Heeft u voor mij…

… 13 glasplaten van 60 bij 45,5 centimeter?

Ik heb het een tijdje voor me uitgeschoven maar deze week moest ik er toch echt aan geloven: glasplaten bestellen. Tsja… alles moet je eens voor de eerste keer doen en dit is zo’n klusje. Nu lijkt het niet zo moeilijk maar toen ik ermee aan de slag wilde gaan begreep ik waarom ik de ‘gemakkelijke klus’ zolang voor me uitgeschoven had. Zo zijn er zijn nog een stel glasplaten die weliswaar kapot zijn maar waar nog wel een kleinere plaat uitgesneden kan worden. Oud glas is echter kwetsbaarder bij het snijden, dus de vraag is of het lukt. Daarbij, het glas dat nu in de kas zit is 3 mm dik, ongehard glas. Een tuinkas heeft echter vaak gehard glas en 4 mm is niet ongewoon. Ga ik voor wat sterker of voor hetzelfde? Dus… wat wil ik eigenlijk precies bestellen?

Je zou denken: glas koop je bij een glaszetter. Ik ga het er dan wel zelf inzetten maar het moet toch ergens vandaan komen. Op internet blijken echter nog talloze andere bedrijven glasplaten aan te bieden. En dat zijn dan nieuwe glasplaten. Je kunt ook voor tweedehands gaan. Via marktplaats bijvoorbeeld. Of misschien heeft de glaszetter ook wel wat tweedehands achter in een schuurtje staan.

Het bezorgen dan: dat kan niet moeilijk zijn. Hoewel… ik wil het natuurlijk niet aan huis bezorgd hebben want dan zou ik alsnog met al het glas in de fietstas naar mijn tuin moeten. Graag op de tuin bezorgen dus. Echter, vanuit mijn tuin kan ik de weg niet zien en als de bestelling van zo’n internetwinkel aangeeft dat het ‘in de ochtend’ bezorgd wordt loop ik het risico wel heel lang aan de straatkant te moeten wachten. Ik kan vragen of ze een kwartier van tevoren bellen (zodat ik nog naar de tuin kan fietsen) maar dan moeten ze het wel bezorgen op een dag dat ik thuis ben. Als ik vanuit Nieuwegein moet komen heb ik aan een kwartier niet genoeg. Bij een plaatselijk bedrijf is dat misschien wel gemakkelijker af te spreken dan bij een landelijke.

Ik heb het nog geeneens over een prijs gehad. Er zit namelijk nogal verschil in de prijzen en dan ga ik toch liever voor goedkoop dan duur 😉 Even op de sites kijken wat de prijzen zijn blijkt óók nog eens niet zo gemakkelijk. Ik mag dan weten dat ik 3 mm vlak glas wil hebben maar bij het ene bedrijf staan prijzen per vierkante meter, bij de ander kan ik een offerte aanvragen en bij de derde hebben ze liever dat ik bel.

Pfff… doe ik nou zo moeilijk of is glas bestellen toch niet zo eenvoudig?

Het begin is er inmiddels. Ik had voor mezelf op een rijtje gezet welke formaten ik nodig had. Vervolgens heb ik bij 4 bedrijven een offerte aangevraagd met daarbij ook de vraag of het mogelijk is om een kwartier voor het bezorgen mij te bellen. De eerste reacties heb ik alweer terug. Bijna tijd voor een volgende stap.

Lentekriebels

DSCN2163 Bloembollen, je vergeet ze zo gemakkelijk! Maar in het vroege voorjaar is het het mooiste wat er is. Als alles nog kil en kaal is, er soms zelfs nog sneeuw valt, dan komen er toch elke keer weer die groene sprieten boven de aarde uitsteken. Elk voorjaar ben ik weer blij met die bollen die de grond in gegaan zijn op een moment dat er nog geen plezier aan te beleven viel. Op een moment dat ik ze wel de grond uit wilde kijken, zo verheugde ik me op die bloemen. En tegen de tijd dat het dan zover is… ja, dan ben ik eigenlijk allang weer vergeten waar ik ze in de aarde heb gestopt, hoeveel het er zijn en wat voor soorten ik ook alweer heb gepoot. Het zorgt voor leuke verrassingen zoals die donkerpaarse krokusjes tijdens de opbouw van de kas. Momenteel verschijnen er hele rijen tulpen in een vrijwel kaal vak en in een andere vergeten hoek duwen de irissen tussen de oude, bruine bladeren weer vers blad omhoog. Lang leve de bollen! DSCN2162

Voorjaarsbezigheden

DSCN0943De twee middagen in mijn tuin werken hebben me weer genoeg stof gegeven om een aantal blogstukjes te schrijven. Het duurt niet lang meer voor ik ga zaaien en het werd tijd om de vakken zaaiklaar te maken. Samen met mijn tuinmaatje haalde ik afgelopen vrijdag drie zakken tuincompost op (wat je toch allemaal niet per fiets kunt vervoeren, helemaal als er een aanbieding is 😉 ) en voor we deze over de tuin verspreidden hebben we dit vak (zie foto) flink om moeten scheppen. Hier hebben de onderdelen van de kas een paar maanden gelegen en was de aarde dus ook behoorlijk compact geworden. Nu ziet het er al een stuk beter uit en zou ik het eerste zaad erin kunnen strooien. Het koude weer doet mij echter liever nog eventjes wachten. Met warm weer halen de plantjes de late start doorgaans snel weer in.

DSCN0944Erna had ik nog even de tijd om een klusje aan te pakken. De braamstruik snoeien was daarvoor een perfect klusje en bovendien erg leuk om te doen. Moet ik me in het najaar sterk bedwingen om niet te gaan snoeien maar de takken te laten staan als schuilplek voor diertjes, in het voorjaar kan ik mij alsnog uitleven!

Ik was vergeten thuis te kijken hoever de braamstruik gesnoeid mag worden, maar gezien de alsmaar terugkerende braamstruik in een ander deel van mijn tuin denk ik dat er weinig verkeerd kan gaan. Het gevolg was een vrijwel gekortwiekte struik. De nieuwe takken die komen gaan zijn flexibel en zo makkelijker langs de waslijn te leiden dan de oude, ietwat verhoutte takken. De dikke, rechte gesnoeide takken heb ik bewaard om binnenkort mijn ’tuinhekje’ mee aan te vullen. Daarvoor laat ik de takken liever eerst nog even op een hoop liggen om te voorkomen dat er ergens eentje gaat wortelschieten 😉

DSCN0947

Ploegen

DSCN2160Tijdens het opbouwen van de kas kon ik het natuurlijk niet maken om iedereen te vragen op zijn tenen te lopen en ook nog op de tegels in plaats van de aarde. Sterker nog, dat was gewoon onmogelijk. Het gevolg was een behoorlijk aangestampte aarde in en om de kas. Wat de schade aan de planten er omheen betreft is het me alles meegevallen. De rode bessenstruik heeft een takje minder, de veldsla had ik voortijdig geoogst en de rozenstruik heeft iedereen uit de buurt gehouden met zijn doornen. Daarbij bleef er ook geen onkruid meer heel en dat is natuurlijk wel leuk.

Toen het in de afgelopen week zulk mooi weer was ben ik vol frisse moed aan de slag gegaan in de kas. Al het overgebleven glas eruit (de grote stukken heb ik bewaard, de rest kon weg) en vervolgens de schop flink diep in de aarde steken en de aarde opwippen. Spitten kun je het niet noemen, daarbij wordt de aarde ook omgekeerd en dat vinden de kleine hardwerkende beestjes doorgaans erg vervelend. Bovendien stond er geen sprietje onkruid meer, dáárvoor was het dus ook niet nodig. Gewoon ‘wat omscheppen’ leek me wel voldoende. De aarde was vooral taai en bleef in grote brokken staan. Ik heb er de (deels) gecomposteerde bladeren over verdeeld en vervolgens nog een zak compost. Nu mogen de gekoesterde diertjes hun werk doen door het door de aarde te werken en de grote brokken fijner te maken. Tegen de tijd dat ik daadwerkelijk wat in de kas wil laten groeien kan ik de aarde nog wel fijner maken met de hark, voorlopig is het wel genoeg.

DSCN0942Als laatste legde ik nog een klein tegelpaadje aan, de praktijk moet uitwijzen of het nog wat breder moet of dat ik zo overal wel bij kan. Hoe meer pad, hoe minder ruimte voor de planten tenslotte.

 

 

Donkerblauwe viooltjes

P_20160312_161328Wat heb ik de afgelopen dagen van het mooie weer genoten zeg! Hoewel het niet overal in het land zo was, hadden we hier 3 dagen stralend weer. Ik ben twee dagen in mijn tuin aan de slag gegaan en heb vandaag mijn balkon een voorjaarsbeurt gegeven. Afgelopen week kocht ik een tray donkerblauwe viooltjes en deze heb ik her en der in een plantenbak geplant. De Lidl heeft deze week de potgrond in de aanbieding en daarmee kon ik een aantal plantenbakken weer opvullen. Wat extra aarde maar ook wat extra voeding. Verder konden alle dode takken afgeknipt worden, moest het gaas weer stevig vastgezet worden en wilde ik bovenal genieten van het heerlijke weer. Aan het eind van de middag kon ik voor het eerst dit jaar in de zon op mijn balkon koffiedrinken. O,P_20160312_161337 wat héérlijk!

Het voordeel van het opruimen van mijn balkon en het planten van nieuwe plantjes is dat ik daar dagelijks van kan genieten. Nog even en dan komen bij de viooltjes ook de tulpen, ik zag vanmiddag al het eerste tulpenkopje boven de aarde verschijnen. Lang leve het voorjaar!

P_20160312_161410

Huisje zoeken

P_20160311_105642Het is weer tijd om een nestje te bouwen en de meesjes zijn druk op zoek naar een mooi huisje. Vanuit mijn woonkamer heb ik mooi het zicht op het vogelhuisje van zowel de buren als die van mij en met enig regelmaat worden deze bezocht door een stel koolmeesjes en een stel pimpelmeesjes. Als ze tegelijk op huisbezoek zijn wordt het ruzie en doorgaans verjagen de koolmeesjes de pimpelmeesjes. Vandaag was het stel pimpelmezen alleen en bekeken ze het buurhuisje van binnen. Het zal mij benieuwen of er een stel mezen komt nestelen. Een vogelhuisje aan de overkant van de straat wordt ook regelmatig bekeken en volgens mij is er ook onder mij een favoriet huisje. Ik hoop natuurlijk op die van de buren of die van mij zodat ik ze goed kan bekijken. Maar of ze zich niet laten weerhouden door de mensen op het balkon…? Dat is nog even afwachten. In ieder geval is dat af- en aanvliegen voor het bezichtigen al erg leuk.

Functie van je tuin

Een nieuwe poll, dit keer over de functie van je tuin. Je mag maximaal 5 functies aanvinken. Uiteraard mag je ook meestemmen als je géén tuin hebt, droom dan vooral lekker weg van een mogelijkheid tot een tuin die helemaal naar jouw zin is. Een beetje fantasie past wel bij een tuin 😉

Na de witlof

WitlofAfgelopen winter heb ik voor het eerst van mijn leven mijn eigen witlof verbouwd. Een langdurig proces van zaad naar plantje met wortel, wortel oogsten en tot een witlofstronkje laten groeien. Al met al neemt het zo’n driekwart jaar in beslag. Ondanks de lange tijdsspanne is het me goed bevallen. Het voordeel is namelijk dat ik in de winter nog groente van eigen tuin kan eten zonder dat ik in de winter kort daarvoor naar mijn tuin moet. Want dat is vaak het probleem met mijn wintergroenten: ik kom te weinig in mijn tuin. De witlofwortels kan ik nog een tijdje goed houden in een zak en ondertussen alvast een paar wortels zetten. Op het moment dat ze bijna klaar zijn plan ik in wanneer ik ze wil eten en kan ik ze verser dan vers opeten.

Ik heb echter nog niet ontdekt wat ik daarná met de witlofwortels moet. Ik las op een site dat je niet een tweede stronkje uit de wortels kunt kweken omdat de wortel dan te weinig voeding bevat. Gezien de miezerige blaadjes die er inmiddels aangroeien geloof ik dat meteen. Echter… zou het ook werken als ik de complete wortel weer in de tuin zet en in de herfst nogmaals oogst? Volgens mijn logica (er groeien weer groene bladeren aan, de wortel kan weer voeding opnemen en nog verder groeien) zou dat moeten kunnen. Ik wil het gaan proberen. Daarnaast zal ik ook maar wat nieuwe witlof zaaien voor het geval het níet lukt. Want inmiddels wil ik ’s winters niet meer zonder eigen witlof. Witlof

De eerste plantjes

zaailingenHet nieuwe tuinseizoen is van start gegaan. De eerste zaadjes zijn enige tijd geleden gezaaid in de vermiculiet en inmiddels zijn ze overgezet naar voedzame aarde. In de vermiculiet kunnen de plantjes niet verder groeien dan de twee kiemblaadjes omdat ze geen voeding krijgen. Tot dat moment kunnen ze teren op de voeding uit het zaadje, erna hebben ze aarde nodig. Uiteraard kun je ook het mengsel van vermiculiet, turfmolm en compost gebruiken maar zover ben ik nog niet.

Ik had me voorgenomen dit jaar iets minder vroeg te beginnen omdat het nogal lastig is om de plantjes zolang binnen gezond te houden. Het worden al snel zwakke kasplantjes. Maar nu ik een kas heb is dat geen probleem! Tenminste, niet voor deze tomatenplantjes. Inmiddels is het maart en kan ik meer gaan zaaien. Ondertussen heb ik de tijd om de kas verder af te maken zodat deze tomatenplanten (en wat slaplantjes) al ruim voor ijsheiligen naar ‘buiten’ kunnen in plaats van dat ze luizen aantrekken op mijn vensterbank.

Verse thee?

munt stekken Enige tijd geleden kreeg ik van een vriendin wat verse munt. Sinds een jaar ben ik (weer) thee gaan drinken en dan is het natuurlijk wel leuk om thee te kunnen zetten van verse kruiden. Met dit bosje munt kon ik het mooi even uitproberen. Thuis zette ik het in een vaasje om de takjes zo lang mogelijk goed te houden. Nou ja, misschien was het onbewust al in de hoop dat ze zouden gaan wortelschieten. Want munt kan ontzettend woekeren weet ik (vreemd genoeg is het in mijn kruidenmand vrijwel verdwenen, de oregano woekerde nog meer) dus ik achtte de kans groot dat de takjes wortels zouden krijgen. Om het nmuntog eens te stimuleren zette ik het vaasje dan ook niet bij de waterkoker maar in de vensterbank, in het licht. En ja… het is niet heel raar maar wel weer heel typerend voor mij: ik had meer aandacht voor het plantje dan voor de thee die je ervan kunt zetten. De eerste dag heb ik er thee van gehad en daarna ben ik het glad vergeten. Ik keek regelmatig naar het vaasje om te kijken of er al wortels te zien waren. Maar er thee van zetten? Nee, aan muntthee dacht ik pas als ik met mijn (al gezette) thee in de hand naar de plantjes stond te kijken. Inmiddels hebben de takjes prachtige wortels gekregen en heb ik ze overgezet in de aarde. Een goed moment om de takjes wat te snoeien om de wortelgroei te stimuleren. Mijn tweede kopje verse muntthee.

Het is duidelijk: ik ben meer voor het tuinieren in de wieg gelegd dan voor theedrinken. muntthee