Daar staat ‘ie dan, de tuinkast. Pontificaal met z’n rug in de wind. Als ik pech heb valt ‘ie om en je weet het maar nooit, de wind kan van alle kanten komen. Ondanks het advies van een zeilende klusjesman wilde ik ‘m toch zo hebben staan want ja, anders komt er een plant in de knel. En wie mij een beetje kent weet dat mijn liefde voor planten zeer groot is en dat er grote zorgvuldigheid in acht genomen moet worden bij het verzorgen van deze hartendieven.
Dus… die kast moet nog maar even zo blijven staan want om de klimhortensia aan het eind van z’n groeiperiode te verplanten is natuurlijk een slecht idee. En het zou toch verschrikkelijk jammer zijn als de plant, na twee jaar langzaam groeien, door onzorgvuldig handelen dood zou gaan.
Maar goed, niet alleen het groot worden van planten kost tijd. Soms kost het ook tijd om mij van mening te laten veranderen. Stel nou dat het toch hard gaat waaien, precies uit de verkeerde richting…? Het is toch wel heel erg fijn dat ik nu zo’n prachtige kast op mijn tuin heb, toch jammer als ‘ie omwaait en kapot gaat. Of zal het wel meevallen? Tenslotte staan er hoge planten achter en komt de wind maar zelden vanaf die kant. Maar ja, ik ga natuurlijk niet meteen naar mijn tuin als ik merk dat de wind verkeerd staat. En hoeveel planten gaan er wel niet dood als de kast er bovenop valt?
Nog meer tegels op de bodem leggen? Die tegels wil ik straks gebruiken in mijn extra stuk tuin dus dat is slechts een tijdelijke oplossing. Hmmm…
G
oed, ik ben overtuigd van mijn ongelijk en heb gister (met gróte zorgvuldigheid uiteraard) de klimhortensia uitgegraven en verplaatst. Och, die mooie takken die zich al lichtjes aan de muur gingen hechten, al die wortels die braken bij het graven… Tsja, het is niet anders. De clematis kon ik laten staan, mocht die toch nog wat dicht op de kast zitten dan kan ‘ie zich er mooi aan optrekken.
Na het leggen van een extra tegel was er geen tijd meer om de kast te verplaatsen. Misschien heb ik het geluk dat er nog eens een sterk iemand in de buurt is, dan gaat het in ieder geval ook een stuk gemakkelijker. Tot die tijd liggen er, voor de zekerheid, nog wat extra tegels in de kast.
Het wordt zo langzamerhand wel erg stil op deze blog. Het tuinseizoen is wel zo goed als ten einde. Al brengt de natuur nog wel eens een verrassing.
