Auteur archieven: Marijke

open tuin

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

Gister had ik kijkers voor mijn tuin. De buurman vroeg ernaar en van het een kwam het ander en zo gingen we met zijn vijven naar de tuin. Leuk al die belangstelling! Gelukkig hoefden we er niet te koffiedrinken want daar is nog steeds geen plaats voor. Er is welgeteld één plek waar mijn stoel kan staan en dat is ook nog in de schaduw (speciaal voor de hardwerkende mensen die net in de zon hebben zitten zwoegen en zweten). Bezoekers geven doorgaans voorkeur aan een plekje lekker in de zon, maar ja, zij komen natuurlijk ook om van de tuin zelf te genieten in plaats van erin te werken. Daar ben ik niet zo goed in. O, ik geniet wel van de tuin hoor, maar om op een stoel te zitten terwijl ik ervan geniet. Nee, ik wil de tuin voelen, aanraken, in de aarde woelen en de plantjes bestuderen. En als het me dan éven lukt om uit te rusten en op de stoel te gaan zitten, ja, dan kan deze maar beter in de schaduw staan, anders zou je alleen al vanwege de warmte weer aan de slag gaan.

Morgen weer lekker erin aan de slag. Mijn voornemen is om vroeg te beginnen zodat het nog niet te warm is. Ik heb al gezien dat de eerste bieten geoogst kunnen worden en ik wil de prei uitdunnen. En de mosterdplant is zo groot en zwaar dat die hoognodig ondersteuning nodig heeft. Had ik trouwens al verteld dat ik inmiddels 2 vlinderstruiken in mijn tuin heb? Eén hele kleine, bestaande uit een paar takjes, en sinds een paar dagen ook een flinke struik die, als deze eenmaal goed is geworteld, flink wat vlinders zal gaan aantrekken. Ja, de tuin is nu alweer te klein…

Mosterd

Geplaatst op door — 2 reacties ↓

DSCN6897_rsNu ik weet dat ik een heuse mosterdplant in mijn tuin heb staan, ben ik toch wel benieuwd geworden hoe je daar mosterd van kunt maken. En dat schijnt helemaal niet zo moeilijk te zijn! Dat is interessant en dus straks het uitproberen waard. Maar eerst nog even wachten tot het zover is. Ik heb al eens een peultje open gemaakt om te kijken of daar dan de zaadjes in zitten en inderdaad, daar begon al wat te groeien.

Ik las op de blog van een andere fanatieke tuinierster dat je moet wachten tot de peultjes helemaal dor zijn en gemakkelijk openspringen. Dat zal nog wel even duren want tot nu toe ziet het er allemaal stralend fris uit. Maar als het zover is kan ik de peultjes afknippen, laten drogen en dan de zaadjes eruit peuteren. En dan heb ik mijn zelfgekweekte mosterdzaad om witte mosterd van te maken. Ik kan bijna niet wachten tot het zover is!

Grutsk

Geplaatst op door — 2 reacties ↓

Wat heb ik toch een prachtige tuin! En inmiddels heb ik deze week al van 3 verschillende tuinders gehoord dat ik het er netjes bij heb staan en mooi schoon. 🙂

Hieronder een ‘rondje door mijn tuin’:

overzicht 1bloemkoolboerenkooljapansewijnbeswortelsbietenpreigoudsbloemaardbeienzinniaduizendschoonslalupine

 

Wintervoorraad

Geplaatst op door — 1 reactie ↓

Zonder verwarmde kas groeit er in de winter niet zoveel in de tuin. Misschien lukt het nog om wat veldsla of winterpostelein te verbouwen in mijn kleine kasje (wat dan overigens wel eerst wat opgelapt moet worden gezien de scheuren in het zeil) maar verder zal ik het moeten doen met alles wat ik kan bewaren. Gelukkig kunnen de boerenkool en de prei in de tuin blijven staan tot ik ze nodig heb. En bieten kan ik in een emmer met droog zand ook nog een hele tijd goed houden. Fruit echter is maar kort houdbaar. En mijn vriezertje is maar klein. Dus alle reden om het in te maken. De jam is goed gelukt, alle potten zijn vacuüm getrokken en de smaak is heerlijk. Gister heb ik de resterende rabarber ingemaakt en op één pot na (niet vacuüm) is ook alles goed gelukt. Zo begint de voorraad al te groeien. Voor jam zal ik sowieso nog wel meer moeten inmaken wil ik het kunnen uithouden tot volgend jaar, maar wat rabarber betreft heb ik wel genoeg. Dankzij de buurman dan, van mijn eigen rabarber kon ik slechts 3 potjes inmaken.

Ach, wat geeft dat toch een heerlijk voldaan gevoel, al die potjes, kant en klaar. Geen vriezer die het nog een half jaar moet goed houden, enkel het werk van het inmaken. En wat een leuk gezicht hè? ’t Wordt tijd voor een kast of wat planken waar ik al mijn potjes kan uitstallen.

DSCN6884_rs

Geurende keuken

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

De regenachtige middag wilde ik besteden aan het maken van jam. De regen bleef echter uit en de jam kon ik nog niet afmaken toen ik erachter kwam dat ik te weinig suiker in huis had. Maar de winkel is dichtbij en nu staan er dan toch 8 potjes aardbei-rabarber-rodebes-meloenjam, twee potjes met dezelfde smaak maar dan saus en al een potje rabarber. En dat alles gemaakt van (al dan niet zelf verbouwd) gratis fruit (en de rabarber die onder de groentes valt).

Het voorproefje van de jam belooft veel goeds, evenals de heerlijke geur.

DSCN6881_rs

 

Wat is het toch fijn…!

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

Heerlijk om zo in de tuin bezig te zijn! Zelfs het gepruts met het slechte kwaliteit net voor over de frambozen was nog ontspannend. Maar volgend jaar doe ik dat wel anders! Of misschien zelfs dit jaar nog wel. Net als bij de aardbeien grote pvcbuizen en dan een GOED net erover. Zoals het nu met wat losse eindjes aan elkaar zit is het niks. Maar goed, ervaring komt met het uitproberen. En dit net had ik nu eenmaal nog liggen. De frambozen hebben dus enige bescherming, al is het nog even afwachten of het voldoende is.

Daarnaast heb ik een doornloze braam geplant, deze kan zich alvast settelen voor volgend jaar. De ervaring die ik inmiddels heb met fruitstruiken is dat je het de tijd moet geven om te kunnen aarden, te groeien en dat pas daarna vruchten komen. Anders zou de plant zichzelf uitputten. Wat dat betreft kan ik van deze struiken nog wel wat leren.

De mosterdplant heeft zwaar bezoek gehad en daar hebben een aantal takken onder geleden. Nu heb ik ze in een vaasje in huis staan. Van tevoren had ik niet gedacht dat ik zo vaak bloemen in huis zou hebben, tenslotte zijn de snijbloemen nog helemaal niet zover.

De lavatera zit helemaal onder de zwarte luis. Ik had mijn spuit met groene zeep bij me en wilde al royaal gaan spuiten toen ik ontdekte dat er ook een heleboel lieveheersbeestjes waren. Ah, de natuur gaat het zelf oplossen! Dat vind ik wel erg fijn. Dus ik ben toch maar voorzichtig geweest met de groene zeep en heb het meeste maar zo gelaten. De lieveheersbeestjes doen hun best om zich in aantal te vermeerderen, leuk om dat eens te observeren. Ik vermoed zo dat het vrouwtje de onderste is en deze sleept het mannetje op haar rug nog de halve plant over, sjongejonge!

Ik kwam thuis met een emmer vol rabarber. Van de buurman en van mijzelf, groene en rode. Heerlijk! Morgen weer wat inmaken, wat voor de jam én ik heb het afgelopen weekend een heerlijke rabarbercake gehad dus daar wil ik ook wat voor bewaren. Een emmer is dus zo leeg 😉

 

Rode reuzen

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

Nadat ik in mijn luie stoel in de zon had geconcludeerd dat het toch wel handig was om even in m’n tuin te gaan kijken wachtte mij daar een leuke verrassing. De eerste framboos was dik, sappig en rijp! Voor het weekend zag deze er nog grauw uit, maar dat kan blijkbaar snel gaan. En gelukkig waren de vogels mij niet voor geweest, ik moet nog steeds een net over de frambozenstruikjes spannen.

DSCN6880_rsAan de aardbeiplanten vond ik enkele joekels van aardbeien. Wauw, dat is nog eens een oogst! De totale opbrengst van vandaag is zo’n 200 gram aan aardbeien. Mjammie! Binnenkort voor de laatste keer in dit seizoen de rabarber oogsten en dan kan ik aardbei-rabarberjam maken.

Bokashi

Geplaatst op door — 2 reacties ↓

bokashiZo nu en dan heb ik het over mijn gebruik van een Bokashi-emmer. Deze emmer is niet zo bekend en ik heb het dan ook enigszins toevallig ontdekt. Het is een soort niet-stinkende compostbak met als verschil dat de inhoud niet vergaat tot aarde maar dat je de inhoud op een gegeven moment zelf door de aarde kunt scheppen en dat het dan verder vergaat tot voedsel voor de tuin.

Een handige bijkomstigheid is dat je er, na een paar weken dat je ‘m in gebruik hebt, plantenvoeding kunt tappen. Onderin de emmer zit een roostertje met daaronder een kraantje. Het vocht dat eruit komt is heel voedzaam voor je planten. Sinds ik de bokashi-emmer heb heb ik geen plantenvoeding meer hoeven kopen en zo ondervond ik al snel de voordelen van deze emmer. Bovendien vind ik het leuk om zelf iets met mijn afval te doen.

Hoe werkt het?

Je keukenafval snijdt je in stukjes (ja, je moet er natuurlijk wel wat voor doen) van zo’n 2-3 cm. Je gooit dit in de bak en duwt het geheel even aan. Vervolgens gooi je er een handje Bokashi-starter (ziet eruit als zemelen) op. Hierin zitten micro-organismen die aan de slag gaan met het afval. Het proces herhaal je tot de bak vol is. Al na een paar weken (het hangt er een beetje vanaf wat je er precies ingooit en hoeveel) kun je onderaan dagelijks de plantenvoeding aftappen. Enig nadeel is dat je deze plantenvoeding niet kunt bewaren en je op een gegeven moment meer voeding hebt dan planten. Overigens zijn die van mij nog niet doodgegaan aan een overdosis van voeding als zal het vast ook uitmaken dat ik de tuinen van de buren ook eens wat gegeven heb.

Als de emmer vol is moet je het nog een tijdje laten staan, zo’n 2 weken. Tegen de tijd dat het ruikt als zoetzuur is het goed. Echter, als de hoeveelheid droog en nat afval niet helemaal in verhouding is, ruikt het niet naar zoetzuur. Daarentegen kan het nog zeker wel nuttig zijn voor de tuin, hooguit ruikt het minder fris. Vervolgens verwerk je de massa (de vorm van het afval verandert nauwelijks dus wat dat betreft zie je nog precies wat het is) door het bovenste laagje aarde in je tuin. Klaar! De rest gebeurt vanzelf.

En zo verdwijnen mijn koffiefilters, op maat gesneden bananenschillen, klokhuizen, perenschillen etcetera in mijn emmer. Mijn planten varen er wel bij. En mijn tuin ook.

Sla

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

De sla is hard gegroeid de afgelopen twee weken. En zo had ik een overschot. Ik was van plan de voedselbank hiermee te verblijden maar na een paar dagen regen hadden de slakken behoorlijk wat gaten in de sla gegeten. En doordat de vochtige sla niet goed kon drogen begonnen zich al wat rotte plekken te vertonen. Ai… ik wil de voedselbank ook niet het idee geven dat ik daar mijn slechte restjes kom brengen. Dus uiteindelijk heb ik alleen het hoognodige geoogst en ben ik even bij verschillende buren langs geweest. En gelukkig, daar kon ik wel mensen blij mee maken. Nog slechts één krop over en deze is meegereisd naar Friesland. Alsof daar niet meer dan genoeg sla groeit… Maar vooruit dan maar, ik kom zelf ook mee en ik ben dol op sla. Wel eens een boterham met huzarensalade, sla en mosterd geprobeerd? Een aanrader! Als ik radijsjes heb gaan die er ook nog tussen, om van te smullen!