Boerenkool

DSCN2478Herfstig weer, hartje zomer en ik ben bezig met boerenkool… Het klinkt wat absurd maar de plantjes zijn al van redelijk formaat en het is alweer tijden geleden dat ik de boerenkoolzaadjes in de aarde drukte.

Vandaag heb ik de plantjes in de tuin gezet. Een hele serie slakkenkorrels versieren de grond er om heen. Achter de coulissen  zitten de slakken al gereed om mijn boerenkool te bespringen (of traaaaag te bekrui-ui-ui-pen) en de plantjes in één nacht kaal te vreten. Eén nacht plezier voor deze slijmerige beestjes of een winter vol gezonde vitamientjes. Het is niet enkel om mijn verziekte relatie met de slakken dat ik voor het laatste kies. Ik hoop dat ze de plantjes nu met rust laten en laten opgroeien tot grote, boomachtige planten.

Tussen de boerenkool staat gele lupine, een groenbemester die ik dit jaar voor het eerst heb gezaaid. DSCN2479Helaas is dat ook favoriet eten voor slakken en zijn er al heel wat aangevreten of geheel opgegeten. Daarvoor is het grootste gedeelte van het zaad niet eens ontkiemd (of misschien zijn er vogels wezen picknicken) dus veel groenbemesting zal er niet zijn. Volgend jaar beter, voor dit jaar is de zaaiperiode helaas alweer voorbij.

 

Snackkomkommer?

P_20160629_203030De komkommerplant in mijn kas is ontzettend groot en beloofd nog veel oogst te geven deze zomer. Het is een soort die snackkomkommers geeft, van die komkommers die je in twee happen op hebt, lekker als tussendoortje. Bij de beschrijving van de soort staat: ‘komkommers van 9-12 cm’.

De voorlaatste keer dat ik in mijn tuin was zag ik dat ik al bijna kon oogsten. Ze waren nog wat te klein dus ik liet ze hangen.  Maar… net als bij courgettes groeien ook komkommers lekker door. Warmte en water waren er blijkbaar genoeg want een aantal dagen later bleken de snackkomkommers serieuze komkommers te zijn! Twee stuks van ruim 16 centimeter met een aardige diameter. Daar zal ik wat langer van snacken dan twee happen… 😉  DSCN2477DSCN2476

Rabarber inmaken

IMG-20160625-WA0002De laatste rabarber van dit jaar is weer geoogst. Na 21 juni is het beter om de plant met rust te laten zodat het energie kan opdoen voor volgend jaar. Bovendien bevat de plant in de tweede helft van het jaar meer oxaalzuur en dit is niet zo gezond.

Ik ben dol op rabarber en de oogsttijd vind ik altijd veel te snel weer voorbij gaan. Heerlijk vind ik het om rabarbermoes te eten of verse rabarbertaart! Donderdag oogstte ik bijna 3 kilo en dit heb ik ingemaakt. Een hele serie potjes staat weer klaar om mij de rest van het jaar te voorzien van rabarbermoes. En gelukkig kan ik nog heel wat taarten bakken want er zit nog genoeg rabarber in de vriezer.

Groeispurt in de kas

DSCN2461 De planten in de kas zie je bijna groeien, zo hard gaat het. En dan komen er opeens weer nieuwe “problemen” om de hoek kijken. Had ik vorig jaar een serie lange bamboestokken aangeschaft om bij de almaar groeiende tomatenplanten neer te zetten, dit jaar heb ik daar niets aan. De stokken zijn namelijk te lang. Je zou denken: mooi handig in een kas waar alles maar groter en groter wordt. Ja, dát wel. Maar als ik de stokken recht in de grond wil steken blijkt het glas van de kas in de weg te zitten.

De spiraalvormige plantensteunen zijn echter ideaal! Ze hebben de goede lengte en, heel handig, er zit een gaatje bovenin. Door een touwtje te spannen van de ene naar de andere kant van de kas via deze gaatjes blijven de steunen goed staan, ondanks het gewicht van de tomatenplanten. Een prachtig systeem! Nu nog een hele serie nieuwe aanschaffen want drie is wel erg weinig.

DSCN2454De komkommerplant (ik heb er één in de kas staan, de rest groeit in een tunnelkas) is inmiddels behoorlijk groot geworden. Het voordeel van het omhoog leiden van de komkommerplant is dat je beter overzicht hebt waar de dieven verschijnen en je gemakkelijk de komkommers kunt uitdunnen. Het nadeel echter is dat de plant inmiddels de top van de kas heeft bereikt. Het mag nu horizontaal verder groeien over gespannen draden maar ik weet niet hoelang deze dat gewicht kunnen dragen. Een waslijn moet dus ook op de boodschappenlijst. Morgen hoop ik de eerste komkommers te kunnen oogsten 🙂

Buitenlandse invloeden

maggiplantHet komt regelmatig voor dat er iemand belangstelling heeft voor mijn tuin en een keer wil komen kijken. Met alle plezier geef ik een rondleiding en de meeste mensen vinden het dan ook wel leuk om nog even wat te doen. Aardbeien plukken, water geven bij warm weer, netten spannen of planten rooien en erna natuurlijk samen theedrinken achterin de tuin. Laatst waren we zelfs met zijn drieën (een andere tuinder zei al over mij dat ik veel vriendinnen heb ;-)) en dan kan er toch best wat werk verzet worden!

Dit keer was er een Iraanse vrouw die graag een kijkje wilde nemen. De meeste groenten kende ze inmiddels wel van haar verblijf in Nederland en ik was benieuwd of er ook planten waren die zij kende uit Iran. Zoals laatst een vrouw die de bladeren van mijn druivenstruik gebruikte voor het maken van Dolma. En ja hoor, dit keer kwamen we bij de Maggiplant terecht en kon ik weer wat nieuws leren. Zij kende deze plant namelijk van het theedrinken: de bloemen 10 minuten laten trekken in heet water en je hebt een smakelijke thee die ook nog eens heel gezond is. Zo helpt het bijvoorbeeld tegen buikpijn. Verder, zo vertelde ze me, gebruiken zij het ook om in te baden aangezien het erg goed is voor de huid.

We hebben het meteen even uitgeprobeerd: thee van verse maggibloemen. Zij blij omdat ze deze meestal in gedroogde vorm gebruikt en nu eens vers. En ik blij omdat ik weer een nieuwe theesoort heb ontdekt in mijn eigen tuin. Alleen jammer dat ik juist een week geleden de plant flink ingekort heb en de meeste bloemen heb afgeknipt. Want ja, dáár kon ik niks mee… 😉

Thuis heb ik nog even wat meer informatie gezocht over het gebruik van de Maggiplant. Leuk om te ontdekken dat de plant oorspronkelijk uit Perzië komt. Naast de bloemen en de bladeren worden ook de wortels gebruikt voor zowel het eten als geneesmiddelen. Voor wie meer informatie wil over de Maggiplant staan hieronder nog twee boeiende websites.

Foto vooraanzicht tuin

Wie mijn blogberichten bereikt via de hoofdpagina ziet de foto’s misschien wel wisselen: het vooraanzicht van de tuin. Ik werk de foto regelmatig bij om een ieder even een idee te geven van hoe de tuin erbij ligt op dat moment. Maar ja, om nu elke keer via de hoofdpagina naar de blogberichten te gaan… waarschijnlijk zullen de meesten een snellere route hebben via een bladwijzer. Daarom vandaag even een foto van hoe mijn tuin er uitzag op 22 juni 2016. De bloeiende groente van de huidige poll staat ongeveer in het midden van de foto. En dat ik rechts in de tuin wat moeilijk kan lopen door de enorm uitdijende frambozenstruiken zal jullie vast niet verbazen. Hoog tijd om die weer eens in toom te houden. Maar zoals altijd in deze tijd van het jaar is er genoeg te doen in de tuin en heeft frambozenstruiken snoeien nu eenmaal een lage prioriteit. Dus loop ik maar een beetje om 😉 volkstuin

Een zeer royale oogst

rode bessenstruikRegelmatig sta ik jubelend in mijn tuin. Als ik de hommels druk hoor zoemen rondom de phacelia, als ik de eerste aardbeien van het seizoen kan plukken, als gezaaide bonen tot prachtige planten groeien, als de vingerhoedskruid volop in bloei staat… o, en nog op véél meer momenten! Vandaag was een bijzonder jubelmoment want ik heb er 4 jaar op moeten wachten: een royale oogst van rode besjes! De eerste lichting is eraf en dit weegt 1,8 kilo. Mjammie!

Ik ben dol op de besjes. Vooral om de smaak maar ook een beetje om de goeie herinneringen. Vroeger, als kind, logeerde ik elke zomer een week bij mijn pake en beppe. Mijn pake had een heleboel bessenstruiken in de tuin en ik vond het prachtig als ik mocht helpen plukken. Terug in huis kon beppe allemaal rupsjes van mijn trui plukken. Het was minstens zo leuk om erna de besjes op te snoepen. Ik weet niet wat ik lekkerder vond: ze zo opeten en dan de friszure smaak of de besjes die speciaal door beppe werden klaargemaakt met een klein beetje suiker. Tijden veranderen, maar de rode besjes smaken nog net zo lekker als vroeger! rode bes

Fluorescerend roze

anjersIn de tuin maar ook op mijn balkon bloeien de anjers volop. Het is elke keer weer een verrassing welke kleur de bloemen zullen zijn. De eerste was donkerrood (en de rest van de pol dus ook), op het balkon blijk ik (licht)rode anjers te hebben en sinds een paar dagen heb ik ook fluorescerend roze anjers onder mijn beheer.

Ik heb een paar keer goed staan kijken of het wel de bloemen waren die ik zag en niet een stukje verwaaid roze plastic. Maar nee hoor, het zijn echt de anjers met dit bijna chemische kleurtje. Alleen dan zonder toegevoegde kleurstoffen.

Rozengeur en zonneschijn

DSCN2459Uren kan ik over mijn tuin praten en nog meer uren kan ik erin doorbrengen. Er is weinig wat ik níet leuk vind aan mij tuin. Maar vandaag was er weinig rozengeur en zonneschijn in mijn tuin aanwezig. De rozen waren zowaar allemaal tegelijk uitgebloeid en zonneschijn was helemaal ver te zoeken. Maar ondertussen moesten wel de aardbeien weer geplukt worden en de planten in de kas wilden allang weer water. Dus fietste ik naar de tuin, met laarzen, regenbroek, regenjas en regenhoedje, op het moment dat de minste regen viel volgens de voorspelling van de komende drie uren. Ik ging vol goede moed hoor, wat regen houdt mij niet tegen. Na het plukken van de aardbeien en frambozen, het water geven in de kas en het afknippen van een bos anjers ging ik zelfs de vlinderstruik nog te lijf (wat groeit die toch hard) en werd de maggiplant ingekort.

DSCN2460De regen begon in mijn kleren door te dringen, mijn handen werden nat en modderig en de bakjes vruchten liepen tijdens het plukken vol water. De regen was opeens meer dan ‘een beetje vervelend’. Ik vroeg me af waarom ik eigenlijk wilde snoeien in dit natte weer en tegen de tijd dat ik thuis was had ik wel méér dan genoeg regen gezien, gevoeld en gehoord.

Echter een droge broek, een warme kop thee, een royale oogst (1 kilo aardbeien en 0,5 kilo frambozen) en een gezellig telefoongesprek later was de bui alweer over. Mijn bui welteverstaan, buiten regende het nog heel wat liters door.

Kleine paprikaplantjes

DSCN2450De één-na-laatste lading voorgekweekte plantjes is naar de tuin verhuisd en het staat inmiddels bijna allemaal in volle grond. Een serie (achterlopende?) paprikaplantjes zijn in de kas geplant en ik hoop van harte dat ze het beter doen dan de drie planten die er al staan. Die worden belaagd door slakken en luizen en groeien maar uiterst langzaam. Als dáár dit jaar nog paprika’s van komen vind ik dat toch wel verrassend. Want ik kan me nu nog niet indenken dat aan die planten een volwassen paprika kan hangen, het plantje zou er meteen onder bezwijken. Enfin, het is altijd afwachten en dat is nu juist het leukste van het tuinieren. 🙂 DSCN2453