Marijke, auteur op Spruitenieren

Alleen maar potgrond

Geplaatst op 17 maart 2014 door Marijke — Geen reacties ↓

Er is iets opmerkelijks aan mijn bloemkool en sla in wcrolletjes. Er is welgeteld één bloemkoolzaadje ontkiemd en dit plantje begint inmiddels al aan zijn volwassen blaadjes terwijl in de rest van de rolletjes alleen maar kale potgrond te zien is. Zaadjes ontkiemen natuurlijk niet allemaal precies tegelijk. Er kan gerust een tijd tussen zitten en zelfs een week had ik nog niet raar gevonden. Maar inmiddels zijn er al 17 dagen verstreken en nog steeds maar één plantje…

Hmmm. Nu zit ik te dubben of ik nogmaals moet gaan zaaien of toch nog even geduld moet hebben. Het zou natuurlijk kunnen dat ik wat te royaal water heb gegeven waardoor de zaadjes dieper in de grond gespoeld zijn. In dat geval weet ik niet of ze nog wel opkomen. Er is in ieder geval één bloemkool vroeg klaar voor de oogst. Tenminste, als alles verder goed gaat natuurlijk.

bezoekers

Geplaatst op 14 maart 2014 door Marijke — 1 reactie ↓

Sinds zo’n 2,5 week heb ik een bezoekersteller aan mijn site gekoppeld. Erg leuk om te ontdekken dat er meer bezoekers zijn dan ik had gedacht. Als ik het aantal familieleden, vrienden en kennissen optel die met enige regelmaat de site bezoeken kom ik tussen de 10 en 15 mensen. Tel daar het aantal dubbeltellingen door gebruik van verschillende computers bij op en het aantal blijft nog onder de 20. De teller staat inmiddels echter al op 33 verschillende bezoekers.

En ja, als ik dan zie hoeveel mensen er komen kijken op een dag dat ik niets geplaatst heb, geeft dat wel weer een stimulans om weer een nieuw berichtje te plaatsen. Met de tuin even ver uit de buurt (weekend van huis) is dat natuurlijk wat lastig, maar jullie vinden het vast wel leuk om ook eens mee te kijken naar die bezoekersteller.

Enne… nu niet in de bieb alle computers gaan uit proberen om mij voor de gek te houden hè!

Foto’s

Geplaatst op 12 maart 2014 door Marijke — Geen reacties ↓

Met dat mooie weer is het toch jammer om niet van mijn tuin te genieten, dus laatst maar weer even lekker in het zonnetje aan de slag. En dan te bedenken dat het (in de winter!) bijna te warm was om aan het werk te gaan…

Ik heb weer wat stukken onkruidvrij gemaakt en wat aardbeistekjes de ruimte gegeven. Daarnaast heb ik een phlox verplaatst van onder de perenboom naar de frambozenstruiken. Het voordeel daarvan is dat ik onder de frambozenstruiken minder onkruid hoef te wieden (het is een stukje waar ik maar moeilijk bij kan) en ik weer wat plaats heb gemaakt om iets te zaaien, naast de perenboom is nu plek aangezien de appelboom er niet meer staat.

Ik kon wat prei en boerenkool oogsten en bij wijze van experiment heb ik bij een deel van de prei het bovenste blad korter geknipt. Ik zou niet weten of het helpt, maar ik hoop dat het ze stimuleert om wat meer te groeien. Wat mij betreft hebben ze nog wat in te halen…

Er loopt alweer van alles uit in de tuin, mooi om te zien!

Sommige mensen maken reclame voor tuinieren omdat je er slank van zou blijven. Ik zou ze bijna gaan geloven toen ik na een tuinloze winter door de stoel zakte. Maar weer en wind doen ook wat 😉

Veldsla

Geplaatst op 10 maart 2014 door Marijke — 1 reactie ↓

De veldsla neemt al meer ruimte in. Niet alleen doordat het meer blaadjes krijgt maar ook omdat ik laatst een deel heb verplant naar een doosje met wcrolletjes. Ondertussen kan ik meteen onderzoeken waar de plantjes harder groeien, aan de voorkant of aan de achterkant van het huis. De ene krijgt ’s ochtends zon, de ander ’s middags. Helemaal eerlijk is de test niet want voor het verplanten heb ik de grootste plantjes uitgezocht. En de hoeveelheid water die ze krijgen is niet helemaal gelijk, evenmin als de ruimte om te groeien. Kortom, ik kan er niks van zeggen. Behalve dan dat het nog wel even duurt voor ik het kan opeten.

Zomer in de bol (II)

Geplaatst op 9 maart 2014 door Marijke — Geen reacties ↓

Natuurlijk heb ik ook weer een serie foto’s gemaakt in de tuin.

De vlinderstruiken lopen al uit
De pionierbuurman heeft zijn belofte waargemaakt en een mooie paal naast mijn perenboom gezet
De rucola heeft de winter overleefd en begint nu te bloeien. Het zit boordevol met lieveheersbeestjes.
De spinazie is gezaaid, ik heb het maar even gemarkeerd met stokjes voor het geval ik dat weer ga vergeten.
Frisse boerenkool die opnieuw is uitgelopen na een oogst.
De rabarber begint alweer.
Het ‘hekje’ wat ik laatst heb gefabriceerd. En inderdaad… de frambozentakken beginnen weer vrolijk uit te lopen.

zomer in de bol (I)

Geplaatst op 8 maart 2014 door Marijke — Geen reacties ↓

Het was héérlijk om in de tuin te werken! Ik was er bijna niet vandaan te krijgen maar als je zelfs in je hemdje al loopt te zweten, het water op is, de middag al halverwege, dan wordt het toch tijd om naar huis te gaan en uit te zien naar de volgende keer.

Ook zonder spitten kon ik me wel in het zweet werken. Onkruid trekken (toch maar zo’n knietje aanschaffen of in ’t vervolg een oude broek aantrekken), de bovenlaag een beetje los harken, koffiedrinken in de zon, spinazie zaaien, de buurman ter wille zijn door de aarde naast het hekje wat te verlagen, babbelen met de andere tuinders, rondscharrelen in de tuin en genieten van alles wat alweer boven de grond komt.

Zo was ik enigszins verbaasd over de hoeveelheid narcissen die opkwamen. Ik kon me helemaal niet meer herinneren dat ik op al die plekken narcissen gezet had. Tot het me te binnen schoot dat ik natuurlijk een heleboel blije-bijen-bollen had gepoot en inderdaad, toen ik goed keek zag ik allerlei verschillende soorten plantjes opkomen.

Morgen een serie foto’s.

Spitten

Geplaatst op 8 maart 2014 door Marijke — Geen reacties ↓

Ik sta op het punt om naar mijn volkstuin te gaan en duik nog even het internet op. Want het is de tijd om te spitten. Vrijwel alle andere tuinder zijn allang begonnen. Maar waarom werkt iedereen zich zo in het zweet? Wat is eigenlijk het nut van spitten? Voor ik mij daaraan ga wagen wil ik toch wel graag het nut ervan weten. Er staat mij namelijk vaag bij dat ik eens iets heb gelezen over schade voor het bodemleven bij het spitten. En ik ben erg zuinig op mijn bodemdiertjes die van alles voor elkaar krijgen waar ik geeneens weet van heb.

Ik vind een prachtige Belgische site over de natuurlijke moestuin: http://natuurlijkemoestuin.be. Wie geïnteresseerd is in de details moet het maar eens gaan lezen, hier de korte versie over het spitten.

Het effect van het spitten is dat je het onkruid onder de grond werkt waardoor het doodgaat. Daarnaast komt er zuurstof bij de grond waardoor micro-organismen gestimuleerd worden om organisch materiaal af te breken. Dit zorgt voor extra voeding voor de planten. Ook het kleiner maken van de brokken grond (wat het werken prettiger maakt) zorgt ervoor dat er meer voedingsstoffen vrijkomen.

Echter zijn er ook een aantal nadelen van het spitten. En dat zijn juist díe dingen die de meesten juist als voordeel zien, namelijk het sneller vrijkomen van voedingsstoffen. Doordat de grond voedingsstoffen sneller vrijmaakt zullen de planten beter gaan groeien. Altijd mooi toch? Maar het nadeel hiervan is dat de grond uitgeput raakt.

Er worden meer voedingsstoffen gebruikt dan er geproduceerd worden. Even bemesten dan maar. Maar het bodemleven gaat ook achteruit, zonder eten geen leven. Minder bodemdieren zorgt weer voor minder vrijgemaakte voedingsstoffen enzovoort.

Een andere reden om niet te spitten die ik heb gevonden wil ik jullie ook niet onthouden: bij het spitten snijd je gemakkelijk onkruid in tweeën. Met als gevolg dat er niet één maar weer twéé onkruidplantjes uit groeien. Daarnaast krijgt onkruidzaad door het licht dat erop valt tijdens het spitten een impuls om te gaan ontkiemen. En dat wil ik nou juist níet.

Voor zo meteen weet ik in ieder geval genoeg. Spitten is niet ‘alleen maar goed’. En aangezien het zwaar werk is, laat ik het mooi voor gezien. Ik kruip liever even op mijn knieën langs de vakken om het inmiddels ontsproten onkruid eruit te trekken.

Nog een site met tips hoe je wél het onkruid kunt doden voor je gaat tuinieren: www.wroeten.nl

leven en dood op het balkon

Geplaatst op 6 maart 2014 door Marijke — Geen reacties ↓

Het is heerlijk weer deze week! Wat geniet ik ontzettend van de warmte van de zon. Is het niet buiten dan wel achter glas voor koffie of ontbijt. Gister ben ik even lekker bezig geweest op mijn balkonnetje, ik had iets te weinig tijd om naar de tuin te gaan maar gelukkig had ik een leuk idee voor mijn balkon wat ik kon uitvoeren.

Eerst heb ik maar eens alle spullen die ik vóór de winter had moeten opruimen opgeruimd. Potjes en een vaas die inmiddels vol water stonden en de dode tomatenplanten. Ach ja, je zet het zo makkelijk even op het balkon, dan staat het niet meer in de weg. Maar ja, na een regenbui is het niet meer zo aantrekkelijk om op te ruimen. In de vaas was alweer troep gevallen wat het er ook niet beter op maakt. Om te voorkomen dat het afvoergootje verstopt zou raken goot ik voorzichtig alleen het water weg. In de bijna lege vaas wachtte me een onaangename verrassing met een nog minder aangename geur: een ontbindende muis. Aaaah! Vooral de geur bleef lang hangen, brr! Maar gelukkig was het een dode muis, die kan niet meer op mijn zolder aan de spinaziezaden komen zoals zijn ‘collega’. De vaas blijft nog maar even buiten staan, maar dan wel op de kop. Geen onaangename verrassingen meer graag.

Het leek me leuk om wat meer hoogteverschillen op mijn balkon aan te brengen en met behulp van twee emmers en een stevige plank had ik dat snel gerealiseerd. Met wat uitbreiding in de toekomst kan ik de ruimte ook nog wat efficiënter gebruiken.

Alle dode bladeren van de aardbeienplanten heb ik weggehaald, potten met slechts modder omdat de planten dood zijn gegaan deze winter heb ik geleegd in een grote mand waar ik binnenkort weer wat kan gaan zaaien.

Vandaag heb ik een stel viooltjes aangeschaft en o, wat ziet mijn balkon er alweer gezellig uit! Het is dat het vanmiddag nog wat te fris was om buiten koffie te drinken maar door het raam kan ik er ook van genieten.

En de oplettende kijker heeft ontdekt dat ik inmiddels ook alweer wat gezaaid heb. Radijs, rucola en komkommer. Het tuinseizoen is weer begonnen!

Driemaal rode kool

Geplaatst op 4 maart 2014 door Marijke — 1 reactie ↓

Nu ik niet zoveel groenten uit eigen tuin kan eten, koop ik de groenten in de supermarkt. Het liefst díe groenten die ik de rest van het jaar niet eet. En zo had ik laatst een rode kool gekocht. Ik weet nog dat ik zo’n anderhalf jaar geleden voor het eerst zelf rode kool klaarmaakte. Zacht gezegd was het geen succes. Het smaakte flauw en taai. Ik had het wel gesneden maar de stukken waren nog te groot en hoe ik de groente lekker op smaak kon brengen wist ik niet. ‘Gewoon zo eten kan toch ook?’ Eh… ja, het kan wel ja, maar lekker is het niet.

Voor de kerstmaaltijd op mijn werk hielp ik met het klaarmaken van de rode kool. Ik heb goed opgelet wat er allemaal in ging en gelukkig maar want de smaak was voortreffelijk! En dus was het ‘veilig’ om weer eens rode kool uit te gaan proberen. Omdat rode kool ergens in november geoogst wordt en goed te bewaren is, kun je in deze tijd nog goed aan rode kool komen. Daarom voor de liefhebbers een paar recepten.

De meeste bekende is de gekookte rode kool met appel en kaneel. Van mem kreeg ik als tip om de kool met een kaasschaaf fijn te schaven en ik moet zeggen: een geweldige tip! Het werkt ideaal als je een goede kaasschaaf hebt. De recepten:

De fijngemaakte rode kool op smaak brengen met natuurazijn, suiker, veel kaneel, beetje kruidnagel, peper en zout. Proef zo nu en dan even wat je ervan vindt. In principe moet het geheel al lekker smaken nog voor je het gaat koken. Vervolgens doe je er een heel klein beetje water (de rest van het vocht komt wel uit de rode kool zelf), één of twee laurierblaadjes en rozijnen bij. Breng het geheel aan de kook en voeg op het laatst nog in stukjes gesneden appel en/of peer toe. Deze mag nog éven meekoken zodat het zacht wordt, maar niet te lang want dan ben je de structuur ervan kwijt en gaat het op in het geheel. Aan het eind vis je de laurierblaadjes er weer uit en als er nog vocht bij zit giet je dit af. Echter als je niet teveel water erbij gedaan hebt aan het begin is dit niet meer nodig.
De saladevariant lijkt erg op het net beschreven recept, met als verschil dat je de rode kool niet kookt en geen laurierblaadjes gebruikt. Je schaaft dus de kool weer in fijne stukjes en brengt het op smaak met azijn, suiker, kaneel, kruidnagel, peper en zout. Vervolgens doe je er rozijnen, appel en eventueel walnoten doorheen. Goed roeren en klaar! Lekker voor bij de lunch of bij opgebakken aardappeltjes.

Gister wilde ik wel wat anders doen met de rode kool. Tsja, met zo’n dikke kool kun je er heel wat keren van eten. Ik vroeg me af of er ook een quiche zou bestaan met dit ingrediënt en ja hoor! Ik heb gister heerlijk gegeten, een quiche van rode kool, appel, walnoten en geitenkaas. Een aanrader:

Het originele recept is te vinden op www.micook.nl Wat ik nog wel wil aanraden is om het deeg alvast even voor te bakken (blindbakken) omdat de rode kool nogal vochtig is en de bodem anders niet goed gaar wordt. Ik heb overigens niet zelf het deeg gemaakt maar bladerdeeg gebruikt. Daarnaast heb ik de roomkaas vervangen door zo’n 50 gram extra kwark.

Binnenkort heb ik weer een aantal lekkere maaltijden met rode kool, handig zo’n vriezer!

Groei en bloei

Geplaatst op 3 maart 2014 door Marijke — Geen reacties ↓

Er groeit en bloeit alweer van alles op mijn balkon. De tulpen zijn alweer een heel stuk groter geworden sinds ik ze een keer op de foto heb gezet, dus hier weer een actuele foto. Daarnaast zijn mijn viooltjes (die ik voor de fleurigheid op mijn balkon tijdens de wintermaanden had gekocht) eindelijk weer gaan bloeien nu de winter zo goed als afgelopen is. Al moet ik eerlijk zeggen dat ik me afvraag of ’t niet gewoon zomerviooltjes zijn, aangezien ze zulke grote bloemen hebben. Dan zijn ze vroeg in plaats van laat.

Laatst stond er een artikel in de krant over de kracht van mos. Mos kan heel lang overleven. Als het vochtig is, begint het spontaan weer te groeien, ook al is het tijden schijnbaar droog en dood geweest. Na het lezen van dit artikel merkte ik op dat het mos in mijn plantenbakken inderdaad hard bezig was om zich voort te planten. ’n Lekker fris kleurtje in mijn plantenbak. Het lijkt net een minigraanveld.