Gratis maaltje

DSCN1097_rsAls ik mijn warme maaltijd op tafel zet vind ik het leuk om te kijken hoeveel ingrediënten er gekocht zijn en welke ingrediënten gratis uit mijn tuin komen. Of gratis van de gemeentegrond of van de restjes op mijn werk.

Zo had ik laatst deze kleurrijke maaltijd met drie soorten aardappeltjes, met tomaten, één sperzieboon en wat worteltjes, gegaard in de oven. Het leek me wel ietwat weinig dus ik maakte er nog een rauwkostsalade bij van komkommer, tomaat, wortel en rozijnen. En natuurlijk een flinke portie zelfgemaakte appelmoes.

Om precies te zijn: een beetje olie, rozemarijn, een handje rozijnen en de suiker&kaneel die in de appelmoes zitten zijn eens aangeschaft. De rest is verzameld of zelf geteeld. En zelf geteeld is ook nog eens véél lekkerder!

Geduld

Met geduld kom je een heel eind. En anders zaai je gewoon nog een keer. Inmiddels komt er beweging in de modder in de wc-rolletjes. Een paar kleine groene puntjes laten zien dat de eerste zaadjes zijn gaan ontkiemen. Gelukkig! Want ik begon me toch wat zorgen te maken hoor, de bloemkool die niet opkomt, de sla niet, de spinazie ie nog steeds niet boven de grond is (misschien was het nog te koud?), de tomaat en komkommer waar ik al vol ongeduld naar uit zit te kijken. Ach, het is natuurlijk ook nog vroeg, maar omdat alles zo snel in bloei is komen te staat voelt het al als half zomer. En dan wordt een mens wel eens wat ongeduldig. Maar zoals ik wel eens heb horen zeggen: je kunt de groei niet uit de plant trekken, daar moet je geduld voor hebben. Misschien scheelt het ook als ik niet 3x per dag ga kijken 😉 Of misschien kan ik mij beter wat meer richten op de rucola en radijsjes die al wél boven de grond zijn.

En soms word je verrast door de natuur. Want in de pot waar mijn basilicumplant staat is een tomatenplantje opgekomen. Ik kan me niet herinneren dat deze pot vlakbij de tomatenplanten heeft gestaan vorig jaar maar blijkbaar is er toch een zaadje in terecht gekomen. Leuk hè?

kropje

Vandaag was het eindelijk zover dat ik andijvie uit eigen tuin kon eten. Ik heb ervan gesmuld! Het was trouwens nog maar een kleine krop, niets vergeleken met de kroppen andijvie die ik bij anderen op de tuin zie staan. Maar dat geeft niet, want anders moet ik een week lang andijvie eten op alle mogelijke manieren en dat hoeft voor mij niet. Maar een stamppot rauwe andijvie op zijn tijd vind ik heerlijk!

Jaren geleden heb ik een lekker recept ontdekt en sindsdien is stamppot rauwe andijvie meer dan aardappels, andijvie en spekjes. Andijvie is nog volop te krijgen dus hier het recept, probeer het eens uit!

Ik schrijf er geen hoeveelheden bij, ’t is een beetje afhankelijk van met hoeveel mensen je eet of je nu juist een hele of een halve paprika per persoon erbij doet bijvoorbeeld. Alles is ‘naar smaak’ 😉

stamppot rauwe andijvieIngrediënten:

  • Aardappels
  • andijvie
  • spekjes
  • ui
  • paprika
  • tomaat
  • mosterd
  • evt. geraspte kaas

Aardappels koken. In een steelpannetje de spekjes bakken, als het vet er een beetje uitgelopen is de ui erbij fruiten. Aan het eind de paprika (in stukjes) en tomaat (ook in stukjes) nog even meebakken.

Aardappels stampen tot puree en gesneden andijvie toevoegen. Als je er kaas doorheen wilt kun je die erbij doen en het nog even laten staan zodat de kaas begint te smelten. Vervolgens de inhoud van je steelpannetje er doorheen mengen. De mosterd kun je op tafel zetten zodat een ieder naar smaak kan toevoegen, of er zelf al een flinke portie van doorheen roeren. Eet smakelijk!

Ziek

DSCN7150_rsTerwijl ik vrolijk mijn royale tomatenoogst aan het verzamelen was, ontdekte ik tot mijn schrik dat er een tomatenplant ziek was. Eentje die in het stukje oerwoud groeit omdat ik ze te dicht op elkaar heb staan en ook nog ’s niet netjes heb bijgehouden. Het is dan ook niet verwonderlijk dat er bij één zieke plant de rest ook allemaal ziek is. En ja hoor, na het eruit trekken van de zieke plant ontdekte ik nog meer aangetaste plekken op andere planten met als gevolg dat ik op dat stukje alle tomatenplanten heb moeten rooien. Ik hoop dat ik nog op tijd was en het niet overgeslagen is naar de tomatenplanten aan de andere kant van het paadje.

De zieke planten moeten verbrand worden, alleen zou ik niet weten waar ik dat moet doen. Ik neem aan dat het restafval ook verbrand wordt (en dan bedoel ik niet het groenafval maar dat wat in de grijze container zit) en het ook goed komt als ik het daar in gooi. Een hele tas vol zieke plantenresten heb ik meegenomen naar huis om het in de container te kunnen gooien, de rest moeten ik zeer binnenkort maar ophalen voordat het voor verdere besmetting zorgt. DSCN7152_rsGelukkig staan er geen aardappels in de buurt, de ziekte genaamd phytophthora is namelijk verwant aan de tomatenplantziekte.

Op moestuintips.nl staan een aantal tips om de kans op de ziekte te verminderen.

In het kort:

  • verbouw planten met een hoge weerstand tegen phytophthora
  • zorg dat de planten droog staan (onder een afdakje)
  • zet de planten 70 cm uit elkaar
  • houd de grond vrij van onkruid en snoei de onderste bladeren zodra dit kan.
  • Verwijder zieke plantendelen meteen en zorg dat deze niet op de composthoop terecht komen.

In dat geval zijn de tomatenplanten op mijn balkon een stuk veiliger (onderste bladeren zijn allemaal eraf, momenteel helaas niet meer onder afdak) en ook het andere stukje met tomatenplanten is minder vol gegroeid. De tijd zal moeten uitwijzen of deze tuinplanten de ziekte bespaard blijft.