Strijd

DSCN1519 De strijd tegen de luizen is weer begonnen. Laatst ontdekte ik na het zien  van de spikkels op mijn vensterbank dat mijn kalanchoë luis had. Ik kan me niet herinneren dat ik dat wel eens eerder heb gehad, maar blijkbaar is ook deze plant daar gevoelig voor. Wat me minder verbaasde is dat mijn gerbera luis heeft. De planten werden naar buiten gebonjourd en bespoten met water en afwasmiddel.

Inmiddels staat de gerbera weer binnen (ik denk dat deze niet zo goed tegen de kou kan), gezellig met de basilicum (ook aangevallen) op de mat.

De voorjDSCN1520aarsbloemen komen al in grote getale op in de potten en denkend aan ongewenste diertjes op mijn balkon ging ik de tulpen eens nader bekijken. Vorig jaar zaten die helemaal onder de luis. En ja hoor, ook hier zijn de beestjes al aangekomen. Maar ik ben er nog vroeg bij, de planten zien er nog gezond uit en de luizen zijn maar met weinig. Wie weet kan ik de tulpen dit jaar met wat aandacht behoeden voor een plaag.

In de tuin heb ik al gezien dat de rozenstruik ook een luizenkolonie heeft DSCN1518aangetrokken. Ik ben in de ‘vrije natuur’ wat minder scheutig met spuiten. Tenslotte is de kans daar een stuk groter dat de plant het overleefd en zijn er meer lieveheersbeestjes die mij helpen in de strijd.

Alleen de rode bes moet ik dit jaar goed in de gaten houden. Nadat deze 2 jaar achtereen flink aangevallen is (de mieren steunden de luizen in het strijdgewoel, al molken deze hen tegelijkertijd uit) had deze struik er behoorlijk onder te lijden. Nog zo’n jaar zou weleens het einde kunnen betekenen. Bovendien komt er weinig vrucht van een struik die alle zeilen moet bijzetten.

En zo strijd ik niet alleen tegen duiven, maar ook tegen luizen. Je gaat je toch afvragen of je je dan nog liefhebber van de natuur mag noemen…

Op zijn plaats

Ik bDSCN1485en gister weer héérlijk in de tuin bezig geweest. Het voelt alsof ik alweer middenin het tuinseizoen zit, al staat er nog helemaal geen groente in de tuin. Met zo’n nieuw stuk grond erbij is er gelukkig genoeg te doen en kan ik optimaal van het (vroege) mooie weer genieten.

Ik ben zo intensief aan het graven geweest dat het me werkelijk verbaasd dat ik vandaag mijn rug niet voel. Misschien toch ergonomisch verantwoord gewerkt? Ik had gister juist geconcludeerd dat ergonomisch verantwoord tuinieren niet bestaat, maar blijkbaar heb ik toch voldoende op mijn houding gelet.

DeDSCN1487 rode bessenstruik moest worden verplaatst. Het plekje achter de vlinderstruik werd krap en bovendien komt er te weinig licht. En dat terwijl de struik alle hulp wel kan gebruiken nu het al twee jaar achtereen vol met luizen zit. Binnen de U-vorm van de frambozenstruiken is een mooie ruimte voor wat fruitstruiken. Ik heb dan ook niet alleen de grote, 2-jarige bessenstruik verplant maar meteen ook een zwarte bes en een kleine rode bes erbij gezet. Dit stukje tuin is wat minder goed bereikbaar en voor groenten ongeschikt door de vele wortels van de frambozen. Ik heb in de ruimte er tussen dan ook maar her en der wat bodembedekkers geplant. Dat scheelt onkruid wieden en staat bovendien nog leuk ook. En het heeft ook nog eens als voordeel dat ik op andere plekken weer ruimte creëer.

Met nog wat slordig gelegde tegels voor de globale indeling van de tuin zie ik aan het eind van de middag al meer eenheid in de twee tuindelen. De rechte scheiding is weg en er is weer een deel onkruidvrij gemaakt. Stukje bij beetje maak ik het nieuwe stuk mij eigen.

DSCN1488

uitgezaaid (II)

En dan nu de beloofde foto’s met een korte toelichting.

  • er mocht één boerenkoolplant blijven staan om te gaan bloeien, overzicht van de tuin
  • aangezien de appelboom het vorig jaar niet heeft overleefde is er nu wat extra ruimte om te zaaien. In verband met de wisselteelt komt het goed uit want er was weinig plek voor wortelgewassen, waaronder de rode biet valt.
  • prei
  • de nieuwe rode bessen’struik’, 2×2 takjes tegen elkaar aan.
  • het zwarte bessenstruikje met net ervoor de (rode) pioenroos
  • een rode bessenstruik tussen de aardbeien leek me wel een handige combinatie: hoog naast laag en zo allebei onder een net.
  • tussen de uien staat opeens een tulp te bloeien. De tuin zit nog vol verrassingen (of ik vergeet wel eens iets)
  • de uien zijn al aardig uitgelopen
  • de rode roos zit al vol in knop
  • nog een overzicht van de tuin, vanaf de andere kant

 

overzicht1rodebietpreipioenroospioenroos2rodebestulpuiuiroosoverzicht2

uitgezaaid (I)

Voor het eerst heb ik een zakje zaad helemaal opgemaakt. Ik denk altijd: waarom doen ze in een zakje 300 zaadjes als het maar een paar jaar houdbaar is? Ik krijg toch nooit 300 kroppen sla op in 3 jaar tijd? Voor de sla zit er blijkbaar (voor mij) teveel in een zakje, maar het zaad van de rode bieten gaat sneller op. En zo wilde ik gister zaaien en moest ik halverwege stoppen omdat het zaad op was. Dat was mij nog niet eerder overkomen! Inmiddels heb ik alweer nieuwe, wederom Kogel Rond 2. De buurman kwam me al vertellen dat hij dezelfde soort had aangeschaft omdat hij mijn bieten vorig jaar zo mooi vond.

Gister ging de tijd weer te snel en was er weer meer dan genoeg te doen in de tuin. Niets dringend, maar genoeg om mij lekker bezig te houden. Zo heb ik 8 takken van de rode bes uitgeplant (4 bij elkaar die tot één struik mogen groeien) en staat de zwarte bes inmiddels ook in de volkstuin. Daarnaast een paar krielaardappeltjes gepoot en een klein stukje grond met rode biet ingezaaid.

De buurman bewonderde mijn phlox die zo schitterend stond te bloeien. Hij was erg blij toen ik zei dat hij er wel één mocht hebben. De bodembedekkende phlox groeit zo hard dat het me wat teveel plek inneemt. Ze zijn schitterend, dat wel, daarom geef ik liever eentje weg dan dat ik het moet weggooien omdat ik ruimte nodig heb voor, bijvoorbeeld, rode bieten.

De buurman maakte mij daarna weer blij met een stel (grote) tulpenbollen. En zo ontstaat er een ongeorganiseerde ruilhandel, leuk is dat.

De uien doen het goed (daar schijnt weinig bij te kunnen misgaan), de spinazie is hopeloos, de pioenroos is al een heel stuk boven de grond en de rode roos staat dik in knop. O, er is meer dan genoeg te zien in mijn tuin. Wat dat betreft is het jammer dat ik het jullie met een paar foto’s moet laten zien, erin rondlopen is veel leuker!

Maar goed, beter foto’s dan niets. Morgen komen ze op de site.

Stekje

Het heeft wel eens zijn voordelen om bij een (biologische) moestuin te werken. Genoeg mensen met kennis en afgelopen week werd ik verblijd met een aanwinst voor mijn tuin. Een stekje van de zwarte bes. Ah, leuk! De takken hadden te sier gestaan in het lunchcafé en waren wortels gaan vormen. Ik leerde meteen dat ik mijn eigen rode bessenstruik zelf kan vermeerderen als ik dat wil. In het voorjaar een aantal takken afknippen en in het water zetten. Tegen de tijd dat ze wortels hebben kun je ze in de aarde zetten. Wel even laten afharden voor ze echt naar buiten gaan.

Aangezien het de tijd is om mijn perenboom te snoeien ben ik maar even gaan informeren bij een meer ervaren tuinder. Want ja, zoveel takken heeft mijn perenboom nog niet. Ik zou het wel leuk vinden als er wat meer takken aan komen, maar hoe moet ik deze dan gaan snoeien?

Deze man legde me uit dat het mooi is als een boom één tak heeft die netjes omhoog loopt, met daarnaast nog een aantal takken er omheen. De dikke knoppen die zich op de takken hebben gevormd zijn belangrijk want daar komen de bloemen uit. De verdere uitlopers van de takken, met kleinere knoppen kan ik eventueel snoeien. Maar gezien het geringe aantal takken van mijn boompje raadde hij me aan het te laten zoals het is. ‘Een perenboom weet zelf wel hoe hij moet groeien, die zijtakken komen er vanzelf.’ Ach ja, dat is ook zo. En toen ik afgelopen zaterdag mijn perenboom nog eens wat beter bekeek kwam ik erachter dat de boom niet 2 maar 4 takken heeft. Valt dat weer mee.

De pioniersbuurman van de tuin kwam zaterdag even mijn bezigheden bekijken. Bij de perenboom bleef hij even staan. ‘Eigenlijk zou je hier een paal bij moeten zetten,’ zei hij. ‘Denkt u dat de boom gaat omwaaien?’ vroeg ik hem. Die paar takken vangen toch niet zoveel wind dacht ik bij mijzelf. ‘Nee, maar hij groeit scheef. Zo groeit hij op den duur je tuin in.’ O… tsja… een páál in de grond, dat is nu niet echt mijn specialiteit. En ik heb geeneens een goeie paal. Toen hij mijn bedenkelijke gezicht zag en hoorde dat ik geen paal heb bood hij aan om er deze week een paal naast te zetten. Fijn! Hij doet zijn naam meteen eer aan.

Geurende keuken

De regenachtige middag wilde ik besteden aan het maken van jam. De regen bleef echter uit en de jam kon ik nog niet afmaken toen ik erachter kwam dat ik te weinig suiker in huis had. Maar de winkel is dichtbij en nu staan er dan toch 8 potjes aardbei-rabarber-rodebes-meloenjam, twee potjes met dezelfde smaak maar dan saus en al een potje rabarber. En dat alles gemaakt van (al dan niet zelf verbouwd) gratis fruit (en de rabarber die onder de groentes valt).

Het voorproefje van de jam belooft veel goeds, evenals de heerlijke geur.

DSCN6881_rs