Soms kan ik wel een paar extra handen gebruiken in mijn tuin. Zo moest ik al een hele tijd nog een tunnelkas maken waarin de komkommerplanten konden groeien. Ik had de komkommerplanten al wel in de tuin gezet, in een klein kasje, vlak naast elkaar. Zo konden ze alvast groeien en had ik nog even de tijd om na te denken over hoe ik het zou aanpakken met de kas. Ten eerste moest er een stuk plastic komen, daarnaast moest ik het vak verder vrijmaken van planten en de kas fabriceren. Nu ziet het er niet heel moeilijk uit en dat was het gelukkig ook niet. Maar het was wel prettig om het samen te doen en zo heb ik dan ook dankbaar gebruik gemaakt van de hulp van mijn hulpvaardige logé! Niet alleen is de kas nu klaar en zijn de komkommerplanten verder uit elkaar geplant, ook het proces is gefotografeerd. En
dat laatste is natuurlijk leuk voor alle bloglezers. 😉
Auteur archieven: Marijke
Open dag
Gister was het voor het eerst dat we met ons volkstuinencomplex meededen aan de open tuinen-dag. Aangezien we het kleine complex zijn en vrijwel geen ruimte hebben om mensen te ontvangen (gezien koffie/thee aanbieden en een plekje om te zitten)
was het even afwachten hoeveel mensen er op af zouden komen en hoe die het zouden vinden. Geen groot spektakel maar gewoon ’tuinen kijken’. De bezoekers die kwamen werden met groot enthousiasme onthaald en kregen alle aandacht. Tussendoor hadden we het gezellig met elkaar en alle tijd om heerlijk te tuinieren. 
Dankzij mijn logé die wel de aardbeien wilde plukken en de hele dag mijn persoonlijke fotograaf was (nog hartelijk dank daarvoor!!), had ik lekker de tijd om plantjes te planten, mensen rond te leiden en eindelijk een aantal lang liggende klussen aan te pakken. Er is lekker veel gebeurd en ’s avonds kwamen we moe en voldaan thuis. Voorlopig heb ik weer genoeg stof (en foto’s!) voor mijn blog en een hele berg aardbeien om op te eten en in de jam te doen.
Het gewicht van de aardbeien van deze week, dinsdag t/m zaterdag, bedraagt 2,25 kilo. (wie weet helpt dat iemand nog bij het raden van het gewicht van vórige week!)
Herhaling en groei
De reacties op de aardbeien-prijsvraag lopen nog niet storm. Sterker nog, er is nog niemand die het heeft aangedurfd om een gewicht te noemen. Als je het slim aanpakt zorg je dat je die ene bent die wél wat ‘roept’ en heb je meteen gewonnen, het gaat tenslotte om wie er het dichtste bij zit! En natuurlijk: je hoeft niet je reactie publiekelijk onder het artikel te plaatsen, via het contactformulier komt het gewoon in mijn mailbox en breng je niemand op een idee.
Hoeveel kilo is er geplukt? Doe eens een gok en win een bakje aardbeien! (potje jam kan natuurlijk ook, mocht het bezorgen ivm afstand wat lastig worden)
Sluitingsdatum: dinsdag 23 juni 23:59 u
—
De komkommerplanten groeien hard. Het kasje dat erover heen staat is inmiddels wat te klein. Ik heb al plastic gehaald om een tunnelkas te maken maar nog geen tijd gehad om dit verder in elkaar te zetten. Morgen zal dat wel lukken met een tuinhulpje. Ondertussen hebben de komkommerplanten zich al wel kunnen wortelen en hadden ze alle ruimte om te groeien. De eerste komkommertjes zitten er al aan, ik ben zelfs al flink aan het uitdunnen geweest. Dat belooft veel goeds!
—
Morgen is het open dag op de volkstuinencomplexen in Houten. Voor het eerst doet ook ons complex mee. Ik ben erg benieuwd wie er allemaal even langs wippen, in ieder geval vermaak ik me wel met het werken in de tuin en leid ik tussendoor met enthousiasme alle kijkers even rond in mijn tuin (en langs de andere tuinen uiteraard 😉 )
Ik houd van roze…
… maar paars is ook goed. Zelfs de bloemen in mijn tuin weerspiegelen mijn voorkeuren! Als ik stof zoek om kleding voor mezelf te naaien bevat het vrijwel altijd bloemen en de kleur roze, paars of rood zit er ook sowieso in. Nou, met dit bloemenspektakel waarbij de roos natuurlijk ook nog hoort (maar die kunnen jullie inmiddels wel dromen) zou ik zo een stoffenprint kunnen laten maken van een foto van mijn tuin. Ben ik meteen tevreden.
Van de
pioenroos kan ik momenteel thuis ook genieten, ik heb één van de twee trossen afgeknipt om thuis in een vaas te zetten. Moeilijke moment, dat afknippen, maar ik ben nu eenmaal meer thuis dan in mijn tuin. Zowel thuis als in mijn tuin wat om van te genieten is dan toch een mooie verdeling.
Daarnaast staat er heel wat vingerhoedskruid in bloei. Dat had ik overigens niet verwacht. Deze plant bloeit namelijk in zijn tweede jaar. Vorig jaar had ik veel bloeiende planten en die hebben zich royaal uitgezaaid. Je zou denken dat ze dit jaar dan nog overslaan, nietwaar? Maar nee hoor, de kleine plantjes die vorig jaar al zijn begonnen met groeien (en misschien wel handig gebruik hebben gemaakt van de zachte winter) staan dit jaar al vol trots hun bloemen te etaleren. Niet allemaal, dus volgend jaar heb ik nog evengoed wat moois. 
En dan de irissen. Vorig jaar gekregen na hun bloei, dit jaar de verrassing van de kleur. Nee, dit keer heb ik níet zelf de kleur gekozen. Maar gelukkig is het wel paars 😀
Knoflook
Juni is de maand waarin de knoflook geoogst kan worden die voor de winter is gezet. Gister ontdekte ik dat er twee plantjes richting bloei gingen, ik was eigenlijk net iets te laat met oogsten. Of mooi op tijd om de rest nog voor de bloei eruit te kunnen halen. Er zitten schitterende bollen tussen, sommige zijn ontzettend dik. Een dikke stengel met een kleine bol, een kleine stengel met een 
grote bol of natuurlijk andersom. Voorlopig kan ik wel weer even vooruit met de knoflook! Ik heb nu 19 bollen geoogst, iets meer dan de helft van de planten. De volgende keer de rest, gewoon nog even laten staan als leuk vooruitzicht 😉
Aardbeien prijsvraag!
Voor het weekend had ik nog de rijpe aardbeien uit de tuin gehaald, maar alleen van de planten waar géén net over zat. Ik zat wat krap in tijd en wilde ook graag verschillende planten nog water geven in verband met het warme weer van die dag. Dat er vandaag veel aardbeien zouden zijn om te plukken had ik dus wel verwacht, maar zóveel…?
Tot nu toe had ik zo’n 2,5 kg aardbeien geplukt (sinds een andere tuinder me vertelde hoeveel hij plukte was ik wel benieuwd naar mijn hoeveelheid en ben ik het steeds gaan wegen. De dikste, al opgegeten aardbeien zitten er alleen niet bij)
Ik ben benieuwd wie er kan raden hoeveel kilo we vandaag geplukt hebben (de iemand met voorkennis mag niet raden 😀 ) Laat een berichtje achter als reactie, hieronder. Wie er het dichtst bij zit krijgt een bakje aardbeien. Sluitingsdatum dinsdag 23 juni 23:59 uur.
Nog even ter extra informatie: op de foto ontbreekt nog één bakje dat al in de vriezer zat (ook ’n 1-literbakje) en in de beslagkom zitten de aardbeien in water omdat ze nog moesten worden gewassen) Eigenlijk is het dus… wie kan het beste gokken? 😀
En ja, de aardbeien zijn heeeeel erg lekker!!
Tomaten
De tomaten aan mijn planten zijn blij dat het de laatste weken een stuk warmer is geworden. Het zijn niet voor niets warmte-minnende planten en de vruchten rijpen alleen als het warm genoeg is. Ik heb inmiddels al heel wat tomatenplanten met vruchten. Sommige nog erg klein, anderen toch al redelijk groot. Ze zijn nog allemaal groen maar ik verwacht dat de cherry-tomaten van de plant op mijn balkon niet lang meer groen zullen blijven.
Het lijkt erop dat de tomaten die op deze foto te zien zijn, wat last hebben gehad van de kou. Ik vermoed tenminste dat dát de oorzaak is van de wat bruine vlekken op de vruchten.
Ik heb een hele serie tomatenplanten, drie verschillende soorten. In het begin had ik keurig de cherry-tomaten gescheiden gehouden van mijn gewone tomaten maar ergens zijn ze wat door elkaar geraakt. Ik zal er wel achter komen tegen de tijd dat de vruchten groter worden (of klein blijven 😉 ) Later heb ik nog vleestomatenplantjes gekregen, die kan ik nog herkennen omdat ze een stuk kleiner zijn dan de andere planten. Ik heb er zoveel dat er voor de liefhebber nog wel een plantje te halen is. Wat mij betreft staan er genoeg planten in mijn tuin. Ik was al vergeten ze in het teeltplan op te nemen en nu heb ik er ook nog eens zoveel! En zo wordt het toch nog passen in meten in zo’n groot stuk tuin… 😉
Capucijners
In 
mijn tuin zijn de capucijners nog niet zo groot, zo’n 10 cm schat ik. Gelukkig maar want ze hebben ook nog niet iets waar ze tegenaan kunnen klimmen.
Op mijn balkon daarentegen schieten de planten de lucht in. Ze krijgen natuurlijk wat meer aandacht in de vorm van water maar wat vooral meespeelt is dat ze al veel eerder gezaaid zijn. De planten kunnen wel tot 2 meter hoog worden en ik zit al te denken hoe ik ze nog net even wat verder kan leiden nu ze het einde van het gaaswerk bereikt hebben. Waarschijnlijk is een stokje steken in de plantenbak erboven wel voldoende. De eerste bloemen zitten er sinds dit weekend ook aan! Leuk om te zien. Eerst leek het me maar onpraktisch om de capucijners op mijn balkon te hebben. Tenslotte is een pot toch wat anders dan alle ruimte voor de wortels in de volle grond. En dan staan ze op dit plekje ook nog eens niet in de zon. Het is alleen zo gekomen omdat ik te laat was met het verplaatsen naar de tuin.
Inmiddels kan ik zeggen dat het leuk is om ze elke d
ag weer verder te zien klimmen en gezien de frisse kleur van de bladeren maak ik me ook (nog) geen zorgen over hun gezondheid. Verpotten kan in ieder geval niet meer, de plantjes hechten zich met hun kleine ‘grijprankjes’ overal aan vast, niet alleen aan het gaas maar ook aan elkaar en het zal een hele toer zijn om ze weer uit de knoop te halen. Dat lijkt me meer schadelijk dan de beperking van een pot. Bovendien wil ik het aanblik op de dagelijkse verandering van deze planten niet meer missen.
Droog
Als je luistert naar de gesprekken over het weer dan lijkt het alsof het nooit mooi weer is in Nederland. Het is te koud en het regent ook teveel. Nou, als jij ook zo iemand bent die vindt dat het teveel regent dan zet ik je hierbij met beide benen op de grond. Het is voor een ieder met een tuin het hele jaar al veel te droog. Ik weet dat ik na het zaaien van de prei en witlof (ik denk begin april) al naar de tuin moest omdat de zaden zonder wat extra water zich niet tot een plantje zouden kunnen ontwikkelen. Blijkbaar heb ik te weinig aan ze gedacht want alsnog is het merendeel niet opgekomen.
Nu is het juni. Ja, tussendoor heeft het wel geregend. En als je middenin zo’n bui zit word je ook echt nat. Maar als ik na zo’n heerlijke bui, waar ik al weken naar verlang voor mijn plantjes, in de regenmeter kijk, dan is het maar bar weinig. En paar millimeter na een lange tijd van droogte stelt niks voor. De blaadjes van mijn plantjes zijn even een beetje gewassen. Onder deze blaadjes is de aarde nog droog…
Het is toch wat. Met zulk mooi weer nóg klagen! Nou goed, ik mag niet klagen. Want ondanks droogte heb ik genoeg te eten, al dan niet uit eigen tuin. En nu het al een week zo lekker warm is, worden mijn aardbeien massaal rood. Als ik die dan toch ga oogsten geef ik de tuin ook maar even water en bespaar ik me met het oppompen en sjouwen weer n abonnement op de sportschool.
Lekker weer hè?!
Onkruid opruimen
Ik mocht vandaag een redelijk gevulde kruiwagen met onkruid legen bij de ‘buren’ (afvalverwerking). Niet omdat ik vandaag zo ontzettend veel onkruid heb getrokken (al is er wel een heleboel verwijderd) maar voornamelijk omdat ik het nogal eens wat opspaar. Ja, dat hoor je niet vaak hè, iemand die onkruid spaart. 😉 Soms gooi ik wel wat onkruid op de composthoop maar als het dan te lang duurt voor er weer iets bovenop komt groeit het vrolijk verder en begint het zaad te maken. En dat is nu net niet mijn bedoeling. En onkruid als distels en paardenbloemen wil ik niet op mijn composthoop hebben dus ik moet sowieso naar de gemeentewerf om tuinafval te brengen. Sinds een paar maanden heb ik een manier gevonden om niet elke keer met een heel klein beetje daarheen te hoeven: lege tuinaarde zakken. Als ik de bovenkant niet te ver heb opengescheurd kan ik daar heel wat onkruid in sparen en kan ik in één keer bijna een kruiwagen vol brengen. Vandaag was ik nog net op tijd, 5 minuten later ging de werf dicht. De tijd in de gaten houden op de tuin is niet mijn sterkste kant.
Vand
aag heb ik het pietepeuterige deel van het onkruid verwijderen gedaan, namelijk alles wat tussen de bietenplantjes groeide. Inmiddels zijn de plantjes al van enig formaat (ik heb zelfs her en der al mini-bietjes ontdekt) en is de klus wat minder riskant. Opeens kan ik weer zien dat ik een prachtige rij bieten heb staan…! 🙂 Wat een voldoening geeft dat zeg, dat onkruid weghalen 🙂 