Onkruid opruimen

DSCN1686Ik mocht vandaag een redelijk gevulde kruiwagen met onkruid legen bij de ‘buren’ (afvalverwerking). Niet omdat ik vandaag zo ontzettend veel onkruid heb getrokken (al is er wel een heleboel verwijderd) maar voornamelijk omdat ik het nogal eens wat opspaar. Ja, dat hoor je niet vaak hè, iemand die onkruid spaart. 😉 Soms gooi ik wel wat onkruid op de composthoop maar als het dan te lang duurt voor er weer iets bovenop komt groeit het vrolijk verder en begint het zaad te maken. En dat is nu net niet mijn bedoeling. En onkruid als distels en paardenbloemen wil ik niet op mijn composthoop hebben dus ik moet sowieso naar de gemeentewerf om tuinafval te brengen. Sinds een paar maanden heb ik een manier gevonden om niet elke keer met een heel klein beetje daarheen te hoeven: lege tuinaarde zakken. Als ik de bovenkant niet te ver heb opengescheurd kan ik daar heel wat onkruid in sparen en kan ik in één keer bijna een kruiwagen vol brengen. Vandaag was ik nog net op tijd, 5 minuten later ging de werf dicht. De tijd in de gaten houden op de tuin is niet mijn sterkste kant.

VandDSCN1675aag heb ik het pietepeuterige deel van het onkruid verwijderen gedaan, namelijk alles wat tussen de bietenplantjes groeide. Inmiddels zijn de plantjes al van enig formaat (ik heb zelfs her en der al mini-bietjes ontdekt) en is de klus wat minder riskant. Opeens kan ik weer zien dat ik een prachtige rij bieten heb staan…! 🙂 Wat een voldoening geeft dat zeg, dat onkruid weghalen 🙂  DSCN1674

Het zaad ontkiemt…

DSCN1647Gister was mijn inspiratie spoorloos. Misschien zat het me wel een beetje dwars dat ik in de tuin bezig had willen zijn dit weekend maar een beetje griepig thuis zat. Ik heb me thuis prima vermaakt hoor, daar niet van, maar toen ik dinsdag even langs mijn tuin ging zag ik dat het onkruid wel heel erg genoot van mijn afwezigheid… En oooh… dat nieuwe stuk tuin! Ik heb het verkeerd gedacht, dat ik het onkruidvrij had gemaakt een maand geleden. Al die kruiwagens onkruid zijn zeker niet voor niks geweest, maar wat ik niet kon zien, is al het zaad dat nu ontkiemt en tussen de kwetsbare plantjes opkomt. Het verwijderen van het onkruid is nu precisiewerk in plaats van flink aanpakken. En het liefst ook vóór het weer nieuw zaad kan produceren…

Vandaag ben ik bezig geweest met het verwijderen van zoveel mogelijk distels en verder probeer ik vooral het (bijna) bloeiende onkruid goed bij te houden. Elke keer een beetje en vooral de moed niet opgeven. Dat doe ik overigens niet snel hoor, wat oDSCN1648nkruid betreft. Het blijft terugkomen maar bij goed bijhouden wordt het werk wel steeds minder. Zo is er in mijn 3e-jaars stuk tuin veel minder onkruid dan in het 1e-jaars.

Ik heb ontdekt dat ik op een paar stukken beter een bodembedekker kan laten groeien. Zo groeit er onder de rozenstruik en de japanse wijnbes ook wel onkruid maar daar kan ik amper bij. Waarom zou ik die grond vrij houden voor het onkruid? En het is ook nog eens beter voor de aarde om een bodembedekker te hebben.Leuk, kan ik weer wat plantjes aanschaffen/stekken/verplaatsen.

Inmiddels begint er in de tuin steeds meer kleur te komen. De aardbeien beginnen heel voorzichtig, de bessen zijn al wat verder. Tijd voor netten, want wat ik zie, dat zien de vogels natuurlijk ook…

Piepers

DSCN1615Mooi weer én een vrije dag. Ik hoef vast niet (meer) uit te leggen dat ik dan het liefst in mijn tuin bezig ben. En vandaag bijna de hele dag. Er is veel werk verzet. Een halve aardappeloogst is gerooid (ik denk dat de vorige huurders hun complete oogst hebben laten zitten, er blijven maar aardappelplantjes opkomen), het laatste vak is nu ook onkruidvrij en de tweede helft van mijn aardappels zit in de grond. Nog mooi op tijd, ze mogen tot half mei de grond in.

En nu is het een kwestie van het onkruid bijhouden. Het vak dat ik laatst heb schoongemaakt ziet er inmiddels uit als een net ingezaaid grasveld. Tsja… al dat gras had zich natuurlijk al lekker uitgezaaid. En dat kan ik over het vak van vandaag ook wel zeggen. Wat dat betreft kan ik merken dat mijn manier van onkruid bijhouden best goed werkt, in mijn ‘eigen’ helft (dat ik nu voor het 3e jaar heb) komt véél minder onkruid op. Dat geeft moed, volgend jaar heb ik van dit nieuwe gedeelte ook minder werk.

Lastige buur?

Als ik dDSCN1506eze foto zo zie zou ik toch hopen dat ik niet naast die tuin met dat onkruid zit. Van zulke buren heb je alleen maar last. Of nou ja, van de buren niet, maar wel van het onkruid dat in hun tuin staat. Al dat zaad dat door de wind naar je keurig onderhouden tuin wordt gevoerd…

En nee, ik zit niet náást deze buren. Het is mijn eigen tuin die hier het meeste onkruid bevat. Vorig jaar was het andersom, maar ja, als je een stuk erbij neemt kun je beter een onkruidvrij stuk erbij nemen in plaats van een stuk vol met het ongewenste goedje.

Laat ik nu geen hekel hebben aan onkruid. Je haalt het weg en het resultaat is prachtige, donkere aarde. Hoe lang je er ook naar kijkt, het blijft zwart. Het duurt dágen, zo niet wéken voor het terugkomt. Gelukkig, tuinieren is nooit ‘af’… 🙂

Verstopt

DSCN1504Vandaag heb ik meer tijd doorgebracht op mijn tuin dan dat ik thuis ben geweest. Een kort stukje dus maar vandaag. Ik ben niet eens heel lang in de tuin bezig geweest, al heb ik toch wel enige tijd daar doorgebracht.

Ik wist vandaag niet zo goed waar ik mee zou beginnen dus startte ik met onkruid verwijderen. Tenslotte is daar momenteel genoeg van. Al werkende kon ik wel bedenken wat ik zou gaan doen. Maar ach, nu het tuinseizoen weer op gang komt, kom je ook al je medetuinders weer tegen. Even een praatje is dan wel leuk, tenslotte hebben we een gezamenlijke hobby. Zodoende kwam er van tuinieren niet zoveel terecht. Uiteindelijk heb ik nog wel een redelijk stuk onkruidvrDSCN1505ij kunnen maken en het was een verrassende bezigheid. Het stuk stond namelijk vol met aardbeiplantjes die waren overwoekerd door graspollen. Hoe meer onkruid ik eruit trok, hoe meer plantjes er tevoorschijn kwamen.

Nu mag ik wel mijn teeltplan weer eens bestuderen. Er zou in dit vak namen bieten en prei geteeld worden. Eens kijken waar ik deze vele aardbeiplantjes kan onderbrengen.

Schroom niet om mij om wat stuks te vragen, er zijn er meer dan genoeg. Ik weet alleen niet welk soort het is, wel dat de meeste stekjes zijn van vorig jaar, nog piepjong dus.

Mooi weer

Afgelopen vrijdag ben ik lekker in mijn tuin bezig geweest. Voorlopig kan ik daar wel aan de slag ook al staan er nog geen planten in; het hele nieuwe stuk moet nog onkruidvrij gemaakt worden. Afgelopen vrijdag heb ik het eerste vak gedaan (linksvoor) en kon ik genieten van de zon. Zelfs de jas kon even uit, maar ik had er dan ook een extra trui voor aangetrokken 😉

Daarnaast heb ik de ligging van alle tegels op papier gezet want het wordt hoog tijd voor een teeltplan! De gekregen aardpeer kan nog niet de tuin in omdat ik nog geen idee heb waar het moet. Eerlijk gezegd zou het mij niets verbazen als ook nu nog de tuin te klein is voor alles wat ik er in wil zetten 😉 Mijn volkstuin op 13 februari 2015Maar dat schijnt normaal te zijn bij mensen die een eigen tuin hebben. Als je van tuinieren houdt is de tuin altijd te klein.

Wat groente betreft moet het natuurlijk nog op te eten zijn. Een vak sla is dus niet nodig, al moet ik op mijn teeltplan wel een stuk reserveren voor ‘sla’. In de praktijk komt het daardoor wel voor dat het op papier helemaal vol staat maar er in de tuin nog wel ruimte is voor een soort. Wat dat betreft is ook in een ’te kleine’ tuin altijd nog wel plek 😉

Onkruid

DSCN1227_rsHet onkruid schiet de lucht in. Bij de buren dan. Ja, dat is dan de keerzijde van mensen die met de tuin ophouden. Dus sta ik regelmatig in een tuintje verder onkruid te trekken. Grof, groot onkruid is veel leuker, effectiever en makkelijker te verwijderen dan die kleine sprietjes in mijn eigen tuin. En bij elk bloeiend stuk kruid voorkom ik enkele honderden nieuwe plantjes, dat geeft toch veel voldoening?!

Hopelijk komen de buren zeer binnenkort wel hun bieten oogsten. Het is toch jammer als die dikke, prachtige bieten verrotten terwijl mijn bieten het amper doen en zeker een kwart zo klein zijn maar wél opgegeten worden?

Een andere tuinder maakte me laatst nog blij met een paar mooie dikke bieten. Niet voor de roze stamppot want het waren Chioggia en die worden wit als je ze kookt, maar wel lekker zoet. En of de vitamientjes nu rood of wit zijn dat maakt niet uit.

De Yacon groeit lekker door. Op mijn werk zag ik dat ze op een gegeven moment ook gaan bloeien, in het oranje. Zover zijn die van mij (nog) niet maar de frisse groene bladeren die er heel zacht uitzien geven een gezonde aanblik. Ik ben reuze nieuwsgierig naar de knol in de grond! DSCN1236_rs

 

 

 

Snoepen

Vanmorgen kon ik met mijn bezoek smullen van de frambozen. Wat zijn ze toch groot zeg! En erg lekker! En dan te bedenken dat de oogst net begonnen is. De oogst van de gele framboos loopt tot ver in september dus ik heb nog heel wat maanden frambozenpret!

Ik ben ook alweer naar mijn tuin geweest, gister was enkel voor het oogsten van de aardbeien en frambozen. Vandaag ‘moest’ er gewerkt worden. Het paadje voor mijn tuin moet ook onderhouden worden, ieder zijn eigen stukje. Het onkruid groeit daar graag en de paardenbloemen zijn hardnekkig. Het is dan ook lastig om ze met wortel en al te verwijderen en elk stukje wortel dat er blijft staan begint weer te groeien. Altijd durende dagbesteding.

Daarna ben ik begonnen aan het ‘kolenvak’. Het is te merken dat ik alweer een tijdje niet intensief onkruid heb gewied want er stond behoorlijk wat. Maar nu ziet dat blok er weer heel netjes uit!

Helaas kwam ik tot een vervelende ontdekking. Het is eigenlijk mijn eigen schuld, ik had nog zo op mijn blog geschreven dat de melige koolluis op de boerenkool verwijderd moest worden omdat het andere koolplanten kon besmetten. En ja… als je daarmee wacht tot de nieuwe koolplanten in de tuin staan is het niet verwonderlijk als het ook daadwerkelijk gebeurd. Ik kan nu echter moeilijk alle planten verwijderen, dan heb ik helemaal geen oogst. Dus heb ik enkel de drukbezochte bladeren geplukt en deze weggegooid met het onkruid. Met dank aan de lieveheersbeestjes voor deze redelijk vroege signalering.

Foto’s

Met dat mooie weer is het toch jammer om niet van mijn tuin te genieten, dus laatst maar weer even lekker in het zonnetje aan de slag. En dan te bedenken dat het (in de winter!) bijna te warm was om aan het werk te gaan…

Ik heb weer wat stukken onkruidvrij gemaakt en wat aardbeistekjes de ruimte gegeven. Daarnaast heb ik een phlox verplaatst van onder de perenboom naar de frambozenstruiken. Het voordeel daarvan is dat ik onder de frambozenstruiken minder onkruid hoef te wieden (het is een stukje waar ik maar moeilijk bij kan) en ik weer wat plaats heb gemaakt om iets te zaaien, naast de perenboom is nu plek aangezien de appelboom er niet meer staat.

Ik kon wat prei en boerenkool oogsten en bij wijze van experiment heb ik bij een deel van de prei het bovenste blad korter geknipt. Ik zou niet weten of het helpt, maar ik hoop dat het ze stimuleert om wat meer te groeien. Wat mij betreft hebben ze nog wat in te halen…

Er loopt alweer van alles uit in de tuin, mooi om te zien!

Sommige mensen maken reclame voor tuinieren omdat je er slank van zou blijven. Ik zou ze bijna gaan geloven toen ik na een tuinloze winter door de stoel zakte. Maar weer en wind doen ook wat 😉

vlinderstruikclematisklimhortensiastoel1stoel2overwinterdblijebijenblijebijen2preiaardbeienphlox

Rooien

Na een heerlijk rustgevende vakantie kon ik weer in mijn tuin aan de slag. De aardappels lagen nog steeds op mij te wachten en het werd hoog tijd om ze te rooien. Met wat meer energie gaat dat een stuk beter. Ook enige ervaring doet het werk vlotten. Zo spiets ik al heel wat minder aardappels aan de riek en weet ik beter waar ik moet zoeken. En wat vervoer betreft is het heel wat makkelijker met een aardappelkistje achterop de fiets, onder de spin, dan met twee slappe emmers die je maar beter niet aan het hengsel kunt optillen. Al met al ging het vandaag dus gemakkelijker dan ik dacht. Toch is aardappels rooien niet mijn favoriet. Het zal wel komen doordat het juist in de piekperiode moet gebeuren en het lichamelijk redelijk intensief werk is. Nog een klein stukje en dan kan ik met andere klusjes aan de slag.

Zonnebloemen afknippen (of omzagen) bijvoorbeeld. Een deel van de bloemen staat al te stralen in mijn huis. De rest hangt nog gevaarlijk boven de zinnia’s. De frambozen mogen gesnoeid en er is weer genoeg onkruid opgekomen. En hoewel ik me kan voorstellen dat veel mensen het niet met me eens zijn: onkruid trekken is best leuk. Je ziet meteen resultaat en erna staat de tuin er heel netjes bij. Nee, je moet niet alvast gaan nadenken over de (korte) tijd dat het weer terugkomt. Eenmaal getrokken is het onkruid weg en voor dat moment is het werk ook klaar. Het geeft veel voldoening en dat is een heerlijk gevoel!