Oogsten

Terwijl de andere tuinders de aardbeiveldjes al hebben ontdaan van stro en netten, pluk ik er nog de vruchten van. De bosaardbeitjes mogen dan kleiner zijn dan de andere soorten, maar ze zijn wel erg zoet en dragen lange tijd door. En ik heb nog een plant van een doordragend ras waar ik vandaag een paar dikke aardbeien vanaf kon halen. Zo rekt mijn aardbeiseizoen zich nog enkele maanden. Heerlijk.

Naast het plukken van de aardbeien kan ik inmiddels ook flink wat vruchten halen van de japanse wijnbes. Deze week begonnen de eerste vruchten rood te worden en het is meteen flink raak. O, dat zijn zulke lekkere vruchtjes! En extra speciaal omdat je ze niet in de winkel kunt kopen. Ik denk dat ze te kwetsbaar zijn daarvoor.

En dan heb ik nog de frambozenstruiken. De struik met de gele frambozen is ook al aardig aangeslagen en geeft al flink vrucht. En dat voor het eerste jaar! Ook de andere twee, met rode vruchten, verblijden mij keer op keer met hele dikke frambozen. Niet alles haalt mijn huis, ’t is ook zo lekker.

Verder heb ik nog de rode bieten waar ik vandaag weer drie dikke kon oogsten en ook weer twee courgettes. Bijzonder hoor, zo’n periode waarin je vooral aan het oogsten bent. En voorlopig gaat dat nog wel even door want de uien zien er ook al uit alsof ze getrokken willen worden en ook de aardappels mogen gerooid worden. Maar nog even wachten tot het weer wat koeler is, dan is het werken ook een stuk aangenamer.

’t verste dichtbij

DSCN7061_rsHoe vers wil je je eten hebben?

Vandaag weer courgettesoep gemaakt (de eerste lading was in mum van tijd op met een paar gasten op bezoek) en daarbij rauwkost uit eigen of andermans tuin. Vorige week groeide alles nog vrij en blij in de tuin, sterker nog, de courgettes waren toen misschien nog niet eens ‘geboren’. Er is niks leuker en lekkerder dan groente verbouwen en het lekker vers kunnen opeten.

Bakfiets

Het was even een flink gesjor en twee keer lag ik bijna in de berm met de fiets, maar het is gelukt: de onderdelen voor mijn te maken compostbak liggen klaar in mijn tuin. Ik kreeg onlangs van een vriendin de tip om een compostbak van pallets te maken. Het voordeel hiervan is dat het niet alleen makkelijk is, maar ook nog half open waardoor de bak lekker luchtig blijft. Maar dan, hoe kom ik aan pallets?

Bij de buurman lag er eentje op het dak van het schuurtje. Toen ik daarnaar vroeg haalde hij hem er zo voor mij vanaf en adviseerde om met de bakfiets het geval te vervoeren. De bakfiets… eh, is dat moeilijk? Ik heb er nog nooit mee gefietst en dan ook nog eens meteen met een pallet erin… Maar goed, ik heb het al een hele tijd eens willen proberen want het zou maar wat handig zijn als ik met zo’n fiets kan fietsen. Dan ben ik nog onafhankelijker van de auto en dat vind ik wel wat. Dus na wat aanwijzingen stapte ik op de fiets en heb ik een rondje door de wijk gefietst. Dat lukte prima dus op naar de tuin.

En dan komt nu een belangrijke tip voor een ieder die zijn pallets wil vermenigvuldigen: ga ermee lopen rondsjouwen op een volkstuinencomplex. Binnen een minuut had ik er nog een pallet bij! Hoera, dat zijn er al 2. Dankzij de muur die aan mijn tuin grenst en die dus mooi als zijde drie van het vierkant kan fungeren had ik nog maar één pallet nodig. Laat ik nu net de dag ervoor eentje hebben zien liggen aan de kant van de weg, in de berm. Alleen er is iets met pallets en statiegeld en uiteraard wil ik niet het statiegeld van iemand wegnemen, ook al lag de pallet er wel een beetje in een stukje niemandsland. De man van wie ik de tweede pallet kreeg vertelde me dat er bij een pallet met statiegeld een opdruk op staat, iets met 25 euro. Dat gaf me wat meer duidelijkheid, ik moest in ieder geval maar even gaan kijken of dat er op stond.

Al enigszins vermoeid van het sjouwen met de pallets maar vastberaden om nu door te zetten ben ik een eindje gaan fietsen, op zoek naar de laatste pallet. Hij lag er nog! En hoewel er wel ergens een stempeltje op zat kon ik nergens iets vinden van statiegeld. En zo zijn de onderdelen van de compostbak dan eindelijk vergaard. Het laatste stuk fietsen was nog best spannend, de pallet paste niet heel goed in de bakfiets en viel op een gegeven moment opzij. Dankzij mijn snelle reactie kon ik nog net voorkomen dat ik omviel en ik kwam slechts scheef in de berm terecht. Wat dat betreft ben je wel snel uit balans want op de heenweg wapperde de regenhoes van de bak af en terwijl ik die snel vastgreep slingerde ik bijna van de weg. Maar ik ben weer een ervaring rijker, heb de mogelijkheden van de bakfiets ontdekt en het zal me niet verbazen als ik er nog veel gebruik van ga maken.

Verwaaide bloemen

Het heeft hier flink geregend. En gewaaid. Dat laatste was een beetje teveel voor mijn zonnebloemen. Ze zijn behoorlijk groot en staan stevig in de grond.  Maar als ze eenmaal omgewaaid zijn helpt het niet om er een stok naast te zetten. Ze zijn behoorlijk zwaar en laten de stok links liggen. Een heel aantal zonnebloemen lag plat toen ik vanmiddag een kijkje bij ze kwam nemen. Een deel kon ik weer overeind zetten en bleef, ietwat scheef, hangen. Een paar andere vallen gewoon weer om. Helaas…

Ik ga deze week nog even kijken of ik er nog wat mee kan. Overigens is de zonnebloem dan niet verloren. Mijn ervaring is dat ze, zo plat als ze dan ook mogen liggen, gewoon weer verder groeien, recht omhoog. Daarna hoef ik ze dan ook niet meer overeind te zetten want dan zijn ze krom. Misschien moet ik gewoon een goeie plek vrijmaken om ze vanuit liggende positie verder te laten groeien. Dat scheelt vast een hoop gesjor.

DSCN7055_rsWat dat betreft zijn de snijbloemen zo gek nog niet. Ze zijn een stuk korter en flexibeler en minder gevoelig voor de wind. En de bloem kun je tenminste nog bekijken zonder een ladder nodig te hebben. Fotograferen, om er dubbel van te genieten.

Ik maak er soep van!

DSCN7057_rs Deze week kon ik mijn eerste courgettes al oogsten. Wat kan dat hard gaan met dit weer zeg! Courgette op zichzelf heeft niet veel smaak en dat maakt dat ik het liever met andere groenten combineer als ik een sausje maak. Maar voor courgettesoep is het uitermate geschikt. En courgettesoep is heel erg lekker! Zie hier het resultaat, ’t liefst liet ik jullie ook even proeven maar zover is het digitale tijdperk nog niet.

Voor de belangstellenden hier de ingrediënten:

  • 2 grote uien
  • 4 teentjes knoflook
  • chilipoeder
  • (voorgekookte) courgette in stukken
  • een half schaaltje (niet voorgekookt) courgette in kleine stukjes
  • 1/2 bouillonblokje
  • kookroom (slagroom kan ook)
  • (geraspte) kaas
  • kerriepoeder
  • handvol verse basilicum
  • gemalen pijnboompitten (20 gram)
  • peper

Olie verhitten in de pan en hierin de ui fruiten. Even later ook de fijngemaakte knoflook en chilipoeder toevoegen. Als dit enigszins zacht geworden is kun je de voorgekookte courgette toevoegen, evenals de basilicum, het bouillonblokje en de pijnboompitten. Een paar minuten laten koken. Vervolgens met de staafmixer het geheel fijnmaken.

Vervolgens de kleine stukjes courgette, bestrooid met kerriepoeder en wat peper, toevoegen en nog even laten koken. De soep verder op smaak brengen met de kaas, kookroom en peper. Dit laatste is het lastigste onderdeel, het vergt enige oefening, maar al doende leert men!

In plaats van basilicum en gemalen pijnboompitten kun je ook groene pesto gebruiken. Erna nog enkel een beetje verse basilicum toevoegen.

Zaad

DSCN7044_rsVandaag had ik een heerlijk rustgevend klusje te doen. Nadat het vanmorgen flink heeft geregend en geonweerd was het buiten een stuk aangenamer en kon ik lekker op het balkon zitten. Afgelopen week heb ik alle spinazieplanten meegenomen om het zaad eruit te kunnen winnen. Als ik niet beter wist zou ik denken dat de hele wereld vol staat met spinazieplanten want wat komen er toch veel zaden vanaf! Maar dat kan ik ook zeggen van de mosterdplant en die komt zelfs uit maar één zaadje. Wat dat betreft is de biodiversiteit op zich al een wonder.

Van spinazie bestaat er scherpzaad en rondzaad. De naam is volkomen logisch, bij het winnen van het zaad moest ik menigmaal een zaadje weer uit mijn vinger trekken aangezien ze zich graag ergens in vast prikken. Het moge duidelijk zijn dat ik de scherpzaad variant heb.

DSCN7046_rsNu even weer naar de tuin, genieten van de mooi in bloei staande zomerasters en zinnia’s, de gele framboos eens uitproberen, nieuwe kropsla, radijsjes en rucola zaaien en gewoon wat rondwandelen.

 

DSCN7045_rs

Mosterdplant gekortwiekt

Mijn tuin leek gister wel een oerwoud. De mosterdsla heeft bloemstengels die minstens tot mijn schouders komen, de tomatenplanten groeien alle kanten op, de spinazie heeft zaad gevormd en begint om te vallen en de mosterdplant was helemaal een oerwoud op zich.

Aangezien de mosterdplant al redelijk geel begon te kleuren heb ik deze gister helemaal afgesneden en vervolgens de zaadjes eraf gehaald. Dat was nog een hele klus. Achteraf gezien had ik dat liever voor een andere dag bewaard maar met de kans op regen wilde ik dat risico niet nemen. Tenslotte moeten de zaden nog een tijdje drogen en dat gaat nu eenmaal sneller als ze al bijna droog zijn dan als ze net natgeregend zijn. Hier is het overigens gister droog gebleven maar je weet het maar nooit.

DSCN7026_rsVerrassend hoeveel zaad er dan van één plant kan komen. Nou ja, nu weet ik natuurlijk nog niet hoeveel zaad het precies is want alles zit nog in de zaadhulzen, maar die vullen al een hele bak. Voor het ‘zaadjes doppen’ kan ik gerust wat tijd investeren in het zoeken naar een efficiënte methode want dat scheelt zo een paar dagen werk. Een paar miljoen boontjes doppen doe je ook niet voor je lol en dit lijkt er verdacht veel op.

Persbericht

Wat mij betreft mag de courgette ingedeeld worden bij de koolsoorten gezien de voorspoedige groei van de afgelopen dagen. Al zie ik ook wel gelijkenis met de mosterdplant. Zei ik gister nog dat ik nog geeneens bloemen aan mijn plant had, vandaag ontdekte ik zowaar al hele courgettes! Heel bijzonder hoor, zo’n spurt.

DSCN7024_rs

Volkstuin buurten (2)

En dan is er vandaag de ‘rondleiding’ door pakes volkstuin.

  1. De prei
  2. wortels (wauw, dat zijn er héél wat meer dan die van mij!) en erachter de rode biet
  3. Spitskool en erachter rode kool
  4. Als de bloemkool in de plant verschijnt moet je de bladeren eromheen vouwen zodat je een mooie witte kool krijgt. Zo ziet het er dan uit als het bijna zover is dat je kunt oogsten (dat duurt bij mij duidelijk nog wel even)
  5. Courgetteplant
  6. Sla en de wat grotere prei
  7. De moederplant van mijn rabarber
  8. Even een overzicht: het linker stuk is helemaal van pake, van het rechter stuk is de tweede helft ook van hem.
  9. De aardappelplanten zijn afgestorven. Tijd voor oogst.
  10. Groentjes. Wel eens gegeten? Ik had er nog nooit van gehoord.
preiwortelsspitskoolbloemkoolcourgetteslarabarberoverzichtaardappelsgroentjes

 

 

 

Volkstuin buurten (1)

Ik vind het altijd leuk om een ander zijn tuin te bekijken. Als ik door de wijk wandel bekijk ik de planten die mensen in de tuin hebben staan. Kiezen ze voor veel eenjarige maar overvloedig bloeiende bloemen of gaan ze voor vaste planten? Welke planten vind ik mooi en wil ik misschien zelf wel in mijn tuin (of op balkon) en welke vind ik te groot, te klein, onpraktisch of gewoonweg niet mooi.

Een volkstuin is nog interessanter om te bekijken. Welke groenten verbouwt de ander die ik niet heb? Zou dat wat zijn voor volgend jaar? En hoe staan de bieten er bij die ander bij, zijn ze al verder dan die van mij of zijn die van mij juist vroeg? Hoeveel zaaien ze ongeveer? En hoe bouwen ze zo’n stellage voor de bonen of een rasterwerk voor de fruitstruiken of grote bloemen? Van alleen al het observeren kun je een boel leren.

Gister mocht ik pakes tuin bekijken. En dit keer kon ik ook nog om advies vragen. Mijn bloemkool is nog lang niet zover dat ik kan oogsten, terwijl bij pake de meeste oogst al binnen is. De courgette is bij hem al veel verder (ik mag er morgen even lekker van nagenieten) terwijl ik nog zit te wachten op de bloemen. Daarentegen doet mijn prei het al beter en de ui gaat ongeveer gelijk op. Het was leuk om eens te buurten. Wat dat betreft is het jammer dat we niet zo dicht bij elkaar wonen, anders deed ik het vaker.

O, en als ik binnenkort me weer in het zweet loop te sjouwen met al het water dan mag ik me gelukkig prijzen want pake moet minstens 3x zover lopen. Geen wonder dat hij de planten minder water geeft, pure noodzaak!

Ik heb toestemming om wat foto’s van pakes tuin te laten zien, morgen neem ik jullie mee voor een kijkje in zijn tuin.