Categorie archieven: Blog

Bijna elke dag een berichtje over de vorderingen van mijn (volks)tuin

Druivenstruik II

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

In het voorjaar heb ik iets opgevangen over druiven krenten. Je dunt de druiven uit zodat de druiven die je overhoudt van betere kwaliteit zijn. Er waren toen aan mijn struik nog geen druiven te zien dus het onderwerp verdween weer uit mijn gedachten.

Toen ik deze week bezig was met het ophijsen van de scheefzakkende druivenstruik, begon de buurman erover. Ik kon beter wat druiventrossen weghalen zodat de rest beter zou worden. O ja! Goed idee!

Gister ging ik aan de slag. Welke druiven knip je eigenlijk weg? Ik meende dat er iets was met niet meer dan twee trossen aan een tak, maar zelfs dan zou er nog veel teveel overblijven. Bovendien zaten aan de meeste takken maar twee trossen. Ik besloot de kleinste druiven weg te knippen. Aan de voorkant beginnend was dat een pijnlijke bezigheid. Prachtige trossen, de één nog mooier dan de ander. Toen ik echter aan de achterkant bezig ging werd het een stuk makkelijker. De druifjes waren daar veel kleiner. De stapel druiven aan mijn voeten groeide gestaag. Ik ben nog niet helemaal klaar maar de struik heeft in ieder geval minder werkdruk. Binnenkort nog maar eens overal goed bij langs. Ondertussen verheug ik mij op heerlijke, royale druivenoogst.

Druivenstruik I

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

De druivenstruik die in het najaar prachtige, zoete, sappige blauwe druiven voortbrengt groeit als een tierelier. Had ik vorig jaar al veel druiven, dit jaar zit het al helemáál vol met vruchten. Maar dat is niet het enige. Om de druiven van genoeg voeding te voorzien maakt de struik lange takken aan met grote bladeren.

De plant ging echter bijna ten onder aan zijn eigen succes. Hoe groter de struik, hoe meer bladeren. En hoe meer wind de struik vangt. In combinatie met de zwaartekracht zorgde dat voor een steeds schever hangende boog. De boog, waarschijnlijk bedoeld voor een luchtige, lichte plant, is er een tijd geleden al onder bezweken. Op verschillende plaatsen is de boog kapot. Met stokken en paaltjes stond de boog echter weer in het gareel.

De laatste tijd begon de boog topzwaar te worden. Ik moest steeds verder bukken om er nog langs te kunnen lopen, zelfs ná het snoeien. Op den duur vroeg ik me af of ik wel naar huis kon gaan zonder eerst iets aan de hellende druivenstruik te doen. Ik vreesde bij terugkomst een geknakte druivenstruik te vinden en een ravage in de tuin van de buurman.

Gelukkig, het is op tijd goed gekomen. Ik wist niet zo goed hoe ik het aan moest pakken maar ik kreeg genoeg tips vanuit mijn omgeving. Deze week zette ik de eerst stap om provisorisch een lijn te spannen en vast te zetten met een haring. Ik ging een stuk geruster naar huis.

Vandaag kwamen er mensen op mijn tuin helpen en zij hebben de klus afgemaakt. Nu staat niet alleen de boog weer fier overeind, ook het pad dat er onderdoor loopt is weer goed begaanbaar. (foto’s van de eerste keer vastzetten)

Gebarsten spitskool

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

Toen ik vanmorgen op de tuin kwam en weer een spitskool wilde oogsten zag deze er wel erg aangevreten uit. Donderdag dacht ik nog dat de kool wat te groot was geworden en misschien ging barsten maar vandaag twijfelde ik daarover. Het leek net of er een dier lekker had zitten smikkelen vanaf de zijkant. Zou het net teveel meegegeven hebben? Ik vroeg het een andere tuinder. Gelukkig kon die me wijzer maken. De kool was (toch wel) gebarsten. Terwijl ik dacht dat de kool in de lengte zou barsten, lijkt het er meer op dat er een knik in de spitskool komt. En zo komt het dat er aan één kant allemaal kapot blad zit terwijl de andere zijde nog intact is. De tuinder wist me ook te vertellen dat ik de kool nog gewoon kan eten. Gelukkig, ik had me al verheugd op een maaltje verse kool.

De kool ernaast vertoonde ook al de voorzichtige tekenen van een barst dus nam ik die ook mee naar huis. Ik verbaasde me erover dat de kolen al zo vroeg gingen barsten, andere jaren waren ze veel groter. Ook daar kon de tuinder wel een reden voor aandragen. De verschillende rassen spitskool hebben verschillende groottes. Aha, en dit jaar had ik, door een mislukte start, nieuwe plantjes gekocht. En dus een heel ander soort dan andere jaren. De gebarsten kool is alweer voor de helft op in een heerlijke stamppot met spekjes, appel, aardappel en spitskool.

Lekker bezig

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

M&M-tuin

Voor de verandering was ik eens op vrijdag aan het werk in de M&M-tuin. Opeens leer ik een heleboel nieuwe mensen kennen die er zaterdags vaak niet zijn. Zo ontmoette ik eindelijk één van mijn buren. Leuk om eens kennis met elkaar te maken.

Verder moest er natuurlijk gewerkt worden. Ik had een snoeischaar meegenomen van huis en kortte de Maggiplant flink in. Het was leuk geweest om thee te drinken van de bloemen die ik eraf geknipt heb, maar ik had geen heet water bij me. Het is de moeite waard om eens uit te zoeken of je de bloemen kunt drogen om in de winter ook Maggi-thee te kunnen drinken.

Aan de voorkant heb ik al het onkruid weer verwijderd. De pompoenen komen al lekker op gang en mogen over het zeil groeien. De tijm breidt zich langzaam uit en zorgt zo voor grondbedekking. De wortels en uien groeien gestaag door. In het begin van het jaar vroeg ik me af of ik die er wel in zou zetten. Tenslotte had ik ze wel in de Spruitenieren-tuin. Maar het heeft inmiddels zijn doel bereikt want het zorgt voor een ’thuis-gevoel’, je eigen gezaaide/geplante plantjes die elke keer weer een beetje groter zijn.

Van een andere tuinder kreeg ik wat knolselderij. Door een onverwachte flinke regenbui had ik geen tijd meer om ze een eigen plekje te geven in de tuin maar voorlopig staan ze ergens in de volle grond. Een andere tuinder bood me al boerenkool aan. Op deze manier hoef je weinig te zaaien met zoveel aanbod 😉 En elk stukje tuin dat onkruidvrij is kan maar beter gewenste planten bevatten, dat scheelt enorm. Dus een volgende keer komt er ook nog boerenkool in de tuin. Maar eerst de tuin wat beter op orde. Vooraan in de tuin lukt dat al aardig, ik houd het steeds een beetje bij en dan is het ook zo weer netjes.

 

Spitskool

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

Deze week eet ik de eerste spitskool uit eigen tuin. De bloemkool, rode en witte kool zijn nog lang niet zover, maar dat komt omdat ik die zelf gezaaid heb. Bij de spitskool ging er iets mis gedurende het eerste proces. En als je dan eenmaal flink achterloopt is het verleidelijk om in de tuinwinkel al een plantje te kopen. En zeg nou zelf, wat is een euro voor 6 spitskolen? Als ze dan eenmaal volgroeid zijn is de winst uit te tellen. Nog een voordeel is dat ik nu niet alle kolen tegelijk krijg maar een beetje verspreid. Al blijf ik toch het liefst het héle proces “zelf” doen 😉

Deze week dus spitskool. Het recept is stamppot van aardappelen, spitskool, hamblokjes, ananas en kerrie. Ooit volgde ik een officieel recept, inmiddels doe ik het zoals ik het onthouden heb. Doorgaans veranderen er dan wel eens wat ingrediënten en zo ontstaat er dan weer een nieuw recept. Maandag had ik er trouwens ook nog paprika doorheen. Juist die knapperige bite erin was een verrassende toevoeging.

Het eten is bijna klaar, tijd om de tafel te dekken. 🙂

Yacon

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

Al een hele tijd geleden bestelde ik, samen met een andere tuinder, een aantal yaconplanten bij Vreeken’s Zaden. Bij aankomst zagen twee van de drie yaconplantjes er helaas wat zielig uit en ik maakte me wel wat zorgen. Met enige schroom mailde ik toch maar naar Vreeken en stuurde daarbij wat foto’s van de plantjes.

Binnen no-time had ik antwoord. Door het vervoer konden de plantjes er wat zielig uitzien en de blaadjes laten vallen maar als het groeipunt intact was, was er geen enkel probleem. Helaas bleek van één plantje het groeipunt beschadigd te zijn en zoals voorspeld stierf dit plantje langzaam af. Zonder problemen kreeg ik een nieuwe. Maar ai, wat er toch mis ging met het vervoer weet ik niet, maar ook dít plantje ging ten onder.

Ik werd er een beetje moedeloos van en vroeg me af of ik nog een keer een nieuwe zou vragen of toch maar gewoon mijn geld terug. Maar goed, eigenlijk wilde ik erg graag nog een yacon erbij dus mailde ik maar weer. Nog voor er mailverkeer was, werd ik al verrast met een pakketje op de stoep. Een andere verpakking, een prachtig, grote yacon met heerlijk frisgroene bladeren. Uiterst voorzichtig heb ik deze naar de M&M-tuin vervoerd. Na zoveel moeite moest het niet door eigen handelen alsnog misgaan. Inmiddels staat de yacon in de tuin, met voor de zekerheid wat slakkenkorrels er omheen. Al verwacht ik niet dat het door slakken belaagd zal worden, maar beter voor niets dan te laat. De nieuwe yacon is meer dan twee keer zo groot als de andere en dat maakt me tot een uiterst tevreden klant.

Verse kapucijners

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

Inmiddels heb ik ze al een paar keer gegeten: verse kapucijners. Lekker als (aanvulling op de) lunch.

Vorige week had ik een vriendin op bezoek en hebben we samen zitten doppen. Net zoals ik een aantal jaar geleden, had ze nog nooit verse kapucijners gezien. En verse zien er totaal anders uit dan die bruine dingen die je in de winkel in een potje kunt kopen. Ze smaken overigens ook heel anders.

Meestal eet ik ze enkel met spekjes en eventueel een uitje. Maar nu moesten we wat anders bedenken want daar hadden we niet genoeg aan. Samen bedachten we een ander recept. Het werden wraps met de kapucijners in plaats van de kidneybonen. We hebben er smakelijk van gegeten.

Opruimen

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

Het beeld dat ik van de staat van mijn tuin heb en het beeld dat mijn omgeving van mijn tuin heeft, loopt waarschijnlijk niet gelijk op. Zo zijn er bepaalde paadjes die je in deze tijd van het jaar eigenlijk niet kunt betreden door overhangende takken. Ik vermijd ze gewoon, anderen valt het op dat het daar wel érg begroeid is. En het aanzicht van de tuin… tsja, dat oogt dit voorjaar ‘wat’ rommelig. Er staan prachtige bloeiende bijenplanten, maar het is wel wat chaotisch. Een ander zal het omschrijven als ‘daar is dit hele jaar nog niks aan gedaan.’

Achterin de tuin (waar niemand komt behalve ik) is het netjes opgeruimd en overzichtelijk. Alle paadjes zijn er begaanbaar en er staat niet meer dan een paar sprietjes onkruid. De kas is weer helemaal bijgewerkt en is door een ringetje te halen. Met dat in mijn achterhoofd vind ik mijn tuin mooi op orde. Toen ik gister aan de slag ging in het voorste stukje van mijn tuin bedacht ik mij dat juist dát stukje het visitekaartje van mijn tuin is. De phacelia was uitgebloeid en de dode planten stonden een meter hoog. Er tussen stond her en der nog wat dode spinazie, klaar om het zaad ervan te vangen. Ik moet toegeven, eigenlijk zag het er gewoon slordig uit.

Inmiddels is er wat aan gedaan. De phacelia is in een zak gegaan, dat gaat mee naar de M&M-tuin. Daar mag een groenbemester rijkelijk groeien, alles beter dan onkruid. De spinazie is ook in een zak gegaan om mee naar huis. Het moet nog verder drogen en in het najaar kan ik weer spinazie zaaien. Binnenkort zal ik nog een keer moeten want er zal genoeg uitgezaaide phacelia opkomen. En dan is er plek voor sla. Om het echt netjes te maken zal ik er nog wel een keertje aan de slag moeten, maar het begin is gemaakt.

 

 

Bietenbloei

Geplaatst op door — 1 reactie ↓

De poll is al enige tijd gesloten en nog steeds ben ik er niet uit wat het juiste antwoord is. In welke kleur bloeit een biet? Vandaag heb ik de bloeiende biet samen met mijn tuinmaatje eens goed bestudeerd. We concludeerden dat de biet eigenlijk niet een kleur bloemblaadje heeft…

Het gele wat we zagen op de plant lijken enkel de meeldraden te zijn. En het rode wat er op volgt is geen bloem meer maar het zaad. Heeft het bloemetje geen bloemblaadjes of is het onopvallend groen?

Tja…. wat het goede antwoord is, blijft nog even de vraag. Ik ben benieuwd wat jullie er van maken.

Het leek me wel handig om het juiste antwoord even op te zoeken met google. De eerste site die ik tegen kwam was mijn eigen site. Met het blogstukje ‘de biet gaat bloeien’. En bij het zoeken naar foto ‘s van bloeiende bieten, kwam zowaar ikzelf in beeld. Het is toch wat als je wat te hard aan de weg timmert met je blog 😉 Tot nu toe ben ik er nog niet uit maar ik wil, als ik thuis ben, nog even in mijn moestuinboeken kijken. Misschien dat er wat te vinden is, al acht ik de kans niet zo groot. Tenslotte gaat het in de moestuin doorgaans om het voedzame deel, niet om de kleur van de bloeiende groente.

 

Voor de warmte

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

Ik moest vanmorgen vroeg opstaan wilde ik nog even aan de slag kunnen in mijn tuin. Met deze warmte is het al snel té warm om in de tuin te werken. Zo overdag is er geen plekje schaduw en een beetje zonneschijn is leuk, maar met hard werken is de felle zon al snel een te grote warmtebron.

Dus was ik vanmorgen vroeg uit de veren en kon ik heerlijk op tijd aan de slag. Ik begon in de kas en ondanks de automatische raamopeners was het daar al 37 graden. Rustig werken geblazen dus. Het water geven in de kas gebeurt al maandenlang heel trouw 3-5 keer per week en met deze warmte groeit alles explosief. Zo nam de goji-bes al bijna een kwart van de kas in beslag met zijn lange takken. Hoewel er nog geen bloemetjes aan zitten en ik niet weet of ik mijn eigen oogst verknipte, heb ik de struik toch maar flink teruggesnoeid. Tenslotte is de goji-bes voor erbij in plaats van dat mijn kas er staat voor de goji-bes.

De snijbiet doet het ontzettend goed, regelmatig kan ik wat oogsten en ook mijn tuinmaatje geniet ervan. Eigenlijk vind ik het veel gemakkelijker dan spinazie. De grote bladeren oogsten gemakkelijker, ik kan veel sneller weer opnieuw oogsten en het tijdstip van oogsten komt wat minder precies. Bovendien is het schoonmaken ook sneller. De smaken van de beide groentes lijken wel veel op elkaar, al is het toch niet hetzelfde. Ik had verwacht dat de snijbiet met de warmte in de zomer wel zou doorschieten maar dat is nog steeds niet het geval. Het staat nu echter in de weg omdat de komkommer en meloenplant minder goed kunnen groeien. Tijd om de boel te rooien. Nog één keer kan ik er flink van eten. Er is genoeg groente op komst ter vervanging.

Met het opruimen van de snijbiet, het snoeien van de goji-bes en het verwijderen van het onkruid ziet de kas er al een heel stuk netter uit. Alleen de tomatenplanten moeten nog (verder) opgebonden worden en alweer flink worden gediefd. Ik sta er versteld van hoe snel de dieven uitgroeien tot enorme stengels. Zowel mijn tuinmaatje als ik zijn de afgelopen tijd aan het dieven geweest en toch vind ik alweer dieven van gerust 30 cm. Zo langzamerhand komt er echter steeds meer overzicht en vallen ook de dieven beter op. Alles krijgt natuurlijk nog weer een flinke plens water en met een voldaan gevoel verlaat ik de kas.