Categorie archieven: Blog

Bijna elke dag een berichtje over de vorderingen van mijn (volks)tuin

Basilicum

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

DSCN9188_rsWel eens een basilicumplant gekocht die na twee maanden alweer dood was? Ik wel, en daar doe ik het natuurlijk niet voor. Gelukkig heb ik ook wel eens een basilicumplant gekocht die al jaren meegaat. Het gaat hier om een andere soort, eentje met groen-paarse blaadjes en paarse bloemetjes (als ik de plant zover laat komen)

Ik heb de plant eens bij een tuincentrum gekocht en afgelopen winter heb ik de plant binnen gezet zodat het niet door de vorst overvallen zou worden. Inmiddels is de plant de moeder van alweer een hele serie stekjes. Een gezond ogend takje afknippen en een tijd in een vaasje water laten staan, moeilijker is het niet om deze plant te stekken. Als er worteltjes aan het takje komen kan het in een potje met aarde. Nog een tijdje regelmatig kleine beetjes water geven en er is een nieuwe plant om van te oogsten.

Ik vraag me af of het toeval is of dat de gangbare basilicum niet te stekken/over te houden is. Op mijn werk werden laatst alle basilicumplanten uit de kas gerooid en ook het kleine plantje dat ik van deze soort heb ziet er erg zielig uit. Ik geloof dat ik bij de aanschaf van de donkere basilicumplant een geweldig aankoop gedaan! En dat terwijl het een impulsaankoop was, ik was verrukt over de mooie paarse bloemetjes die er al aan zaten 😉

Voorbereiding

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

knoflookEen goede voorbereiding is het halve werk. En zo ligt er al een hele tijd een bol knoflook bij mij in de vensterbank. De bedoeling is dat het gaat uitlopen en ik deze knoflookteentjes in de tuin kan gaan planten.

Laatst heb ik er nog twee bij gelegd aangezien het wel erg lang duurde voor ik een groene puntjes aan de knoflook zag komen. Wie weet wil de biologische knoflook wel beter uitlopen, het zou me niks verbazen als er op de ‘supermarkt-knoflook’ een of ander goedje gespoten is om het uitlopen tegen te gaan. Tenslotte willen de (meeste) consumenten de knoflook zo lang mogelijk kunnen bewaren en het dan nog door hun eten kunnen gooien.

Inmiddels begint er wat groen te kleuren aan de eerste bol knoflook. Mooi zo, het begint inmiddels wel bijna tijd te worden om ze te planten. Voor de vorst moeten ze de tuin in en wanneer dat is is moeilijk te raden. Dus zodra het kan stop ik ze in de tuin.

Vorig jaar had ik, omdat ik eerst eens wilde proberen, slechts 2 teentjes in de grond gestopt. Veel te weinig natuurlijk, dat had ik in het voorjaar al wel door, maar toen was het al te laat om nieuwe te planten. Het is me goed bevallen, zelf geteelde knoflook. De geur van verse knoflook is werkelijk fantastisch en enkel om mijn omgeving heb ik me ingehouden om niet de hele bol door mijn eten te gooien. Dit jaar gaan er dus heel wat meer teentjes de grond in. Ik verheug me nu al op de oogst!

Tomaatje

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

DSCN9185_rsEr hangt nog één tomaatje aan mijn binnenplant. Het is mij goed bevallen om een ‘dief’ te stekken en te laten opgroeien tot een tomatenplant. Op deze manier heb ik tot oktober nog verse tomaatjes. Lekker voor in de sla en makkelijk zo dichtbij. Volgend jaar zorg ik voor minstens twee planten want zulke lekkere cherrytomaatjes zijn in een mum van tijd op.

Aan de tomatenplant die op het balkon staat zitten ook nog twee tomaatjes. Die zijn nog helemaal groen, ik denk niet dat ze buiten nog rood gaan worden maar zolang het niet vries laat ik ze nog maar aan de plant zitten. De plant zit nog goed in z’n vel, het heeft nog een heel aantal nieuwe bladen aangemaakt. Bijzonder, de tomatenplanten op mijn tuin zijn na de oogst ineengekrompen en verdord.

Zo zie je maar weer dat een plant reageert op zijn omgeving.

Nieuw leven

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

DSCN9180_rs Nieuw leven: niet iets waar je wat over verwacht te lezen op 22 oktober. Het is meer iets voor maart of zo. Maar toch ontdek ik nieuw leven op mijn balkon, middenin de herfst. DSCN9179_rs

De Dille heeft zich uitgezaaid en her en der groeien er nu in mijn kruidenmand kleine dilleplantjes.

Halverwege de zomer bekeek ik eens nieuwsgierig een uitgebloeid vlijtig liesje en bij lichte aanraking sprong dat alle kanten op. Een paar maanden later kan ik nog een keer genieten van een vlijtig liesje op mijn balkon.

En dan de cyclaam. Vorig jaar bestelde ik een plantje voor de winter, in de hoop dat ik ’s winters nog wat bloeiends op mijn balkon zou hebben. Dat viel tegen. Het plantje was erg klein en van bloeieDSCN9182_rsn was nog lang geen sprake. Dit jaar heb ik een aantal plantjes gekocht en deze staan volop in bloei. Ik vroeg me laatst nog af waar ik die kleine cyclaam eigenlijk had gelaten. Het potje waar het in had gezeten was namelijk allang leeg. Was het doodgegaan?

Vorige week zag ik kleine cyclamen opkomen in de ‘komkommerplant-pot’. Ah… daar was de aarde uit het potje dus in beland. De cyclaam heeft zich vermenigvuldigd. Het is nog steeds klein maar blijkbaar erg veerkrachtig. En dat is wat waard!

Maïs

Geplaatst op door — 1 reactie ↓

De maïskolf was weg. Ik had vrijdag de enige maïskolf van mijn tuin geoogst. Ik had op mijn werk even gevraagd hoe je kunt zien dat de kolf klaar is en dat is als de pluim bruin is. Nou, dat was ‘ie allang dus de kolf kon er wel af. Niet dat ik er veel van verwachtte want ik had de maïs laat gezaaid en toen bij iedereen de maïs al torenhoog stond met hele kolven eraan kwam het van mij net boven de grond piepen. Maar uiteindelijk is er toch een maïskolf aan gekomen.

Maar goed, de maïskolf. Waar was die eigenlijk gebleven? Het zou logisch zijn dat ik ‘m in de koelkast had gelegd bij de rest van de groente maar daar lag het niet. Nu breng ik ook vaak wat groente naar de buurvrouw, helemaal als ik veel sla tegelijk heb, zodat we er allebei van kunnen genieten. Afgelopen keer was het een aardig zakje met verschillende groentes. Ik zou toch niet de enige maïskolf aan haar hebben meegegeven? Hmm… Het is niet zo erg als zij die maïs zou opeten maar ik was erg benieuwd hoe het geworden was. En gezien de late groei zou het wel eens kunnen zijn dat er niet veel maïskorrels aan zouden zitten. Ook een beetje sneu om de buurvrouw blij te maken met een ‘dode mus’ oftewel een lege maïskolf.

Zou ik gaan vragen? Nee, dat niet, dat lijkt net alsof ik het haar niet heb gegund. Maar hoe kom ik er dan achter hoe de kolf eruit zag?

Wacht, misschien zat het wel in mijn tuintas waar ik mijn tuingereedschap in meeneem. Heel misschien zat ‘ie daar wel in. En ja hoor, daar lag de kolf!

Nieuwsgierig heb ik de véle lagen blad eraf gescheurd. Hoe meer lagen ik eraf scheurde, hoe dunner de kolf nog aanvoelde. Uiteindelijk kwam de echte kolf tevoorschijn. Leeg is ‘ie niet. Maar om het nu een maïskolf te noemen is wat teveel eer denk ik…

DSCN1300_rs

Voer

Geplaatst op door — 2 reacties ↓

Ik verdacht de muis ervan dat het stiekem het vogelvoer opat. Tenslotte zag ik regelmatig een muisje over mijn balkon huppelen (een enkele keer zelfs twee) maar vogels had ik nog niet gezien terwijl het vogelvoer wel minderde. Ach, het is ook nog niet echt de tijd om de vogels te voeren, ze kunnen nog genoeg lekkere hapjes elders vinden en prefereren een sprinkhaan vast boven een vettige graanhap. Maar toch vond ik het vreemd dat het vogelvoer zo snel opging. Want de muis kon er niet bij, dat heb ik zelf gezien toen ik tijdens de koffie het beestje observeerde. Het sloop over het plankje van het theepothuisje en loerde aan alle kanten naar beneden. Hoe ver het ook reikte en snuffelde (hij had duidelijk het vogelvoer op het oog) het kon er niet bij. En elke dag werd het stuk vogelvoer kleiner. Hmmm…. zou het toch niet zo goed bestand zijn tegen regen en wind en uit elkaar vallen? Dat verklaart wel meteen waarom de muis zo graag terugkomt want dan is er blijkbaar toch meer te eten dan ik had gedacht.

Ik zat hierover te dubben tot twee dagen geleden. Toen zag ik opeens vanuit mijn ooghoek iets fladderen. Hé, vloog daar wat over mijn balkon? Heel voorzichtig sloop ik wat dichter naar het raam. En ja hoor, een koolmeesje! Twee zelfs, eentje op de silo en eentje, jawel, ín het zelfgemaakte vogelhuisje. Hoera! Die is dus ontdekt! Even later zag ik het vogeltje gretig in het voer happen. Geen muizenhapjes dus!

Inmiddels is het eerste vogelvoer op, tijd voor weer wat nieuws. En ach, laat die muis ook nog maar wat rondhuppelen op het balkon, ik vind het eigenlijk wel erg gezellig!

Kalk

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

DSCN1295_rsDe laatste tijd heb ik wat minder tijd voor mijn tuin. Of misschien is prioriteit een beter woord. Het loopt mooi gelijk op met de verminderde werkzaamheden in de tuin. Het onkruid groeit niet meer zo hard en vandaag heb ik meer oogst eruit gehaald dan onkruid. Een (ietwat te) grote bloemkool en een kleintje, twee stronken bleekselderij, een prei, twee courgettes, twee kropjes sla en nog een handje gele frambozen. Een behoorlijke oogst vind ik, helemaal voor deze tijd van het jaar.

Ondertussen zijn de voorbereidingen voor het volgende seizoen al begonnen. In het vak waar knolvoet is gesignaleerd heb ik kalkkorrels gestrooid en door de bovenste laag aarde geharkt. (waarom kalkkorrels helpend zijn tegen knolvoet lees je hier) Zo kan de grond zich  voorbereiden op volgend jaar terwijl ik in de winter lekker warm binnen zit.

Recept pompoensoep

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

Tussen de middag eet ik graag een salade of wat zelfgemaakte soep. Na heel wat salades heb ik wel weer eens zin in een lekker soepje. En met zoveel pompoenen in huis is het niet moeilijk te bedenken waar ik dat van moet gaan maken. Tegen lunchtijd hiermee beginnen is niet erg handig, halverwege waren toch wel een paar boterhammen nodig om het proces te kunnen voortzetten. Maar inmiddels is de soep klaar en kan ik deze alsnog lekker oplepelen.

Ik ontdekte enige tijd geleden dat ik vorig jaar verschillende keren heb geschreven over zelfgemaakte pompoensoep maar nog nooit een recept heb geplaatst. Dus die krijgen jullie vandaag! Het is nu volop pompoenentijd dus probeer het eens uit.

Voor het snijden van de pompoen is een scherp mes en flink wat spierkracht noodzakelijk. Dat is vast de reden waarom pompoenen pas in de herfst rijp zijn. Na een half jaar tuinarbeid zijn de spieren optimaal getraind. Een sterke man vragen kan natuurlijk ook nog, maar ik moest het dit keer met mijn eigen spierballen doen. (gelukkig voldeden die ook wel 😉 )

Ingrediënten

  • 2 middelgrote pompoenen (ik gebruikte een oranje en een groene, twee dezelfde kan ook)
  • 4 appels
  • 3 flinke uien
  • 3 teentjes knoflook
  • 2 afgestreken eetlepels kerriepoeder
  • 1 afgestreken eetlepel paprikapoeder
  • 1 eetlepel verse (fijngesneden) gember
  • 1/2 theelepel chilipoeder
  • 2,5 liter water
  • bouillonblokje
  • peper&zout
  • evt. 1/2 l room

Bereiding

Snijd de pompoenen doormidden, schep met een lepel de zaden en het draderige deel uit de pompoen en snijd vervolgens de pompoen in blokjes van zo’n 2 à 3 cm. (De pompoen hoeft niet persé geschild te worden) Snijd eveneens 3 appels in stukken, snipper de uien en snijd de knoflook fijn.

Fruit in een grote pan de ui in een laagje olie. Voeg na een paar minuten ook de knoflook toe.

Doe 1,5 liter water in de pan en voeg de twee pompoenen en drie appels toe, evenals de kruiden (kerrie, paprikapoeder, gember en chilipoeder). Breng het geheel aan de kook en laat zo’n 20 minuten zachtjes doorkoken.

Maak met een staafmixer de soep fijn.

Voeg de rest van het water toe en maak de soep op smaak met bouillonpoeder, peper en zout.

Ik vind het zelf heerlijk om een bite te hebben in de soep en heb nog één appel bewaard om na het blenderen toe te voegen. Deze heb ik heel fijn gesneden, toegevoegd en vervolgens de soep nog heel even laten koken.

Wil je een soep met een zachtere smaak voeg dan op het laatste nog even de room toe.

uifruitenpompoensnijdenpompoenkokenkruidenpompoensoepklaar

 

Wintervoorraad

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

DSCN1289_rsHet gaat goed met de winterpostelein (linkerfoto) en veldsla (rechts). Zoals jullie zien is het al behoorlijk gegroeid. Misschien groeit het wel wat te hard want de eerste winterpostelein vertoont al bloemetjes. Hó eens even… dat was niet de bedoeling! In het voorjaar, dan verwacht ik bloemetjes, maar niet nu al. Tenslotte heb ik het gezaaid als wintervoorraad en niet als herfstsla. Misschien komt het door die warme week in september of misschien had ik het toch wat later moetenDSCN1290_rs zaaien, ik weet het niet. Gelukkig groeit het niet allemaal even hard en ik hoop dat er genoeg overblijft voor de winter. En anders moet ik binnenkort nog een keertje wat zaaien.

De veldsla groeit langzamer, gelukkig maar. Tussendoor staat nog wat prei, ‘kindjes’ van de bloeiende preibollen die het hele jaar mijn tuin gesierd hebben.

Het is inmiddels half oktober en nog steeds heb ik genoeg aan de groente van mijn tuin. Even wat struinen in het archief van mijn blog vertelt mij dat dit vorig jaar al eerder was afgelopen. Begin oktober oogstte ik mijn laatste bloemkolen en half oktober at ik (gekochte) spinazie uit de diepvries. De boerenkool was al een heel stuk groter dan dit jaar. Zo is elk (tuin)jaar weer anders. En dat is precies wat tuinieren zo leuk maakt!

Stekken

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

DSCN1286_rsEen weekendje weg en alle trouwe lezers zitten dagenlang zonder blogberichtjes. Tsja… ik had er graag nog wat op gezet maar ik ontdekte dat het leven uit meer bestaat dan blog typen. Lekker slapen vóór zo’n weekend bijvoorbeeld.

Maar hier is er dan weer eentje. Op de foto’s ziet het er net zo nat uit als het hier nu buiten is, de herfst is echt begonnen. Ik ontdekte vorige week nog net op tijd dat de braam zich wilde stekken aan de overkant van het pad. Het woekert blijkbaar niet alleen onder de grond maar gaat ook boven de grond op zoek naar extra ruimte. Gelukkig kon ik nog op tijd de takken met de eerste wortels weer terug buigen naar hDSCN1292_rset plekje voor de braam.

Ook de Japanse wijnbes maakt een stek. Is er nog iemand die graag een struikje wil? Als deze stek aanslaat heb ik er inmiddels 3 struiken en dat is wel wat veel. Laat even een berichtje achter op de site.

De tuinburen hebben hun prachtige bieten gelukkig geoogst. Het was jammer geweest als die in de tuin bleven staan.

DSCN1287_rsDe gele framboos brengt nog steeds vruchten voort. Het zal niet lang meer duren maar nu ik wat minder in mijn tuin te vinden ben is dat ook niet erg. Door het vochtige weer zijn de vruchten kwetsbaar (evenals de laatste aardbeien, sommige rotten al aan de plant) maar zo’n late oogst maakt ze wel extra bijzonder.