Mijn Lavatera is een drukbevolkte plant. Er zitten al geruime tijd duizenden luizen in. Nu ben ik van mening dat het ’t beste is om daarin een natuurlijk evenwicht te laten ontstaan en toen ik lieveheersbeestjes op de plant ontdekte verwachtte ik ook wel dat het goed zou komen. De lieveheersbeestjes waren druk bezig met eten en het zichzelf voortplanten. Inmiddels bevat de plant dus nog meer bewoners, naast de volwassen lieveheersbeestjes zitten er ook nog een heleboel larven in. En mieren, die de luizen proberen te verdedigen zodat ze zelf het sap van de luizenlarven kunnen uitzuigen. En oorwurmen die ook graag luizen eten. Het is nog een wonder dat de plant nog niet is bezweken onder zijn bewoners, maar juist volop in bloei staat. Zo zie je maar weer dat de natuur haar mannetje wel staat!
Categorie archieven: Blog
Raadsel
Afknippen?

Om thuis ook nog te kunnen genieten van mijn prachtige volkstuin heb ik een rijtje snijbloemen gezaaid. Zoals jullie vast al gemerkt hebben maak ik van veel meer planten gebruik om een leuk bosje bloemen op tafel te hebben staan. De rucola, mosterdblad, spinazie en vrouwenmantel hebben mijn tafel al gesierd, net als de prei die er momenteel staat. Als ik de gezaaide snijbloemen bekijk, de zomeraster en zinnia, dan kan ik het bijna niet over mijn hart verkrijgen om ze af te snijden. Ze zijn zo prachtig! Eenmaal afgesneden blijven ze veel minder lang goed dan als ze met hun wortels in de volle grond staan…
Maar goed, van de rozenstruik heb ik op den duur ook bloemen afgeknipt dus wie weet komt het nog eens zover. Tot die tijd geniet ik maar van de mooie foto’s die ik ervan kan maken.

Bieten
Vanmorgen ging ik lekker op tijd naar de tuin om nog voor de warmte aan de slag te kunnen. Ik had een wekker gezet op mijn mobiel om me eraan te herinneren wanneer het tijd was om naar huis te gaan. Op de tuin vergeet ik de tijd namelijk altijd. Gelukkig hoor ik de torenklok daar nog wel maar het enige wat deze doet is mij eraan herinneren dat er weer een uur voorbij is. En dat doet hij om de haverklap. Nou ja, voor mijn gevoel dan.
Ik was dan ook enigszins verbaasd toen ik merkte dat ik klaar was in de tuin en dat de wekker nog niet eens gegaan was. Dat is het voordeel van regelmatig gaan en de boel bijhouden. Al het onkruid is verwijderd. Voorlopig even vrij dus! Al zal de boel zo nu en dan wel even wat water moeten hebben en is er ook met enige regelmaat wat te oogsten.
Zo heb ik vandaag 8 dikke rode bieten kunnen oogsten. Mjammie! Ik heb al 2x rode biet gegeten van eigen tuin dus deze heb ik in een emmer met droog zand gedaan om ze wat langer te kunnen bewaren. En de buren mocht ik verblijden met het blad van de bieten, zoveel krijg ik in mijn eentje niet op. Er zitten nog genoeg bieten in de grond, een heerlijk vooruitzicht!
Vlinderstruik
Gister heb ik een verhaaltje aan mijn blog zitten dicteren maar deze is blijkbaar nog niet aangesloten op het telepathisch netwerk want het is niet aangekomen. Dan maar zo. Sinds kort heb ik twee vlinderstruiken in mijn tuin. Een kleintje, van zo’n 3 takken, en een grote met al dikke verhoutte takken. Het is er niet echt de tijd voor om te verplanten, maar als de buren ze uit de tuin halen dan kan ik ze er toch maar beter meteen inzetten anders wordt het zeker niets. De kleine kreeg ik het eerst en inmiddels kan ik merken dat deze is aangeslagen. De takken staan stevig en de bladeren hangen niet meer. De grote struik is twijfelachtig. Hoewel je zou denken dat deze meer kans heeft op overleven ben ik bang dat het te heet is geweest en daar heeft de struik zeker onder te lijden. Gister heb ik ‘m weer royaal water gegeven, maar in tegenstelling tot de kleine struik, hangen de bladeren niet alleen slap maar kleuren er ook al een aantal bruin. Vanavond maar weer eens kijken en uiteraard water geven.
De roos op mijn balkon doet het fantastisch! De eerste 9 bloemen zijn inmiddels allemaal uitgebloeid en nu begint de roos aan de volgende serie. Ik telde 10 knoppen, waarvan er al 4 opengegaan zijn. Wat een genot om naar te kijken. Het rood van de roos is een hele pure kleur rood. Vooral als de bloemen net opengaan. Op de foto lijkt het meer roze dan in werkelijkheid maar, vooral in het begin, kan het niet roder. Prachtig.
Paarse bloemetjes
Wel eens paarse bloemetjes in een salade gezien? Het kan! De bloemetjes die jullie op de foto zien zijn de bloemen van mijn donkere basilicumplant en deze zijn eetbaar. Leuk om een salade voor een etentje mee te versieren. En tegelijkertijd voegen ze ook wat toe aan de smaak. Daarnaast gebruik ik graag de zoetzuur van beppe (die ik overigens dit jaar hoop zelf te kunnen maken van eigen gekweekte groente): ingemaakte courgette, wortel, ui en paprika met kurkuma en mosterdzaad. Heerlijk fris door de salade. En altijd in huis want het blijft lang houdbaar.
Gister kwam ik er na het doen van de boodschappen achter dat ik was vergeten wat te halen als vulling voor de salade. Ach ja, dat krijg je als je de sla zo uit de tuin kunt halen en er verder niet bij stilgestaan hebt dat sla en bieslook alleen wat saai is. Maar dankzij de zoetzuur, rozijnen en de mooie bloemetjes van de basilicum was de salade toch geslaagd.
avonturen
Weer een heel avontuur beleefd op de tuin. O, niet zo spectaculair als dat jullie nu denken hoor, het was gewoon een spannend boek dat ik had meegenomen. En een thermoskan koffie. Heerlijk om zo in mijn tuin te zitten. Het uitzicht is momenteel wat beperkt omdat de zonnebloem pal voor mijn neus nogal groot wordt en mijn zicht belemmert. En er is geen ruimte meer om ergens anders 4 tegels te leggen waar ik dan mijn stoel op kan zetten. Dat had ik in januari moeten bedenken. Ach, dat komt nog wel. Er zijn wel meer dingen die ik in januari heb bedacht en die er ook nog niet van gekomen zijn. Er komt vanzelf weer ruimte vrij. En anders wordt het tijd voor een extra stukje grond.
Bloei
Vanmorgen heerlijk in de tuin bezig geweest. Zelfs de miezerregen deerde me niet, al werd het op een gegeven moment wel wat modderig en besloot ik het er toen maar bij te laten. Er zijn weer heel wat kleine preiplantjes verplant, een boel onkruid getrokken, de mosterdplant heeft ondersteuning gekregen en ik heb de eerste bieten geoogst. Voor me heb ik nu een bijzonder bosje bloemen staan van bloeiende prei, bloeiende mosterdsla en bietenblad. De prei ziet er erg mooi uit in zijn verschillende stadia en daar laat ik jullie graag even van meegenieten. Nog voor de knop is opengebarsten straalt hij al van schoonheid met z’n gedraaide top. Als de knop openbarst zijn de bloemetjes nog wit maar deze kleuren langzamerhand naar paars. Enfin, kijk zelf maar.
open tuin
Gister had ik kijkers voor mijn tuin. De buurman vroeg ernaar en van het een kwam het ander en zo gingen we met zijn vijven naar de tuin. Leuk al die belangstelling! Gelukkig hoefden we er niet te koffiedrinken want daar is nog steeds geen plaats voor. Er is welgeteld één plek waar mijn stoel kan staan en dat is ook nog in de schaduw (speciaal voor de hardwerkende mensen die net in de zon hebben zitten zwoegen en zweten). Bezoekers geven doorgaans voorkeur aan een plekje lekker in de zon, maar ja, zij komen natuurlijk ook om van de tuin zelf te genieten in plaats van erin te werken. Daar ben ik niet zo goed in. O, ik geniet wel van de tuin hoor, maar om op een stoel te zitten terwijl ik ervan geniet. Nee, ik wil de tuin voelen, aanraken, in de aarde woelen en de plantjes bestuderen. En als het me dan éven lukt om uit te rusten en op de stoel te gaan zitten, ja, dan kan deze maar beter in de schaduw staan, anders zou je alleen al vanwege de warmte weer aan de slag gaan.
Morgen weer lekker erin aan de slag. Mijn voornemen is om vroeg te beginnen zodat het nog niet te warm is. Ik heb al gezien dat de eerste bieten geoogst kunnen worden en ik wil de prei uitdunnen. En de mosterdplant is zo groot en zwaar dat die hoognodig ondersteuning nodig heeft. Had ik trouwens al verteld dat ik inmiddels 2 vlinderstruiken in mijn tuin heb? Eén hele kleine, bestaande uit een paar takjes, en sinds een paar dagen ook een flinke struik die, als deze eenmaal goed is geworteld, flink wat vlinders zal gaan aantrekken. Ja, de tuin is nu alweer te klein…
Mosterd
Nu ik weet dat ik een heuse mosterdplant in mijn tuin heb staan, ben ik toch wel benieuwd geworden hoe je daar mosterd van kunt maken. En dat schijnt helemaal niet zo moeilijk te zijn! Dat is interessant en dus straks het uitproberen waard. Maar eerst nog even wachten tot het zover is. Ik heb al eens een peultje open gemaakt om te kijken of daar dan de zaadjes in zitten en inderdaad, daar begon al wat te groeien.
Ik las op de blog van een andere fanatieke tuinierster dat je moet wachten tot de peultjes helemaal dor zijn en gemakkelijk openspringen. Dat zal nog wel even duren want tot nu toe ziet het er allemaal stralend fris uit. Maar als het zover is kan ik de peultjes afknippen, laten drogen en dan de zaadjes eruit peuteren. En dan heb ik mijn zelfgekweekte mosterdzaad om witte mosterd van te maken. Ik kan bijna niet wachten tot het zover is!








