Enige tijd geleden kon ik mijn bestelde zaden al ophalen, de aardappels zouden pas later worden verstuurd. Het tuinpunt waar ik het kon ophalen is echter niet altijd op een vaste tijd open. Geen probleem voor de mensen die op dat complex een tuin hebben, maar wel wat onhandig als je er apart heen moet. Daarom moest ik even een vrije zaterdag afwachten om er zeker van te zijn dat ik niet voor niks fietste. Ik had geluk, juist deze week waren ook de aardappels aangekomen en zo hoefde ik zelfs maar één keer te fietsen.
Bij het uitpakken van de zaden ontdekte ik dat er een fout was gemaakt (toch nog eens fietsen dus…) want ik had spitskool besteld maar een zakje witte kool gekregen. Even goed kijken op de lijst of ik misschien de verkeerde soort had aangekruist. Nee hoor, spitskool. Op de pakbon stond ook spitskool. Het nummer van de pakbon was echter hetzelfde nummer als op het zakje.
Toen drong het tot mij door dat spitskool een spitse, witte kool is. Aha.
De buurman gaf me nog een goede raad: de restanten van de koolplant meteen rooien omdat het laten staan de kans op knolvoet vergroot. Nu had ik laatst gehoord dat de plant in de oksels nog weer wat nieuwe (bloem)kooltjes aanmaakt als je eenmaal de grote bloemkool hebt geoogst. Leuk om eens uit te proberen dacht ik. Maar knolvoet wil ik zeker niet in mijn tuin hebben dus ik heb de boel er snel uitgehaald. En dat was maar goed ook, er was al een plant die de eerste tekenen van knolvoet vertoonde.
