig. Maar gelukkig zakt al dat overtollige water wel weer weg in de grond.
Bij de meeste potten op mijn balkon ook, al hebben de planten in een pot wel meer last van de grote hoeveelheid regen dan de planten in mijn tuin. Heel soms staat er een pot op mijn balkon waar geen gaatje onderin zit. Dan krijg je vogelbadjes. Of voor mijn balkon beter gezegd: een muizenbadje.
Plaatkoek
Het leek zo mooi, de taart op de bokashi emmer en geen muis die er bij kon. En dat was ook zo. Tot ik zag dat er geen vogels op af kwamen en ik op het idee kwam om de bokashi emmer wat meer op een beschutte plek te zetten. Het duurde niet lang of de taart leek aangevreten. Al snel begon ik een vermoeden te krijgen wie er zo regelmatig langs kwam. En ja hoor, al snel zag ik meerdere keren per dag de muis weer langs huppelen. Regelrecht naar de (toen nog) prachtige (vogel)taart.
Hoe kwam dit kleine diertje tegen het gladde oppervlak omhoog? Jullie kunnen het misschien al wel raden. Zo midden op mijn balkon kon de muis er inderdaad niet op komen, over het hengsel zou het misschien nog kunnen lopen maar dat zat veel te hoog voor zo’n klein diertje. Maar zet de emmer naast een hoge bloempot en zelfs een ongeletterde muis weet boven te komen.
Tsja… daar had ik de taart niet voor gemaakt! De emmer staat weer midden op h
et balkon. Geen vogels te zien, de winter is veel te zacht, ze kunnen genoeg ander (lekkerder?) voer vinden. Door de hevige regenval van de afgelopen week is de taart inmiddels plaatkoek geworden.
En muis? Die komt nog graag even langs, op zoek naar over de rand gespoelde kruimeltjes.
Winterrust
Elk jaar merk ik duidelijker dat er ’s winters in de natuur veel meer gebeurt dan ik altijd dacht. De winter lijkt een seizoen waarin de natuur stilstaat, waarin alles kaal en dood is. Maar de knoppen die in de lente openbarsten zijn al in de herfst gegroeid. Een boom kun je het beste in de herfst planten zodat het nog de hele winter de tijd heeft om zich goed te settelen voor de lente begint. En zoals ik laatst al schreef zijn er nog best wat groentes die in de winter in de tuin staan. Hoewel ze de groei voornamelijk van de herfst moeten hebben, blijven ze leven en is er ook in de winter verse groente van de tuin te halen.
Laatst ontdekte ik in mijn tuin een struik (volgens mij is het de zwarte bes of anders de rode bes) die boordevol knoppen zit. Alsof de lente morgen begint! Bijzonder hoe die knoppen dan in de kou (dit jaar valt het nog wel mee maar ik ga er vanuit dat het in andere jaren niet anders zal gaan) overleven en in de startblokken staan om open te gaan zodra het lente is.
Fiets eens door het bos in de winter en ontdek wat er allemaal juist nu op zijn mooist is. Hoe beter je kijkt, hoe meer je ziet. Ook de winter is een seizoen voor natuurontdekkingen.
Orchidee
Het is klein maar fijn. Deze kleine orchidee is nog maar kort uitgebloeid en heeft inmiddels alweer een hele tak vol knoppen aangemaakt. En dat terwijl het voor de laatste bloei zo’n anderhalf jaar niet gebloeid had. Blijkbaar voelt het zich hier goed op zijn plek 🙂